Yöneticilerin Olumlu ve Olumsuz Mizah Kullanımı ile Çalışan Tutumları Arasındaki İlişki

Ozan Büyükyılmaz

doi:10.18037/ausbd.566785

Yöneticilerin Olumlu ve Olumsuz Mizah Kullanımı ile Çalışan Tutumları Arasındaki İlişki

Öz

Bu çalışmanın amacı, yöneticilerin olumlu ve olumsuz mizah kullanımı ile çalışanların çeşitli iş tutumları arasındaki ilişkiyi belirleyebilmektir. Bu çerçevede olumlu ve olumsuz mizah kullanımı ile iş tatmini, duygusal bağlılık ve lider-üye etkileşimi arasındaki ilişkiler araştırılmaktadır. Analizlerde kullanılan veri, Karabük Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü’nde öğrenim gören ve bir özel veya kamu kurumunda çalışmakta olan 325 lisansüstü öğrencisinden anket yoluyla elde edilmiştir. Araştırma hipotezleri hiyerarşik regresyon analizi ile test edilmiştir. Araştırmanın sonucunda, yöneticilerin hem olumlu hem de olumsuz mizah kullanımının çalışan tutumlarını etkilediği, fakat olumsuz mizah kullanımının daha güçlü bir etkiye sahip olduğu belirlenmiştir.

Anahtar Kelimeler

Yönetici Mizah Tarzları,Olumlu ve Olumsuz Mizah,İş Tatmini,Duygusal Bağlılık

Kaynakça

Adıgüzel, O., Erdoğan, A. & Edinse, S. (2014). İş yerinde mizah ve örgütsel bağlılık arasındaki ilişki. Research Journal of Business and Management, 1(4), 389-407.
Allen, N. J. & Meyer, J. P. (1990). The measurement and antecedents of affective continuance and normative commitment to the organization. Journal of Occupational Psychology, 63(1), 1-18. doi: 10.1111/j.2044-8325.1990.tb00506.x.
Basım, H. N. & Şeşen, H. (2009). Örgütsel Adalet Algısı‐Örgütsel Vatandaşlık Davranışı İlişkisinde İş Tatmininin Aracılık Rolü. 17. Yönetim ve Organizasyon Kongresi Bildiriler Kitabı, 21-23 Mayıs, Eskişehir.
Batool, S. S., Zubair, S. Z. & Batool, S. A. (2014). Does humor predict job satisfaction? A mediational role of self- efficacy. Pakistan Journal of Social and Clinical Psychology, 12(1), 12-16.
Booth-Butterfield, S. & Booth-Butterfield, M. (1991). Individual differences in the communication of humorous messages. Southern Communication Journal, 56(3), 205-218. doi: 10.1080/10417949109372831.
Brown, T. A. (2015). Confirmatory Factor Analysis for Applied Research. (2. Baskı). New York: The Guilford Press.
Butler, N. (2016). Humour and Organization. Mir, R., Willmott, H. ve Greenwood, M. (Ed.), The Routledge Companion to Philosophy in Organization Studies içinde (s. 421-429). London: Routledge.
Byrne, B. M. (2016). Structural Equation Modeling with AMOS: Basic Concepts, Applications, and Programming. (3. Baskı). New York: Routledge.

