Ernst Reuter’le Geleceğe Dönüş: Türkiye’nin 1940’larda Alın(a)mayan Kentleşme Dersleri
Öz
2. Dünya savaşı yılları gerçek bir yıkım dönemiydi. 1940’lı yıllarda modern dünyanın kentleri inşa değil; fakat imha sahalarıydı. Henüz oldukça taze bir Cumhuriyet olarak Türkiye ise, bu dönemde, tüm bu ateş hattının arasında gerçek bir istisna teşkil ediyordu. Yeni başkent Ankara, tüm zorluklara rağmen modern bir planın ışığında büyüyor, kamu hizmet binaları, fabrikalar, Anadolu’da yeni kent merkezlerini belirliyordu. Geleceğe dönük kentleşme politikaları her açıdan sıcak ve ilgi çekici bir tartışma alanıydı.
İşte tam da bu noktada, Ernst Reuter, böyle bir atmosfer içinde Türkiye’ye geldikten sonra, Cumhuriyet’in modern kentbilim disiplininin kurulmasına yardımcı olacaktı.
Bu çalışma, Ernst Reuter’in 1940’larda Türk şehirciliğine katkılarını, geleceğe dönük önerilerini ve onun Türkiye’deki çalışmalarının üzerinden geçen 72 yılın ardından, Türk şehirciliğinin günümüzdeki
durumunu, karşılaştırmalı bir yaklaşımla incelemeyi amaçlamaktadır.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Referans 1 Akcan, Esra (2012), “Ernst Reuter ve Türkiye’de Sosyal Konut” (Çev. Tayfun Çınar), Mülkiye Dergisi, 36 (275): 105-118.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
-
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yazarlar
A. Arda Yüceyilmaz
Bu kişi benim
0000-0001-9771-8630
Yayımlanma Tarihi
10 Eylül 2018
Gönderilme Tarihi
27 Eylül 2016
Kabul Tarihi
1 Aralık 2016
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2018 Cilt: 73 Sayı: 3