ATTITUDES OF HEALTH SCIENCES FACULTY STUDENTS TOWARDS DISABLED PERSONS

Öz

Anahtar Kelimeler

• Disabled persons,student,attitude,disability

SAĞLIK BİLİMLERİ FAKÜLTESİ ÖĞRENCİLERİNİN ENGELLİLERE YÖNELİK TUTUMLARI

Öz

Özet

Amaç: Çalışma üniversite öğrencilerinin engellilere yönelik tutumlarını belirlemek amacıyla yapılmıştır. Yöntem: Üniversite öğrencilerinin engellilere yönelik tutumlarının belirlendiği bu çalışma tanımlayıcı bir çalışmadır. Bu çalışmanın evrenini, 2017-2018 eğitim-öğretim yılında Ankara Üniversitesi Sağlık Bilimleri Fakültesi'ne kayıtlı 2832 öğrenci oluşturmaktadır. Araştırmada örneklem seçimine gidilmemiş, gönüllü 402 öğrenci araştırmaya dahil edilmiştir. Veri toplama aracı olarak, araştırmacılar tarafından hazırlanmış anket formu ve Özürlülere Yönelik Tutumlar Ölçeği (ÖYTÖ) kullanılmıştır. Veriler; frekans, yüzdeler, ANOVA ve t-testi kullanılarak analiz edilmiştir. Bulgular: Öğrencilerin% 23.4'ü çocuk gelişimi, % 21,1'i ebelik, % 17.9'u hemşirelik, %15.9'u sağlık yönetimi, % 14.2'si beslenme ve diyetetik, % 7,5'i sosyal hizmet bölümünde okumaktadır. Engellilere yönelik tutum, öğrencilerin okuduğu bölüme göre; eğitim ortamı, aile yaşamı, yetkinlik-bağımsız yaşam boyutlarında anlamlı farklılıklar göstermiştir. Bölümler arası fark hemşirelik bölümü öğrencileri ile ilişkilidir ve bu öğrencilerin tutumlarının daha olumlu olduğu saptanmıştır. Sonuç: Sağlık Bilimleri Fakültesi öğrencilerinin büyük bir bölümünün engellilere karşı tutumunun olumlu olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Engellilerle en sık karşılaşan gruplardan olan sağlık çalışanlarının tutumunun olumlu olması, engellilerin daha iyi hizmet almasını sağlayacaktır. Öğrencilerin olumlu yaklaşmalarına katkı sağlayacak stratejiler, program ve politikalar geliştirilmelidir.

İngilizce Özet

Giriş

Materyal ve Yöntem

Bulgular

Tartışma

Sonuç

Referanslar

Anahtar Kelimeler

• Engelli birey,öğrenci,tutum,engellilik

Kaynakça

1. Referans 1: Avcıoğlu, H., Sazak-Pınar, E., Öztürk, T. 2005. Kaynaştırma uygulamaları okul öncesi eğitim kurumlarında uygulanan kaynaştırmaya yönelik öğretmen ve anne-baba tutumlarının incelenmesi. XIV. Ulusal Özel Eğitim Kongresi Bildiri Kitabı pp. 69-89.
2. Referans 2: Demir, Ö., Aysoy, M. 2004. Türkiye Özürlüler Araştırması 2002. Devlet İstatistik Enstitüsü Matbaası. Ankara.
3. Referans 3:Dünya Sağlık Örgütü 2011. Dünya Engellilik Raporu Yönetici Özeti. http://siteresources.worldbank.org/TURKEYINTURKISHEXTN/Resources/455687-1328710754698/YoneticiOzeti.pdf (Erişim Tarihi: 05.05.2018).
4. Referans 4: Findler, L., Vilchinsky, N., Werner, S. 2007. The multidimensional attitudes scale toward persons with disabilities (MAS): Construction and validation. Rehabil Couns Bull; 50 (2), 166-176.
5. Referans 5:Girgin-Aykanat, B., Balcı, S. 2015. Fiziksel Engelli Çocuk ve Ailesinin Evde Bakım Gereksinimi. Gümüşhane Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi; 4(2), 305-17.
6. Güven, B. K., Kuru, E. 2015. Ortopedik, Görme ve İşitme Engelli Öğrenciler İçin Beden Eğitimi ve Spor Dersi Tutum Ölçeği Geliştirme Çalışması. CBÜ Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi; 10 (1), 36-46.
7. Hergenrather, K., Rhodes, S. 2007. Exploring undergraduate student attitudes toward persons with disabilities: Application of the Disability Social Relationship Scale. Rehabilitation Counselling Bulletin; 50 (2), 66-75.
8. Kaner, S. 2000. Özel eğitime giriş dersinin, öğretmen adaylarının zihinsel engellilere yönelik tutumlarına etkisi. Çocuk Gelişimi ve Eğitimi Dergisi; 1 (1), 32-43.

