The Relationship Between Psychological Resilience And Coping Styles

Öz

In this study, the relationship between psychological flexibility and coping styles is examined. This study, which was designed according to the relational survey model, was conducted with 330 university candidates studying at Inonu University Faculty of Education. "Psychological Flexibility Scale" and "Coping Styles Scale" were used to collect the data. Descriptive statistics, difference analyses, Pearson Product Moment Correlation Coefficient and regression analysis were used to analyse the data. As a result of the research, the mean psychological flexibility level of university students did not differ significantly according to gender. However, it was observed that the mean of humorous approach, which is one of the sub-factors of coping styles, was higher in males (p<0.05; X̄male = 5.91, X̄female = 5.16), the mean of turning towards religion (p<0.05; X̄male = 5.73, X̄female = 6.97) and the mean of revealing with focusing on emotions was higher in females (p<0.05; X̄male = 4.83, X̄female = 5.63). The averages of other coping styles were found to be insignificant according to gender. In addition, it was reported that psychological flexibility levels and coping styles of university students did not show a significant difference according to the department at the university. However, it was observed that psychological flexibility levels and coping styles of university students did not show a significant difference according to age variable. While it can be said that there is a positive significant relationship between psychological flexibility levels of university students and using instrumental social support, positive reinterpretation, acceptance and planning; it can be said that there are negative significant relationships between psychological flexibility levels and focusing and revealing emotions, substance use, quitting other activities, denial, emotional-focused disinterest, mental-focused disinterest and self-limitation. In addition to all these, it was determined that coping styles significantly predicted psychological flexibility by 35.3%. At the end of the study, suggestions were made to increase the psychological flexibility levels of university students and to improve the use of coping styles.

Anahtar Kelimeler

• psychological resilience”
• “coping styles”
• “university students”

Psikolojik Esneklik ve Başa Çıkma Stilleri Arasındaki İlişkinin İncelenmesi

Öz

Bu çalışmada, psikolojik esneklik ve başa çıkma stilleri arasındaki ilişki incelenmektedir. İlişkisel tarama modeline göre desenlenen bu araştırma, İnönü Üniversitesi Eğitim Fakültesinde öğrenim gören 330 üniversite adaylarıyla yürütülmüştür. Araştırmada verilerin toplanmasında “Psikolojik Esneklik Ölçeği” ve “Başa Çıkma Stilleri Ölçeği” kullanılmıştır. Verilerin analizinde betimsel istatistikler, fark analizleri, Pearson Çarpım Momentler Korelasyon Katsayısı ve regresyon analizi kullanılmıştır. Araştırma sonucunda üniversite öğrencilerinin psikolojik esneklik düzeyi ortalamaları cinsiyete göre anlamlı farklılık göstermemiştir. Bununla birlikte başa çıkma stillerinin alt faktörlerinden mizahi yaklaşımın ortalamasının erkeklerde daha yüksek olduğu (p<0.05; X̄erkek = 5.91, X̄kadın = 5.16), dine yönelme (p<0.05; X̄erkek = 5.73, X̄kadın = 6.97) ve duygulara odaklanmayla ortaya koymanın ortalamasının ise kadınlarda daha yüksek olduğu (p<0.05; X̄erkek = 4.83, X̄kadın = 5.63) görülmüştür. Diğer başa çıkma stillerinin ortalamalarının ise cinsiyete göre anlamsız olduğu görülmüştür. Ayrıca üniversite öğrencilerinin psikolojik esneklik düzeyleri ve başa çıkma stillerinin üniversitedeki bölüme göre anlamlı bir fark göstermediği raporlanmıştır. Bununla birlikte üniversite öğrencilerinin psikolojik esneklik düzeyleri ve başa çıkma stillerinin yaş değişkenine göre anlamlı bir göstermediği görülmüştür. Üniversite öğrencilerinin psikolojik esneklik düzeyleri ile araçsal sosyal destek kullanma, olumlu yeniden yorumlama, kabullenme ve planlama arasında pozitif yönlü anlamlı ilişki olduğu söylenebilirken; psikolojik esneklik düzeyleri ile duygulara odaklanma ve ortaya koyma, madde kullanma, diğer etkinlikleri bırakma, yadsıma, duygusal odaklı ilgiyi kesme, zihinsel odaklı ilgiyi kesme ve kendini sınırlandırma arasında negatif yönlü anlamlı ilişkiler olduğu söylenebilir. Tüm bunlara ek olarak, başa çıkma stillerinin psikolojik esnekliği %35.3 oranında anlamlı olarak yordadığı belirlenmiştir. Araştırmanın sonunda üniversite öğrencilerin psikolojik esneklik düzeylerinin yükselmesi ve başa çıkma stillerinin kullanımının geliştirilmesine yönelik önerilerde bulunulmuştur.

