EN
TR
Fındık Atığı Ürünlerinin Buğday Yetiştiriciliğinde Değerlendirilmesi
Öz
Amaç: Fındık zurufu ve zuruftan elde edilen biyokömür ve bunlardan üretilen ekstrakt uygulamaları ve etkin dozların buğday gelişimi üzerine etkisini incelemektir.
Materyal ve Yöntem: 2019-2020 yıllarında tarla denemesi, dört doz (0, 1, 2, 3 t da-1), dört materyal (fındık zurufu, fındık zurufu ekstraktı, zuruf biyokömürü, zuruf biyokömürü ekstraktı) ve üç tekerrürlü olacak şekilde tesadüf blokları faktöriyel deneme desenine göre yürütülmüştür. Buğday bitkisine ait bitki boyu, başak uzunluğu, m2’deki başak sayısı, bin tane ağırlığı, başakta tane sayısı, tane verimi ve besin elementi konsantrasyonları (N, P, K) tespit edilmiştir.
Araştırma Bulguları: Buğday bitkisine ait özellikler yıllar bakımından farklılık göstermiş; başak uzunluğu ikinci yıl azalmış, bitki boyu, m2’deki başak sayısı, başakta tane sayısı, bin tane ağırlığı, tane verimi ise ikinci yıl artmıştır. Genel olarak, bitki gelişimi üzerine atık uygulamaları etkili olmakla birlikte, bitki boyuna; zuruf biyokömürü ve biyokömür ekstraktının, m2’deki başak sayısı üzerine fındık zurufu uygulamalarının etkisi öne çıkmıştır. Ayrıca uygulama dozlarının artması ile başak uzunluğu hariç incelenen agronomik özelliklerde artış görülmüştür. Buğday bitkisinin optimum gelişimi için 2 t da-1 uygulamasının yeterli olduğu belirlenmiştir. Bitkide toplam azot ve fosfor konsantrasyonu ilk yıl, toplam potasyum konsantrasyonu ikinci yıl daha fazla bulunmuştur. Materyallerin dozlarındaki artış ile buğday bitkisinin azot, fosfor ve potasyum konsantrasyonlarında artış görülmüştür. Toplam azot ve potasyum içeriklerinde zuruf ekstraktı uygulamasının, fosfor içeriğinde zuruf biyokömürünün 3 t da-1 uygulaması etkili doz olarak bulunmuştur.
Sonuç: Bütün veriler birlikte dikkate alındığında, buğday bitkisine ait incelenen özellikleri ve besin elementi konsantrasyonları üzerine toprağa fındık atık ürünleri uygulamalarının etkili olduğu ve bu atıkların tarıma önemli katkı sağlayacağı düşünülmektedir.
Anahtar Kelimeler
Proje Numarası
B-2014
Kaynakça
- Akıncı, C., Yıdırım, M., Doran, İ., & Akçan, A. (2007). Ekmeklik buğdayın verim ve verim unsurları üzerine tescilli organomineral gübrelerin etkileri. Türkiye VII. Tarla Bitkileri Kongresi, 25-27 Haziran 2007, Erzurum.
- Aygün, S. (2015). Fındık zurufu kompostunun toprak kali̇tesi̇ üzeri̇ne etki̇si̇. Yüksek Lisans Tezi, Ordu Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Toprak Bilimi ve Bitki Besleme Anabilim Dalı, Ordu.
- Black, C.A., Evans, D.D., White, J.L., Ensminger, L.E., & Clarke, F.E. (1965). “Methods of soil analysis”. American Society of Agronomy. Madison, Wisconsin, part I, 1-770.
- Bremner, J.M. (1965). Methods of Soil Analysis Part II. Chemical and microbiologial properties. In.ed. C.A. Balack. American Society of Agronomy, Inc.Pub. Agron Series, No:9, Madison, USA.
- Bulut, S. (2009). Farklı gübre kaynakları ve ekim sıklığının organik buğdayda bitki gelişmesi, verim ve kalite üzerine etkileri. Atatürk Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Tarla Bitkileri Anabilim Dalı, Erzurum.
- Butnan, S., Deenik, J.L., Toomsan, B., Antal, M.J., & Vityakon, P. (2015). Biochar characteristics and application rates affecting corn growth and properties of soil contrasting in texture and mineralogy. Geoderma, 237, 105-116.
- Çalıskan, N., Koç, N., Kaya, A., & Senses, T. (1996). Compost Production From Hazelnut Husk. In IV International Symposium on Hazelnut, 445 (pp. 279-284).
- Din, A.R.J.M., Cheng, K.K., & Sarmidi, M.R. (2017). Assessment of compost extract on yield and phytochemical contents of Pak Choi (Brassica rapa cv. chinensis) grown under different fertilizer strategies. Communications in Soil Science And Plant Analysis, 48(3), 274–284.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
Toprak Bilimleri ve Bitki Besleme (Diğer)
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yazarlar
Yayımlanma Tarihi
29 Ekim 2023
Gönderilme Tarihi
18 Eylül 2023
Kabul Tarihi
16 Ekim 2023
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2023 Cilt: 12 Sayı: Özel Sayı
APA
Aygün, S., & Bender Özenç, D. (2023). Fındık Atığı Ürünlerinin Buğday Yetiştiriciliğinde Değerlendirilmesi. Akademik Ziraat Dergisi, 12(Özel Sayı), 213-226. https://doi.org/10.29278/azd.1362301