Araştırma Makalesi

HÜSEYİN V‘İZ-İ KÂŞİFÎ’NİN AHLÂK-Î MUHSİNÎ ADLI ESERİ ÜZERİNE BİR DEĞERLENDİRME

Sayı: 21 30 Aralık 2024
PDF İndir
TR EN

HÜSEYİN V‘İZ-İ KÂŞİFÎ’NİN AHLÂK-Î MUHSİNÎ ADLI ESERİ ÜZERİNE BİR DEĞERLENDİRME

Öz

Nasihatnâme/Siyasetnâme türü eserler, ahlâk ve devlet yönetim felsefesine dair telif olunmuşlardır. Bu eserler mahiyeti itibariyle tarih çalışmalarına yön verecek derecede önemlidirler. Bunlardan birisi de çalışmamızın konusunu teşkil eden Ahlâk-î Muhsinî (Cevâhirü’l-Esrâr) adlı eserdir. Eser, Hüseyin Vâ‘iz-i Kâşifî tarafından 900/1494-1495 yılında Farsça olarak tamamlandıktan sonra Timurlu Sultanı Hüseyin Baykara’nın oğlu Ebül-Muhsin Mirza’ya sunulmuştur. Kırk bâbdan oluşan eserde, ahlâk, hukuk, adalet, şecaat, himmet, cömertlik, istişare gibi mevzular üzerinde durulmuştur. Osmanlılar döneminde, ilk defa Sultan II. Selim (ö.982/1574) zamanında, Pîr Muhammed b. Pîr Ahmed (Azmî) Efendi tarafından 974/1566-1567 yılında Enîsü’l-Ârifîn künyesi ile Osmanlı Türkçesine tercüme edilmiştir. Anlaşıldığı üzere Ahlâk-ı Muhsinî adlı eser, doğu edebiyatında olduğu gibi, batı literatüründe de önemi haizdir. Ahlâk -î Muhsinî, İran, Hindistan, İngiltere gibi birçok yerde defalarca basılmış, çeşitli dillere tercüme edilmiştir. Çalışmamızda genel olarak nasihatnâme/siyasetnâme türü eserlerin tarihçilik açısından önemi ve özel olarak Ahlâk -î Muhsinî aldı eserin edebî, felsefî ve siyasî yönleriyle tanıtımı yapılacaktır.

Anahtar Kelimeler

Ahâlk , Yönetim Felsefesi , Timurlular , Nasihatnâme/Siyasetnâme Geleneği , Hüseyin Vâ‘iz-i Kâşifî , Ahlâk-î Muhsinî

Kaynakça

  1. Abdurrahman Câmî, (1962). Nefahâtü’l-Üns. Lâmiî Çelebi (çev.). İstanbul: Marifet Yayınları.
  2. Aksu, A. (2008). Nehcü’l-belâğâ’da Hz. Ali’nin Bazı Tavsiye ve Uyarıları. C.Ü. İlahiyat Fakültesi Dergisi. (XII/2), (s. 35-54).
  3. Algar, H-Alparslan, A. (1998). Hüseyin Baykara. DİA (XVIII. Cilt). Ankara: Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları, (530-532).
  4. Anay, H. (1994). Devvânî. DİA (IX. Cilt). Ankara: Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları, (257-262).
  5. Avcı, C. (2006). Nasîhatü’l-Mülûk. DİA (XXXII. Cilt). Ankara: Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları, (411).
  6. Avçin, M. (2012). Bir Siyasetname olarak Ahlâk-ı Muhsinî. Türkoloji Araştırmaları. (II/VII), (145-160).
  7. Bahar, M. T. (1381). Melikü’ş-şü‘erâ. Sebkşinâsî (III. Cilt). Tahra: İntişârât-ı Zavvâr, (193-195).
  8. Blaydes, J. vd. (2013) Mirrors for Princes and Sultans: Advice on The Art of Governance in The Medieval Christian and Islamic Worlds. (October 4), (1-3).
  9. Browne, E. G. (1386). Tarih-i Edebiyat-ı İran, ez Firdevsî tâ Câmî. (G. Sedrî-Efşâr, çev.). Y.y: İntişârât-ı Morvârid.
  10. Çolak, O. (2003). İstanbul Kütüphanelerinde Bulunan Siyasetnâmeler Bibliyografyası. Türkiye Araştırmaları Litaratür Dergisi. (II/I). İstanbul: Bilim ve Sanat Vakfı, (339-378).

Kaynak Göster

APA
Dodangeh, A. (2024). HÜSEYİN V‘İZ-İ KÂŞİFÎ’NİN AHLÂK-Î MUHSİNÎ ADLI ESERİ ÜZERİNE BİR DEĞERLENDİRME. Bingöl Araştırmaları Dergisi, 21, 27-62. https://doi.org/10.53440/bad.1585823