ÜNİVERSİTE YERLEŞKELERİ VE ERİŞİLEBİLİRLİK

 İçinde yaşadığımız çevre, bina iç mekanlarından kentsel dış mekanlara, hatta kenti çevreleyen doğa parçasına kadar uzanan zincirleme bir yapı göstermektedir. Eğitim yapıları, özellikle de üniversite yapıları bu çevre içinde zamana bağlı olarak toplumların eğitim, araştırma, sosyal ve kültürel yapılarında meydana gelen değişimler sonucu çok yönlü özellikler gösterse de bütün toplumlarda yapılaşmış çevrenin en önemli öğesi olarak ortaya çıkar. Yükseköğretim, bireyi bilim, sanat ve edebiyat dallarından birine yönlendirerek diğer eğitim sistemlerinden ayrılır. Bu yüzden Yükseköğretim Kurumları toplumların bilinçlenmesi açısından uluslararası platformlardaki en önemli organizasyonlardır. Bu kurumlarda eğitim yaygın bir şekilde üniversite yerleşkelerinde yürütülmektedir. Üniversite yerleşke tasarımını etkileyen konum, ekonomi, kent-üniversite ilişkisi, eğitim sistemi ve nüfus gibi birçok planlama ölçütü olmasına rağmen herkes için erişilebilirlik, evrensel tasarım / herkes için tasarım ya da kapsayıcı tasarım gibi kavramlar son yıllara kadar yerleşke planlamada dikkate alınmamıştır. Bu çalışma öncelikle üniversite yerleşkelerinin herkes için erişilebilirliğine odaklanmaktadır. Makale bu kapsamda bir hak olarak eğitim ve erişilebilirlik kavramını irdelemekte, YÖK’ün Engelsiz Bayrak Ödülleri ve Engelsiz Eğitim Program Nişanı projesini tartışmaktadır. Makalede Üniversite Yerleşkeleri ve Erişilebilirlik kavramları ele alınmakta ve Eskişehir Teknik Üniversitesi 2 Eylül Yerleşkesi erişilebilirlik açısından değerlendirilmektedir.