Gastronomy in Urban Competitiveness: A Content Analysis of City Indices

Öz

With globalization, cities have increasingly begun to compete not only in terms of economic performance but also through their capacity for cultural influence. In this context, gastronomy and gastrodiplomacy have become strategic tools for enhancing cities' international visibility, brand value, and capacity to attract visitors. This study aims to examine how gastronomy is represented in city indices and the approaches adopted by these indices in evaluating gastronomy. Widely used city indices were examined through directed content analysis, and gastronomy-related indicators and evaluation criteria were systematically analyzed. The findings show that gastronomy is predominantly represented through restaurant and culinary diversity and food and beverage costs. Although gastrodiplomacy is not directly included as an indicator in the indices, the evaluation of gastronomy in relation to cultural attractiveness, visitor preferences, and international visibility points to an indirect relationship between gastrodiplomacy and the measurement domains of city indices. The findings reveal that gastronomy and gastrodiplomacy can be regarded as complementary tools that support cities' cultural visibility and international positioning and can be associated with urban competitiveness strategies.

Anahtar Kelimeler

• urban competitivenss
• gastronomy
• gastrodiplomacy
• city indices

Destekleyen Kurum

No financial support was received for this study.

Etik Beyan

Ethics committee approval was not required for this study.

Teşekkür

The author does not wish to acknowledge any individual or institution.

Kent Rekabetinde Gastronomi: Kent Endeksleri Üzerine Bir İçerik Analizi

Öz

Küreselleşmeyle birlikte kentler, ekonomik performanslarının yanı sıra kültürel etki kapasiteleri üzerinden de rekabet etmeye başlamıştır. Bu bağlamda gastronomi ve gastrodiplomasi, kentlerin uluslararası görünürlüğünü, marka değerini ve ziyaretçi çekme kapasitesini artıran stratejik araçlar haline gelmiştir. Bu çalışma, gastronominin kent endekslerindeki temsil biçimini ve endekslerin gastronomiyi değerlendirme yaklaşımlarını incelemeyi amaçlamaktadır. Çalışmada küresel ölçekte yaygın olarak kullanılan kent endeksleri yönlendirilmiş içerik analizi yöntemiyle incelenmiş; gastronomiye ilişkin göstergeler ve değerlendirme ölçütleri sistematik olarak analiz edilmiştir. Bulgular, gastronominin ağırlıklı olarak restoran ve mutfak çeşitliliği ile yiyecek–içecek maliyetleri üzerinden temsil edildiğini göstermektedir. Gastrodiplomasi endekslerde doğrudan bir gösterge olarak yer almamakla birlikte, gastronominin kültürel çekicilik, ziyaretçi tercihleri ve uluslararası görünürlükle ilişkili biçimde değerlendirilmesi, gastrodiplomasi ile kent endekslerinin ölçüm alanları arasında dolaylı bir ilişki bulunduğuna işaret etmektedir. Elde edilen bulgular, gastronomi ve gastrodiplomasinin kentlerin kültürel görünürlüğünü ve uluslararası konumlanmasını destekleyen, kentsel rekabet stratejileriyle ilişkilendirilebilecek tamamlayıcı araçlar olduğunu ortaya koymaktadır.

Anahtar Kelimeler

• kent rekabeti
• gastronomi
• gastrodiplomasi
• kent endeksleri

Destekleyen Kurum

Bu çalışma için herhangi bir finansal destek alınmamıştır.

Etik Beyan

Bu çalışma için etik kurul iznine gerek yoktur.

Teşekkür

Bir kişiye veya bir kuruma teşekkür edilmemiştir.

