Çalışanların Covıd-19 İlişkili Psikolojik Sıkıntıları ile İş Tatminleri Arasındaki İlişki: Kişi Örgüt Uyumunun Düzenleyici (Modere Edici) Rolü

Tolga Türköz

doi:10.18037/ausbd.1095174

Çalışanların Covıd-19 İlişkili Psikolojik Sıkıntıları ile İş Tatminleri Arasındaki İlişki: Kişi Örgüt Uyumunun Düzenleyici (Modere Edici) Rolü

Öz

Bu araştırmanın amacı çalışanların COVID-19 ilişkili psikolojik sıkıntıları ile iş tatminleri arasındaki ilişkisinde kişi örgüt uyumunun düzenleyici (modere edici) bir rolünün bulunup bulunmadığını belirlemektir. Araştırmanın evrenini İstanbul, Ankara ve Kayseri’de kamu ve özel sektörde çalışan işgören ve yöneticiler oluşturmaktadır. Kolayda örneklem yöntemi kullanılarak anket uygulanmıştır. Analizler 163 katılımcıdan elde edilen verilerle yapılmıştır. Araştırmada Feng ve arkadaşları (2020) tarafından geliştirilen COVID-19 İlişkili Psikolojik Sıkıntı Ölçeği; Yoon ve Thye (2002) tarafından geliştirilmiş olan İş Tatmini Ölçeği ile Netemeyer ve arkadaşları (1997) tarafından geliştirilen Kişi Örgüt Uyumu Ölçeği kullanılmıştır. Çalışma sonuçlarına göre kişi örgüt uyumunun, COVID-19 psikolojik sıkıntısı ile iş tatmini arasındaki ilişkide düzenleyici (moderatör) etkiye sahip olduğu belirlenmiştir. Bu bulgu çalışanın örgüt uyumunun düşük olması durumunda COVID-19 ile ilişkili psikolojik bir sıkıntı yaşaması durumunda iş tatmininde azalma meydana geldiğini, ancak çalışanın örgüt uyumunun yüksek olması koşulunda ise, COVID-19 ilişkili psikolojik sıkıntı düzeyi artsa dahi iş tatmininde bir azalma meydana gelmediğini göstermektedir.

Anahtar Kelimeler

Kaynakça

Ahorsu, D. K., Lin, C. Y., Imani, V., Saffari, M., Griffiths, M. D. ve Pakpour, A. H. (2020). The fear of COVID-19 scale: Development and initial validation. International Journal of Mental Health and Addiction, 1-9. Erişim adresi: https://doi.org/10.1007/s11469-020-00270-8.
Ahsan, N., Abdullah, Z., Fie, D. Y. G. ve Alam, S. S. (2009). A study of job stress on job satisfaction among university staff in Malaysia: Empirical study, European Journal of Social Sciences, 8(1), 121-131. Erişim adresi: https://www. researchgate.net/publication/268300481
Aktaş, M. (2011). Kültürel değerler ve kişi örgüt-kişi iş uyumu ilişkisi: Kavramsal bir çerçeve, Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 26, 13-21. Erişim adresi: http://dergisosyalbil.selcuk.edu.tr/susbed/article/view/110/94
Ambrose, M. L., Arnaud, A. ve Schminke, M. (2008). Individual moral development and ethical climate: The influence of person-organization fit on job attitudes, Journal of Business Ethics, 77(3), 323-333. doi: 10.1007/s10551-007-9352-1
Arora, S. ve Vyas, S. (2020). Job satisfaction at the time of COVID-19: An investigation of the information technology sector in India, Mukt Shabd Journal, 9(9), 251-263. Erişim adresi: https://www.researchgate.net/publication/ 344229117
Arpaci, I., Karatas, K., ve Baloglu, M. (2020). The development and initial tests for the psychometric properties of the COVID-19 Phobia Scale (C19P-S), Personality and Individual Differences, 164, 110108–110106. doi: 10.1016/j.paid.2020. 110108
Arslan, E. T. ve Demir, H. (2017). İşe angaje olma ve iş tatmini arasındaki ilişki: Hekim ve hemşirele üzerine nicel bir araştırma, Yönetim ve Ekonomi, 24(2), 371-389. doi: 10.18657/yonveek.335232
Arthur, W. Jr., Bell, S. T., Villado, A. J. ve Doverspike, D. (2006). The use of personorganization fit in employment decision making: An assessment of its criterion-related validity. Journal of Applied Psychology, 91, 786-801. doi: 10.1037/0021-9010.91.4.786

