Changing Child Image and Media Relationship: Internet and Online Child

Öz

The change that time has created in the social order also reveals different imaginary appearances of human beings depending on this change. Within this change, the “child” is at the forefront with its various appearances in different historical processes regarding its meaning, position, and image. The child is examined in other contexts and from different perspectives, from the concept of a child in the family to the concept of a child in the social system. In this study, the conceptualization and classification of the three modern child images that David Elkind (1999) specified as the lustful child, the flexible child, and the talented baby (Elkind was seen to use the concept of “baby” instead of the concept of “child”), which have been dominant historically, was taken as the starting point. Elkind argues that “the image of the child as socially wise and self-sufficient” will emerge in the future. Elkind’s handling of the child image in the historical process also reveals his critical approach. Criticizing the handling of the concept of the child as a reflection of social and cultural structures, Elkind has a strong criticism of society’s approach toward children. This study evaluated the relationship between the historical childhood images in question and the media, and examined the future child image through the concept of the “online child”. In the method of the study, media contents were determined in chronological order following Elkind’s classification, again through mass media reflecting the characteristics of each period. Childhood images were analyzed in the example of these contents, also taking into account the qualitative historical design. Today’s child image, defined as the online child, was made through evaluations of selected new media content. In determining the self-sufficient child image, it aimed to determine the characteristics of this new childhood image through selected media content. As a result of the study, in the evaluation made in the context of the changing child image’s relationship with the media, it was observed that unfortunately today, economic effects also play an important role in the concept of child. The child, apart from its natural structure, has often become an important image of economic life.

Anahtar Kelimeler

• Child
• child image
• media
• internet and child
• media literacy

Değişen Çocuk İmgesi ve Medya İlişkisi: İnternet ve Çevrimiçi Çocuk

Öz

Zamanın toplum düzeni üzerinde yarattığı değişim, insanın da bu değişime bağlı olarak imgesel olarak farklı görünümlerini ortaya çıkartmaktadır. “Çocuk” ise bu değişim içinde anlamı, konumu ve imgesi açısından farklı tarihsel süreçlerde farklı görünümleriyle ön plandadır. Çocuk, aile içindeki çocuk kavramından toplumsal sistemdeki çocuk kavramına kadar farklı bağlamlarda, farklı açılardan incelenmektedir. Bu çalışmada ise David Elkind’in (1999) tarihsel olarak baskın olan çocukluk imgeleri konusundaki, üç modern çocuk imgesi olarak belirttiği, şehvetli çocuk, esnek çocuk, yetenekli bebek (Elkind’ın “çocuk” kavramı yerine “bebek” kavramını kullandığı görülmüştür) kavramsallaştırması ve sınıflandırması düşüncesinden yola çıkılmıştır. Elkind, gelecekte “Toplumsal bilge olarak, kendi kendine yeterli çocuk imgesinin” ortaya çıkacağını savunmaktadır. Elkind’ın tarihsel süreçte çocuk imgesini ele alışı ayrıca onun eleştirel yaklaşımını da ortaya koyar. Çocuk kavramının toplumsal ve kültürel yapıların bir yansıması olarak ele alınmasını eleştiren Elkind, toplumun çocuklara yönelik yaklaşımı hakkında güçlü bir eleştiriye sahiptir. Bu çalışma, söz konusu tarihsel çocukluk imgelerinin medya ile ilişkisini değerlendirmiş, gelecekteki çocuk tasavvurunu ise “çevrimiçi çocuk” kavramı üzerinden incelemiştir. Çalışmanın yönteminde, Elkind’in sınıflandırmasına uygun olarak kronolojik sıra ile medya içerikleri, yine her bir dönemin özelliklerini yansıtan kitle iletişim araçları aracılığıyla belirlenmiştir. Çocukluk imgeleri, bu içerikler örneğinde, niteliksel tarihsel tasarımı da dikkate alarak, analiz edilmiştir. Çevrimiçi çocuk olarak tanımlanan bugünün çocuk imgesi ise seçilen yeni medya içeriklerine yönelik değerlendirmelerle yapılmıştır. Kendi kendine yeten çocuk imgesinin tespitinde, seçilen medya içerikleri vasıtasıyla bu yeni çocukluk imgesinin özellikleri tespit edilmek istenmiştir. Çalışmanın sonucunda, değişen çocuk imgesinin medya ile ilişkisi bağlamında yapılan değerlendirmede, ne yazık ki bugün ekonomik etkilerin çocuk kavramı üzerinde de önemli bir rol oynadığı gözlenmiştir. Çocuk, doğal yapısının dışında çoğu zaman ekonomik yaşamın önemli bir imgesi haline gelmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Çocuk
• çocuk imgesi
• medya
• internet ve çocuk
• medya okuryazarlığı