Büyükyılmaz, O. (2018). İş Hayatında Mizah Kullanımı: Mizahın Çalışan Tutum ve Davranışları Üzerindeki Etkileri. Bursa: Ekin.
Cann, A., Watson, A. J. & Bridgewater, E. A. (2014). Assessing humor at work: The humor climate questionnaire. Humor: International Journal of Humor Research, 27(2), 307-323. doi: 10.1515/humor-2014-0019.
Cooper, C. D. (2005). Just joking around? Employee humor expression as an ingratiatory behavior. Academy of Management Review, 30(4), 765-776. doi: 10.5465/AMR.2005.18378877.
Cooper, C. (2008). Elucidating the bonds of workplace humor: A relational process model. Human Relations, 61(8), 1087-1115. doi: 10.1177/0018726708094861.
Decker, W. H. & Rotondo, D. M. (2001). Relationships among gender, type of humor, and perceived leader effectiveness. Journal of Managerial Issues, 13(4), 450-465.
Decker, W. H., Yao, H. ve Calo, T. J. (2011). Humor, gender, and perceived leader effectiveness in China. SAM Advanced Management Journal, 76(1), 43-53.
Dikkers, J., Doosje, S. & de Lange, A. (2012). Humor as A Human Resource Tool in Organizations. Houdmont, J., Leka, S. & Sinclair, R. R. (Ed.), Contemporary Occupational Health Psychology: Global Perspectives on Research and Practice, Volume: 2 içinde (s. 74-91). Chichester: Wiley-Blackwell. doi: 10.1002/9781119942849.ch5.
Doosje, S., De Goede, M., Van Doornen, L. & Goldstein, J. (2010). Measurement of occupational humorous coping. Humor: International Journal of Humor Research, 23(3), 275-305. doi: 10.1515/HUMR.2010.013
Duncan, W. J., Smeltzer, L. R. & Leap, T. L. (1990). Humor and work: Applications of joking behavior to management. Journal of Management, 16(2), 255-278. doi: 10.1177/014920639001600203.
Durna, U. & Eren, V. (2005). Üç bağlılık unsuru ekseninde örgütsel bağlılık. Doğuş Üniversitesi Dergisi, 6(2), 210-219.
Ford, R., McLaughlin, F. & Newstrom, J. W. (2003). Questions and answers about fun at work. human resource. Planning, 26(4), 18-33.
Galloway, G. & Cropley, A. (1999). Benefits of humor for mental health: Empirical findings and directions for further research. Humor: International Journal of Humor Research, 12(3), 301-314. doi: 10.1515/humr.1999.12.3.301
Gervais, M. & Wilson, D. S. (2005). The evolution and functions of laughter and humor: A synthetic approach. The Quarterly Review of Biology, 80(4), 395-430. doi: 10.1086/498281.
Gkorezis, P., Petridou, E. & Xanthiakos, P. (2014). Leader positive humor and organizational cynicism: LMX as a mediator. Leadership & Organization Development Journal, 35(4), 305-315. doi: 10.1108/LODJ-07-2012-0086.
Graen, G. B. & Scandura, T. A. (1987). Toward A Psychology of Dyadic Organizing. Staw, B. M. ve Cummings, L. L. (Ed.), Research in Organizational Behavior 9 içinde (s. 175-208), Greenwich, CT: JAI.
Graen, G. B. & Uhl-Bien, M. (1995). Relationship-based approach to leadership: Development of Leader-Member Exchange (LMX) theory of leadership over 25 years: Applying a multi-level multi-domain perspective. Leadership Quarterly, 6(2), 219-247. doi: 10.1016/1048-9843(95)90036-5
Gürkan, G. Ç. (2006). Örgütsel Bağlılık: Örgütsel İklimin Örgütsel Bağlılık Üzerindeki Etkisi ve Trakya Üniversitesi’nde Örgüt İklimi ile Örgütsel Bağlılık Arasındaki İlişkinin Araştırılması. (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Trakya Üniversitesi/Sosyal Bilimler Enstitüsü, Edirne.
Hackman, J. R. & Oldham, G. R. (1975). Development of the job diagnostic survey. Journal of Applied Psychology, 60(2), 159-170. doi: 10.1037/h0076546.
Hair, J. F., Black, W. C., Babin, B. J. & Anderson, R. E. (2014). Multivariate Data Analysis. (7th Edition), Harlow: Pearson New International Edition.
Hall, J. A. (2017). Humor in romantic relationships: A meta-analysis. Personal Relationships, 24(2), 306-322. doi: 10.1111/pere.12183.
Hampes, W. P. (2005). Correlations between humor styles and loneliness. Psychological Reports, 96(3), 747-750. doi: 10.2466/pr0.96.3.747-750.
Holmes, J. (2007). Making humour work: Creativity on the job. Applied Linguistics, 28(4), 518-537. doi: 10.1093/applin/amm048.
Holmes, J. & Marra, M. (2002). Over the edge? Subversive humor between colleagues and friends. Humor: International Journal of Humor Research, 15(1), 65-87. doi: 10.1515/humr.2002.006.
Hughes, L. W. & Avey, J. B. (2009). Transforming with Levity: Humor, leadership, and follower attitudes. Leadership & Organization Development Journal, 30(6), 540-562, doi: 10.1108/01437730910981926.
Hurren, B. L. (2006). The effects of principals’ humor on teachers’ job satisfaction. Educational Studies, 32(4), 373-385. doi: 10.1080/03055690600850321.
