AVRUPA BİRLİĞİ’NDE EKOLOJİK YENİLİK ALANINDA YAKINSAMANIN SINANMASI
Öz
Çevreye dost teknolojiler geliştirilerek üretim ve tüketim faaliyetlerinin yeniden tanımlanması çalışmaları son yıllarda oldukça ilerlemiş durumdadır. Bu çalışmada Avrupa Birliği ülkelerinin, ekolojik yenilik alanında yakınsayıp yakınsamadıkları incelenecektir. Çalışmada, Avrupa Birliği’nin 2012-2021 yılları arasındaki ekolojik yenilik skorları kullanılmıştır. Çalışmanın sonuçlarına göre, 18 ülkenin 10'u lider ülkeler ortalamasına yakınsarken, 7 ülkede birbirlerine yakınsamaktadır. Avrupa Birliği iklim nötr kıta olma hedefine ulaşmak için birlik içerisinde özellikle yakınsama göstermeyen ülkelere teşvik mekanizmaları açmalı ve işbirliklerini geliştirmelidir.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Abdioğlu, Z., & Uysal T. (2013). Türkiye’de bölgeler arası yakınsama: panel birim kök analizi. Atatürk Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi 27 (3), 125-143.
- Akbaş, F. & Kaya, F. (2022). Katılım bankalarının kurumsal sürdürülebilirliklerini etkileyen finansa performans göstergelerinin incelenmesi, Maliye ve Finans Yazıları, 117, 179-196.
- Akbaş, F. (2022) Katılım Bankalarının Likidite Risk Belirleyicileri. Abant Sosyal Bilimler Dergisi, 22(2), 1-16.
- Andabaka, A., Sertić M. B. ve Harc M. (2019). Eco-innovation and economic growth in the European Union. Zagreb International Review of Economics & Business 22 (2), 43-54. https://doi.org/10.2478/zireb-2019-0019
- Andre, P., Delisle C. E. & Reveret J. Pi. (2004). Environmental assessment for sustainable development: Processes, actors and practice. Presses inter Polytechnique.
- Barassi, M. R., Cole A. M., & Elliott R. JR. (2011). The stochastic convergence of CO2 emissions: a long memory approach. Environmental and Resource Economics 49 (3), 367-385.
- Baumol, W. J. (1986). Productivity growth, convergence and welfare: what the long-run data show. The American Economic Review, 76, 1072-1085.
- Bilgili, F. & Ulucak, R. (2018). Is there deterministic, stochastic, and/or club convergence in ecological footprint indicator among G20 countries?. Environ Sci Pollut Res 25, 35404–35419. https://doi.org/10.1007/s11356-018-3457-
- Bruyninckx, H., Happaerts S. & Brande K. (2012). Sustainable development and subnational goverments: policy making and multi level interactions. Springer.
- Çankaya Y. S. (2015). Tedarik zinciri yönetimine sürdürülebilirlik perspektifinden bakış ve yeşil uygulamalar. (Yayınlanmamış Doktora Tezi). Gebze Teknik Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İşletme Doktora Programı. Kocaeli.