Using for recreational aims of second homes in tourism areas: Case of Pelitköy (Burhaniye/Balıkesir)

Öz

The aim of this research is to understand using for recreational aims of second housings in tourism areas. Different stakeholders were reached in the research which was carried in the quantitative and qualitative research design. The survey was made to the second home owners (350). Moreover, face-to-face in great detail interview was made via semi-structured forms for 18 people from second home owners. The survey data was analysed descriptively in SPSS 16.0 program and interviews was analysed descriptively in MAXQDA 12 program. According to the research findings, the second home owners who coming from different cities to area, have made recreation activities that are swimming, sunbathing, reading books on the beach, angling, backgammon, okey (rummikub) and card game. Moreover, they get busy with gardening jobs that are lawn watering, flower and tree care in their second homes. As a result, second homes offers to urban people significant opportunities as leisure and tourism activities.

Anahtar Kelimeler

• Second home tourism,Leisure,Recreation,Pelitköy,Burhaniye

Turizm Alanlarındaki İkinci Konutların Rekreasyon Amaçlı Kullanımı: Pelitköy (Burhaniye/Balıkesir) Örneği

Öz

Araştırmanın amacı, turizm alanlarındaki ikinci konutların rekreasyonel faaliyetler bakımından kullanımını incelemektir. Araştırmada nicel ve nitel yöntem birlikte kullanılmıştır. Pelitköy’de ikinci konut sahipleri 350 kişiye anket uygulanmış; 18 kişiyle de yüz yüze görüşmeler gerçekleştirilmiştir. Anket verileri SPSS 16.0 programında, görüşme verileri ise MAXQDA 12 programında betimsel olarak analiz edilmiştir. Araştırma bulgularına göre ikinci konut sahiplerinin yaz dönemlerinde çeşitli kentlerden Pelitköy’e gelerek rekreasyonel faaliyetlerini gerçekleştirmektedir. Denize girme, güneşlenme, sahilde kitap okuma, olta balıkçılığı gibi açık hava rekreasyonel faaliyetleri araştırma alanında yapılmaktadır. Ayrıca gün içerisinde site komşularıyla sahildeki kafelerde ve konut teraslarında tavla, okey ve kâğıt oyunları oynama, site bahçesinde çim sulama, çiçek ve ağaç bakımı gibi bahçe işleri yapılmaktadır. Sonuç olarak araştırma alanındaki ikinci konutların iç ve dış mekânı dinlenme ve çeşitli rekreasyonel faaliyetler için kentli nüfusa önemli imkânlar sunduğu; ayrıca araştırma alanının sahilinde denize girme, güneşlenme gibi açık hava rekreasyonel faaliyetlerinin kentli nüfusun yaz dönemlerindeki rekreasyon ihtiyacını karşıladığı belirlenmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Rekreasyon,İkinci Konut Turizmi,Pelitköy,Burhaniye,Boş zaman

Kaynakça

1. Abadan, N. (1961). Üniversite Öğrencilerinin Serbest Zaman Faaliyetleri. Ankara: Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi Yayını.
2. Akdeniz, H. (2003). Kıyı Yönetiminde Coğrafi Bilgi Sistemlerinin Kullanımı. Mülkiye Dergisi, 27 (240), 285-314. https://dergipark.org.tr/tr/pub/mulkiye/issue/240 adresinden alındı.
3. Anabestani, A. (2014). Effects of Second Home Tourism on Rural Settlements Development in Iran (Case Study: Shirin-Dareh Region). International Journal of Culture, Tourism and Hospitality Research, 8 (1), 58–73. doi: 10.1108/IJCTHR-11-2012-0084
4. Ardahanlıoğlu, Z. B., Bulut, Y., Çınar, İ. (2012). Deniz Kıyısı-Orman İçi Rekreasyon Alanlarında Doğal Peyzaja Yönelik Baskıların Saptanması ve Çözüm Önerileri: Aksazlar Koyu-Fethiye Örneği, KSÜ Doğa Bilimleri Dergisi, Özel Sayı, 30-36. https://docplayer.biz.tr/amp/5489603-Deniz-kiyisi-orman-ici-rekreasyon-alanlarinda-dogal-peyzaja-yonelik-baskilarin-saptanmasi-ve-cozum-onerileri-aksazlar-koyu-fethiye-ornegi.html adresinden alındı.
