Türkçenin Yabancı Dil Olarak Öğretiminde Vızıltı Grupları Tekniğinin B1 Dil Düzeyindeki Öğrencilerin Konuşma Becerilerine Etkisi

Öz

Bu araştırmada, B1 seviyesindeki öğrencilerin konuşma performansları üzerinde vızıltı 44 tekniğinin etkisi incelenmiştir. Araştırma, Marmara bölgesindeki bir vakıf üniversitesinin TÖMER biriminde eğitim gören 40 öğrenciyle gerçekleştirilmiş olup öğrenciler 20 kişilik deney grubu ve 20 kişilik kontrol grubu olarak iki gruba ayrılmıştır. Deney grubuna, sekiz hafta boyunca vızıltı 44 tekniği ile uygulamalara katılırken, kontrol grubuna herhangi bir müdahale yapılmamıştır. Araştırmanın amacı, bu teknikle yapılan uygulamanın öğrencilerin dil becerileri, akıcılık, kelime bilgisi, tutarlılık ve iletişim kurma gibi kriterlerdeki gelişimi üzerinde bir etkisi olup olmadığını belirlemektir. Veri toplama süreci, ön test ve son test olarak iki aşamada yapılmıştır. Her iki grup için de araştırma başında ve sonunda bir konuşma testi uygulanarak elde edilen veriler karşılaştırılmıştır. Deney grubundaki öğrenciler, her hafta belirlenen bir konu üzerinde gruplar halinde tartışmalar yaparak, eleştirel düşünme ve iletişim becerilerini geliştirmeye çalışmışlardır. Veriler SPSS ile analiz edilmiştir. Sonuçlar, deney grubundaki öğrencilerin, ön test ve son test arasındaki değerlendirmelerde önemli bir gelişim gösterdiğini ortaya koymuştur. Dil kullanımı, akıcılık, kelime bilgisi, tutarlılık ve iletişim becerileri gibi kriterlerde anlamlı bir fark gözlemlenmiştir. Bu bulgular, vızıltı 44 tekniğinin öğrencilerin konuşma becerilerini geliştirmede etkili bir yöntem olduğunu göstermektedir. Araştırma, vızıltı 44 tekniğinin, öğrencilerin sosyal etkileşimlerini artırmak ve konuşma becerilerini geliştirmek için etkili bir yöntem olduğunu ortaya koymaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Yabancı dil olarak Türkçe öğretimi
• konuşma becerisi
• vızıltı grupları tekniği
• üretici dil becerileri
• B1 seviyesi.

The Effect of Buzz Groups Technique on B1 Level Students' Speaking Skills in Teaching Turkish as a Foreign Language

Öz

In this study, the effect of buzz 44 technique on the speaking performance of B1 level students was examined. The study was conducted with 40 students studying at the TÖMER unit of a foundation university in Marmara region, and the students were divided into two groups: an experimental group of 20 and a control group of 20. The experimental group participated in practices with the buzz 44 technique for eight weeks, while the control group did not receive any intervention. The aim of the study is to determine whether the application of this technique has an effect on students' development in criteria such as language skills, fluency, vocabulary, coherence and communication. The data collection process was conducted in two phases: pre-test and post-test. For both groups, a speaking test was administered at the beginning and end of the study and the data obtained were compared. The students in the experimental group tried to improve their critical thinking and communication skills by having discussions in groups on a topic determined each week. The data were analyzed using the SPSS analysis program. The results revealed that the students in the experimental group showed a significant improvement in the evaluations between the pre-test and the post-test. A significant difference was observed in criteria such as language use, fluency, vocabulary, coherence and communication skills. The study reveals that the buzz 44 technique is an effective method to increase students' social interaction and improve their speaking skills.

Anahtar Kelimeler

• Teaching Turkish as a foreign language
• speaking skill
• buzz groups technique
• productive language skills
• B1 level.

Kaynakça

1. Altıkulaç, A. ve Akhan, N. E. (2010). 8. Sınıf İnkılâp Tarihi ve Atatürkçülük dersinde yaratıcı drama yöntemi ve altı şapkalı düşünme tekniğinin kullanılmasının öğrenci başarı ve tutumlarına etkisi. Ahi Evran Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 11(3), 225-247.
2. Büyüköztürk, Ş., Kılıç Çakmak, E., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş. ve Demirel, F. (2018). Eğitimde Bilimsel Araştırma Yöntemleri, Pegem Akademi.
3. Carter, C. D. (1997). Doing quantative psychological research: From design to report, Psychology Press Ltd.
4. Cohen, J. (1988). The analysis of variance. In Statistical Power Analysis for the Behavioral Sciences (2nd ed., pp. 274-287). Lawrence Erlbaum Associates.
5. Creswell, J. W. (2003). Research design: Qualitative, quantitative, and mixed methods approaches (2nd ed.). Sage.
6. Fatmawati, D., & Rezania, V. (2024). The effect of the buzz group method on student learning activity in social studies subjects at elementary school. Edunesia: Jurnal Ilmiah Pendidikan, 5(1), 312-331.
7. Göçer, A. (2015). Türkçenin yabancı dil olarak öğretiminde konuşma becerisinin kazandırılması. Trakya Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 17(2), 21-36.
8. Handoko, M. Dini (2017). Concept of Buzz Group. Pp: 1-3. Access address: https://iqrometro.co.id/concept-ofbuzz-group.html.