Janes, L. & Olson, J. (2015). Humor as An Abrasive or A Lubricant in Social Situations: Martineau Revisited. Humor: International Journal of Humor Research, 28(2), 271-288. doi: 10.1515/humor-2015-0021.
Karcıoğlu, F. & Kahya, C. (2011). Lider-üye etkileşimi ve çatışma yönetim stili ilişkisi. Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 15(2), 337-352.
Kline, R. B. (2016). Principles and Practice of Structural Equation Modeling. (4. Baskı), New York: The Guilford Press.
Kuiper, N. A. & Harris, A. L. (2009). Humor styles and negative affect as predictors of different components of physical health. Europe’s Journal of Psychology, 5(1), 1-18. doi: 10.5964/ejop.v5i1.280.
Liden, R. C. & Maslyn, J. M. (1998). Multidimensionality of leader-member exchange: an empirical assessment through scale development. Journal of Management, 24(1), 43-72. doi: 10.1016/S0149-2063(99)80053-1.
Liu, Y. & Wang L. (2016). A review of organization humor: Concept, measurement and empirical research. Psychology, 7(10), 1307-1314. doi: 10.4236/psych.2016.710132.
Locke, E. A. (1976). The Nature and Causes of Job Satisfaction. Dunnelle, M. D. (Ed.), Handbook of Industrial and Organizational Psychology içinde (s. 1297-1343), Chicago: Rand McNally.
Long, D. L. & Graesser, A. C. (1988). Wit and humor in discourse processing, Discourse Processes, 11(1), 35-60. doi: 10.1080/01638538809544690.
Luthans, F. (1995). Organizational Behavior. (7. Baskı), New York: McGraw-Hill.
Lyttle, J. (2007). The judicious use and management of humor in the workplace. Business Horizons, 50(3), 239-245. doi: 10.1016/j.bushor.2006.11.001.
Martin, R. A. (2001). Humor, laughter, and physical health: Methodological issues and research findings. Psychological Bulletin, 127(4), 504-519. doi: 10.1037//0033-2909.127.4.504.
Martin, R. A. (2007). The Psychology of Humor: An Integrative Approach. California, USA: Elsevier Academic.
Martin, R. A., Puhlik-Doris P., Larsen G., Gray, J. & Weir, K. (2003). Individual differences in uses of humor and their relation to psychological well-being: Development of the humor styles questionnaire. Journal of Research in Personality, 37(1), 48-75. doi: 10.1016/S0092-6566(02)00534-2.
Martineau, W. H. (1972). A Model of The Social Functions of Humor. Goldstein, J. H. ve McGhee, P E. (Ed.), The Psychology of Humor: Theoretical Perspectives and Empirical Issues içinde (s. 101-125), New York: Academic. doi: 10.1016/B978-0-12-288950-9.50011-0.
Mendiburo-Seguel, A., Páez, D. & Martínez-Sánchez, F. (2015). Humor styles and personality: a meta-analysis of the relation between humor styles and the big five personality traits. Scandinavian Journal of Psychology, 56(3), 335-340. doi: 10.1111/sjop.12209.
Mesmer-Magnus, J., Glew, D. J. & Viswesvaran, C. (2012). A meta-analysis of positive humor in the workplace. Journal of Managerial Psychology, 27(2), 155-190. doi: 10.1108/02683941211199554.
Meydan, C. H. & Şeşen, H. (2011). Yapısal Eşitlik Modellemesi: AMOS Uygulamaları, Ankara: Detay.
Meyer, J. C. (2015). Understanding Humor Through Communication. New York: Lexington Books.
Meyer, J. P. & Allen, N. J. (1991). A three-component conceptualization of organizational commitment. Human Resource Management Review, 1(1), 61-89. doi: 10.1016/1053-4822(91)90011-Z.
Meyer, J. P., Allen, N. J. & Smith, C. A. (1993). Commitment to organizations and occupations: extension and test of a three-component conceptualization. Journal of Applied Psychology, 78(4), 538-551. doi: 10.1037/0021-9010.78.4.538
Meyer, J. P., Stanley, D. J., Herscovitch, L. & Topolnytsky, L. (2002). Affective, continuance, and normative commitment to the organization: A meta-analysis of antecedents, correlates, and consequences. Journal of Vocational Behavior, 61(1), 20-52. doi: 10.1006/jvbe.2001.1842.
Meyers, L. S., Gamst, G. & Guarino, A. J. (2006). Applied Multivariate Research: Design and Interpretation. Thousand Oaks: Sage.
Morgan, G. A., Leech, N. L., Gloeckner, G. W. & Barrett, K. C. (2011). IBM SPSS for Introductory Statistics: Use and Interpretation. (4. Baskı), New York: Routledge.
Nunnally, J. C. & Bernstein, I. H. (1994). Psychometric Theory. (3rd Edition), New York: McGraw-Hill Inc.
Özutku, H., Ağca, V. & Cevrioğlu, E. (2008). Lider-Üye Etkileşim Teorisi Çerçevesinde, Yönetici-Ast Etkileşimi ile Örgütsel Bağlılık Boyutları ve İş Performansı Arasındaki İlişki: Ampirik Bir Inceleme. Atatürk Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 22(2), 193-210.
