Üniversitelerarası Kurul üzerine Anayasa ve İdare Hukuku perspektifinden bazı hukuki değerlendirmeler

Öz

Bilindiği üzere ülkemizde, yükseköğretim kurumları ve üst kuruluşları Anayasanın 130 ve 131 inci maddeleri ile 2547 sayılı Yükseköğretim Kanunu ile düzenlenmiştir. Anayasanın 131 inci maddesine göre, sadece Yükseköğretim Kurulu yükseköğretim üst kuruluşu olarak belirlenmiştir. Yükseköğretim Kurulu, üniversiteler ve Bakanlar Kurulunca seçilen ve sayıları, nitelikleri, seçilme usulleri kanunla belirlenen adaylar arasından Cumhurbaşkanınca atanan üyeler ve Cumhurbaşkanınca doğrudan doğruya seçilen üyelerden oluşur. Diğer taraftan, özerkliği haiz kamu tüzel kişileri olan üniversiteler, ayrı organlara sahip olup, yetki ve görevleri kanunla düzenlenir. Anayasanın bu alandaki özel düzenlemelerine rağmen, bir akademik yükseköğretim üst kuruluşu olarak düzenlenmiş ve YÖK’e üye seçme yetkisi ile donatılmış olmasının Anayasaya aykırı olduğu düşünülmektedir. Bu çalışmada, ÜAK’ın yükseköğretim üst kuruluşu olarak düzenlenmesi, doçentlik sınavına ilişkin yetkileri ve YÖK’e üye seçme yetkisi Anayasa ve Đdare Hukuku perspektifinden ele alınıp tartışılacaktır.

Anahtar Kelimeler

• Üniversitelerarası Kurul, Yükseköğretim Kurulu, Doçentlik Sınavı, YÖK Üyelerinin Belirlenmesi, Kamu Hukukunda Yetki

Some Legal Considerations on the Inter-university Council from the Perspective of Constitutional and Administrative Law

Öz

As it is known that in our country, institutions of higher education and their higher bodies regulated by the provisions of the Constitution (Articles 130 and 131) and the Higher Education Law (Law No. 2547). According to the Constitution (Article 131), the only Superior Body of Higher Education is The Council of Higher Education (CoHE, YÖK). The Council of Higher Education is composed of members appointed by the President of the Republic from among candidates who are nominated by the Council of Ministers and universities, and in accordance with the numbers, qualifications and procedures prescribed by law, and of members directly appointed by the President of the Republic. On the other hand, universities, as public legal entities having autonomy, separate organs and their duties, shall be regulated by law. In spite of the special provisions of the Constitution, there are some provisions in Higher Education Law, regulating the Inter-university Council (IUC, ÜAK) as a higher bodies of higher education and giving the duty to nomination of members for CoHE, which we consider them being in conflict with the Constitution. In this study we will discuss (IUC, ÜAK), academic advisory and a decision-making body in some academic matters, regulated as a supreme body of higher education and having the duty on examination for associate professorship and nomitation of member for CoHE, in spite of related Constitutional provisions, from the perspective of Constitutional and Administrative Law

Anahtar Kelimeler

• Inter-university Council, Council of Higher Education, Examination for Associate Professorship, Nomination of Mermers of the CoHE, Authority in Public Law

Kaynakça

1. Bakırcı, Fahri. (2000). TBMM’nin Çalışma Yöntemi, Ankara. İmge Kitabevi.
2. Başlar, Kemal. (2007). “Anayasa Mahkemesinin Yasama Yetkisinin Genelliği İlkesi ile İlgili Bir Kararının Düşündürdükleri”, Yasama Dergisi, Sayı. 7, s. 18-40.
3. Gören, Zafer. (1997). Anayasa Hukuku, İzmir. Barış Yayınları, Fakülteler Kitabevi.
4. Gözler, Kemal. (2003). İdare Hukuku, Cilt I., Bursa. Ekin Kitabevi Yayınları.
5. Gözler,Kemal. “TBMM’nin Görev ve Yetkileri”, http.//www.anayasa.gen.tr/tbmm-gorevyetkiler.htm. (27 Aralık 2012 tarihinde erişim sağlanmıştır.)
6. Gözler, Kemal. (2000). Türk Anayasa Hukuku, Bursa. Ekin Kitabevi Yayınları.
7. Gözler, Kemal. (2006) Anayasa Hukukuna Giriş. Genel Esaslar ve Türk Anaya Hukuku, Bursa. Ekin Kitabevi Yayınları, Yedinci Baskı, (www.anayasa.gen.tr/ahg.htm)
8. Özbudun, Ergun. (1995). Türk Anayasa Hukuku, 4. Baskı, Ankara. Yetkin Yayınları

9. Sabuncu, Yavuz. (2003). Anayasaya Giriş, Ankara. İmaj Yayınevi.
10. Tanör, Bülent - Yüzbaşıoğlu, Necmi. (2006).Türk Anayasa Hukuku, İstanbul. Beta Yayınları.
11. Anayasa Mahkemesi Kararı, Esas Sayısı: 1994/42, Karar Sayısı: 1994/55, Karar Günü: 18.7.1994.
12. Anayasa Mahkemesi Kararı, Esas Sayısı: 1973/37, Karar Sayısı: 1975/22, Karar Günü:11, 12, 13, 14 ve 25 Şubat 1975, Resmi Gazete Tarih/Sayı:3.12.1975/15431
13. Anayasa Mahkemesi kararı, Esas Sayısı: 1997/21, Karar Sayısı: 1997/48, Karar Günü: 14.5.1997.
14. Anayasa Mahkemesi kararı, Esas Sayısı: 2008/3, Karar Sayısı: 2009/44, Karar Günü: 5.3.2009
15. Anayasa Mahkemesinin E:1985/2, K:1985/6 sayılı kararı.
16. Danıştay İdari Dava Daireleri Genel Kurulu kararı, E. 2010/2072, K. 2010/1467, K.T. 4.11.2010
17. Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunun YD. İtiraz No: 2009/1042 sayılı kararı
18. Danıştay İkinci Daire, Esas No: 2007/1114 sayılı karar.
19. Danıştay Beşinci Dairesinin Esas No: 1993/570 sayılı kararı
20. Danıştay Onuncu Dairesinin Esas No: 2006/6770 sayılı kararı.
21. Danıştay Onuncu Dairesinin Esas No: 2008/1207 sayılı Anayasa Mahkemesine itirazen başvuru kararı