Dönüşümsel Toplumsal Etkinlik Yaklaşımıyla Devlet Aklı Siyaseti Analizi

Öz

Bu çalışma, devlet aklı siyasetini Roy Bhaskar’ın geliştirdiği dönüşümsel toplumsal etkinlik yaklaşımı çerçevesinde incelemektedir. Devlet aklı siyaseti, devlet yönetiminde akılcı ve planlı bir idare anlayışını yansıtmaktadır. Devletin ve toplumun karşı karşıya kalabileceği siyasal sorunların, akılcı ve planlı kamu politikalarıyla yönetilmesi gerektiği, aksi takdirde yönetim kapasitesinde zayıflama, toplumsal istikrarda bozulma ve güvenlik alanında kırılganlık gibi olumsuz sonuçların ortaya çıkabileceği öne sürülebilir. Bu bağlamda devletin kurumsal gücünü sürdürebilmesi ve toplumsal düzenin istikrar içinde devam edebilmesi, rasyonel ve öngörülü bir yönetimselliği zorunlu kılmaktadır. Söz konusu yönetimselliğin işlerlik kazanabilmesi ise devlet aklı siyasetinin etkin bir biçimde işletilmesine bağlıdır. Çalışmada bu siyasal aklın sosyo-politik alanda işlevsel hâle gelebilmesinin dönüşümsel toplumsal etkinlik yaklaşımı temelinde geliştirilen bir bakış açısıyla mümkün olabileceği savunulmaktadır. Bu bakış açısı doğrultusunda birey-toplum- devlet arasındaki ilişkisel dinamikler dikkate alınarak, devlet aklı siyasetinin nasıl inşa edilebileceği analiz edilmektedir. Temel iddia olarak, devlet aklının yalnızca merkezden dayatılan bir otorite formu değil aynı zamanda bireysel beklentilerden ve toplumsal bilinçten beslenen bir siyaset biçimi olduğu öne sürülmektedir.

Anahtar Kelimeler

• Devlet Teorisi
• Devlet Aklı
• Egemen Güç
• Rasyonel Yönetimsellik
• Dönüşümsel Toplumsal Etkinlik

Analysis of Reason of State Politics with a Transformational Social Activity Approach

Öz

This study examines the politics of reason of state within the framework of the transformative social effectiveness approach developed by Roy Bhaskar. Reason of state politics reflects a rational and planned approach to state governance. It can be argued that political problems facing the state and society must be managed through rational and planned public policies; otherwise, negative consequences such as a weakening of administrative capacity, deterioration of social stability, and fragility in the security sphere may arise. In this context, the state's ability to maintain its institutional power and the stability of the social order necessitate a rational and foresighted governmentality. The effectiveness of this governmentality depends on the effective implementation of reason of state politics. This study emphasizes that the functionalization of this political reason in the socio-political sphere is possible through a perspective developed on the basis of the transformative social effectiveness approach. In line with this perspective, it demonstrates how reason of state politics can be constructed by considering the relational dynamics between the individual and society. The fundamental argument is that state reason is not merely a form of authority determined from above, but also a form of politics informed by individual expectations and social consciousness.

Anahtar Kelimeler

• Theory of the State
• Reason of State
• Sovereign Power
• Rational Governability
• Transformational Social Activity

Kaynakça

1. Ardito, M. A. (2021). Machiavelli and the modern state. Cambridge University Press.
2. Bhaskar, R. (1986). Scientific realism and human emancipation. Verso Books.
3. Bhaskar, R. (2015). Gerçekliği geri kazanmak: Çağdaş felsefeye eleştirel bir giriş (B. S. Aydaş, Çev.). Notabene Yayınları.
4. Bhaskar, R. (2017). Natüralizm olanaklılığı (V. S. Öğütle, Çev.). Nika Yayınevi.i
5. Bodei, R. (2011). From secrecy to transparency: Reason of state and democracy. Philosophy & Social Criticism, 37(8), 889–898. https://doi.org/10.1177/0191453711415815
6. Botero, G. (2017). The reason of state (R. Bireley, Trans.). Cambridge University Press.
7. Bourdieu, P. (2004). From the king's house to the reason of state: A model of the genesis of the bureaucratic field. Constellations: An International Journal of Critical & Democratic Theory, 11(1), 16–36. https://doi.org/10.1111/j.1351-0487.2004.00359.x
8. Bourdieu, P. (2015). Devlet üzerine: Collège de France dersleri (1989-1992) (A. Sümer, Çev.). İletişim Yayınları.

