The Attitudes of Nurses Working in a University Hospital towards Evidence-Based Nursing

Öz

Objective: This study was carried out as a descriptive study in order to determine the attitudes of nurses working in a university hospital towards evidence-based nursing. Material and Methods: The sample of the study consisted of 222 nurses who worked at a university hospital between January and March 2018 and agreed to participate in the study. The data were collected by using the Personal Information Form prepared in accordance with the literature and the Attitude Towards Evidence-Based Nursing Questionnaire. In the evaluation of the data, frequency and percentage calculation for descriptive statistics, t test for independent distribution data and one way variance analysis, Mann Whitney U test and Kruskal Wallis test were used for data not showing normal distribution. Results: It was determined that the mean age of the nurses who participated in the study was 27,46 ± 6,83, of them 81,1% were female and 51,8% were undergraduate. It was found thatof the nurses 78.4% had never read a scientific journal, 85.6% had previously attended the scientific meeting at least once, and 78.4% who attended the scientific meeting previously participated as listeners. The mean for scale score of the nurses was 60,68 ± 8,62 (25-75).A significiant relationship was found between of nurses loving their profession, attending scientific meetings with presentations, following professional publications, making researches and attitudes towards evidence based nursing (p<0,05). Conclusions: It is thought that supporting nurses' participation in scientific meetings, being able to follow the results of professional research and encouraging them to conduct research will be effective in developing positive attitudes towards evidence-based nursing. It may also be suggested to plan in-service training programs that will increase the awareness of nurses about evidence-based nursing practices.

BİR ÜNİVERSİTE HASTANESİNDE ÇALIŞAN HEMŞİRELERİN KANITA DAYALI HEMŞİRELİĞE YÖNELİK TUTUMLARI

Öz

Amaç: Bu çalışma, bir üniversite hastanesinde çalışan hemşirelerin kanıta dayalı hemşireliğe yönelik tutumlarını belirlemek amacıyla tanımlayıcı olarak yürütülmüştür. Materyal ve Yöntem: Araştırmanın örneklemini, Ocak-Mart 2018 tarihleri arasında bir üniversite hastanesinde çalışan ve araştırmaya katılmayı kabul eden 222 hemşire oluşturmuştur. Veriler, Kişisel Bilgi Formu ve Kanıta Dayalı Hemşireliğe Yönelik Tutum Ölçeği (KDHYTÖ) kullanılarak toplanmıştır. Verilerin değerlendirmesinde tanımlayıcı istatistikler için frekans ve yüzdelik hesaplama, normal dağılım gösteren veriler için bağımsız gruplarda t testi ve tek yönlü varyans analizi, normal dağılım göstermeyen verilerde ise Mann Whitney U testi ve Kruskal Wallis testi kullanılmıştır. Bulgular: Çalışmaya katılan hemşirelerin, yaş ortalamasının 27,46 ± 6,83 olduğu, %81,1’inin kadın olduğu ve %51,8’inin lisans mezunu olduğu saptanmıştır. Hemşirelerin %78,4’ünün daha önce hiç bilimsel bir dergi okumamış olduğu, %85,6’sının daha önce en az bir kez bilimsel toplantıya katılmış olduğu ve daha önce bilimsel toplantıya katılan hemşirelerin %78,4’ünün dinleyici olarak katıldığı saptanmıştır. Araştırmaya katılan hemşirelerin KDHYTÖ puan ortalaması 60,68±8,62 (25-75) olarak belirlenmiştir. Hemşirelerin mesleğini sevme, bildiri ile bilimsel toplantılara katılma, mesleki yayınları takip etme ve araştırma yapma durumları ile kanıta dayalı hemşireliğe yönelik tutumları arasında anlamlı bir ilişki olduğu saptanmıştır (p<0,05). Sonuç: Bu sonuçlar doğrultusunda; hemşirelerin kanıta dayalı hemşireliğe yönelik tutumlarının olumlu olduğu söylenebilir. Hemşirelerin bilimsel toplantılara katılımlarının desteklenmesi, mesleki araştırma sonuçlarını takip edebilmeleri ve araştırma yapmaları konusunda teşvik edilmesinin kanıta dayalı hemşireliğe yönelik olumlu tutum geliştirmelerinde etkili olacağı düşünülmektedir. Ayrıca hemşirelerin kanıta dayalı hemşirelik uygulamaları konusunda farkındalıklarını arttıracak hizmet içi eğitim programlarının planlanması da önerilebilir.