Kaynakça

1. Aksoy, T. (2021). Okul öncesi dönemdeki çocukların eğitiminde teknoloji kullanımına ilişkin öğretmen görüşleri. Temel Eğitim, (11), 30-38.
2. Alver, F. (2004). Neil Postman'in çocukluğun yok oluş sürecinde iletişim teknolojisi eleştirisinin eleştirisi. Ankara Üniversitesi İletişim Araştırmaları Dergisi, 2(2), 129-141.
3. Arıcı, A. F. (2016). Erken çocukluk dil gelişiminde ailenin rolü. Türkiye Eğitim Dergisi, 1(1), 66-78.
4. Aries, P. (1962). A centuries of childhood, a social history of family life. A Vintage Gaint Publishing.
5. Bakan, U., & Bakan, U. (2017). Facebook’ta aile ilişkileri ve sosyal medya adanmışlığına yönelik bir içerik analizi-A content analysis for the ınvestigation of family relationships and social media engagement on Facebook. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 9(20), 54-68.
6. Barber, B., & Miller, C. (2019). Propaganda and combat motivation: Radio broadcasts and german soldiers’ performance in World War II. World Politics, 71(3), 457-502.
7. Barkley, R. A. (2014). Attention-deficit hyperactivity disorder: A handbook for diagnosis and treatment. Guilford Press.
8. BBC. (2022, 8 Ekim). Miyobun yükselişi: Uzağı görememek nasıl küresel bir sorun haline geldi? BBC News Türkçe. https://www.bbc.com/turkce/articles/cljwz4y32dno

