LOCATIO CONDUCTIO OPERIS’TE İŞ SAHİBİNİN MALZEMEYİ TEMİN ETME BORCU

Öz

Roma hukukundaki kökenleri tartışmalı olan locatio conductio, Gaius’un Institutiones’inde rızai sözleşmeler kapsamında değerlendirilir. Eser sözleşmelerinde yüklenici, iş sahibinin vereceği ücret karşılığında ve iş sahibi tarafından verilen bir malzeme ile bir sonucu, eseri meydana getirmeyi ve teslim etmeyi üstlenir. Roma döneminde, eser sözleşmesinin kurulması için malzemenin iş sahibi tarafından verilmesi şarttı. Günümüzde yüklenici veya iş sahibi tarafından temin edilmesi herhangi bir önem taşımamaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Roma hukuku
• locatio conductio operis
• eser sözleşmesi
• locator
• malzeme

The Duty of Conductor to Supply Material in Locatio Conductio Operis

Öz

Although not much is known about the origins of locatio conductio, it is classified as one of the consensual contracts by Gaius’ Institutes. In locatio conductio operis, conductor is obliged to complete and deliver the work with the materials given by the locator in return for the price to be paid. In Roman law, it was the duty of locator to supply the material. It was a sine qua non element to establish locatio conductio operis. In modern laws, it is not an essential element whether the material is supplied by locator or conductor. Contract of work is a contract, in which locator.

Anahtar Kelimeler

• Roman law
• locatio conductio operis
• contract for work
• locator
• supply

Kaynakça

1. ARAL, F./AYRANCI, H.; Borçlar Hukuku, Özel Borç İlişkileri, 9. Baskı, 2012.
2. BAYGIN, C.; Türk Hukukuna Göre İstisna Sözleşmesinde Ücret ve Tabi Olduğu Hükümler, İstanbul, 1999.
3. BİLGE, N.; Borçlar Hukuku, Özel Borç Münasebetleri, Ankara 1971.
4. BUCKLAND, W.W.; A Textbook of Roman Law (Textbook), Cambridge, 2008.
5. BUCKLAND, W.W./ McNAIR, A. D; Roman Law and Common Law, Cambridge, 1963.
6. CARCOPINO, J.; Daily Life in Ancient Rome, Pelican, 1956.
7. DI MARZO, S., Roma Hukuku (Çev.: UMUR, Z.), İkinci Baskı, İstanbul, 1959.
8. DU PLESSIS, P. J.; Letting and Hiring in Roman Legal Thought 27 BCE- 284 CE, Edinburgh, 2012.

9. EREN, F.; Borçlar Hukuku Genel Hükümler (Borçlar Genel), 18. Baskı, Ankara, 2015.
10. EREN, F.; Borçlar Hukuku Özel Hükümler, (Borçlar Özel), 2. Baskı, Ankara, 2015.
11. EREN, F.; İnşaat Sözleşmelerinde Müteahhidin Borçları ve Bu Borçların Yerine Getirilmemesinin Sonuçları (II), İnşaat Sözleşmeleri (Yönetici-İşletmeci-Mühendis ve Hukukçular İçin Ortak Seminer), Ankara 1996.
12. FRIER, B., W.; Landlords and Tenants in Imperial Rome, 1980.
13. GÜMÜŞ, M. A.; Borçlar Hukuku Özel Hükümler, Cilt II, 3. Bası, İstanbul, 2014.
14. HONIG, Richard; Roma Hukuku, (Çev.: Şemseddin TALİP). İstanbul, 1938.
15. KARADENİZ-ÇELEBİCAN, Ö.; Iustinianus Zamanına Kadar Roma’da İş İlişkileri, Ankara, 1976.
16. KARADENİZ-ÇELEBİCAN, Ö.; Roma Eşya Hukuku, Ankara 2000
17. KARAGÖZ, H.; Hukuk Kuralı (Regula Iuris) Kavramı, İstanbul, 2010.
18. KASER, M.; Roman Private Law, Hamburg, 1964.
19. KOSCHAKER, P./ AYİTER, K.; Roma Özel Hukukunun Ana Hatları, Ankara, 1977.
20. KURAL, O.C./KILIÇBAY, E./İZMİR, H.; İnşaat ve İhale Hukuku, Ankara 1988.
21. LEE, R. W.; The Elements of Roman Law, 4th edition, London, 1956.
22. LIVIUS, T., The History of Rome, Books 1-8, 2008.
23. MAYER-MELY, T.; Locatio Conductio, Viyana, 1956.
24. NICHOLAS, B.; An Introduction to Roman Law, Oxford, 2010.
25. RADO, T.; Gaius Institutiones Borçlar Kısmı (Institutiones), Ankara, 1953.
26. RADO, T.; Roma Hukuku Dersleri, Borçlar Hukuku (Borçlar Hukuku), İstanbul, 1997.
27. ROBY, H. J.; Roman Private Law, Vol. II, Cambridge, 1902.
28. SCHULZ, F.; Classical Roman Law, Oxford, 1992.
29. SELİMOĞLU, Y. E.; Eser Sözleşmesi, Ankara, 2015.
30. SOMER, P.; Roma Hukukunda İstisna Akdi (Locatio Conductio Operis), Derin Yayınevi, İstanbul, 2008.
31. TAHİROĞLU, B.; Roma Borçlar Hukuku; İstanbul 2000.
32. TANDOĞAN, H.; Borçlar Hukuku, Özel Borç İlişkileri, c. II, İstisna ve Vekalet Sözleşmeleri, Vekaletsiz İş Görme, Kefalet ve Garanti Sözleşmeleri, İstanbul, 1989.
33. TÜREGÜN, N. ; FIDIC Açısından İnşaat Sözleşmeleri, İnşaat Sözleşmeleri Yönetici-İşletmeci Mühendis ve Hukukçular İçin Ortak Seminer (Ankara, 18-29 Mart 1996), s.249-285.
34. UMUR, Z.; Iustinianus Institutiones (Institutiones), İstanbul, 1983.
35. UMUR, Z.; Roma Hukuku Ders Notları (Ders Notları), Beta Yayınları, Tıpkı 3. Basım, İstanbul, 2010.
36. UMUR, Z.; Roma Hukuku Lugatı (Lugat), İstanbul, 1983.
37. UYGUR, T. ; Açıklamalı İçtihatlı Borçlar Kanunu, Özel Borç İlişkileri, C.5, Ankara 1993.
38. VELİDEDEOĞLU, H. V./ÖZDEMİR, R.; Türk Borçlar Kanunu Şerhi (Genel-Özel), Ankara, 1987.
39. WATSON, A.; The Law of Obligations in the Later Roman Republic; Oxford, 1995.
40. WATSON, A.; The Digest of Justinian, Vol. 2, University of Pennsylvania Press, 1998.
41. WATSON, A.; The Digest of Justinian, Vol. 3, University of Pennsylvania Press, 1998.
42. YAVUZ, C.; Türk Borçlar Hukuku Özel Hükümler, 9. Bası, İstanbul, 2014.
43. ZEVKLİLER, A./ GÖKYAYLA, E. ; Borçlar Hukuku, Özel Borç İlişkileri, 13. Bası, Ankara, 2013.
44. ZIMMERMANN, R.; The Law of Obligations Roman Foundations of the Civilian Tradition, Oxford, 1996.