Analysing the Perceptions of Education Faculty Students on Community Service-Learning

Öz

This is a descriptive survey study with a quantitative method to determine the perceptions of students of the Faculty of Education on the community service practices whether there is a significant difference between the perception levels. The study consists of students at Faculty of Education in the 2014-2015 academic year and participated in the community service. In this purpose, the purposeful and criterion sampling methods were used to determine the study group's perceptions. In this sampling, the criterion is that 497 students of faculty of education who participated in this course. The “Community Service Activities Scale” and “Demographic Information Form” were used to collect the data. The scale consists of 33 items and demographic information. The sub-dimensions are “Thinking process and skills”, “Awareness” and “Benefit”. Findings are that there is no significant difference in terms of their departments, gender, type of education, type of high school they graduate, level of parental education, place where they spend most of their life and participation in community service practice during university education while there is a significant difference in the total scores of THU according to the students' participation in THU activities before their undergraduate studies;.

Anahtar Kelimeler

• Community Service-Learning,CSL,Students of Faculty of Education,Perception

Eğitim Fakültesi Öğrencilerinin Topluma Hizmet Uygulamalarına İlişkin Algılarının İncelenmesi

Öz

Topluma hizmet uygulamaları (THU), toplumun gereksinimlerini, akademik araştırma ve bilimsel etkinlikler çerçevesinde alanında uzman kişilerce belirlenerek belli bir eğitim programı kapsamında hem akademik hem de sosyal sorumluluk projeleriyle bağlantılı olarak öğrencilerin öğrenme etkinliklerine etkin olarak katıldıkları etkinlikler bütünüdür. Bu çalışma, eğitim fakültesi öğrencilerinin THU’ya ilişkin algılarını ve öğrencilerin algı düzeyleri arasında farklılık olup olmadığını çeşitli değişkenlerce belirlemek amacıyla nicel yöntemle ve tarama modeliyle desenlenmiş betimsel bir araştırmadır. Çalışma grubu, 2014-2015 öğretim yılı Kafkas Üniversitesi Eğitim Fakültesi’nde THU dersini almış öğrencilerden oluşmaktadır. Araştırmanın amacı doğrultusunda çalışma grubunun belirlenmesinde amaçsal örnekleme yöntemi ve bu yöntemin bir türü olan ölçüt örnekleme yöntemi kullanılmıştır. Ölçüt örneklemede, THU dersini almış olmak ölçütü belirlenmiş ve bu ölçüt çerçevesinde eğitim fakültesinde THU dersini alan 497 öğrenci belirlenmiştir. Verilerin toplanması için Demir, Kaya ve Taşdan’ın 2014 yılında geliştirdiği “THU Ölçeği” ve “Demografik Bilgi Formu” kullanılmıştır. THUÖ ölçeği, 33 madde ve demografik bilgiler bölümünden oluşmaktadır. Ölçeğin alt-boyutları, “Düşünme süreç ve becerileri”, “Farkındalık” ve “Fayda” şeklindedir. Araştırma bulguları, öğrencilerin lisans öğrenimlerinden önce THU etkinliklerine katılma durumlarına göre THU toplam puanlarında anlamlı (manidar) fark bulunmaktayken; bölümlerine, cinsiyetlerine, öğretim türüne, mezun olduğu lise türüne, anne-baba eğitim düzeyine, yaşamının büyük bir kısmını geçirdiği yere ve üniversite öğrenimi sürecinde THU’ya katılma durumuna göre manidar fark bulunmamaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Topluma Hizmet Uygulamaları,THU,, eğitim fakültesi öğrencisi,algı

