İşletmelerin temel alanları/asıl işleri dışında yer alan işler için dış kaynak kullanımını tercih etmesi, esas faaliyetleri üzerinde yoğunlaşmayı sağlayıp azami seviyede fayda elde edilmesinin, zaman ve maliyetlerden tasarruf sağlanmasının önünü açmaktadır. Günümüz rekabet koşulları ve sağladığı avantajlar da göz önünde bulundurulduğunda, işletmeler tarafından dış kaynak kullanımının tercih edilmesi kaçınılmazdır.
Dış kaynak kullanımının en sık başvurulduğu alanların başında lojistik faaliyetler gelmektedir. Söz konusu iş modelinin, işletmeye ciddi bir katma değer yarattığı açık olsa da özellikle işçiler bakımından yaratacağı olumsuz etkiler nedeniyle sınırsız bir çerçevede kullanılması düşünülemez. Bu olumsuz etkilerin en aza indirilmesi bakımından, doğuş dinamiği işçiyi koruma ilkesi olan ve bu eksende şekillenen iş hukuku mevzuatımız, işletmelerin dış kaynak kullanımı yönündeki bu uygulamalarının sınırlarını belirlemiştir. Dolayısıyla işletmeler tarafından alınacak dış kaynak kullanımı kapsamındaki destekler de bu yasal sınırlar dahilinde mümkün olabilecektir.
Bu çalışmada, ilk olarak lojistik kavramı, lojistik faaliyetlerin kapsamı ve söz konusu kavram ile bağlantılı temel hususlar açıklanacaktır. Akabinde dış kaynak kullanımı ve bu hususa yönelik kavramsal çerçeve çizilerek lojistik faaliyetler çerçevesinde alt işverenlik ve geçici iş ilişkisi uygulamaları özelinde değerlendirmelerde bulunulacaktır.
Dış kaynak kullanımı üçlü iş ilişkisi lojistik geçici iş ilişkisi alt işverenlik.
| Birincil Dil | Türkçe |
|---|---|
| Konular | İş ve Sosyal Güvenlik Hukuku |
| Bölüm | Araştırma Makalesi |
| Yazarlar | |
| Gönderilme Tarihi | 22 Şubat 2024 |
| Kabul Tarihi | 4 Kasım 2025 |
| Yayımlanma Tarihi | 30 Aralık 2025 |
| Yayımlandığı Sayı | Yıl 2025 Cilt: 74 Sayı: 4 |