9. Cicero. (1991). On duties (M. E. Atkins, Ed.; M. T. Griffin, Trans.). Cambridge University Press.
10. Cicero. (2019). Devlet üzerine (C. C. Çevik, Çev.). İthaki Yayınları.
11. Çetin, H. (2023). Devlet aklı devlet adamı ve devlet ahlakı: Cilt I. Kadim Yayınları.
12. Foucault, M. (2014). Omnes et singulatim: Siyasi aklın bir eleştirisine doğru (I. Ergüden, Çev.). In Özne ve iktidar (ss. 79–104). Ayrıntı Yayınları.
13. Foucault, M. (2016). Özne ve iktidar (O. Akınhay, Çev.). Ayrıntı Yayınları.
14. Foucault, M. (2019). Güvenlik, toprak, nüfus (F. Taylan, Çev.). İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları.
15. Friedrich, C. J. (1957). Constitutional reason of state: The survival of the constitutional order. Brown University Press.
16. Karagöz, L. (2024). Sosyal teoride yapı-fail meselesi karşısında Roy Bhaskar’ın eleştirel gerçekçiliği. İnsan ve Toplum, 14(3), 82–108. https://doi.org/10.12658/M0866
17. Kattenberg, L. (2023). The power of necessity. Cambridge University Press.
18. Loughlin, M. (2017). Political jurisprudence. Oxford University Press.
19. Machiavelli, N. (2017). Titus Livius’un ilk on kitabı üzerine söylevler (A. Tolga, Çev.). Say Yayınları.
20. Meinecke, F. (1962). Machiavelli: The doctrine of raison d’état and its place in modern history (D. Scott, Trans.). Routledge.
21. Meinecke, F. (2021). Devlet aklı: Modern çağda devlet aklı düşüncesi (M. S. Türk, Çev.). Albaraka Yayınları.
22. Mosca, G. (2019). Siyasi doktrinler tarihi (S. Tiryakioğlu, Çev.). Bilge Kültür Sanat Yayınları.
23. Neocleous, M. (2015). Devleti tahayyül etmek (A. Sarı, Çev.). Notabene Yayınları.
24. Orhan, S. (2018). Devlet aklı doktrini ve modern Türkiye’ye geçiş sürecinde bir tezahürü olarak Teşkilat-ı Mahsusa. Dicle Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 23(39), 375–409.
25. Poggi, G. (2016). Devlet: Doğası, gelişimi ve geleceği (A. Babacan, Çev.). İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları.
26. Poole, T. (2013). Reason of State: Whose Reason? Which Reason?. LSE Law, Society and Economy Working Paper Series, No. 1. http://dx.doi.org/10.2139/ssrn.2204587
27. Poole, T. (2015a). Reason of state: Law, prerogative and empire. Cambridge University Press.
28. Poole T. (2015b). Constitutional Reason of State. LSE Law, Society and Economy Working Paper. No. 16. http://dx.doi.org/10.2139/ssrn.2636449
29. Poole, T. (2016). The law of emergency and reason of state. In E. J. Criddle (Ed.), Human rights in emergencies (pp. 31–52). Cambridge University Press. https://doi.org/10.1017/CBO9781316492947.003
30. Sadurski, W. (2014). Reason of state and public reason. Ratio Juris, 27(1), 21–46. https://doi.org/10.1111/raju.12032
31. Sancar, M. (2020). “Devlet aklı” kıskacında hukuk devleti. İletişim Yayınları.
32. Thucydides. (2009). The Peloponnesian War (M. Hammond, Trans.). Oxford University Press.
33. Türk, D. (2012). Eleştirel Gerçekçilik Üzerine. Ankara Üniversitesi SBF Dergisi, 67(03), 189-217. https://doi.org/10.1501/SBFder_0000002259
34. Viroli, M. (1992a). From politics to reason of state: The acquisition and transformation of the language of politics 1250–1600. Cambridge University Press.
35. Viroli, M. (1992b). The revolution in the concept of politics. Political Theory, 20(3), 473–495. https://doi.org/10.1177/0090591792020003005
36. Viroli, M. (1998). The Origin and the Meaning of the Reason of State. History of Concepts. Comparative Perspectives, Amsterdam Universty Press.
37. Williams, B. (2008). In The Beginning Was The Deed: Realism and Moralism in Political Argument. Princeton Universty Press.
38. Wolf, K. D. (1999). The new raison d’état as a problem for democracy in world society. European Journal of International Relations, 5(3), 333–363. https://doi.org/10.1177/1354066199005003002
39. Zarka, Y. C. (2012). İktidarın simgeleri: Machiavelli’den Foucault’ya politik felsefe çalışmaları (S. Şahin, Çev.). Sitare Yayınları.
40. Zarka, Y. C. (2017). Devlet çıkarı (İ. Yerguz, Çev.). In Siyaset felsefesi sözlüğü. İletişim Yayınları.