Kaynakça

1. Ammon, M. (2002). Probing and promoting teachers’ thinking about Service-Learning: Toward a theory of teacher development. In S. H. Billig & A. Furco, (Eds.), Service-Learning through a multidisciplinary lens (pp.33-54). Greenwich, CT: Information Age Publishing.
2. Anderson, J. (1998). Service-learning and teacher education. ERIC Clearinghouse on Teaching and Teacher Education. Washington, DC.
3. Anderson, J. B. & Pickeral, T. (2000). Challenges and strategies for success with service-learning in pre-service teacher education. National Society for Experiential Education Quarterly, 25, 7-22.
4. Arcagök, S. (2011). Sınıf Öğretmenliği Anabilim Dalındaki Topluma Hizmet Uygulamalarının Değerlendirilmesi. Yayınlanmış yükseklisans tezi, Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
5. Baldwin, S., Buchanan, A.M., & Rudisill, M.E. (2007). What teacher candidates learned about diversity, social justice, and themselves from service-learning experiences. Journal of Teacher Education, 58(4), 315-27.
6. Bell, C., Horn, B. R., & Roxas, K. C. (2007). We know it's service, but what are they learning? Preservice teachers' understandings of diversity. Equity ve Excellence in Education, 40(2), 123-133.
7. Brim, D. (2013). History of service-learning. Bright Impact: Service-Learning. 30.12.2014, http: //www.brightimpact.com/servicelearning/
8. Büyüköztürk, Ş., Kılıç-Çakmak, E., Akgün, Ö., Karadeniz, Ş. ve Demirel, F. (2010). Bilimsel Araştırma Yöntemleri. Ankara: Pegem Akademi Yayıncılık.

