İşletmecilerin Turizme İlişkin Algı ve Tutumlarına Yönelik Nitel Bir Araştırma: Odunpazarı Örneği

Öz

Turizm, Odunpazarı kentsel sit alanını çeşitli boyutlarda etkilemiştir. Bu etkilerin sosyo-kültürel, ekonomik ve çevresel boyutları bulunmaktadır. Bu etkilerdenen fazla etkilenen paydaşlardan birisi dealanda bulunan işletmecilerdir. Bu nedenle bu çalışmada turizmin etkilerine yönelik Odunpazarı kentsel sit alanında bulunan işletmecilerin algı ve tutumlarının belirlenmesi amaçlanmıştır. Araştırma da nitel araştırma yöntemi kullanılmıştır. Alanda bulunan 21 işletmeci ile yüz yüze olarak yarı yapılandırılmış görüşmeler gerçekleştirilmiştir. Elde edilen veriler betimsel ve içerik analiz yöntemi ile analiz edilmiştir. Çalışma sonucunda, alandaki işletmecilerin turizmin kültürel mirasın korunmasını ve ekonomik kalkınmayı sağladığı görüşünde olduğu tespit edilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Turizm
• Kültür Turizmi
• Turizmin Etkileri
• İşletme
• Odunpazarı
• Eskişehir

A Qualitative Research of the Business Operators’ Perception and Attitudes towards Tourism: The Example of Odunpazarı

Öz

Tourism, has affected the Odunpazarı protected area in various dimensions. The effects have socio-cultural, economic and environmental dimensions. The most affected stakeholders by these effects are the operators in the area. Therefore, in this study it is aimed to determine the perceptions and attitudes of the business operators in the Odunpazarı protected area regarding the effects of tourism. Qualitative research method has been used in the research. Semi-structured interviews have been conducted face-to face with 21 business operators in the field. The data obtained has been analyzed by descriptive and content analysis method. As a result of the study, it has been determined that the operators in the field believed that tourism ensures the protection of cultural heritage and economic development.

Kaynakça

1. Aas, C., Ladkin, A. ve Fletcher, J. (2005). Stakeholder Collaboration and Heritage Management. Annals of Tourism Research, 32(1), 28–48.
2. Akkuş, G. (2018). Kamu ve Özel Sektör Turizm Paydaşlarının Destinasyon Yönetimine Bakış Açısı: Erzurum Örneği. Uluslararası Yönetim İktisat ve İşletme Dergisi, 14(2), 557-573.
3. Anonim, (2021). Odunpazarı Belediyesi, https://www.odunpazari.bel.tr, Erişim Tarihi: 18.02.22.
4. Atıcı, E. ve Kaçar, A. D. (2020). Eskişehir Kent Kültürünün Kent Dokusuna Yansıması: Odunpazarı ve Batıkent Örnekleri. Tasarım Kuram Dergisi, 16(30), s. 21-36.
5. Bahar, O. ve Kozak, M. (2013). Turizm ve Rekabet. Ankara: Detay Yayıncılık.
6. Büyükkuru, M. (2020). Turizm Paydaşlarının Turizmin Etkilerine Bakış Açısı: Kapadokya Örneği. Igdir University Journal Of Social Sciences, (4), 373-402.
7. Civelek, A. (2010). Turizmin Sosyal Yapıya ve Sosyal Değişmeye Etkileri. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Meslek Yüksekokulu Dergisi, 13(1-2), 331-350.
8. Coşkun, R. (2021). Kentsel Kültürel Mirasın Korunması ve Turizmle İlişkisi: Eskişehir Odunpazarı Örneği. Bilecik Şeyh Edebali Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Bilecik.

