The Study of Developing an the 7th Class ”Solar System and Beyond" Unit Achievement Test and the Astronomy Attitude Scale

Öz

The aim of this study is to develop an attitude scale towards astronomy at middle school level and an achievement test that appropriate the educational program aims for the "Solar System and Beyond" unit. The validity and reliability study of the attitude scale for astronomy was applied with 380 middle school students. The reliability and validity study of the achievement test for the Solar System and Beyond unit was applied with 266 middle school students. The achievement test developed as a result of reliability and validity study consists of 36 multiple choice items. The reliability coefficient of the achievement test developed for the 7th grade ’Solar System and Beyond” unit was calculated as .94. While attitude scale was developed, structure validity and reliability studies were done. The scale was three-dimensional and consisted of 14 items. The Cronbach Alpha internal consistency coefficient for the reliability of the scale was .91. As a result of the findings, an achievement test for 7th grade "Solar System and Beyond" unit and an attitude scale for astronomy at middle school level were developed.

Anahtar Kelimeler

• Astronomy,Attitude,Achievement,Test development,Middle school

Astronomi’ye Yönelik Tutum Ölçeği ve 7. Sınıf “Güneş Sistemi ve Ötesi” Ünitesine Yönelik Başarı Testi Geliştirme Çalışması

Öz

Bu çalışmanın amacı, ortaokul düzeyinde astronomiye yönelik tutum ölçeği ve “Güneş Sistemi ve Ötesi’’ ünitesine yönelik öğretim programı kazanımlarına uygun başarı testi geliştirmektir. Astronomiye yönelik tutum ölçeğinin geçerlik ve güvenirlik çalışması 380 ortaokul öğrencisi ile yapılmıştır. Güneş Sistemi ve Ötesi ünitesine yönelik başarı testinin güvenirlik ve geçerlik çalışması ise 266 ortaokul öğrencisi ile yapılmıştır. Güvenirlik ve geçerlik çalışması sonucunda 36 çoktan seçmeli maddeden oluşan, güvenirlik katsayısı .94 olarak hesaplanan ortaokul 7. sınıf ‘’Güneş Sistemi ve Ötesi” ünitesine yönelik bir başarı testi geliştirilmiştir. Tutum ölçeği geliştirilirken, yapı geçerlik ve güvenirlik çalışmaları yapılmıştır. Yapı geçerliği için açıklayıcı faktör analizi (AFA) uygulanmış̧, elde edilen faktör yapısını kontrol etmek için doğrulayıcı faktör analizi (DFA) gerçekleştirilmiştir. Ölçeğin üç boyutlu olduğu ve 14 maddeden oluştuğu görülmüştür. Ölçeğin güvenirliği için Cronbach Alpha iç̧ tutarlılık katsayısı .91 olarak bulunmuştur. Elde edilen bulgular sonucunda 7. sınıf “Güneş Sistemi ve Ötesi” ünitesine yönelik bir başarı testi ve ortaokul düzeyinde astronomiye yönelik bir tutum ölçeği geliştirilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Astronomi,Tutum,Başarı,Test Geliştirme,Ortaokul

Kaynakça

1. Akbulut, H. İ., ve Çepni, S. (2013). Bir Üniteye Yönelik Başarı Testi Nasıl Geliştirilir?: İlköğretim 7. Sınıf Kuvvet ve Hareket Ünitesine Yönelik Bir Çalışma. Amasya Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 2(1), 18-44.
2. Bayraktar, Ş. (2009). Pre-service primary teachers’ ideas about lunar phases. Journal of Turkish Science Education, 6(2).12-23.
3. Büyüköztürk, Ş. (2004). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı (4. Baskı). Ankara: Pegem A Yayıncılık.
4. Büyüköztürk, Ş., Akgün, Ö., Kahveci, Ö., ve Demirel, F. (2004). Güdülenme ve öğrenme stratejileri ölçeğinin türkçe formunun geçerlilik ve güvenirlilik çalışması. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 4(2), 207-239
5. DeVellis, F. R.(2014). Scale development theory and application. (A. S. Sağkal, Çev.). Ankara: Nobel Yayıncılık.
6. Ekiz, D., & Akbaş, Y. (2005). İlköğretim 6. sınıf öğrencilerinin astronomi ile ilgili kavramları anlama düzeyi ve kavram yanılgıları. Milli Eğitim Dergisi, 165, 61-78.
7. Emrahoğlu, N., ve Öztürk, A. (2009). Fen bilgisi öğretmen adaylarının astronomi kavramlarını anlama seviyelerinin ve kavram yanılgılarının incelenmesi üzerine boylamsal bir araştırma. Çukurova Üniversitesi. Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi,18(1),165–180.
8. Fidler, C. G. (2009). Preservice elementary teachers learning of astronomy. Syracuse University.