9. Byrne, D. A. (2007). The Effects of Service Learning and Reflection on the Pre-Service Teacher Education Student's Emotional Intelligence. A Disstertation in Doctor of Philosophy in Interdisciplinary Studies, Union Institute & University Cincinnati, Ohio, USA.
10. Cılga, İ. (2009). Sosyal Dışlanmanın Dinamiği, Bilimin, Mesleğin Dışlanması Ve Öngörüler. Hacettepe Üniversitesi, İİBF Sosyal Hizmet Bölümü Dergisi, 20 (2), 7-25.Compact for Learning and Citizenship. (2001). 2001 - 2002 Annual Report. California: Education Commission of States, USA.
11. Culp, B., Chepyator-Thomson, J.R., Hsu, Shan-Hui (2009). Preservice teachers’ experiential perspectives based on a multicultural learning service practicum. The Physical Educator, 66 (1), 23-36.
12. Çoşkun, S. Z. (2012). Topluma Hizmet Uygulamalarının Öğretmen Adaylarının Değer Kazanımlarına Etkisi. Yayınlanmamış yükseklisans tezi, Atatürk Üniversitesi Eğitim Bilimler Enstitüsü.
13. Demir, Ö., Kaya, H. İ. & Taşdan, M. (2014). A validation and reliability study of community service activities scale in Turkey: A social evaluation. Educational Research and Reviews, 9 (14), 456-465.
14. Donahue, D. (1999). Service-learning for pre-service teachers: Ethical dilemmas for practice. Teaching and Teacher Education, 15, 685-695.
15. Ekşi, Z. (2012). Topluma Hizmet Uygulamaları Dersinin Değerlendirilmesi. Yayınlanmamış yüksek lisans tezi, Kilis 7 Aralık Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
16. Elma, C., Kesten, A., Kıroglu, K., Uzun, E. M., Dicle, A. N. ve Palavan, Ö. (2010). Öğretmen adaylarının topluma hizmet uygulamaları dersine ilişkin algıları. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, 16(2), 231-252.
17. Erickson, J. A. & Anderson, J. B. (Eds.). (1997). Learning with community: Concepts and models for service-learning in teacher education. Washington, DC: American Association for Higher Education.
18. Flecky, K. (2011). Foundations of service-learning. In K. Flecky & L. Gitlow (Eds.), Service – learning in occupational therapy education: Philosophy and practice (pp. 1-12). London, UK: Jones Bartlett.
19. Furco, A. (1996). Service learning: A balanced approach to experiential education. In B. Taylor (Ed.) Expanding Boundaries: Service and Learning. Washington DC: Corporation for National Service.
20. Gökçe N. (2011). Social sciences teachers’ reviews on the applications of community service. International Journal of Human Sciences. 8(2):176-194.
21. Harkavy, I., Puckett, J. and Romer, D. (2000). Action Research: Bridging Service and Research. Michigan Journal of Community Service Learning, Special Issue, 113-119.
22. Holmes, A. E. C. (2013). An Exploration of Middle School Teachers’ Essences of Participation in Service-Learning Activities. A Disstertation in Education, Doctor of Education, Kansas City, Missouri, USA.
23. Hoş-Ercin, N. (2011). Topluma Hizmet Uygulamaları Dersi İle İlgili Öğretim Elemanları ve Öğretmen Adaylarının Bilgi, Beceri ve Deneyimlerinin Belirlenmesi. Yayınlanmamış yüksek lisans tezi. Karadeniz Teknik Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü.
24. Jenkins, A. & Sheehey, P. (2009). Implementing service learning in special education coursework: What we learned. Education, 129 (4), 668-682.
25. Kaptan, S. (1998). Bilimsel Araştırma ve İstatistik Teknikleri. (11. Baskı). Ankara: Bilim Yayıncılık.
26. Karasar, N. (2006). Bilimsel Araştırma Yöntemi. Ankara: Nobel Yayınları.
27. Kesten, A. (2012). Öğretmen Adaylarının ve Öğretim Elemanlarının Bakış Açısıyla Topluma Hizmet Uygulamaları Dersinin Değerlendirilmesi. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 12(3), 2125-2148.
28. Kılınç, E. ve Dere, İ. (2014). Sosyal Bilgiler Öğretmen Adaylarının Topluma Hizmet Uygulamaları Dersine İlişkin Algıları. Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 40, 209 - 220.
29. Kirtman, L. (2008). Pre-service teachers and mathematics: The impact of service-learning on teacher preparation. School Science and Mathematics, 108(3), 94-102.
30. Krejcie, R. V., & Morgan, D. W. (1970). Determining sample size for research activities. Educational and psychological measurement, 30(3), 607-610.
31. Küçükoğlu, A. (2012). Service learning in Turkey: yesterday and today. Procedia - Social and Behavioral Sciences 46 ( 2012 ) 3083 – 3087.
32. Küçükoğlu, A. ve Coşkun, Z. S. (2012). Yeni bir çoklu pedagojik yaklaşım: Topluma hizmet uygulamaları. Milli Eğitim Dergisi, 194, 92-107.
33. Küçükoğlu, A. ve Koçyiğit, S. (2015). Topluma Hizmet Uygulamalarının Öğretmen Yetiştirmede Etkililiği. Eğitimde Kuram ve Uygulama. Sayı: 1/4 2012 s. 214-226, Türkiye.
34. Küçükoğlu, A., Korkmaz, Z. S., Köse, E. ve Taşgın, A. (2014). Öğretmen Adaylarının Topluma Hizmet Uygulamaları Dersine İlişkin Görüşleri Üzerine Bir İnceleme, Uluslararası Avrasya Sosyal Bilimler Dergisi, 5 (17), 1-26.