Ay, T., Oruç, D., ve Özdoğru, A. A. (2021). Adaptation and evaluation of COVID-19 related Psychological Distress Scale Turkish form, Death Studies, 1-9. Erişim adresi: https://doi.org/10.1080/ 07481187.2021.1873459
Aziri, B. (2011). Job satisfaction: A literature review, Management Research and Practice, 3(4), 77-86. Erişim adresi: http://mrp.ase.ro/no34/f7.pdf
Bağcı, B. (2018). Birey-örgüt uyumunun iş tatmini üzerine etkisi: Sağlık kurumlarında bir araştırma, Manas Sosyal Araştırmalar Dergisi, 7(4), 307-328. Erişim adresi: https://atif.sobiad.com/index.jsp?modul=makale-goruntule&id=AW5Zky-PyZgeuuwfeKWz
Baker, N. (2019). The combined effect of leader-member exchange and leader optimism on follower job outcomes, Business & Management Studies: An International Journal, 7(5), 2525-2555. doi: 10.15295/ bmij.v7i5.1262
Bakioglu, F., Korkmaz, O. ve Ercan, H. (2020). Fear of COVID-19 and positivity: Mediating role of intolerance of uncertainty, depression, anxiety, and stress, International Journal of Mental Health and Addiction. doi: 10.1007/s11469-020-00331-y
Bal, C. G. ve Gül, N. (2016). Duygusal zekânın iş tatminine etkisi: Örgütsel bağlılığın aracı rolü, International Journal of Academic Value Studies, 2(6), 117-129. Erişim adresi: https://www.researchgate.net/publication/ 327981542_Duygusal_Zekanin_Is_Tatminine_Etkisi_Orgutsel_Bagliligin_Aracilik_Rolu_Effects_Of_Emotional_Intelligence _On_Job_Satisfaction_Mediation_Role_Of_Organizational_Commitment
Baron, R. M. ve Kenny, D. A. (1986). The moderator-mediator variable distinction in social psychological research: Conceptual, strategic, and statistical considerations, Journal of Personality and Social Psychology, 51(6), 1173-1192. doi: 10.1037//0022-3514. 51.6.1173
Biçkes, D. M., Yılmaz, C., Demirtaş, Ö. ve Uğur, A. (2014). Duygusal emek ile iş tatmini arasındaki ilişkide psikolojik sermayenin aracılık rolü: Bir alan çalışması, Eskişehir Osmangazi Üniversitesi İİBF Dergisi, 9(2), 97-121. Erişim adresi: https://dergipark.org.tr/tr/download/article-file/65345
Bright, L. (2007). Does person-organization fit mediate the relationship between public service motivation and the job performance of public employees? Review of Public Personnel Administration, 27, 361-379. doi: 10.1177/0734371X073071 49
Burmaoğlu, S., Polat, M. ve Meydan, C. H. (2013). Örgütsel davranış alanında ilişkisel analiz yöntemleri ve türkçe yazında aracılık modeli kullanımı üzerine bir inceleme, Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 13(1), 13-26. Erişim adresi: https://www.researchgate.net/publication/279716885
Büyüköztürk, Ş. (2009). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı istatistik, araştırma deseni, SPSS uygulamaları ve yorum. Ankara.
Cable, D. M. ve DeRue, D. S. (2002). The convergent and discriminant validity of subjective fit perceptions, Journal of Applied Psychology, 87, 875-884. doi: 10.1037//0021-9010.87.5.875
Cable, D. M. ve Parsons, C. K. (2001). Socialization tactics and person organization fit, Personnel Psychology, 54, 1-23. doi: 10.1111/j.1744-6570.2001.tb00083.x
Caldwell, D. F., ve O'Reilly III, C. A. (1990). Measuring person–job fit using a profile comparison process, Journal of Applied Psychology, 75, 648-657. doi: 0.1037/ 0021-9010.75.6.648
Chatman, J. A. (1991). Matching people and organizations: Selection and socialization in public accounting firms, Administrative Science Quarterly, 36, 459-484. doi: 10.2307/2393204
Clark, A. E. (1997). Job satisfaction and gender: Why are women so happy at work? Labour economics, 4(4), 341-372. doi: 10.1016/S0927-5371(97)00010-9