9. İşisağ, K. U., ve Demirel, Ö. (2010). Diller için Avrupa ortak başvuru metninin konuşma becerisinin gelişiminde kullanılması. Eğitim ve Bilim, 35(156), 190-204.
10. Kardaş, M. N. ve Yıldırım, Ş. (2016). Köşelenme tekniğinin 7.sınıf öğrencilerinin Türkçe konuşma becerilerine ve Türkçe konuşma kaygılarına etkisi. The Journal of Academic Social Science, (31), 91-106
11. Kaya, İ.F. (2021). Sosyal Bilgiler dersinde tartışma tekniklerinin akademik başarıya etkisi. Yüksek Lisans Tezi, Niğde Ömer Halisdemir Üniversitesi. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi. (Tez No: 681902).
12. Kılıç, S. (2014). Etki büyüklüğü. Journal of Mood Disorders, 4(1), 44-46.
13. Krippendorff, K. (1995). On the reliability of unitizing continuous data. Sociological Methodology, 25, 47-76.
14. Kusumaningsih, B., & Suryani, E. (2021). The effectiveness of the buzz group discussion methods on improving the collaboration of basic school students. International Journal of Global Accounting, Management, Education, and Entrepreneurship (IJGAME2), 2(1), 1-6. https://doi.org/10.48024/ijgame2.v1i1.12.
15. Kurudayıoğlu, M., ve Sapmaz, S. (2016). Yabancı dil olarak Türkçe konuşma öğretimine dair öğretmen bilişleri. ZfWT, 8(3), 85-102.
16. Leong, Lai Mei, & Ahmadi, Seyedeh Masoumeh. (2017). An Analysis Of Factors Influencing Learners’ English Speaking Skill. International Journal of Research In English Education, 2(1), 34-41. https://Sid.Ir/Paper/349619/En.
17. Maden, S., Demirer, E., & Banaz, E. (2024, July). The effect of whisper groups technique on learning argumentative narrative style: 7th grade example. Vızıltı grupları tekniğinin tartışmacı anlatım biçimini öğrenmeye etkisi: 7. Sınıf Örneği. Internatıonal Perge Scientific Studies Congress, 27-37.
18. Muntaha, M. (2016). Buzz Group and Self-Esteem on Teaching Listening in an Indonesian EFL Classroom. CENDEKIA, 14(2). Pp. 195-196.
19. Nurhayati, S. (2015). Increasing Speaking Ability Using Group Technique to the Eighth Grade of SMPN 2 Jetis Ponorogo in 2014/2015 Academic Year. P. 5 and p. 21. Access address: http://etheses.iainponorogo.ac.id/739/1/BAB%20I-V.pdf.
20. Pangaribuan, T. & Manik, S. (2017). The Effect of Buzz Group Technique and Clustering Technique in Teaching Writing at the First Class of SMA HKBP I Tarutung. 11(1). Pp: 165-167.
21. Puspa Sari, Ice. (2020). The effect of buzz group technique on students’ speaking ability (Quasi experimental research at eleventh grade students of SMAN 4 South of Bengkulu) [Diploma thesis, IAIN Bengkulu]. http://repository.iainbengkulu.ac.id/48 63/1/SKRIPSI%20ICE.pdf.
22. Renandya, W.A., & Nguyen, T.T.M. (2023). Teaching Speaking L2 Contexts. In E. Hinkel, (Ed.), Handbook of Practical Second Language Teaching and Learning. Routledge.
23. Selvi Şenyurt, Y. Ve Şahin, Ç. (2022). 4. sınıf sosyal bilgiler dersinde istasyon tekniği kullanımının öğrencilerin akademik başarı ve tutumlarına etkisi. EDUCATIONE, 1(2), 259-278.
24. Syafryadi, S. (2011). The use of talking chips technique in teaching speaking in one of senior high school in Bandung (Unpublished undergraduate thesis), Indonesia University of Education, Bandung.
25. Sünbül, A. M. (2011). Öğretim ilke ve yöntemleri. Eğitim Akademi Yayınları. Tabachnick, B. G., & Fidell, L. S. (2013). Using multivariate statistics. Pearson.
26. Taşköprü, G. (2017). Yabancı Dil Olarak Türkçe Sınıflarında Konuşma Becerisini Geliştirmeye Yönelik Materyal Hazırlama. Yüksek Lisans Tezi. İzmir: Dokuz Eylül Üniversitesi.
27. TYDÖP (2020). Türkçenin yabancı dil olarak öğretimi programı. TMV Yayınları.
28. Varışoğlu, C. (2018). Yabancı dil olarak Türkçe konuşma öğretimi. A. Şahin (Ed.), Yabancı dil olarak Türkçe öğretimi –kuramlar, yaklaşımlar, etkinlikler içinde (s. 473-497). Pegem Akademi.
29. Yıldırım, H. H., & Yıldırım, S. (2011). Hipotez testi, güven aralığı, etki büyüklüğü ve merkezi olmayan olasılık dağılımları üzerine. İlköğretim Online, 10, 1112-1123.
30. Zhang, S. (2009). The role of input, interaction, and output in the development of oral fluency. English Language Teaching, 2(4), 91–100.