5. Arkon, C. (1989). İkinci Konutlar: Sorunları ve Potansiyelleri ile Planlama İçerisindeki Konumu: İzmir Örneği. İzmir: Dokuz Eylül Üniversitesi Yayını.
6. Asgary, A., Rezvani, M. R., Mehregan, N. (2011). Local Residents’ Preferences for Second Home Tourism Development Policies: A Choice Experiment Analysis. Tourismos, 6 (1), 31–51. http://www.chios.aegean.gr/tourism/vol6iss1.htm adresinden alındı.
7. Atçeken, Z., Bedirhan, Y. (2012). Selçuklu Müesseseleri ve Medeniyetleri Tarihi. (2. Baskı). Konya: Eğitim Yayınevi.
8. Aykaç-Yanardağ, A. (2018). Boş Zaman ve Rekreasyon Kavramlarının Ortaya Çıkışı ve Gelişimi. Muammer Tuna (Ed.), Turizm Sosyolojisi içinde (45-62). Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Yayın No: 2606, AÖF Yayın No: 1574.

9. Bakırcı, S. (2007). Yabancıların İkinci Konut Talebinin Fiziksel Çevreye Etkisi: Dalyan Örneği. Gazi Üniversitesi, Fen Bilimler Enstitüsü, Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Ankara.
10. Baltacı, F. (2011). İkinci Konut Turizmi Kapsamında Alanya’da Konut Edinen Yabancıların Kentin Sosyal, Kültürel ve Ekonomik Yapısına Etkileri. Akdeniz Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Antalya.
11. Barke, M. (2008). Second Homes in the Spanish Housing Market: One Market or Two?, Journal of Housing and the Built Environment, 23 (4), 277-295. doi: 10.1007/s10901-008-9121-1
12. Baud, M., Lawson, F. (1977). Tourism and Recreation Development. London: Architectural Press.
13. Bilgiç, İ. (2007). Sakarya Yaylalarının Turizm Açısından Pazarlanabilirliği Sorunlar ve Çözüm Önerileri. Sakarya Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Sakarya.
14. Birol-Özerk, G. (2012). Türkiye’de Yazlık İkinci Konutların Yarattığı Sorunlar Bağlamında Balıkesir İli Ege Kıyılarındaki Yazlık İkinci Konutlara Genel Bir Bakış, Megaron-Mimarlar Odası Balıkesir Şubesi Dergisi, Temmuz Sayısı, 29-35. https://www.arkitera.com/gorus/turkiyede-yazlik-ikinci-konutlarin-yarattigi-sorunlar-baglaminda-balikesir-ili-ege-kiyilarindaki-yazlik-ikinci-konutlara-genel-bir-bakis/ adresinden alındı.
15. Breda, J. G., Accinelli, E., Carrer, E. J. S. (2007). Second Homes: The Effects on Social Welfare of a Change on the Valuation of Individual Opportunity Cost. Anatolia: An International Journal of Tourism and Hospitality Research, 18 (1), 85-96. doi: 10.1080/13032917.2007.9687037
16. Caber, M. (2006). Türkiye İç Turizm Potansiyelinin Gelişmesini Engelleyen Unsurlar, II. Ulusal Turizm Sempozyumu Bildirileri içinde (149-159). Isparta: Süleyman Demirel Üniversitesi Eğirdir Meslek Yüksekokulu Yayını.
17. Casado-Diaz, M. A. (1999). Socio-Demographic Impacts of Residential Tourism: A Case Study of Torrevieja, Spain. International Journal of Tourism Research, 1, 223-237. doi: 10.1002/(SICI)1522-1970(199907/08)1:4%3C223::AID-JTR153%3E3.0.CO;2-A
18. Clout, H. D. (1974). The Growth of Second Home Ownership: An Example of Seasonal Suburbanization. James Henry Johnson (Ed.) Suburban Growth- Geographical Processes at the Edge of the Western City içinde (101-127), Aberdeen.
19. Coppock, J.T. (1977). Second Homes in Perspective. John Terry Coppock (Ed.), Second Homes: Curse or Blessing? içinde (1-16) Oxford: Pergamon Press.
20. Çetin, B. (2006). Kefe Yaylasında (Denizli) Fonksiyon Değişikliyle Ortaya Çıkan Rekreasyonel Faaliyetler. Doğu Coğrafya Dergisi,11 (15), 175-199. https://dergipark.org.tr/tr/pub/ataunidcd/issue/2440/31122 adresinden alındı.