Cohen, J., Cohen, P., West S. G. ve Aiken L. S. (2003). Applied Multiple Regression/Correlation Analysis for the Behavioral Sciences (3rd Ed.). Erlbaum.
Cronin, J. J., Jr. Brady, M. K. ve Hult, G. T. M. (2000). Assessing the effects of quality, value, and customer satisfaction on consumer behavioral intentions in service environments, Journal of Retailing, 76(2), 193-218. doi: 10.1016/S0022-4359(00)00028-2
Culibrk, J., Delic, M., Mitrovic, S. ve Culibrk, D. (2018). Job Satisfaction, Organizational Commitment and Job Involvement: The Mediating Role of Job Involvement, Frontiers in Psychology, 9, 1-12. doi: 10.3389/fpsyg.2018.00132
Çetin, C. ve Akyelli, N. (2020). Sanal kaytarma ve iş doyumu ilişkisi, İzmir Katip Çelebi Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 3(1), 41-59. Erişim adresi: https://dergipark.org.tr/tr/pub/ikacuiibfd/issue/54124/653667
Çetin, F. ve Varoğlu, A. K. (2015). Psikolojik sermaye, performans, ayrılma niyeti ve iş tatmini etkileşimi: Cinsiyetin düzenleyici rolü. İş ve İnsan Dergisi, 2(2), 105-113. doi:10.18394/iid.61996
Darnold, T. C. (2008). Perceived person-organization fit: moving beyond correspondence based explanations (Doktora Tezi, Iowa Üniversitesi). doi: 10. 17077/etd.1etr3qyj
Davis, K. ve Nestrom, J. W. (1985). Human behavior at work: Organizational behavior, (7. Ed.). McGraw Hill
De Los Santos, J. A. A. ve Labrague, L. J. (2021). The Impact of Fear of COVID-19 on Job Stress, and Turnover Intentions of Frontline Nurses in the Community: A Cross-Sectional Study in the Philippines. Traumatology, Advance online publication. doi: 10.1037/trm0000294
Dozois, D. J. A., Wilde, J. L. ve Frewen, P. A. (2019). Anxiety, obsessive-compulsive, and trauma-related disorders, D. J. A. Dozois (Ed.). Abnormal psychology: Perspectives içinde (s. 95-126). Toronto, Kanada: Pearson.
Dünya Sağlık Örgütü (DSÖ). World Health Organization (WHO). (2021, Ocak 31). Timeline: WHO's COVID-19 response. Erişim adresi: https://www.who.int/ emergencies/ diseases/novel-coronavirus-2019/events-as-they-happen
Eisenberger, R., Huntington, R., Hutchinson, S. ve Sowa, D. (1986). Perceived organizational support, Journal of Applied Psychology, 71, 500–507. doi: 10.1037/0021-9010.71.3.500
Feng, L. S., Dong, Z. J., Yan, R. Y., Wu, X. Q., Zhang, L., Ma, J., ve Zeng, Y. (2020). Psychological distress in the shadow of the COVID-19 pandemic: Preliminary development of an assessment scale, Psychiatry Research, 291, 113-202. doi: 10.1016/j.psychres.2020.113202
French, J. R. P., Caplan, R. D. ve Harrison, R. V. (1982). The mechanisms of job stress and strain. Wiley.
Garda, B. (2011), Örgütsel sağlık kriterlerinin kuramsal boyutta incelenmesi, Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler MYO Dergisi, 14(1-2), 269-292. Erişim adresi: https://dergipark. org.tr/tr/download/article-file/116726
George, J. M. ve Jones, G. R. (2008). Understanding and managing organizational behavior (5. Ed.). Pearson/Prentice Hall
Gimenez-Espert, MdC., Prado-Gasco, V. ve Soto-Rubio, A. (2020). Psychosocial risks, work Engagement, and Job Satisfaction of Nurses During COVID-19 Pandemic, Frontier Public Health, 8, 1-10. doi: 10.3389/fpubh.2020.566896
Govindarajan, V. (1989). Implementing competitive strategies at the business unit level: Implications of matching managers to strategies. Strategic Management Journal, 27, 25-41. Erişim adresi: https://www.jstor.org/stable/2486445?seq=1
