Çalgı Çalma Sürecini Etkileyen Faktörlerin İncelenmesi

Öz

Araştırmanın amacı müzik öğretmeni adaylarının çalgı performans öz-yeterlik, çalgı çalışma sürecinde öz-düzenleme ve çalgı çalışma sürecine erteleme düzeyleri arasındaki ilişki incelenmiştir. Araştırmaya 454 aday katılmıştır. Araştırmadan elde edilen sonuçlara göre adayların çalgı performans öz-yeterlik ve çalgı çalışma sürecinde öz-düzenlemeli öğrenme düzeyleri yüksek, çalgı çalışma sürecinde erteleme düzeyleri ise düşük olarak bulunmuştur. Araştırmada adayların çalgı çalışma sürecindeki erteleme düzeylerinin çalgı çalışma sürecinde öz-düzenlemeli öğrenme ve çalgı performans öz-yeterlik değişkenleri tarafından ne derecede açıklandığının belirlenmesi için hiyerarşik regresyon analizi yapılmış, çalgı çalışma sürecinde öz-düzenlemeli öğrenmenin ertelemenin çalgı performans öz-yeterliğe göre negatif yönde daha güçlü bir açıklayıcısı olduğu görülmüştür. Analizde adayların çalgılarını kendi isteklerine göre seçip seçmediğine göre regresyon analizi tekrarlandığında ise çalgı performans öz-yeterliğin çalgısını isteyerek seçmeyen grupta etkisini tamamen yitirdiği saptanmıştır. Analizde adayların çalgılarını isteyerek seçip seçmemelerinin tüm değişkenlerde istatistiksel olarak anlamlı fark oluşturduğu gözlemlenmiş, farkın her değişkende de çalgısı isteyerek seçen grubun lehine olduğu tespit edilmiştir. Cinsiyet açısından araştırma değişkenleri incelendiğinde ise sadece çalgı çalışma sürecinde öz-düzenlemede kadınlar lehine anlamlı farka rastlanmıştır. Adayların mezun oldukları lise türüne göre araştırma değişkenlerinde anlamlı farka rastlanmamıştır. Araştırma değişkenleri arasında yapılan korelasyon analizi sonucunda ise çalgı performans öz-yeterlik ile çalgı çalışma sürecinde öz-düzenlemeli öğrenme arasında yüksek düzeyde pozitif ilişki, çalgı çalışma sürecinde erteleme ile çalgı performans öz-yeterlik ve çalgı çalışma sürecinde öz-düzenlemeli öğrenme arasında negatif yönde orta düzey ilişki olduğu tespit edilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Çalgı performans
• öz-yeterlik
• öz-düzenleme
• erteleme

Kaynakça

1. Bandura, A. (1977). Self-efficacy: toward a unifying theory of behavioral change. Psychological review, 84(2), 191.
2. Bandura, A., & Wessels, S. (1994). Self-efficacy (Vol. 4, pp. 71-81). na.
3. Bembenutty, H., & Zimmerman, B. J. (2003). The Relation of Motivational Beliefs and Self-Regulatory Processes to Homework Completion and Academic Achievement.
4. Chung, J. W. (2006). Self-Regulated Learning In Piano Practice of Middle-School Piano Majors In Korea. Kolombiya Üniversitesi, ABD. Doktora Tezi.
5. Ericsson, K. A., Krampe, R. T., & Tesch-Römer, C. (1993). The role of deliberate practice in the acquisition of expert performance. Psychological review, 100(3), 363.
6. Hammer, C. A., & Ferrari, J. R. (2002). Differential incidence of procrastination between blue and white-collar workers. Current psychology, 21(4), 333-338.
7. Hatfield, J. L., Halvari, H., & Lemyre, P. N. (2017). Instrumental practice in the contemporary music academy: A three-phase cycle of Self-Regulated Learning in music students. Musicae Scientiae, 21(3), 316-337.
8. Herdem, D. Ö. (2018). Çalgı eğitiminde zamanı etkin ve verimli kullanma ile akademik başarı arasındaki ilişki ve bir teknik öneri" gazi üniversitesi eğitim fakültesi örneği". Electronic turkish studies, 13(26).