21. Çimen, H. (2010). İkinci Konut Satın Almada Destinasyon Kalitesinin Etkisi: Alanya Örneği. Gazi Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yayımlanmamış Doktora Tezi, Ankara.
22. Demirci-Orel, F., Yavuz, M. C. (2003). Rekreasyonel Turizmde Müşteri Potansiyelinin Belirlenmesine Yönelik Bir Pilot Çalışma. Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 11 (11), 61-76. https://dergipark.org.tr/tr/pub/cusosbil/issue/4367 adresinden alındı.
23. Emekli, G. (2014). İkinci Konut Kavramı Açısından Turizm Coğrafyasının Önemi ve Türkiye’de İkinci Konutların Gelişimi. Ege Coğrafya Dergisi, 23 (1), 25-42. https://dergipark.org.tr/tr/pub/ecd/issue/4865 adresinden alındı.
24. Farstad, M., Rye, J. F. (2013). Second Home Owners, Locals and Their Perspectives on Rural Development. Journal of Rural Studies. 30, 41-51. doi: 10.1016/j.jrurstud.2012.11.007
25. Fesharaki, P. (1994). Rural Geography. Tehran: Azad University Publication Center.
26. Gökeniz, A., Dinç, Y., Taşkır, H. (2010). Türkiye’de İkinci Konut Kavramı ve Ayvalık’ta İkinci Konutlar Üzerinde Yapılan Araştırma Işığında Bir Pazarlama Model Önerisi, Osman Eralp Çolakoğlu (Ed.) 11. Ulusal Turizm Kongresi Bildirileri içinde (848-872), Ankara: Detay Yayıncılık.
27. Göksel, F. A. (1986). Gençlik ve Ruh Sağlığı. Milli Kültür, Gençlik Özel Sayısı (Popüler Dergi), 63, 79-80. Görgülü, T., Manisa, K. (2008). İkinci Konutların Turizm Sektöründe Yeniden Kullanılmasına Yönelik Model Önerisi. Yıldız Teknik Üniversitesi Mimarlık Fakültesi Dergisi, 3 (1), 68-78.
28. Grötzbach, E. (1984). Spatial Structure and Development Prospects of Tourism in the Black Sea Region of Turkey. Ege Coğrafya Dergisi, 2 (1), 198-207. https://dergipark.org.tr/tr/pub/ecd/issue/4892 adresinden alındı.
29. Gülcan, M. (2013). Challenges of Coastal Resort Towns Regarding Second Home Developments: The Case of Ayvalık. Middle East Technical University, Unpublished Master Thesis, Ankara.
30. Gündüz, E. (2003). Tatil Amaçlı İkinci Konutların Fiziksel ve Sosyal Yapıya Etkileri: Mahmutlar Örneği. Selçuk Üniversitesi, Fen Bilimler Enstitüsü, Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Konya.
31. Hall, C. M., Page, S. J. (1999). The Geography of Tourism and Recreation: Environment, Place and Space. London: Routledge.
32. Hall, C. M. (2001). Trends in Ocean and Coastal Tourism: The End of the Last Frontier?. Ocean & Coastal Management 44, 601-618. doi: 10.1016/S0964-5691(01)00071-0
33. Hall, C. M., Müller, D. K. (2004b). Tourism, Mobility and Second Homes: Between Elite Landscape and Common Ground. Clevedon: Channel View.
34. Hiltunen, M. J., Pitkanen, K., Vepsalainen, M., Hall, C. M. (2013). Second Home Tourism in Finland: Current Trends and Eco-Social Impacts. Zoran Roca (Ed.), Second Homes in Europe: From Lifestyle to Policy Issues içinde (165-198). Aldershot: Ashgate.
35. Hoogendoorn, G., Visser, G. (2004). Second Homes and Small-Town (Re)Development: The Case of Clarens, Journal of Family Ecology and Consumer Sciences, 32, 105-116. https://pdfs.semanticscholar.org/f554/426b1413fd748f97b0806d2f3c17e4ad6760.pdf adresinden alındı.
36. Hoogendoorn, G. (2010). Second Homes and Local Economic Impacts in the South African Post-Productivist Countryside, University of the Free State, Bloemfontein, Unpubliced PhD Thesis, Republic of South Africa.