Gössling, S., Scott, D. ve Hall, C. M. (2021). Pandemics, tourism and global change: A rapid assessment of COVID-19, Journal of Sustainable Tourism, 29(1), 1-20. doi: 10.1080/09669582.2020.1758708
Gregory, B. T. ve Albritton, M. D. (2009). How does person-organization fit affect behavioral and attitudinal outcomes? The mediating role of psychological empowerment, Northern Arizona University Working Paper Series 09-01, February, 1-10. Erişim adresi: http://openknowledge.nau.edu/1518/7/Gregory _BT_Etal_2009_FrankeWPS_09-01.pdf
Hair, J. F. Jr., Black, W. C., Babin, B. J. ve Anderson, R. E. (2010). Multivariate Data Analysis: A Global Perspective. Pearson Education
Hayes, A. F. (2013). Methodology in the social sciences: Introduction to mediation, moderation, and conditional process analysis: A regression-based approach. Guilford Press.
Hoppock, R. (1935). Job Satisfaction. Harper and Brothers. Judge, T. A. ve Bretz, R. D. (1992). The effects of values on job choice decisions. Journal of Applied Psychology, 77, 261−271. doi: 10.1037//0021-9010.77.3.261
Judge, T. A., Thoresen, C. J., Bono, J. E. ve Patton, G. K. (2001). The job satisfaction – job performance relationship: A qualititative and quantitative review, Pyschological Bulletin, 127(3), 376-407. doi: I0.1037//0033-2909.I27.3.376
Kaliski, B. S. (2007). Encyclopedia of Business and Finance (2. Ed.) Thompson Gale.
Kang, S.-E., Park, C., Lee, C.-K. ve Lee, S. (2021). The Stress-Induced Impact of COVID-19 on Tourism and Hospitality Workers, Sustainability, 13, 1327, 1-17. doi: 10.3390/su13031327
Kim, G., Ro, H., Hutchinson, J. ve Kwun, D. J. (2014). The effect of jay-customer behaviors on employee job stress and job satisfaction, International Journal of Hospitality and Tourism Administration, 15(4), 394-416. doi: 10.1080/1525 6480.2014. 961797
Kimura, T. (2011). Empowerment, P-O fit, and work engagement: A mediated moderation model, European Journal of Economics, Finance and Administrative Sciences, 38, 44-58. Erişim adresi: https://www.europeanjournalofeconomics financeandadministrativesciences.com/index.html
Klassen, R. M. ve Chiu, M. M. (2010). Effects on teachers’ self-efficacy and job satisfaction: Teacher gender, years of experience, job stress, Journal of Educational Psychology, 102(3), 741-756. doi: 10.1037/a0019237
Kristof, A. L. (1996). Person-organization fit: An integrative review of its conceptualizations, measurement, and implications, Personnel Psychology, 49, 1-49. doi: 0.1111/j.1744-6570.1996.tb01790.x
Kristof-Brown, A. L., Zimmerman, R. D. ve Johnson, E. C. (2005). Consequences of individuals’ fit at work: A meta-analysis of person–job, person–organizatıon, person–group, and person–supervisor fit, Personnel Psychology, 58, 281-342. doi: 10.1111/j.1744-6570.2005.00672.x
Kuşluvan, S., Başoda, A. ve Kuşluvan, H. (2016). Konaklama işletmelerinde çalışanların müşteri odaklılığının işgören devrine etkisi: İş tatmininin aracılık rolü, Anatolia: Turizm Araştırmaları Dergisi, 27(1), 79-95. Erişim adresi: https://dergipark.org.tr/tr/pub/atad/issue/29656/318495
Lamm, M. S., Shaw, G. E. ve Kuyumcu, D. (2010). The effect of person-organization fit on the display of organizational-citizenship behaviors directed towards the organization (OCB-Os), TCNJ Journal of Student Scholarshıp, 12, 1-8. Erişim adresi: https://joss.tcnj.edu/wp-content/uploads/sites/176/2012/04/2010-Lamm. pdf
Liu, B., Liu, J. ve Hu, J. (2010). Person-organization fit, job satisfaction, and turnover intention: An empirical study in the Chinese public sector, Social Behavior and Personality, 38(5), 615-626. doi: 10.2224/sbp.2010.38.5.615