9. Bertan, M., Haznedaroğlu, D., Yurdakök, K., & Güçiz, B. D. (2009). Ülkemizde erken çocukluk gelişimine ilişkin yapılan çalışmaların derlenmesi (2000-2007). Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Dergisi, 52(1), 1-8.
10. Bloom, B. S. (1964). Taxonomy of educational objectives: The classification of educational objectives. Handbook I: The cognitive domain. McKay.
11. Bruner, J. (2009). Eğitim Süreci (T. Öztürk, Çev.). Pegem Akademi.
12. Caner, Ç. (2018). İkinci Dünya Savaşı’ndaki propaganda savaşlarında çizgi filmin rolü: Nazi Almanyası ve Amerika Birleşik Devletleri üzerine inceleme. Uluslararası Halkla İlişkiler ve Reklam Çalışmaları Dergisi, 1(2), 51-63.
13. Castells, M. (2005). The network society:A cross-cultural perspective. Edward Elgar Publishing. Centers for Disease Control and Prevention (2022). Data and Statistics About ADHD. https://www.cdc.gov/ncbddd/adhd/data.html
14. Corsaro, W. A., & Everitt, J. G. (2023). The sociology of childhood. Sage Publications.
15. Çakmakçı, M., & Yıldız, S. (2022). Çocuğun odası ile ilişkisinin esneklik kavramı üzerinden incelenmesi. Journal of FSMVU Faculty of Architecture and Design, 3(1), 42-54.
16. Cunningham, Hugh. (2006). The invention of childhood. BBC Books.
17. Davies, M. M. (2010). Children, media and culture. McGraw-Hill Open University Press.
18. DeMause, L. (1995). The history of childhood. Jason Aronson, Inc.
19. Demir, Y. P., Çırak, Y., Dalkılınç, M., Yılmaz, G., İsmail, U. R. A. Ş., & Kömürcü, M. (2012). İlkokul çocuklarında çanta taşıma, bilgisayar kullanma alışkanlığı ve postür. Ankara Medical Journal, 12(4), 182-187.
20. Diamond, A. (2013). Executive functions. Annual Review of Psychology, 64(1), 135-168.
21. Elkind, D. (1999). Çocuk ve toplum gelişim ve eğitim üzerine denemeler (D. Öngen, Çev.). Ankara Üniversitesi Basımevi.
22. Erdoğan, N. I., & Ergenekon, E. (2021). Bebeklerin teknolojik araçları kullanmalarıyla ilgili anne görüşleri. Ankara University Journal of Faculty of Educational Sciences (JFES), 54(1), 117-140.
23. Erikson, E. (1950). Childhood and society. W. W. Norton.
24. Fırıncıoğulları, S. (2017). Alvin Toffler: Bilişim toplumu hız ve geçiciliğin çağı. Gece Kitaplığı
25. Fonagy, P., Gergely, G., & Jurist, E. L. (2018). Affect regulation, mentalization and the development of the self. Routledge.
26. Freud, S. (2019). Bir çocukluk nevrozu hikâyesi: Kurt adam vakası (D. Muradoğlu, Çev.). Say Yayınları. (Orijinal eser 1918’de yayımlandı).
27. Gazi, M. A., & Çakı, C. (2019). II. Dünya Savaşı'nda çizgi filmlerin mihver devletleri tarafından karşı propaganda amaçlı kullanımı. SineFilozofi, 4(8), 249-265.
28. Goodenough, F. L. (1926). Measurement of intelligence by drawings. World Book Company.
29. Greenfield, P. M. (2004). Developmental considerations for determining appropriate Internet use guidelines for children and adolescents. Journal of Applied Developmental Psychology, 25(6), 751-762.
30. Gürel, E., & Muter, C. (2007). Psikomitolojik terimler: Psikoloji literatüründe mitolojinin kullanılması. Sosyal Bilimler Dergisi, 1, 537-569.
31. Heywood, C. (2003). Baba bana top at: Batı’da çocukluğun tarihi (E. Hoşsucu, Çev.). Kitap Yayınevi.
32. Holloway, D., Green, L., & Livingstone, S. (2013). Zero to eight: Young children and their internet use. EU Kids Online, The London School of Economics and Political Science.
33. Huizinga, J. (2006). Homo ludens: Oyunun toplumsal işlevi üzerine bir deneme (M. Kılıçbay, Çev.). Ayrıntı Yayınları.
34. İçin Akçalı, S. (2020). Çocuk ve medya. Nobel Yayıncılık.
35. İnal, K. (2020). Dijital çağda okuryazarlık. Töz Yayınları.
36. İşçibaşı, Y. (2011). Bilgisayar, internet ve video oyunları arasında çocuklar. Selçuk İletişim, 7(1), 122-130.