37. Huang, Y., Yi, C. (2011). Second Home Ownership in Transitional Urban China. Housing Studies, 26 (3), 423-447. doi: 10.1080/02673037.2011.542100
38. Karahan, F., Orhan, T. (2009). Çoruh Havzası Uzundere Vadisinin Kırsal Rekreasyon Planlaması Yönünden Suya Dayalı Olanakları. Kırsal Çevre Yıllığı 2009 içinde (54-81.) https://www.kirsalcevre.org.tr/foto/file/Yillik2009.pdf adresinden alındı.
39. Karaküçük, S. (1999). Rekreasyon, Boş Zamanları Değerlendirme. Ankara: Bağırgan Yayınları.
40. Kauppila, P. (2009). Resorts’ Second Home Tourism and Regional Development: A Viewpoint of a Northern Periphery 2009. Nordia Geographical Publications, 38 (5), 3-12.
41. Kaya, L. G. (2006). Turizm ve Rekreasyon Planlaması Ders Notları. Malatya: İnönü Üniversitesi Peyzaj Mimarlığı Bölümü.
42. Keshavarznia, N., Sarvar, R., Mahdavi, M. (2013). Environmental Impacts of Second Home Development on Damash Village in Gilan Province, Iran. International Journal of Engineering and Advanced Technology, 3 (2), 181-184. http://www.ijeat.org/download/volume-3-issue-2/ adresinden alındı.
43. Kılıçaslan, Ç. (2006). İkinci Konutların Deniz Kıyılarına Etkisi. Süleyman Demirel Üniversitesi Orman Fakültesi Dergisi, A (1), 147-156. https://dergipark.org.tr/tr/download/article-file/195575 adresinden alındı.
44. Kısa, P. (1998). İkinci Konut Mimarlığında Cephe, Kütle ve Dış Mekân Oluşumu. Trakya Üniversitesi, Fen Bilimler Enstitüsü, Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Edirne. https://dergipark.org.tr/tr/pub/ataunidcd/issue/2445 adresinden alındı.
45. Koca, H. (1995). Gözne’de Yayla Turizmi. Doğu Coğrafya Dergisi, 1, 281-301. https://dergipark.org.tr/tr/pub/ataunidcd/issue/2445 adresinden alındı.
46. Kozak, M., Duman, T. (2011). İkinci Konutların Turizm Sektörüne Kazandırılması: Muğla İli Datça İlçesi Örneği. Doğuş Üniversitesi Dergisi, 12 (2), 226-242. http://journal.dogus.edu.tr/index.php/duj/issue/view/24 adresinden alındı.
47. Köseoğlu, M. (1981). Türkiye’de Çevre Koruma ve Rekreasyon Planlaması, İzmir: Ege Üniversitesi Ziraat Fakültesi Yayını, Ofset Atölyesi.
48. Kurt, S. (2015). Bursa Kıyılarında İkinci Konut Yapılaşmasının Kıyı Jeomorfolojinse Etkisi. Turkish Studies, 10 (2), 641-662. doi: 10.7827/TurkishStudies.7665
49. Lemmen, A. (2011). Second Home Development in South Africa. Utrecht University, Unpublished Master Thesis, Utrecht.
50. Li, C.L., Wang, C.Y. (2012). The Factors Affecting Life Satisfaction: Recreation Benefits and Quality of Life Perspectives. Sports & Exercise Research, 14 (4), 407-418. doi: 10.5297/ser.1404.001
51. Mansuroğlu, S. (2002). Akdeniz Üniversitesi Öğrencilerinin Serbest Zaman Özellikleri ve Dış Mekân Rekreasyon Eğilimlerinin Belirlenmesi. Akdeniz Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, 15 (2), 53-62. https://dergipark.org.tr/tr/pub/akdenizfderg/issue/1586 adresinden alındı.
52. Marjavaara, R. (2007). The Displacement Myth: Second Home Tourism in the Stockholm Archipelago. Tourism Geographies, 9 (3), 296-317. doi: 10.1080/14616680701422848
53. Marjavaara, R. (2008). Second Home Tourism. The Root to Displacement in Sweden? Umea University, Unpublished PhD Thesis, Department of Social and Economic Geography, Sweden.