35. Lake, V. & Jones, I. (2008). Service-learning in early childhood teacher education: Using service to put meaning back into learning. Teaching ve Teacher Education, 24(8), 2146-2156.
36. LaMasters, K. (2001). Enhancing preservice teachers field experiences through the addition of a service-learning component. Journal of Experiential Education, 24(10), 27-34.
37. McConnell, E., Clasen, C., Stolfi, A., Anderson, D., Markert, R., ve Jaballas, E. (2010). Community service and the pediatric exam: An introduction to clinical medicine via a partnership between first year medical students and a community elementary school. Teaching ve Learning in Medicine, 22(3), 187-190.
38. Nathan, J. & Kielsmeier, J. (1991). The sleeping giant of school reform (739-742). India: Phi Delta Kappan International.
39. National and Community Service Act of 1990. (1990). National and Community Service State Grant Program. United States of America: United States of America Codes (U.S.C.A),.
40. National Commision on Service-Learning. (2002). Learning in Deed: The Power of Service-Learning For American Schools. A report from the National Commission on Service-Learning, funded by the W. K. Kellogg Foundation in partnership with the John Glenn Institute for Public Service and Public Policy at Ohio State University.
41. National Service Learning Clearinghouse. (2009). Learn and serve America’s National Service-Learning. United States of America: NSLC Clearinghouse.
42. Nelson, C., Antayá-Moore, D. Badley, K., & Coleman, W. (2010). The sustaining possibilities of service-learning engagements. Teachers ve Teaching, 16(3), 353-371.
43. Noddings, N. (1998). Philosophy of education. Boulder, CO: Westview Press.
44. Öğülmüş, S. (2006). Contribution of education faculties to social life in the context of community service. Ankara University Faculty of Educational Sciences Publications.
45. Özdemir, S. M. ve Tokcan, H. (2010). Topluma Hizmet Uygulamaları Dersinin Öğretmen Adaylarının Görüşlerine Göre Değerlendirilmesi. Selçuk Üniversitesi Ahmet Keleşoğlu Eğitim Fakültesi Dergisi, 30, 41-61.
46. Palmer, P. J. (1998). The Courage to Teach: Exploring the Inner Landscape of a Teacher's Life. San Francisco: Jossey-Bass.
47. Pritchard, I. A. (2002). Raising Standards in Community Service-Learning. About Campus, 6(4), 18–24.
48. Reynolds, A. (2003). Participants in a service-learning partnership: Agents of change. Bulletin of the council for research in music education, 157, 71-81.
49. Saran, M., Coşkun, G., İnal-Zorel. F. ve Aksoy, Z. (2011). Üniversitelerde Sosyal Sorumluluk Bilincinin Geliştirilmesi: Ege Üniversitesi Topluma Hizmet Uygulamaları dersi üzerine bir araştırma. Journal of Yasar University, 22(6), 3732-3747.
50. Sigmon, R. (1994). Serving to Learn, Learning to Serve. Linking Service with Learning. Council for Independent Colleges Report.
51. Sönmez Ö. F (2010), Social studies teachers' attitudes towards public service applications, class-size, evaluation of recovery. The Black Sea Journal of Social Sciences. 2(2) : 53-71.
52. Sönmez, V. ve Alacapınar, F. G. (2011). Örneklendirilmiş Bilimsel Araştırma Yöntemleri. Ankara: Anı Yayıncılık.
53. Şeker, A. (2009). Topluma Hizmet Uygulamaları. (1. baskı). Ankara: Nobel Yayınları.
54. Tilki, F. (2011). Beden Eğitimi Ve Spor Eğitimi Alan Öğrencilerin Topluma Hizmet Uygulamaları Dersini Algılama Düzeyleri (Sakarya ili örneği). Yayımlanmamış yüksek lisans tezi. Sakarya Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü.
55. Tonkin, H. (Ed.). (2004). Service-Learning Across Cultures: Promise and Achievement. New York: International Partnership for Service-learning and Leadership.
56. Toole, J. & Toole, P. (1992). Key Definitions: Commonly Used Terms in the Youth Service Field. Roseville, Minnesota: National Youth Leadership Council.
57. Tyler, R. W. (1949). Basic Principle of Curiculum and Insruction. Chicago and London: The University of Chicago Press.
58. Uğurlu, Z. (2011). Öğretmen Adaylarının Topluma Hizmet Uygulamaları Dersinin İşleyiş Süreci ve Kazanımlarına İlişkin Görüşleri. 2nd International Conference on New Trends in Education and Their Implications, Antalya, Turkey.
59. Waterman, A.S. (1997). Service-learning: Applications from the Research. Matwahh, NJ: Lawrence Erlbaum Associates.
60. Witmer, J. T. & Andersen, C. S. (1994). How to establish a highschool service-learning programme. Alexandria, Virginia: Association for Supervision and Curriculum Development.
61. Yılmaz K (2011), Social responsibility and community service lecture of education faculties: A qualitative research. Theoretic Education Sciences. 4(2): 86-108.
62. Yılmaz, K., ve Horzum, M. B. (2005). Küreselleşme, Bilgi Teknolojileri ve Üniversite. Malatya Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 6 (10), 103-121.
63. Yükseköğretim Kurulu. (2007). Eğitim Fakültesi Öğretmen Yetiştirme Lisans Programları, Ankara.
64. Yükseköğretim Kurulu. (2011). Eğitim Fakültelerinde Uygulanan Topluma Hizmet Uygulamaları Dersi Yönergesi, Ankara.