Kaynakça

1. Akbulut Başar, A. (2024). Kentsel rekabetin incelenmesi: TR71 İBBS-II Bölgesinde Niğde ili durumu için nitel bir çalışma ve öneriler. Journal of Political Administrative and Local Studies, 7(2), 57–71. https://izlik.org/JA57FF95SM
2. Akpınar, A. (2024). Bilgi çağında küresel kentlere karşılaştırmalı bir bakış: Türkiye üzerine bir model önerisi (Tez no. 871115) [Doktora tezi, Marmara Üniversitesi]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.
3. Al-Mutawalli, N. A. (2017). An introduction to the foreign trade of Mesopotamia in the light of cuneiform documentation of the third and second millennium BC. Al-Adab Journal, 1(120), 91–104. https://doi.org/10.31973/aj.v1i120.305
4. Anholt, S. (2007). Competitive identity: The new brand management for nations, cities and regions. Palgrave Macmillan.
5. Avşar, Y. (2022). Rekabet edilebilirlik açısından kentlerin markalaşma süreci: Erzincan örneği. Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 12(2), 71–86. https://doi.org/10.47147/ksuiibf.1201173
6. Bayındır, M. S. ve Önçel, S. (2025). Determination of importance levels of gastrodiplomacy elements by AHP method. Aydın Gastronomy, 9(1), 59–77. https://izlik.org/JA77EZ69CL
7. Begg, I. (1999). Cities and competitiveness. Urban Studies, 36(5–6), 795–809. https://doi.org/10.1080/0042098993222
8. Braudel, F. (2008). Akdeniz: Mekân, insanlar ve miras (2. baskı). Metis Yayınları.