54. Marsden, B. (1977). Holiday Homescapes of Queensland. John Terry Coppock (Ed.), Second Homes: Curse or Blessing? içinde (57-73) London: Pergamon Press.
55. Matteucci, X., Lund-Durlacher, D., Beyer, M. (2008). The Socio-economic and Environmental Impact of Second Home Tourism: The South Pacific Coast of Nicaragua Example.
56. Peter Keller, Thomas Bieger (Ed.), Real Estate and Destination Development in Tourism içinde (143-160). Berlin: Erich Schmidt Verlag.
57. McIntyre, N. (2006). Introduction. Norman McIntyre, Daniel Williams, Kevin McHugh (Ed.), Multiple Dwellings and Tourism: Negotiating Place, Home and Identity içinde (1-15) Wallingford: CABI.
58. Metin, T. C., Kesici, M., Kodaş, D. (2013). Rekreasyon Olgusuna Akademisyenlerin Yaklaşımı. Journal of Yaşar University, 30 (8), 5021-5048. https://dergipark.org.tr/tr/pub/jyasar/issue/19142 adresinden alındı.
59. Miller, M., Auyong, J. (1991). Coastal Zone Tourism: A Potent Force Affecting Environment and Society. Marine Policy, 15 (2), 75-99. doi: 10.1016/0308-597X(91)90008-Y
60. Mizan, G. (1994). Turizm ve İkinci Konut Gelişiminin Doğal Çevre Üzerindeki Etkilerinin İncelenmesi: Dilek Yarımadası ve Yakın Çevresi Örneği. İTÜ, Fen Bilimleri Enstitüsü, Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, İstanbul.
61. Müller, D. K. (1999). German Second Home Owners in the Swedish Countryside: On the Internationalization of the Leisure Space. Department of Social and Economic Geography, Sweden: Umea University Press.
62. Müller, D.K. (2002). German Second Homeowners in Sweden Some Remarks on the Tourism-Migration-Nexus. Revue Europeenne des Migrations Internationales, 18 (1), 1-18. doi: 10.4000/remi.1684
63. Müller, D. K., Hall, C. M., Keen, D. (2004). Second Home Tourism: Impact, Management and Planning Issues. Colin Michael Hall, Dieter K. Müller (Ed.), Tourism, Mobility and Second Homes: Between Elite Landscape and Common Ground içinde (15-32). Clevedon, UK: Channel View.
64. Müller, D. K., Hoogendoorn, G. (2013). Second Homes: Curse of Blessing? A Review 36 Years Later, Scandinavian Journal of Hospitality and Tourism, 13 (4), 353-369. doi: 10.1080/15022250.2013.860306
65. Okuyucu, A. (2016). İkinci Konutların Ekonomik ve Sosyo-Kültürel Etkileri Konusunda Bir Araştırma: Yalova-Çınarcık Örneği. Ankara Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yayımlanmamış Doktora Tezi, Ankara.
66. Orams, M. (1999). Marine Tourism: Development, Impacts and Management. London: Routledge.
67. Osemen, N. C. (2016). Pelitköy, Bay of Balıkesir (Basılı-Popüler Dergi), Haziran (1), 88-90, İstanbul: Özgün Ofset. Ovalı, P. (2006). İç Turizmdeki Kavram Karmaşasının Kıyılarımıza Yansıması: Birincil Konut Görünümlü İkincil Konut Mimarisi. Ulusal Eğirdir Turizm Sempozyumu Bildirileri, içinde (237-244), Ankara: Nobel Yayın.
68. Önder, S. (2003). Selçuk Üniversitesi Öğrencilerinin Rekreasyonel Eğilim ve Taleplerinin Belirlenmesi Üzerinde Bir Araştırma. Selçuk Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, 17 (32), 31-38. http://stgbd.selcuk.edu.tr/stgbd/issue/view/31 adresinden alındı.
69. Özgüç, N. (1984). Turizm Coğrafyası. İstanbul: İ.Ü. Yayınları No. 3267, İ.Ü. Edebiyat Fakültesi Yayınları No: 3203.
70. Özkan, M. B. (1991). Kentsel Rekreasyonel Alan Planlaması Ders Notları. İzmir: Ege Üniversitesi Peyzaj Mimarlığı Bölümü.