Liu, J., Zhu, B., Wu, J. ve Mao, Y. (2019). Job satisfaction, work stress, and turnover intentions among rural health workers: A cross-sectional study in 11 western provinces of China, BMC Family Practice, 20(9), 1-11. doi: 10.1186/s12875-019-0904-0
Liu, S., Yang, L., Zhang, C., Xiang, Y., Liu, Z., Hu, Z. ve Zhang, B. (2020). Online mental health services in China during the COVID-19 outbreak, Lancet Psychiatry, 7(4), e17-e18. doi: 10.1016/S2215-0366(20)30077-8.
Locke, E. A. (1976). The nature and causes of job satisfacti¬on. Dunnette, M. D. (Ed.). Handbook of indust¬rial and organizational psychology içinde (ss. 1297-1343). Chica¬go, IL: Rand McNally.
Lu, K. Y., Lin, P. L., Wu, C. M., Hsieh, Y. L. ve Chang, Y. Y. (2002). The relationships among turnover intentions, professional commitment, and job satisfaction of hospital nurses, Journal of Professional Nursing, 18(4), 214-219. doi: 10.1053/ jpnu.2002.127573.
Lu, H., Barriball, K. L., Zhang, X. ve While, A. E. (2012). Job satisfaction among hospital nurses revisited: Asystematic review, International Journal of Nursing Studies, 49, 1017-1038. doi: 10.1016/j.ijnurstu.2011.11.009.
Lyubomirsky, S., King, L. ve Diener, E. (2005). The benefits of frequent positive affect: Does happiness lead to success? Psychological Bulletin, 131(6), 803-855. doi: 10.1037/0033-2909.131.6.803.
Mao, Y., He, J., Morrison, A. M. ve Coca-Stefaniak, J. A. (2020). Effects of tourism CSR on employee psychological capital in the COVID-19 crisis: From the perspective of conservation of resources theory, Current Issues in Tourism, 1-19. doi: 10.1080/13683500.2020.1770706
Meglino, B. M. ve Ravlin, E. C. (1998). Individual values in organizations concepts, controversies, and research, Journal of Management, 24(3), 351-389. doi: 10.10 16/S0149-2063(99)80065-8
Morewitz, C. L. (2009). Climate strength as a moderator of the relationship between person-organization fit and job performance (Doktora Tezi: George Washington Üniversitesi). Erişim adresi: https://www.proquest.com/openview/0b97a34f973 15f2c6cb71fe15d1726e6/1?pq-origsite=gscholar&cbl=18750, Erişim
Moynihan, D. P. ve Pandey, S. K. (2007). The ties that bind: Social networks, person-organization value fit, and turnover intention, Journal of Public Administration Research and Theory, 18, 205-227. doi: 10.1093/jopart/mum013
Nergiz, E. ve Yılmaz, F. (2016). Çalışanların iş tatmininin peformanslarına etkisi: Atatürk Havalimanı Gümrüksüz Satış İşletmesi örneği, Kastamonu Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 14, 50-79. Erişim adresi: https://dergipark.org.tr/tr/download/article-file/310049
Netemeyer, R. G., Boles, J. S., McKee, D. O. ve McMurrian, R. (1997). An investigation into the antecedents of organizational citizenship behaviors in a personal selling context, Journal of Marketing, 61, 85-98. doi: 10.2307/1251791
O'Reilly, C. A., Chatman, J. ve Caldwell, D. F. (1991). People and organizational culture: A profile comparison approach to assessing person-organization fit, Academy of Management Journal, 34(3), 487-516. doi: 10.2307/256404
Özkalp, E. ve Kırel, A. Ç. (1996). Örgütsel Davranış. Anadolu Üniversitesi Yayınları.
Pakpour, A. H. ve Griffiths, M. D. (2020). The fear of COVID-19 and its role in preventive behaviors, Journal of Concurrent Disorders, 2(1), 58-63. Erişim adresi: http://irep.ntu.ac.uk/id/eprint/39561/
