ORTA ASYA DEVLETLERİNDEKİ GÖÇ HAREKETLERİNİN EKONOMİK VE POLİTİK PERSPEKTİFTEN İNCELENMESİ

Teoride göç, bir hareketliliği ifade etmek amacıyla kullanılmaktadır. Göçün özünü oluşturan hareket eylemi göçün; siyasal, ekonomik, toplumsal, kültürel ve birçok açıdan ele almamızı zorunlu kılmıştır. Çalışmanın konusunu oluşturan Orta Asya bölgesine odaklandığımızda, Sovyet döneminde gerçekleştirilen sürgün politikalarının, bölge insanına etkisi görülmektedir. Sovyetlerin dağılmasıyla bağımsızlığını kazanan Cumhuriyetlerde ise kitlesel göç hareketleri yaşanmış, Cumhuriyetler ekonomik ve politik bağlamda politikalar geliştirmek zorunda kalmıştır. Bu çalışmada Orta Asya Cumhuriyetleri’nde yaşanan göçün sebepleri, sebep-sonuç ilişkisiyle incelenerek açıklanmıştır.

Migration, in theory, is a term that refers to mobility. The act of movement that constitutes the essence of migration has made it necessary for us to consider migration from political, economic, social, cultural and many other aspects. When we focus on the Central Asian region, which is the subject of the study, the effect of the exile policies carried out in the Soviet period on the people of the region is seen. The divide and rule policy followed shortly after the establishment of the USSR (Union of Soviet Socialist Republics) led to population movements in the lands of Central Asia. By the 1980s, however, the way things worked began to change in Asia, as well as the strict policies carried out by the USSR administration. Factors such as globalization, and the economic devastation caused by the Cold War led the USSR to a process of disintegration. Population migration movements have occurred in the republics that gained their independence with the dissolution of the Soviet Union. Republics, on the other hand, had to advance their policies in the economic and political context to avoid population migration. In the current study, the underlying reasons of migration in the Central Asian Republics were analyzed through the cause and effect relationship.