71. Özsoy, T. (2015). Türkiye’de İkinci Konutların Turizmin Pazarlanmasında Kullanımı. Kafkas Üniversitesi İİBF Dergisi, 6 (10), 1-18. https://www.kafkas.edu.tr/KAUIIBFD/TR/sayfa4105.aspx adresinden alındı.
72. Öztoprak, F. (1995). Foça Örneğinde Hassas Mekânlarda İkinci Konut Olgusunun Fiziki ve Sosyal Yapıya Etkisi. MSÜ, Fen Bilimleri Enstitüsü, Kentsel Planlama Yüksek Lisans Tezi, İstanbul.
73. Öztürk, Y. (2018). Boş Zaman, Rekreasyon ve Turizm Kavramları Arasındaki İlişkilerin Karşılaştırılmalı Bir Analizi. Sosyal Beşeri ve İdari Bilimler Dergisi, 1 (2), 31-42. doi: 10.29226/TR1001.2018.86
74. Pitkanen, K., Vepsalainen, M. (2008). Foreseeing the Future of Second Home Tourism. The Case of Finnish Media and Policy Discourse. Scandinavian Journal of Hospitality and Tourism, 8 (1), 1-24. doi: 10.1080/15022250701880729
75. Rye, J. F. (2011). Conflicts and Contestations. Rural Populations’ Perspectives on the Second Homes Phenomenon, Journal of Rural Studies, 27, 263-274. doi: 10.1016/j.jrurstud.2011.03.005
76. Salamin, F. (2011). Intergration of Second Homeowners. As Alternative Solution to the Second Home Problems in Brione Sopra Minusio. Universita Della Svizzera, Unpublished Master Thesis Italiana, Switzerland.
77. Sevil, T. (2012). Boş Zaman ve Rekreasyon: Kavram ve Özellikler. Serdar Kocaekşi (Ed.), Boş Zaman ve Rekreasyon Yönetimi içinde (2-25). Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Yayın No: 2497, AÖF Yayın No: 1468.
78. Slazar, N. B., Zhang, Y. (2013). Seasonal Lifestyle Tourism: The Case of Chinese Elites. Annals of Tourism Research, 43, 81-99. doi: 10.1016/j.annals.2013.04.002
79. Somuncu, M. (1996). Kayseri’de Bağcılık. Ankara Üniversitesi Coğrafi Araştırmalar Dergisi, 12, 107-133. http://tucaum.ankara.edu.tr/turkiye-cografyasi-arastirma-ve-uygulama-merkezi-dergisi/ adresinden alındı.
80. Somuncu, M. (2005). Aladağlar: Yaylacılık ve Dağ Göçebeliği Konusunda Bir Araştırma. Ankara: Gündüz Eğitim ve Yayıncılık.
81. Somuncu, M. (2011). Kırsal ve Kentsel Alanlardaki Sosyo-Ekonomik Değişime Bağlı Olarak Türkiye Yaylalarının Fonksiyonlarındaki Farklılaşma, 38. ICANAS Uluslararası Asya ve Kuzey Afrika Çalışmaları Kongresi Bildirileri, içinde (811-830). https://www.ayk.gov.tr/baglantilar/icanas-38/ adresinden alındı.
82. Somuncu, M., Gültekin, A.S., Ceylan, S. (2015). Ankara’daki Üniversite Öğrencilerinin Rekreasyonel Eğilimlerinin Saptanması. 3. Rekreasyon Araştırmaları Kongresi Bildirileri, içinde (304-316).
83. Somuncu, M., Ceylan, S. (2015). Doğu Karadeniz Bölgesi’ndeki Yayla Turizminin Kırsal Kalkınma Bağlamında ve Yerel İşletmeler Düzeyinde Değerlendirilmesi. I. Avrasya Uluslararası Turizm Kongresi Bildirileri, içinde (713-725). https://selcukturizmkongresi.com/ adresinden alındı.
84. Taner, T. (1979). Bazı Planlama Sorunlarımız ve Fiziki Turizm Planlamasına Yaklaşım. Kıyı Kentlerimizin Temel Sorunları Sempozyumu Bildirileri, Kuşadası: Kuşadası Belediyesi Yayınları, Sayı: 1.
85. Tapur, T. (2009). Abanoz Yaylası (Mersin). Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 21, 473-487. http://dergisosyalbil.selcuk.edu.tr/susbed/issue/view/18/showToc adresinden alındı.