9. Karasar, N. (2012). Bilimsel araştırma yöntemi [Scientific research method]. Ankara: Nobel Yayıncılık.
10. Klassen, R. M., Krawchuk, L. L., & Rajani, S. (2008). Academic procrastination of undergraduates: Low self-efficacy to self-regulate predicts higher levels of procrastination. Contemporary Educational Psychology, 33(4), 915-931.
11. Lehman, A. C., & Gruber, H. (2006). ‘Music’. In K. A. Ericsson, N. Charness, P. J. Feltovitch, & R. R. Hoffman (Eds.), The Cambridge handbook of expertise and expert performance (pp. 457– 470). New York: Cambridge University Press.
12. Lei, S. A. (2010). Intrinsic and extrinsic motivation: Evaluating benefits and drawbacks from college instructors' perspectives. Journal of Instructional psychology, 37(2).
13. Leon-Guerrero, A. (2008). Self-regulation strategies used by student musicians during music practice. Music Education Research, 10(1), 91-106. McPherson, G. E., & Zimmerman, B. J. (2002). Self-regulation of musical learning: A social cognitive perspective. In R. Colwell & C. Richardson (Eds.), The new handbook of research on music teaching and learning (pp. 327–347). New York, NY: Oxford University Press.
14. Özmenteş,S. (2007) Çalgı Çalışma Sürecinde Öz-Düzenlemeli Öğrenme İle Duyuşsal Özellikler Ve Performans Düzeyi İlişkileri. Yayımlanmamış Doktora Tezi Dokuz Eylül Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü İzmir.
15. Pokay, P., & Blumenfeld, P. C. (1990). Predicting achievement early and late in the semester: The role of motivation and use of learning strategies. Journal of educational psychology, 82(1), 41.
16. Pintrich, P. R. and De Groot, E. V. (1990) ‘Motivational and Self-Regulated Learning Components of Classroom Academic Performance’, Journal of Educational Psychology 82(1):33–40.
17. Pajares, F. (1996). Self-efficacy beliefs in academic settings. Review of educational research, 66(4), 543-578.
18. Schleuter, S. L. (1996). A Sound Approach To Teaching Instrumentalist. New York.
19. Schraw, G., Wadkins, T., & Olafson, L. (2007). Doing the things we do: a grounded theory of academic procrastination. Journal of Educational psychology, 99(1), 12.
20. Schunk, D. H., Hanson, A. R., & Cox, P. D. (1987). Peer-model attributes and children's achievement behaviors. Journal of educational psychology, 79(1), 54.
21. Snyder, C. R., & Lopez, S. J. (Eds.). (2002). Handbook of positive psychology. New York, NY: Oxford University Press
22. Stöber, J., & Joormann, J. (2001). Worry, procrastination, and perfectionism: Differentiating amount of worry, pathological worry, anxiety, and depression. Cognitive therapy and research, 25(1), 49-60.
23. Şeker, S. S. (2016). Development of Instrument Performance Self-Efficacy Scale Çalgı Performansına İlişkin Öz-Yeterlik Ölçeğinin geliştirilmesi. Journal of Human Sciences, 13(3), 5150-5162.
24. Şeker, S. S. (2019). Measuring Musical Procrastination: Developing Validity and Reliability of Procrastination Scale Towards Instrumental Practice. International Online Journal of Educational Sciences, 11(3).
25. Tabachnick, B. G., ve Fidell, L. S. (2015). Çok değişkenli istatistiklerin kullanımı. (Çev. Ed. M. Baloğlu). Ankara: Nobel Akademi Yayıncılık.
26. Tuzcu, Ö. (2016). Piyano eğitiminde özdüzenlemeli öğrenme ve öğrenme stilleri ile akademik başarı arasındaki ilişki. Yayımlanmamış doktora tezi). Marmara Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
27. Torrano Montalvo, F., & González Torres, M. (2004). Self-regulated learning: Current and future directions. Yücel C., & Şen, Ü. S. (2019). Güzel sanatlar lisesi müzik bölümü öğrencilerinin mükemmeliyetçilik ve akademik erteleme düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi. Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 23(3), 1007-1032.
28. Zimmerman, B. J. (1989). A social cognitive view of self-regulated academic learning. Journal of educational psychology, 81(3), 329.
29. Zimmerman, B. J., & Martinez-Pons, M. (1990). Student differences in self-regulated learning: Relating grade, sex, and giftedness to self-efficacy and strategy use. Journal of educational Psychology, 82(1), 51.
30. Zimmerman, B. J., & Schunk, D. H. (Eds.). (2001). Self-regulated learning and academic achievement: Theoretical perspectives. Routledge.
31. Wolters, C. A. (1999). The relation between high school students' motivational regulation and their use of learning strategies, effort, and classroom performance. Learning and individual differences, 11(3), 281-299.