Kara Ayna Dizisi “Hemen Döneceğim” İsimli Bölümün Kayıp ve İnkar Çerçevesinde Ele Alınması

Öz

Kara Ayna dizisinin “ He men Döneceğim” isimli bölümü eşini trafik kazasında kaybeden Martha’nın teknolojik bir uygulama ile sanal olarak eşi Ash ile görüşmesinin yas sürecine etkisini ele almaktadır. Dizinin amacı teknolojik ilerlemenin karanlık tarafı ile izleyiciyi yüzleştirmek olsa da yas sürecinde inkarın rolüne dair de bölümden önemli çıkarımlar yapılabilmektedir. Eşini kaybetmesinin ardından yas süreci normal seyrinde devam ederken Martha bir teknolojik uygulama yardımı ile önce sanal olarak Ash’i taklit eden bir yazılımla yazışmaya, ardından da sanal olarak Ash ile telefonda konuşmaya başlar. Martha’nın satın aldığı uygulamanın yeni versiyonunda ise eve Ash’in sentetik olarak tasarlanmış vücudu gelir. Martha için bu süreç hem özlemini duyduğu eşine kavuşma, hem de sahip olduğu Ash’in gerçek Ash olmadığı gerçeği ile tekrar tekrar yüzleşme kısımlarından oluşur. Sevilen kişinin kaybının ardından kısmi inkar normal yas sürecinde de görülmesine rağmen, inkarın devam etmesi yas sürecini sekteye uğratmakta ve süreci komplike hale getirebilmektedir. Dizide işlenen bu hikaye örüntüsü sevilen kişinin kaybı ve yas sürecinde inkar çerçevesinde ele alınmıştır

Anahtar Kelimeler

• Kara Ayna dizisi, Kayıp, Yas, İnkar

The Analysis of the Episode named “Be Right Back” of the TV Series Black Mirror within the Scope of Loss and Denial

Öz

The episode named “Be Right Back” of the TV series Black Mirror is about the effect of Martha’s online communication with her dead husband Ash with the help of an application on her bereavement process. Although the aim of the whole series is to show the dark side of the technological developments to the audience, important inferences can be made about the role of denial on the bereavement process. While Martha is in a normal bereavement process after the death of her husband, she started to write to the system that imitates Ash, and then started to talk with Ash on phone. On the latest version of the application Martha bought, a synthetically designed body of Ash came to house. For Martha this process includes both the reunion with her beloved husband Ash and the confrontation with the reality that her synthetic Ash is not real Ash. Although after the loss of a loved one, partial denial might be a part of normal bereavement process, persistence of denial might interrupt the bereavement and complicate it. This theme in the episode was discussed within the scope of the loss of a loved one and the role of denial in the bereavement process.

Anahtar Kelimeler

• Black Mirror,Loss,Bereavement,Denial

Kaynakça

1. American Psychological Association (2013). Publication manual of the American Psychological Association (5. Baskı ). Washington, DC:APA.
2. Bonanno, G. A. (2004). Loss, trauma, and human resilience: Have we underestimated the human capacity to thrive after extremely aversive events? American Psychologist, 59, 20–28.
3. Bowlby, J. (1973). Attachment and Loss, Vol 2. New York: Basic Books.
4. Bowlby, J. (1980). Attachment and Loss, Vol 3. New York: Basic Books.
5. Boyraz, G., Horne, S. G., ve Waits, J. B. (2015). Accepting death as part of life: Meaning in life as a means for dealing with loss among bereaved individuals. Death Studies, 39, 1-11.
6. Freeman, S. J. (2005). Grief & Loss: Understanding the Journey. USA: Thomson Brooks/Cole.
7. Heidegger, M. (1926). Being and Time. New York: State University of New York Press.
8. Humphrey, G. M. ve Zimpfer, D. G. (2008). Counselling for Grief and Bereavement. London: SAGE publications.

9. Kübler- Ross, E. (1997). Ölüm ve Ölmek Üzerine. İstanbul: Boyner Holding Yayınları.
10. Mancini, A. D., ve Bonanno, G. A. (2009). Predictors and parameters of resilience to loss: Toward an individual differences model. Journal of Personality, 77, 1805–1832.
11. Middleton, W., Burnett, P., Raphael, B., ve Martinek, N. (1996). The bereavement response. A cluster analysis. The British Journal of Psychiatry, 169 (2), 167-171.
12. Neimeyer, R. A., Baldwin, S. A., ve Gillies, J. (2006). Continuing bonds and reconstructing meaning: Mitigating complications in bereavement. Death Studies, 30, 715–738.
13. Parkes, C., ve Weiss, R. (1983). Recovery from bereavement. New York: Basic Books.
14. Prigerson, H. G., Horowitz, M. J., Jacobs, S. C., Parkes, C. M., Aslan, M., Goodkin, K., . . . Maciejewski, P. K. (2009). Prolonged grief disorder: Psychometric validation of criteria proposed for DSM-V and ICD-11. Plos Medicine, 6(8), 1–12.
15. Rainer, J. (2013). Life after loss: Contemporary Grief Counseling and Therapy. US: PESI Publishing and Media.
16. Wong, P., Reker, G. T., ve Gesser, G. (1994). Death Attitude Profile—revised: A multidimensional measure of attitudes toward death. R. A. Neimeyer (Ed.), Death anxiety handbook: Research, instrumentation, and application içinde (s. 121–148). Florence, KY: Taylor & Francis.
17. Worden, J. W. (1991). Grief counselling and grief therapy. New York: Springer.
18. Yalom, I. D. (2008). Staring at the sun: Overcoming the terror of death. San Francisco, CA: Jossey-Bass.
19. Zisook, S., Shear, K., ve Kendler, K. S. (2007). Validity of the bereavement exclusion criterion for the diagnosis of major depressive episode. World Psychiatry, 6, 102–107.