9. Creswell, J. W. (2018). Nitel Araştırma Yöntemleri. Siyasal Kitabevi: Ankara.
10. Doğan, M. ve Gümüş, M. (2014). Sürdürülebilir Destinasyon Yönetimi, Sürdürülebilir Bozcaada: Bir Model Önerisi. Seyahat ve Otel İşletmeciliği Dergisi, 11(3).
11. Doğaner, S. (2013). Türkiye Kültür Turizmi. Doğu Kitabevi: İstanbul.
12. Doğru, H. (1992). XVI. Yüzyılda Eskişehir ve Sultanönü Sancağı. Afa Yayıncılık: Eskişehir.
13. Emekli, G. (2006). Coğrafya, Kültür ve Turizm: Kültürel Turizm. Ege Coğrafya Dergisi, 15(1-2), 51-59.
14. Ertin, G. (2018). Eskişehir Kentinin Eski Sit Alanları ve Fonksiyonel Özellikleri (İlkçağdan Cumhuriyete Kadar). Art-Sanat Dergisi, (9), s. 35-49.
15. Faiz Büyükçam, S. (2021). Kültürel Mirasın Sürdürülebilirliğinde Bir Yaklaşım Olarak Yeniden Kullanım: Samsun Taşhan. Journal Of International Social Research, 14(77).
16. Genç, V. (2020). Kültürel Miras ve Turizm İlişkisi. s. 5-22. Editör: M.. Gümüş S. ve E. Dilek. Kültürel Miras ve Turizm (Disiplinlerarası Yaklaşım), Detay Yayıncılık, Ankara.
17. Koca, S. ve Mentese, S. (2020). Eskişehir Merkez İlçelerinde (Odunpazarı ve Tepebaşı) Topografik Faktörlere Göre Yerleşimin Dağılışı. Ege Coğrafya Dergisi, 29(2), 217-228.
18. Kurtar, C. ve Somuncu, M. (2013). Kentsel Kültürel Mirasın Korunması ve Sürdürülebilirliği: Ankara Hamamönü Örneği. Ankara Araştırmaları Dergisi, 1(2).
19. Kuşat, N. (2012). Sürdürülebilir İşletmeler İçin Kurumsal Sürdürülebilirlik ve İçsel Unsurları. Afyon Kocatepe Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 14(2), 227-242.
20. Kuşçuoğlu, G. Ö. ve Taş, M. (2017). Sürdürülebilir Kültürel Miras Yönetimi. Yalvaç Akademi Dergisi, 2(1), 58-67.
21. Mckercher, B. ve Cros H. (2002). Cultural Tourism, The Partnership Between Tourism And Cultural Heritage Management. New York:The Hawort Pres.
22. Odunpazarı Belediyesi (2011). Odunpazarı Koruma Amaçlı Revizyon İmar Planı Plan Araştırma Raporu. Odunpazarı Belediyesi.
23. Okuyucu, A. ve Somuncu, M. (2012). Kültürel Mirasın Korunması ve Turizm Amaçlı Kullanılmasında Yerel Halkın Algı ve Tutumlarının Belirlenmesi: Osmaneli İlçe Merkezi Örneği. Ankara Üniversitesi Çevrebilimleri Dergisi, 4(1), 37-51.
24. Olcay Uçkan, B. Y. ve Uçkan, E. (2002). Eskişehir Odunpazarı Evleri. Kültür Bakanlığı Yayınları: Eskişehir.
25. Simpson, Murray C. (2008). “Community benefit tourism initiatives - a conceptual oxymoron?”, Tourism Management, 29(1), s. 1-18.
26. Süer, S. ve Sadık, G. (2021). Kültür Turistlerinin Seyahat Harcamalarına Yönelik Bir Araştırma: Bergama Antik Kenti Örneği. Türk Turizm Araştırmaları Dergisi, 5(1), 281-298.
27. Swarbrooke, J. (1999). Sustainable Tourism Management. CABI Publishing, United Kingdom.
28. Şengül, S., Bayhan, İ. ve Yücel, R. (2018). Turizm Destinasyonlarında Sürdürülebilir Gelişim: Göynük Yerel Turizm Paydaşları Üzerine Bir Araştırma. Seyahat ve Otel İşletmeciliği Dergisi, 15(3), 489-505.
29. Tak, B. (2009). İşletmelerin Sosyal Sorumlulukları ve Paydaş Grupları ile İlişkilerinin Yönetimi. (1. Basım), Beta Yayıncılık: İstanbul.
30. Tunçsiper, B. ve Kaşlı, M. (2008). Termal Turizmin Ekonomik Etkileri: Gönen Örneği. Gazi Üniversitesi Ticaret ve Turizm Eğitim Fakültesi Dergisi, (1), 120-135.
31. Varnacı, U. F. Ve Somuncu, M. (2011). Kültürel Peyzajın Korunması ve Turizm İliskisi Bağlamında Yerel Halkın Görüşleri: Ihlara Vadisi Örneği. Ankara Üniversitesi Çevrebilimleri Dergisi, 3(2), 21-36.
32. Yoon, Y. (2002). Development of a Structural Model for Tourism Destination Competitiveness from Stakeholders’ Perspectives. Doctor of Philosophy. Faculty of the Virginia Polytechnic Institute and State University.
33. Zhang, H. ve Zhu, M. (2014). Tourism destination governance: A review and research agenda. International Journal of e-Education, e-Business, e-Management and e-Learning, 4(2), 125.
34. Zengin, B. (1999). Turizm Coğrafyası. SAÜ Basımevi: Sakarya.
35. Yıldırım, A. ve Şimşek, H. 2008. Sosyal Bilimlerde Nitel Araştırma Yöntemleri. Seçkin Yayıncılık: Ankara.
36. Özgen, N. 2019. Beşeri Coğrafyada Araştırma Yöntemleri ve Teknikler. Pegem Akademi: Ankara.
37. Tarihi Yapılarda Sürdürülebilirlik İlkesi Bağlamında Eskişehir Odunpazarı Evleri. Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 21(1), 187-213.
38. Çeken, H. 2003. Küreselleşme, Yabancı Sermaye ve Türkiye Turizmi. Değişim Yayıncılık: Sakarya.