86. Tekeli, İ. (2014). Kültür Politikaları ve İnsan Hakları Bağlamında Doğal ve Tarihi Çevreyi Korumak. İstanbul: Tarih Vakfı Yurt Yayınları.
87. Tekeli, İ. (2016). Dünyada ve Türkiye’de Kent Kır Karşıtlığı Yok Olurken Yerleşmeler İçin Temsil Sorunları ve Strateji Önerileri. Ankara: İdealkent Yayınları.
88. Tezcan, M. (1996). Eğitim Sosyolojisi. Ankara. Feryal Matbaası.
89. Torkildsen, G. (1999). Leisure and Recreation Management. London: E and FN Spon.
90. Tunçdilek, N. (1978). Türkiye’nin Kır Potansiyeli ve Sorunları. İstanbul: İstanbul Üniversitesi Yay. No: 2364, Coğrafya Enstitüsü Yay. No: 96, Edebiyat Fak. Matbaası.
91. Usta, Ö. (2014). Turizm: Genel ve Yapısal Yaklaşım (4. Baskı). Ankara: Detay Yayıncılık.
92. Vagner, J., Müller, D. K., Fialova D. (2011). Second Home Tourism in Light of the Historical-Political and Socio-Geographical Development of Czechia and Sweden. Geografie, 116 (2), 191-210. https://www.researchgate.net/publication/266679726_Second_home_tourism_in_light_of_the_historical-political_and_socio-geographical_development_of_Czechia_and_Sweden adresinden alındı.
93. Velvin, J., Kvikstad, T. M., Drag, E., Krogh, E. (2013). The Impact of Second Home Tourism on Local Economic Development in Rural Areas in Norway. Tourism Economics, 19, 689-705. doi: 10.5367%2Fte.2013.0216
94. Visser, G. (2003). Visible, Yet Unknown: Reflections on Second-Home Development in South Africa. Urban Forum, 14, 379-408. doi: 10.1007/s12132-003-0020-y
95. Williams, A. M., Hall, C. M. (2002). Tourism, Migration, Circulation and Mobility: The Contingencies of Time and Place. Allan Williams, Colin Michael Hall, (Ed.), Tourism and Migration: New Relationships between Production and Consumption içinde (1-53) Dordrecth, Kluwer. doi: 10.1007/978-94-017-3554-4_1
96. Williams, S. (2009). Tourism Geography: A New Synthesis. Second Edition. London: Routledge.
97. Williams, L. N. (2010). Second Home Tourism in Rural Tobago-The Perceived Socio-Economic and Environmental Effects. A thesis submitted in partial fulfillment of the requirements for Lund University International Master's Program in Environmental Studies and Sustainability Science, LUMES.
98. Yılmaz, S. (2004). Serçeme Vadisinin Rekreasyonel Kullanım Potansiyelinin Belirlenmesi. Ekoloji Dergisi, 13 (51), 1-6. http://ekolojidergisi.com/article/serceme-vadisinin-rekreasyonel-kullanim-potansiyelinin-belirlenmesi-3903 adresinden alındı.
99. Yılmaz H., Yılmaz S., Demircioğlu-Yıldız, N. (2003). Kars Kent Halkının Rekreasyonel Talep ve Eğilimlerinin Belirlenmesi. Atatürk Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, 34 (4), 353-360. https://dergipark.org.tr/tr/pub/ataunizfd/issue/2939 adresinden alındı.
100. Zaman, M. (2001). Yayla Turizm Merkezlerine Bir Örnek, Hıdırnebi Yayla Kent I. Doğu Coğrafya Dergisi, 7 (6), 215-236. https://dergipark.org.tr/tr/pub/ataunidcd/issue/2449 adresinden alındı.
101. Zaman, M. (2010). Doğu Karadeniz Kıyı Dağlarında Dağ ve Yayla Turizmi. Erzurum: Atatürk Üniversitesi Yayınları, Yayın No: 977.
102. Zoğal, V. (2016). Urla’da İkinci Konutların Turizm Coğrafyası Yaklaşımıyla Değerlendirilmesi. Ege Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, İzmir.
103. Zoğal, V., Emekli, G. (2018). Urla’da (İzmir) İkinci Konutların Değerlendirilmesine Yönelik Nitel Bir Araştırma. Turizm Akademik Dergisi, 5 (1), 189-204. https://dergipark.org.tr/tr/pub/touraj/issue/37924 adresinden alındı.