Pelenk, S. E. ve Acaray, A. (2020). Aşırı iş yükünün iş tatminine etkisinde işyeri maneviyatının düzenleyici rolü, Süleyman Demirel Üniversitesi Vizyoner Dergisi, 11(27), 480-497. doi: 10.21076/vizyoner.651135
Resick, C. J., Baltes, B. B. ve Shantz, C. W. (2007). Person-organization fit and work-related attitudes and decisions: Examining interactive effects with job fit and conscientiousness, Journal of Applied Psychology, 92, 1446-1455. doi: 10.1037/ 0021-9010.92.5.1446
Rounds, J. B., Dawis, R. V. ve Lofquist, L. H. (1987). Measurement of person– environment fit and prediction of satisfaction in the theory of work adjustment, Journal of Vocational Behavior, 31, 297-318. doi: 10.1016/0001-8791(87) 90045-5
Rue, L. W. ve Byars, L. (2003). Management, skills and application (10th Ed.). McGraw-Hill/Irwin.
Satici, B., Gocet-Tekin, E., Deniz, M. E. ve Satici, S. A. (2020). Adaptation of the Fear of COVID-19 Scale: Its association with psychological distress and life satisfaction in Turkey, International Journal of Mental Health Addiction. https://doi.org/10.1007/s11469-020-00294-0.
Schumacher, R. E. ve Lomax, R. G. (1996). A Beginner’s Guide to Structural Equation Modeling. Lawrence Erlbaum Associates Publishers.
Shin, H-C. ve Holland, B. (2004). P-O fit as a moderator of personality-job performance relations, 19th Annual Conference of the Society for Industrial and Organizational Psychology, April 2, 1-8. Erişim adresi: https://www.academia.edu/24987246/ P_O_fit_as_a_moderator_of_personality_job_performance_relations
Sümer, N. (2000). Yapısal eşitlik modelleri: Temel kavramlar ve örnek uygulamalar, Türk Psikoloji Yazıları, 3(6), 49-74. Erişim adresi: http://www.nebisumer.com/ wp-content/uploads/2015/03/SumerN.2000.YEM_TPY.pdf
Şimşek, Ö. F. (2007). Yapısal eşitlik modellemesine giriş: Temel ilkeler ve LISREL uygulamaları. Ekinoks.
T.C. Sağlık Bakanlığı. (2021, Ocak 31). COVID-19 bilgilendirme sayfası. Erişim adresi: https://covid19.saglik.gov.tr/
Turhan, Ö. (2019). Beş faktör kişilik özelliklerinin iş tatmini üzerindeki etkisinde depresyonun aracılık rolü, IBAD Sosyal Bilimler Dergisi, 5, 9-21. doi: 10.21733/ ibad.559860
Van Vuuren, M., Veldkamp, B. P., Jong, M. D. T. ve Seydel, E. R. (2007). The congruence of actual and perceived person–organization fit, Int. J. of Human Resource Management, 18(10), 1736-1747. doi:10.1080/09585190701570908
Verquer, M. L., Beehr, T. A. ve Wagner, S. H. (2003). A meta-analysis of relations between person-organization fit and work attitudes, Journal of Vocational Behavior, 63, 473-489. doi: 10.1016/S0001-8791(02)00036-2
Vilela, B. B., Gonzales, J. A. V. ve Ferin, P. F. (2008). Person-organization fit, OCB and performance appraisal: Evidence from matched supervisor-salesperson data set in a Spanish context, Industrial Marketing Management, 37, 1005-1019. doi: 10.1016/j.indmarman.2007.11.004
Wu, X., Li, J., Liu, G., Liu, Y., Cao, J. ve Jia, Z. (2018). The effects of emotional labor and competency on job satisfaction in nurses of China: A nationwide cross-sectional survey. International Journal of Nursing Sciences, 5(4), 383-389. doi: 10.1016/j.ijnss.2018. 08.001
Yoon, J. ve Thye, S. R. (2002). A dual process model of organizational commitment, job satisfaction and organizational support, Work and Occupations, 29(1), 97-124. doi: 10.1177/0730888402029001005
Xiang, Y.-T., Yang, Y., Li, W. Zhang, L., Zhang, Q., Cheung, T. ve H Ng., C. (2020). Timely mental health care for the 2019 novel coronavirus outbreak is urgently needed, Lancet Psychiatry, 7, 228-229. doi: 10.1016/S2215-0366(20)30046-8