Anahtar Kelimeler

• Hemşirelik,kanıta dayalı hemşirelik

Kaynakça

1. Ayhan, Y., Kocaman, G., & Bektaş M.(2015). Kanıta Dayalı Hemşireliğe Yönelik Tutum Ölçeğinin Türkçe'ye uyarlanması: geçerlik ve güvenirlik çalışması. Hemşirelikte Araştırma Geliştirme Derneği, 17(2-3),21-35
2. Daştan, B., & Hintistan, S.(2018). Dahiliye Kliniklerinde Çalışan Hemşirelerin Kanıta Dayalı Hemşireliğe Yönelik Tutumlarının Belirlenmesi: Kırsal Bölge Örneği. Ordu Üniversitesi Hemşirelik Çalışmaları Dergisi,1(1),1-9.
3. DiCenso, A., Guyyat, G., & Ciliska, D.(2014). Evidence-based nursing: a guide to clinical practice. Elsevier Health Sciences, 29-31.
4. Dikmen, Y., Filiz, N.Y., Tanrıkulu, F., Yılmaz, D., & Kuzgun, H.(2018). Attitudes of intensive care nurses towards evidence-based nursing. International Journal of Health Sciences and Research, 8(1),138-143.
5. Estabrooks, C., Midodzi, W.K., Cummings, G.G., & Wallin, L.(2007). Predicting research use in nursing organizations: A multilevel analysis. Nurs Res,56 (4),7–23.
6. Gerrish, K., Ashworth, P., Lacey, A., Bailey, J., Cooke, J., Kendall, S., & McNeilly, E.(2007). Factors influencing the development of evidence-based practice: a research tool.JAN,57,328-38.
7. Gurzick, M., & Kesten, K.S.(2010). The impact of clinical nurse specialists on clinical pathways in the application of evidence-based practice. Journal of Professional Nursing, 26(1),42-48.
8. Kara, M., & Babadağ, K.(2003). Kanıta dayalı hemşirelik. Atatürk Üniversitesi Hemşirelik Yüksekokulu Dergisi, 6(3),96-104.

9. Karagözoğlu, Ş.(2006). Bilim, Bilimsel Araştırma Süreci ve Hemşirelik. Hacettepe Üniversitesi Hemşirelik Yükse¬kokulu Dergisi,13(2),64-71.
10. Partlak Günüşen, N., & Üstün, B.(2016). Psikiyatri hemşireliğinde kanıta dayalı uygulamalar. DEUHFED, 9(3),112-118.
11. Schaffer, M.A., Sandau, K.E., & Dierdrick, L.(2012). Evidence-based practice models for organizational change:overview and practical applications. J Adv Nurs,69(5),1197-1209.
12. Scott, K., & McSherry, R.(2008). Evidence-based nursing: clarifying the concepts for nurses in practice. Journal of Clinical Nursing,18,1085-1095.
13. Stavor, D.C., Zedreck-Gonzalez, J., & Hoffmann, R.L.(2017). Improving the use of evidence-based practice and research utilization through the identification of barriers to implementation in a critical access hospital. Journal of Nursing Administration, 47(1),56-61.
14. Tarhan, G., Kılıç, D., & Yıldız, E.(2016). Hemşirelerin mesleğe yönelik tutumları ile mesleki profesyonellikleri arasındaki ilişkinin incelenmesi. Gülhane Tıp Derg,58,411-416.
15. Yava, A., Tosun, N., Çiçek, H., Yavan, T., Terakye, G., & Hatipoğlu, S.(2007). Hemşirelerin araştırma sonuçlarını kullanımında Engeller Ölçeği’nin geçerlilik ve güvenirliliği. Gülhane Tıp Dergisi, 49(2),72-80.
16. Yılmaz, E., & Vermişli, S.(2016). Yoğun bakım ünitelerinde çalışan hemşirelerde meslekte profesyonelleşmenin iş doyumuna etkisi. Yıldırım Beyazıt Üniversitesi Hemşirelik E-Dergisi,4(1),18-27.
17. Yılmaz, M., & Gürler, H.(2017). Hemşirelerin kanıta dayalı uygulamaya ilişkin görüşleri. Florence Nightingale Hemşirelik Dergisi, 25(1),1-12.