37. Karadağ, Y., & Baştuğ, G. (2018). Türkiye’de zekâ değerlendirme sürecinde yaşanan etik sorunlar ve öneriler. Ankara Sağlık Hizmetleri Dergisi, 17(2), 46-57.
38. Kanbur, B. N. (2020). Görsel medyanın ve subliminal mesajların çocuk sağlığı üzerine etkileri. İstanbul Gelişim Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi, (10), 94-106.
39. Laughey, D. (2010). Medya çalışmaları (A. Toprak, Çev.). Kalkedon Yayınları.
40. Library of Congress (2023). Lewis Wickes Hine Photographs Online Catalog. https://www.loc.gov/pictures/search/?q=Lewis%20Wickes%20Hine
41. Livingstone, S., Haddon, L., Görzig, A., & Ólafsson, K. (2011). Risks and safety on the internet: The perspective of European children. EU Kids Online, The London School of Economics and Political Science.
42. Locke, J. (2004). Eğitim üzerine (A. Uğur, Çev.). Yeryüzü Yayınevi.
43. McLuhan, M. ve Powers, B. R. (2020). Global Köy. 21. Yüzyılda Yeryüzü Yaşamında ve Medyada Meydana Gelecek Dönüşümler (Çev. Bahar Öcal Düzgören). Scala Yayıncılık.
44. Muratore, R., Winans, J., & Winans, K.K. (2020). Childhood 2.0 [Belgesel Film]. Double Edge. https://www.childhood2movie.com/
45. Mustafaoğlu, R., Zirek, E., Yasacı, Z., & Özdinçler, A. R. (2018). Dijital teknoloji kullanımının çocukların gelişimi ve sağlığı üzerine olumsuz etkileri. Addicta: The Turkish Journal on Addictions, 5(2), 1-21.
46. Piaget, J. (1952). The origins of ıntelligence in children. W. W. Norton.
47. Pontes, H. M., & Griffiths, M. D. (2014). Internet addiction disorder and internet gaming disorder are not the same. Journal of Addiction Research & Therapy, 5(4).
48. Postman, N. (1995). Çocukluğun yok oluşu (K. İnal, Çev.). İmge Kitabevi.
49. Postman, N. (2019). Televizyon: Öldüren eğlence (O. Akınhay, Çev.). Ayrıntı Yayınları.
50. Prensky, M. (2001). Digital natives, digital immigrants. On the Horizon, 9(5), 1-6.
51. Project Look Sharp (2023). Constructivist Media Decoding. https://www.projectlooksharp.org/our-approach.php#Constructivist
52. Rideout, V. (2015). The common sense census: Media use by tweens and teens. Common Sense Media.
53. Sapmaz, F., & Doğan, T. (2013). Assessment of cognitive flexibility: Reliability and validity studies of Turkish version of the cognitive flexibility inventory. Ankara University Journal of Faculty of Educational Sciences (JFES), 46(1), 143-162.
54. Shore, R. (1997). Rethinking the brain: New insights into early development. Families and Work Institute.
55. Şahin, L. (2012). Geçmişten günümüze çocuk işçiliği. Sosyal Bilimler Araştırmaları Dergisi, 7(2), 103-118.
56. Takaya, K. (2008). Jerome Bruner’s theory of education: From early bruner to later bruner. Interchange, 39, 1-19.
57. Talu, N. (1999). Çoklu zekâ kuramı ve eğitime yansımaları. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 15(15), 164-172.
58. Tuncer, N. (2000). Çocuk ve internet kullanımı. Türk Kütüphaneciliği, 14(2), 205-212.
59. Tuttle, C. (2001). Child labor during the british industrial revolution. İçinde R. Whaples (Ed.), EH. Net Encyclopedia. https://eh.net/encyclopedia/child-labor-during-the-british-industrial-revolution/
60. Türkiye İstatistik Kurumu [TÜİK] (2021). Çocuklarda bilişim teknolojileri kullanım araştırması. https://Data.Tuik.Gov.Tr/Bulten/Index?P=Cocuklarda-Bilisim-Teknolojileri-Kullanim-Arastirmasi-2021-41132
61. Twenge, J. M. (2017). iGen: Why today’s super-connected kids are growing up less rebellious, more tolerant, less happy–and completely unprepared for adulthood. Atria Books.
62. Yıldız, K. A. (2012). Dijital yerliler gerçekten yerli mi yoksa dijital melez mi? International Journal of Social Science, 5(7), 819-833.
63. Zimmerman, F. J., & Christakis, D. A. (2007). Associations Between content types of early media exposure and subsequent attentional problems. Pediatrics, 120(5), 986-992.