9. Laws, G., Kelly, E. 2005. The attitudes and friendship intentions of children in United Kingdom mainstream schools towards peers with physical or intellectual disabilities. International Journal of Disability, Development and Education; 52 (2), 79-99.
10. Mcdougall, J., Dewid, D.J., King, G., Miller, L.T., Killip, S. 2004. High school-aged youth’s attitudes toward their peers with disabilities: The role of school and student interpersonal factors. International Journal of Disability, Development and Education; 51 (3), 287-313.
11. Meegan, S., Macphail, A. 2005. Irish physical educator’s attitude toward teaching students with special educational needs. European Physical education Review; 12 (1), 75-97.
12. Nabors, L. A., Lehmkuhl, H.D. 2005. Young adults’ perceptions of children with cerebral palsy. Rehabilitation Psychology; 50 (3) , 292-296.
13. ÖZİDA. 2008. Toplum özürlülüğü nasıl anlıyor? Ankara: T.C. Başbakanlık Özürlüler İdaresi Başkanlığı Yayınları.
14. Özyürek, M. 2006. Engellilere Yönelik Tutumların Değiştirilmesi. Ankara: Kök Yayıncılık.
15. Resmi Gazete. 2016. T.C. Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı’nın Engelli Bireylere Yönelik Özel Bakım Merkezleri Yönetmeliği. Tarih:04.11.2016 Sayı: 29878.
16. Sarı-Yıldırım H., Bektaş, M., Altıparmak, S. 2010. Hemşirelik Öğrencilerinin Engellilere Yönelik Tutumlarının Belirlenmesi, Yeni Tıp Dergisi; 27:80-83.
17. Sezer, F. 2012. Engelli Bireylere Yönelik Olumlu Tutum Geliştirmeye Yönelik Önleyici Rehberlik Çalışması; Deneysel Bir Uygulama. Education Sciences; 7 (1), 16-26.
18. Şahin, H., Bekir, H. 2016. Üniversite öğrencilerinin engellilere yönelik tutumlarının belirlenmesi. Türkiye Sosyal Araştırmalar Dergisi; 765-79.
19. Şenel, H. G. 1996. Yetersizliği Olan ve Olmayan Gençlerin Yetersizliğe Yönelik Tutumlarının Karşılaştırılması. Özel Eğitim Dergisi; 2(2): 68-75.
20. Tervo, R. C., Palmer, G., Redinius, P. 2004. Health professional student attitudes towards persons with disability. Clinical Rehabilitation; 18, 908-915.
21. TÜİK 2015. Dünya Nüfus Günü, 2015. http://www.tuik.gov.tr/PreHaberBultenleri.do?id=18617. Sayı: 18617 Yayın tarihi: 06 Temmuz 2015 (Erişim Tarihi: 05.05.2018).
22. Yıldırım, F., Dökmen, Z. Y. 2004. Engellilere yönelik tutumlarla sosyal üstünlük yönelimi, adil dünya inancı ve kontrol odağı inancı arasındaki ilişkiler. 6. Ulusal Sosyal Hizmetler Konferans Küreselleşme, Sosyal Adalet ve Sosyal Hizmetler (s. 180-195). Ankara: Sosyal Hizmet Uzmanları Derneği Genel Merkezi Yayını no:9.