9. Bourdieu, P. (1996). Distinction: A social critique of the judgement of taste (8. baskı). Harvard University Press.
10. Bowen, G. A. (2009). Document analysis as a qualitative research method. Qualitative Research Journal, 9(2), 27¬¬¬–40. https://doi.org/10.3316/QRJ0902027
11. Bozdoğan, R. (2019). Küresel kentler ve Türk kentlerinin uluslararası konumu. İstanbul Ayvansaray Üniversitesi Yayınları.
12. Cull, N. J. (2009). Public diplomacy: Lessons from the past. USC Center on Public Diplomacy. https://uscpublicdiplomacy.org/sites/uscpublicdiplomacy.org/files/useruploads/u35361/2009%20Paper%202.pdf
13. Curtis, S. (2011). Global cities and the transformation of the international system. Review of International Studies, 37(4), 1923–1947. https://doi.org/10.1017/S0260210510001099
14. Çamaş, N. Ç. ve Ekşioğlu Çetintahra, G. (2025). Çocuk dostu kent parametrelerinin uluslararası ve ulusal eylem planları üzerinden tematik içerik analizi ile belirlenmesi. Eksen Dokuz Eylül Üniversitesi Mimarlık Fakültesi Dergisi, 6(1), 59–94. https://doi.org/10.58317/eksen.1717136
15. Erdem, N. (2025). Food diplomacy in municipal policies for the social integration of immigrants: Gaziantep Metropolitan Municipality. Third Sector Social Economic Review, 1(60), 910–922. https://doi.org/10.15659/3.sektor-sosyal-ekonomi.25.03.2629
16. Eren, E. ve Güneş, İ. (2025). Türkiye’nin balkanlardaki yerel yönetim diplomasisi faaliyetleri. PA Paradigma Akademi Yayınları.
17. Fischler, C. (1988). Food, self and identity. Social Science Information, 27(2), 275–292. https://doi.org/10.1177/053901888027002005
18. Geniş, Ş. (2010). Küreselleşme, kent ve kültür. İdealkent, 2(3), 48–61. https://izlik.org/JA53JJ26BG
19. Huovila, A., Bosch, P. ve Airaksinen, M. (2019). Comparative analysis of standardized indicators for smart sustainable cities: What indicators and standards to use and when? Cities, 89, 141–153. https://doi.org/10.1016/j.cities.2019.01.029
20. Hsieh, H. F. ve Shannon, S. E. (2005). Three approaches to qualitative content analysis. Qualitative Health Research, 15(9), 1277–1288. https://doi.org/10.1177/1049732305276687
21. Instituto de Estudios Superiores de la Empresa Business School University of Navarra [IESE]. (2025). Cities in motion index. https://www.iese.edu/media/research/pdfs/ST-0665-E
22. Kavaratzis, M. ve Kalandides, A. (2015). Rethinking the place brand: The interactive formation of place brands and the role of participatory place branding. Environment and Planning A: Economy and Space, 47(6), 1368–1382. https://doi.org/10.1177/0308518X15594918
23. Kearney National Transformations Institute [KEARNEY]. (2025). Global cities report. https://www.kearney.com/documents/291362523/310489408/Accelerating-through-volatility--2025-Global-Cities-Report-PDF.pdf
24. Kihlgren Grandi, L. (2023). Branding, diplomacy, and inclusion: The role of migrant cuisines in cities’ local and international action. Societies, 13(7), 1–18. https://doi.org/10.3390/soc13070151
25. Leonard, M., Stead, C. ve Smewing, C. (2002). Public diplomacy. Foreign Policy Centre. https://fpc.org.uk/wp-content/uploads/2006/09/35.pdf
26. Li, X. (2020). Cultural creative economy and urban competitiveness: How one matters to the other. Journal of Urban Affairs, 42(8), 1164–1179. https://doi.org/10.1080/07352166.2020.1727293
27. Lee, S. T. ve Kim, H. S. (2021). Food fight: Gastrodiplomacy and nation branding in Singapore’s UNESCO bid to recognize hawker culture. Place Branding and Public Diplomacy, 17(2), 205–217. https://doi.org/10.1057/s41254-020-00166-3
28. Mark, S. (2009). A greater role for cultural diplomacy (Clingendael Discussion Papers in Diplomacy No. 114). Netherlands Institute of International Relations ‘Clingendael’. https://www.clingendael.org/sites/default/files/pdfs/20090616_cdsp_discussion_paper_114_mark.pdf
29. Mercer. (2024). Quality of living and location reports. https://mobilityexchange.mercer.com/Portals/0/Content/PDF/qol-2024-evaluating-assignment-locations.pdf
30. Michalina, D., Mederly, P., Diefenbacher, H. ve Held, B. (2021). Sustainable urban development: A review of urban sustainability indicator frameworks. Sustainability, 13(16), 1–20. https://doi.org/10.3390/su13169348
31. Nye, J. S. (2009). Soft power: The means to success in world politics. Public Affairs.
32. Ozgen, N. (2022). İspanya’da gastronomi turizminin tarihsel gelişimi ve gastrodiplomasi değerlendirmesi. Aydın Gastronomy, 6(2), 239–262. https://izlik.org/JA56FT32FR
33. Richards, G. ve Palmer, R. (2010). Eventful cities: Cultural management and urban revitalisation (1. baskı). Elsevier.
34. Rinaldi, C., Giovanardi, M., Lucarelli, A., Skoglund, W. ve Sjölander Lindqvist, A. (2025). Unpacking a global spatial brand: Brand management practices in the UNESCO city of gastronomy network. Journal of Place Management and Development, 18(1), 1–17. https://doi.org/10.1108/JPMD-07-2023-0072
35. Ritzer, G. (2010). Küresel dünya. Ayrıntı Yayınları.
36. Rockower, P. (2012). Recipes for gastrodiplomacy. Place Branding and Public Diplomacy, 8(3), 235–246. https://doi.org/10.1057/pb.2012.17
37. Rossi, U. (2022). Küresel kapitalizmde kentler (M. Penpecioğlu, Çev.). Litera Yayıncılık.
38. Patel, R. ve Moore, J. W. (2021). Yedi ucuz şey üzerinden dünya tarihi (S. Gündüz, Çev.). Kolektif Kitap.
39. Sassen, S. (2005). The global city: Introducing a concept. The Brown Journal of World Affairs, 11(2), 27–43.
40. Sgambati, S. ve Carvalho, L. (2024). Benchmarking urban competitiveness for economic recovery: An application to Porto and Lisbon. Journal of Place Management and Development, 17(1), 90–110. https://doi.org/10.1108/JPMD-03-2023-0019
41. Spence, C. (2016). Gastrodiplomacy: Assessing the role of food in decision making. Flavour, 5(4), 1–16. https://doi.org/10.1186/s13411-016-0050-8.
42. Suntikul, W. (2019). Gastrodiplomacy in tourism. Current Issues in Tourism, 22(9), 1076–1094. https://doi.org/10.1080/13683500.2017.1363723
43. The Economist Intelligence Unit. (2025). The global liveability index. https://www.eiu.com/n/campaigns/global-liveability-index-2025/
44. The Mori Memorial Foundation. (2025). Global power city index. https://mori-m-foundation.or.jp/pdf/GPCI2025_summary.pdf
45. Utanır Karaduman, A. (2023). Kent kimliği inşasında girişimci kent yönetimleri: Gaziantep örneği. Gaziantep Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 22(1), 1–11. https://doi.org/10.21547/jss.1212689
46. Xiaomin, C. (2017). City of gastronomy of UNESCO creative cities network: From international criteria to local practice. Social Systems Studies, 7, 55–67.
47. Zukin, S. (2010). Naked city: The death and life of authentic urban places. Oxford University Press.