Anahtar Kelimeler

• psikolojik esneklik”
• “başa çıkma stilleri”
• “üniversite öğrencileri”.

Kaynakça

1. Acar, S. (2022). Üniversite öğrencilerinde baş etme yetkinliğinin yordayıcısı olarak psikolojik esneklik, E-Uluslararası Eğitim Araştırmaları Dergisi, 13(3), 31-45. DOI: https://doi.org/10.19160/e-ijer.1035566.
2. Bacanlı, H., Sürücü, M., ve İlhan, T. (2013). Başa Çıkma Stilleri Ölçeği Kısa Formunun (BÇSÖ-KF) Psikometrik Özelliklerinin İncelenmesi: Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimler, 13(1): 81-96.
3. Benight, C. C., Freyaldenhoven, R. W., Hughes, J., Ruiz, J. M., Zoschke, T. A., & Lovallo, W. R. (2000). Coping selfefficacy and psychological distress Following the Oklahoma City Bombing. Journal of Applied Social Psychology, 30(7), 1331-1344. https://doi.org/10.1111/j.1559-1816.2000.tb02523.x.
4. Bluett, E. J., vd. (2016). The Role Of Body İmage Psychological Flexibility on the Treatment of Eating Disorders in a Residential Facility. Eating Behaviors, 23: 150-155.
5. Bowling, J., Montanaro, E., Cramer, R. J., Mennicke, A., Wilsey, C. N., Kaniuka, A. R., ... & Heron, K. E. (2021). Gender, sexual orientation, and mental health in the kink community: An application of coping self-efficacy theory. Psychology & Health, 1-16. https://doi.org/10.1080/08870446.2021.1973001.
6. Brinkborg, H., Michanek, J., Hesser, H., & Berglund, G. (2011). Acceptance and commitment therapy for the treatment of stress among social workers: A randomized controlled trial. Behaviour Research and Therapy, 49(6-7), 389- 398. https://doi.org/10.1016/j.brat.2011.03.009.
7. Burton, C. L., & Bonanno, G. A. (2016). Measuring ability to enhance and suppress emotional expression: The Flexible Regulation of Emotional Expression (FREE) Scale. Psychological assessment, 28(8), 929. https://doi.org/10.1037/pas0000231.
8. Büyüköztürk, Ş., Kılıç-Çakmak, E., Akgün, ÖE., Karadeniz, Ş. ve Demirel F. (2019). Eğitimde bilimsel araştırma yöntemleri (27. bs.). Pegem Akademi.