Plester, B. (2009). Crossing the line: Boundaries of workplace humour and fun. Employee Relations, 31(6), 584-599. doi: 10.1108/01425450910991749.
Pundt, A. & Herrmann, F. (2015). Affiliative and aggressive humour in leadership and their relationship to leader-member exchange. Journal of Occupational and Organizational Psychology, 88(1), 108-125. doi: 10.1111/joop.12081.
Quinn, B. A. (2000). The paradox of complaining: Law, humor, and harassment in the everyday work world. Law & Social Inquiry, 25(4), 1151-1185. doi: 10.1111/j.1747-4469.2000.tb00319.x.
Recepoğlu, E. (2008). Okul Müdürlerinin Mizah Yeteneğinin Öğretmenlerin İş Doyumlarına Etkisi. Eğitim ve Bilim, 33(150), 74-86.
Robert, C. & Yan, W. (2007). The Case for Developing New Research on Humor and Culture in Organizations: Toward A Higher Grade of Manure. Martocchio, J. J. (Ed.), Research in Personnel and Human Resource Management, Vol. 26 içinde (s. 205-267), Emerald Group Publishing Limited. doi: 10.1016/S0742-7301(07)26005-0.
Robert, C. & Veiga, S. P. da M. (2017). conversational humor and job satisfaction at work: exploring the role of humor production, appreciation, and positive affect. Humor: International Journal of Humor Research, 30(4), 417-438. doi: 10.1515/humor-2017-0034.
Robert, C. & Wilbanks, J. E. (2012). The wheel model of humor: Humor events and affect in organizations. Human Relations, 65(9), 1071-1099. doi: 10.1177/0018726711433133.
Robert, C., Dunne, T. C. & Iun, J. (2016). The impact of leader humor on subordinate job satisfaction: The crucial role of leader-subordinate relationship quality. Group & Organization Management, 41(3), 375-406. doi: 10.1177/1059601115598719.
Romero, E. J. & Arendt, L A. (2011). Variable effects of humor styles on organizational outcomes. Psychological Reports, 108(2), 649-659. doi: 10.2466/07.17.20.21.PR0.108.2.649-659.
Romero, E. J. & Cruthirds, K. W. (2006). The use of humor in the workplace. The Academy of Management Perspectives, 20(2), 58-69. doi: 10.5465/AMP.2006.20591005.
Romero, E. ve Pescosolido, A. (2008). Humor and group effectiveness. Human Relations, 61(3), 395-418. doi: 10.1177/0018726708088999
Scandura, T. A. & Graen, G. B. (1984). Moderating effects of initial leader-member exchange status on the effects of a leadership intervention. Journal of Applied Psychology, 69(3), 428-436. doi: 10.1037/0021-9010.69.3.428.
Scheel, T. & Gockel, C. (2017). Humor at Work in Teams, Leadership, Negotiations, Learning and Health. Cham, Switzerland: Springer International Publishing.
Schumacker, R. E. & Lomax, R. G. (2010). A Beginner’s Guide to Structural Equation Modeling. (3rd Edition), New York: Routledge.
Sekaran, U. & Bougie, R. (2016). Research Methods for Business: A Skill-Building Approach. (7. Baskı), Chichester: Wiley.
Sığrı, Ü. (2007). İş Görenlerin Örgütsel Bağlılıklarının Meyer ve Allen Tipolojisiyle Analizi: Kamu ve Özel Sektörde Karşılaştırmalı Bir Araştırma. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 7(2), 261-278.
Sobral, F. & Islam, G. (2015). He who laughs best, leaves last: The influence of humor on the attitudes and behavior of interns. Academy of Management Learning & Education, 14(4), 500-518. doi: 10.5465/amle.2013.0368.
Şeşen, H. (2010). Öncülleri ve Sonuçları ile Örgüt İçi Girişimcilik: Türk Savunma Sanayinde Bir Araştırma. (Yayımlanmamış doktora tezi). Kara Harp Okulu Savunma Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
Tabachnick, B. G. & Fidell, L. S. (2013). Using Multivariate Statistics. (6. Baskı), Boston, Mass: Pearson International Edition.
Taşçı, D., Kırel, Ç., & Kıyık Kıcır, G. (2016). Medya Endüstrisinde Kamu ve Özel Sektör Çalışanlarının, Örgütsel Bağlılık Konusu Bağlamında Karşılaştırmalı Analizi. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 16(3), 129-152.
Wanzer, M., Booth-Butterfield, M. & Booth-Butterfield, S. (2005). “If we didn’t use humor, we’d cry”: Humorous coping communication in health care settings. Journal of Health Communication, 10(2), 105-125. doi: 10.1080/10810730590915092.
Wilbur, C. J. & Campbell, L. (2011). Humor in romantic contexts: Do men participate and women evaluate?. Personality and Social Psychology Bulletin, 37(7), 918-929. doi: 10.1177/0146167211405343.
Wisse, B. & Rietzschel, E. (2014). Humor in Leader-Follower Relationships: Humor Styles, Similarity and Relationship Quality. Humor: International Journal of Humor Research, 27(2), 249-269. doi: 10.1515/humor-2014-0017.
Wood, R. E., Beckmann, N. & Rossiter, J. R. (2011). Management humor: Asset or liability? Organizational Psychology Review, 1(4), 316-338. doi: 10.1177/2041386611418393.