Ayrıntılar

Birincil Dil

Türkçe

Konular

-

Bölüm

Araştırma Makalesi

Yazarlar

Tolga Türköz
Türkiye

Yayımlanma Tarihi

29 Mart 2022

Gönderilme Tarihi

3 Nisan 2021

Kabul Tarihi

22 Şubat 2022

Yayımlandığı Sayı

Yıl 2022 Cilt: 22 Sayı: 1

DOI

https://doi.org/10.18037/ausbd.1095174

IZ

https://izlik.org/JA95EZ25XG

Kaynak Göster

RIS / Bibtex

APA

Türköz, T. (2022). Çalışanların Covıd-19 İlişkili Psikolojik Sıkıntıları ile İş Tatminleri Arasındaki İlişki: Kişi Örgüt Uyumunun Düzenleyici (Modere Edici) Rolü. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 22(1), 279-302. https://doi.org/10.18037/ausbd.1095174

AMA

1.Türköz T. Çalışanların Covıd-19 İlişkili Psikolojik Sıkıntıları ile İş Tatminleri Arasındaki İlişki: Kişi Örgüt Uyumunun Düzenleyici (Modere Edici) Rolü. AÜSBD. 2022;22(1):279-302. doi:10.18037/ausbd.1095174

Chicago

Türköz, Tolga. 2022. “Çalışanların Covıd-19 İlişkili Psikolojik Sıkıntıları ile İş Tatminleri Arasındaki İlişki: Kişi Örgüt Uyumunun Düzenleyici (Modere Edici) Rolü”. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi 22 (1): 279-302. https://doi.org/10.18037/ausbd.1095174.

EndNote

Türköz T (01 Mart 2022) Çalışanların Covıd-19 İlişkili Psikolojik Sıkıntıları ile İş Tatminleri Arasındaki İlişki: Kişi Örgüt Uyumunun Düzenleyici (Modere Edici) Rolü. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi 22 1 279–302.

IEEE

[1]T. Türköz, “Çalışanların Covıd-19 İlişkili Psikolojik Sıkıntıları ile İş Tatminleri Arasındaki İlişki: Kişi Örgüt Uyumunun Düzenleyici (Modere Edici) Rolü”, AÜSBD, c. 22, sy 1, ss. 279–302, Mar. 2022, doi: 10.18037/ausbd.1095174.

ISNAD

Türköz, Tolga. “Çalışanların Covıd-19 İlişkili Psikolojik Sıkıntıları ile İş Tatminleri Arasındaki İlişki: Kişi Örgüt Uyumunun Düzenleyici (Modere Edici) Rolü”. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi 22/1 (01 Mart 2022): 279-302. https://doi.org/10.18037/ausbd.1095174.

JAMA

1.Türköz T. Çalışanların Covıd-19 İlişkili Psikolojik Sıkıntıları ile İş Tatminleri Arasındaki İlişki: Kişi Örgüt Uyumunun Düzenleyici (Modere Edici) Rolü. AÜSBD. 2022;22:279–302.

MLA

Türköz, Tolga. “Çalışanların Covıd-19 İlişkili Psikolojik Sıkıntıları ile İş Tatminleri Arasındaki İlişki: Kişi Örgüt Uyumunun Düzenleyici (Modere Edici) Rolü”. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, c. 22, sy 1, Mart 2022, ss. 279-02, doi:10.18037/ausbd.1095174.

Vancouver

1.Tolga Türköz. Çalışanların Covıd-19 İlişkili Psikolojik Sıkıntıları ile İş Tatminleri Arasındaki İlişki: Kişi Örgüt Uyumunun Düzenleyici (Modere Edici) Rolü. AÜSBD. 01 Mart 2022;22(1):279-302. doi:10.18037/ausbd.1095174

Cited By

COVID-19 DÖNEMİNDE BİREYLERİN ALGILADIKLARI STRES İLE ÖRGÜTSEL DESTEK VE ÖRGÜTSEL BAĞLILIK ARASINDAKİ İLİŞKİNİN İNCELENMESİ

Pamukkale University Journal of Social Sciences Institute

https://doi.org/10.30794/pausbed.1088440