9. Carver, C. S. (1997). You want to measure coping but your protocol’s too long: Consider the brief COPE. International Journal of behavioral medicine, 4 (1), 92-100.
10. Colodro, H., Godoy-Izquierdo, D., & Godoy, J. (2010). Coping self-efficacy in a community-based sample of women and men from the United Kingdom: The impact of sex and health status. Behavioral Medicine, 36(1), 12-23. https://doi.org/10.1080/08964280903521362.
11. Coyne, L. W., McHugh, L., & Martinez, E. R. (2011). Acceptance and commitment therapy (ACT): Advances and applications with children, adolescents and families. Child and Adolescent Psychiatric Clinics of North America, 20(20), 379-399. https://doi.org/10.1016/j.chc.2011.01.010.
12. Çiçek, E. (2021). Problemli internet kullanımı, psikolojik esneklik süreçleri ve yaşam doyumu ilişkisi. (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). İbn Haldun Üniversitesi, İstanbul, Türkiye.
13. Dawson, D. L., & Golijani-Moghaddam, N. (2020). COVID-19: Psychological flexibility, coping, mental health, and wellbeing in the UK during the pandemic. Journal of Contextual Behavioral Science, 17, 126-134. https://doi.org/10.1016/j.jcbs.2020.07.010.
14. Flaxman, P. E., & Bond, F. W. (2010). A randomised worksite comparison of acceptance and commitment therapy and stress inoculation training. Behaviour Research and Therapy, 48(8), 816-820. https://doi.org/10.1016/j.brat.2010.05.004.
15. Francis, A.W., Dawson, D.L. & Moghaddam, N. (2016). The development and validation of the Comprehensive assessment of Acceptance and Commitment Therapy processes (CompACT). Journal of Contextual Behavioral Science, 5(3), 134-145. https://doi.org/10.1016/j.jcbs.2016.05.003
16. Harris, R. (2016). ACT’i kolay öğrenmek (Çev., F. Yavuz). İstanbul: Litera Yayıncılık.
17. Hayes, S. C., Luoma, J. B., Bond, F. W., Masuda, A. ve Lllis, J. (2006). Acceptance and commitment therapy: model. Processes and Outcomes, Behavior Research and Therapy, 44, ss.1-25.
18. Hayes, S. C., Strosahl, K. D., & Wilson, K. G. (1999). Acceptance and commitment therapy (pp. 6). Guilford Press.
19. Hayes, S. C., vd., (2013). Behavior Therapy, 44(2), 180–198.
20. Hayes, S. C., Vıllatte, M., Levın, M. ve Hıldebrandt, M. (2016). Open, aware and active: contextual approaches as an emerging trend in the behavioral and cognitive therapies. Annual Review of Clinical Psychology, 7, ss.141-168.
21. Hayes, S. C., Wilson, K. G., Gifford, E. V., Follette, V. M., & Strosahl, K. (1996). Experiential avoidance and behavioral disorders: A functional dimensional approach to diagnosis and treatment. Journal of Consulting and Clinical Psychology, 64(6), https://doi.org/1152-1168. 10.1037/0022-006x.64.6.1152.
22. Karakuş, S., & Akbay, S. E. (2020). Psikolojik Esneklik Ölçeği: Uyarlama, Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 16(1): 32-43.
23. Karasar, N. (2012). Bilimsel araştırma yöntemi. (24. Basım) Ankara: Nobel Yayıncılık.
24. Karekla, M. &, Panayiotou, G. (2011). Coping and experiential avoidance: Unique or overlapping constructs?. Journal of Behavior Therapy and Experimental Psychiatry, 42(2), 163-170. https://doi: 10.1016/j.jbtep.2010.10.002.
25. Kashdan, T. B., & Rottenberg, J. (2010). Psychological flexibility as a fundamental aspect of health. Clinical psychology review, 30(7), 865-878. https://doi.org/10.1016/j.cpr.2010.03.001.
26. Koç Başaran, Y. (2017). Sosyal bilimlerde örnekleme kuramı. Akademik Sosyal Araştırmalar Dergisi, 47, 480-495.
27. Koç, G. G. (2020). Bilişsel esneklik ve psikolojik dayanıklılık ile stresle başa çıkma arasındaki ilişkinin incelenmesi. (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Sakarya Üniversitesi, Sakarya, Türkiye.
28. Kroska, E. B., Roche, A. I., Adamowicz, J. L., & Stegall, M. S. (2020). Psychological flexibility in the context of COVID-19 adversity: Associations with distress. Journal of Contextual Behavioral Science, 18, 28–33. https://doi.org/10.1016/j.jcbs.2020.07.011.
29. Landi McNally, R. J., Hatch, J. P., Cedillos, E. M., Luetchke, C. A., Baker, M. M. T., Peterson, A. L., ve diğer. (2011). Does the repressor coping style predict lower posttraumatic stress symptoms. Military Medicine, 176(7), 752-756.
30. Lazarus, R. S.,ve Folkman, S. (1984). Stress, appraisal, and coping. New York: Springer.
31. Luoma, J. B., Sabucedo, P., Erıksson, J., Gates, N. ve Pıleckı, B. C. (2019). Toward a contextual psychedelic-assisted therapy: perspectives from acceptance and commitment therapy and contextual behavioral science. Journal of Contextual Behavioral Science, 14, ss.136-145.
32. Masuda, A., & Tully, E. C. (2012). The role of mindfulness and psychological flexibility in somatization, depression, anxiety, and general psychological distress in a nonclinical college sample. Journal of Evidence-Based Complementary & Alternative Medicine, 17(1), 66-71. https://doi: 10.1177/2156587211423400.
33. Nielsen, E., Sayal, K., & Townsend, E. (2016). Exploring the relationship between experiential avoidance, coping functions and the recency and frequency of self-harm. PLoS One, 11(7). https://doi.org/10.1371/journal.pone.0159854.
34. Rueda, B., & Valls, E. (2020). Is the effect of psychological inflexibility on symptoms and quality of life mediated by coping strategies in patients with mental disorders?. International Journal of Cognitive Therapy, 13(2), 112- 126. https://doi/10.1007/s41811-020-00069-4.
35. Uludağ, G. (2021). Psikolojik esnekliğin belirsizliğe tahammülsüzlüğü yordamasında öz şefkat ve baş etme stratejilerinin aracı rolü. İstanbul Sabahattin Zaim Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.
36. Vierhaus, M., Lohaus, A., & Schmitz, A. K. (2011). Sex, gender, coping, and self-efficacy: Mediation of sex differences in pain perception in children and adolescents. European Journal of Pain, 15(6), 621-e1. https://doi.org/10.1016/j.ejpain.2010.11.003.
37. Wersebe, H., vd. (2018). The Link Between Stress, Well-Being, And Psychological Flexibility During An Acceptance and Commitment Therapy Self-Help Intervention. International Journal of Clinical and Health Psychology, 18(1): 60-68.