Ayrıntılar

Birincil Dil

Türkçe

Konular

-

Bölüm

Araştırma Makalesi

Yazarlar

Ozan Büyükyılmaz

Yayımlanma Tarihi

17 Haziran 2019

Gönderilme Tarihi

13 Eylül 2018

Kabul Tarihi

3 Kasım 2018

Yayımlandığı Sayı

Yıl 2019 Cilt: 19 Sayı: 2

DOI

https://doi.org/10.18037/ausbd.566785

IZ

https://izlik.org/JA63GN33WR

Kaynak Göster

RIS / Bibtex

APA

Büyükyılmaz, O. (2019). Yöneticilerin Olumlu ve Olumsuz Mizah Kullanımı ile Çalışan Tutumları Arasındaki İlişki. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 19(2), 125-150. https://doi.org/10.18037/ausbd.566785

AMA

1.Büyükyılmaz O. Yöneticilerin Olumlu ve Olumsuz Mizah Kullanımı ile Çalışan Tutumları Arasındaki İlişki. AÜSBD. 2019;19(2):125-150. doi:10.18037/ausbd.566785

Chicago

Büyükyılmaz, Ozan. 2019. “Yöneticilerin Olumlu ve Olumsuz Mizah Kullanımı ile Çalışan Tutumları Arasındaki İlişki”. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi 19 (2): 125-50. https://doi.org/10.18037/ausbd.566785.

EndNote

Büyükyılmaz O (01 Haziran 2019) Yöneticilerin Olumlu ve Olumsuz Mizah Kullanımı ile Çalışan Tutumları Arasındaki İlişki. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi 19 2 125–150.

IEEE

[1]O. Büyükyılmaz, “Yöneticilerin Olumlu ve Olumsuz Mizah Kullanımı ile Çalışan Tutumları Arasındaki İlişki”, AÜSBD, c. 19, sy 2, ss. 125–150, Haz. 2019, doi: 10.18037/ausbd.566785.

ISNAD

Büyükyılmaz, Ozan. “Yöneticilerin Olumlu ve Olumsuz Mizah Kullanımı ile Çalışan Tutumları Arasındaki İlişki”. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi 19/2 (01 Haziran 2019): 125-150. https://doi.org/10.18037/ausbd.566785.

JAMA

1.Büyükyılmaz O. Yöneticilerin Olumlu ve Olumsuz Mizah Kullanımı ile Çalışan Tutumları Arasındaki İlişki. AÜSBD. 2019;19:125–150.

MLA

Büyükyılmaz, Ozan. “Yöneticilerin Olumlu ve Olumsuz Mizah Kullanımı ile Çalışan Tutumları Arasındaki İlişki”. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, c. 19, sy 2, Haziran 2019, ss. 125-50, doi:10.18037/ausbd.566785.

Vancouver

1.Ozan Büyükyılmaz. Yöneticilerin Olumlu ve Olumsuz Mizah Kullanımı ile Çalışan Tutumları Arasındaki İlişki. AÜSBD. 01 Haziran 2019;19(2):125-50. doi:10.18037/ausbd.566785

Cited By

Algılanan Yönetici Mizahının Üretkenlik Karşıtı İş Davranışları Üzerindeki Etkisi

MANAS Sosyal Araştırmalar Dergisi

https://doi.org/10.33206/mjss.907207

Okul Yöneticilerinin Mizah Davranışları ile Örgütsel Muhalefet İlişkisi

Sakarya Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi

https://doi.org/10.53629/sakaefd.954384

Teachers and school administrators’ perceptions of characteristics of an effective school: A study of Anatolian high schools (exam-based entrance high schools) in Turkey

South African Journal of Education

https://doi.org/10.15700/saje.v41n4a1961