MEİJİ RESTORASYONUNUN ASKERİ KÖKENLERİ VE JAPONYA MİLİTARİZMİNİN 1930’LARDAKİ DARBE GİRİŞİMLERİ ÜZERİNE KISA BİR DEĞERLENDİRME

Japonya, Meiji restorasyonu döneminde yaptığı faaliyetler ile Edo döneminden devralınan içtimai yapının her alanında değişim geçirmiştir. Bu çalışmanın ilk bölümünde öncelikle, Edo döneminin içtimai yapısı ve Japonya‟nın kendisinden olmayan ile karşılaşmasının sonuçları değerlendirilmiş, sonrasında ise Meiji dönemiyle birlikte gelen değişimler ele alınmıştır. Edo döneminin toplumsal yapısı ve Meiji döneminin değişimleri hakkında verilen bilgilerin temel amacı, bu iki dönemde rol alan aktörlere dikkat çekmektir. Askeri sınıf her iki dönemde de toplumsal düzende egemenliğe sahiptir. Edo döneminde bu egemenlik katı bir şekilde statükocu özelliğe sahipken, takip eden süreçte egemen olan askerler Japonya dönüşümünün öncüsü haline gelmiştir. Çalışmanın ikinci bölümü, iki döneminde baş aktörü olan askeri sınıfın yirminci yüzyılın ilk yarısındaki rolünü ve bu rollerin bazı sonuçlarını orta koymaya çalışmıştır. Edo döneminden Meiji dönemine, bu dönemden de yirminci yüzyılın ilk yarısına birçok değişimin vuku bulmuş olmasına rağmen, askeri sınıfın „egemen‟ olma özelliği değişmemiştir. Yirminci yüzyılın ilk yarısında, tıpkı Edo döneminin birbiriyle mücadele eden daimyōları gibi, egemen olma düşüncesine sahip askeri sınıf içinde ihtilaflar çıkmıştır. Meiji döneminde kök salmış içtimai özellikler teker teker dönüşüm geçirirken, kemikleşen tek bir şey varlığını devam ettirdi: askeri hegemonya. Bu hegemonya ve kendi içindeki ihtilaflar ise 1930‟larda gerçekleşen darbe girişimlerinin ana sebebi olmuştur.