9. Girardi, M., Manzato, P., Mezzetti, M., Giuricin, G., & Limboz, F. (2002). Observational mass-to-light ratio of galaxy systems from poor groups to rich clusters. The Astrophysical Journal, 569(2), 720.
10. Gülseçen, H. (2002). Astronominin diğer temel bilimlerle ilişkisi. V. Ulusal Fen Bilimleri ve Matematik Eğitimi Kongresinde sunuldu, 16-18.
11. İsrael, E. (2007). Özdüzenleme eğitimi, fen başarısı ve özyeterlilik. Yayımlanmamış Doktora Tezi, Dokuz Eylül Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İzmir.
12. Jöreskog, K. G., & Sörbom, D. (1993). LISREL 8: Structural equation modeling with the SIMPLIS command language. Scientific Software International.
13. Kağıtçıbaşı, Ç. (2010). Günümüzde insan ve insanlar sosyal psikolojiye giriş. İstanbul: Evrim Yayınevi.
14. Kalkan, H., & Kiroglu, K. (2007). Science and nonscience students’ ideas about basic astronomy concepts in preservice training for elementary school teachers. Astronomy Education Review, 6(1).
15. Kalkan, H., Ustabaş, R., ve Kalkan, S. (2007). İlk ve orta öğretim öğretmen adaylarının temel astronomi konularındaki kavram yanılgıları. Ondokuz Mayıs Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 23, 1-11.
16. Kaptan, F., ve Korkmaz, H. (1999). İlköğretimde etkili öğretme ve öğrenme öğretmen el kitabı.
17. Kılıç, H. E., ve Keleş, Ö. (2017). Development of The Scale of Interest in Astronomy: Validity and Reliability Studies/Astronomiye Yönelik İlgi Ölçeği Geliştirilmesi: Geçerlik ve Güvenirlik Çalişmalari. Eğitimde Kuram ve Uygulama, 13(1), 35-54.
18. Küçüközer, H. (2008).The effects of 3D computer modelling on conceptual change about seasons and phases of the moon. Physics Education, 43(6), 632-636.MEB (2018). Ortaokul fen bilimleri dersi öğretim programı. Milli Eğitim Bakanlığı, Ankara.
19. Orbay, M., ve Gökdere, M. (2006). Fen bilgisi ve sınıf öğretmenliği adaylarının temel astronomi kavramlarına ilişkin bilgi düzeylerinin belirlenmesi. Ulusal Fen Bilimleri ve Matematik Eğitimi Kongresi, Eylül.
20. Osborne, J. (1991). Approaches to the teaching of AT16- the Earth in space: Issues problems and resources. School Science, 72 (260), 7-15.
21. Pallant, J. (2001). SPSS survival manual. A step-by-step guide to data analyses using spss for windows. Philadelphia, PA: Open University Press.
22. Pena, B. M., & Gil Quilez, M. J. (2001). The importance of images in astronomy education. International Journal of Science Education, 23(11), 1125-1135.
23. Senemoğlu, N. (1989). Ortaöğretim kurumlarına öğretmen yetiştirmede fen-edebiyat ve eğitim fakültelerinin etkililiği. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 4(4).
24. Suzuki, M. (2003). Conversations About The Moon with Prospective Teachers in Japan. Science Education, 87(6), 892–910.
25. Taşcan, M. (2013). Fen bilgisi öğretmenlerinin temel astronomi konularındaki bilgi düzeylerinin belirlenmesi (Malatya ili örneği) (Master's thesis, İnönü Üniversitesi)
26. Tavşancıl, E. (2002). Tutumların ölçülmesi ve SPSS ile veri analizi (1. Baskı). Nobel Yayıncılık, Ankara.
27. Tavşancıl, E. (2006). Tutumların ölçülmesi ve Spss ile Veri Analizi (3. Baskı). Nobel Yayın Dağıtım, Ankara.
28. Tekin, H. (2000). Eğitimde Ölçme ve Değerlendirme. Ankara: Yargı Yayınları.
29. Tezbaşaran, A. A. (1997). Likert tipi ölçek geliştirme kılavuzu. Türk Psikologlar
30. Thompson, J. A. (2005). Proactive personality and job performance: A social capital perspective. Journal of Applied psychology, 90(5), 1011.
31. Trumper, R. (2001). A Cross-College Age Study of Science and Nonscience Students’ Conceptions of Basic Astronomy Concepts in Pre-service Training for High-School Teachers, Journal of Science Education and Technology, 10(2), 189-195
32. Trumper, R. (2006). Teaching future teachers basic astronomy concepts—seasonal changes—at a time of reform in science education. Journal of Research in Science Teaching, 43(9), 879-906.
33. TTKB (2010). Ortaöğretim Astronomi ve Uzay Bilimleri dersi öğretim programı. Milli Eğitim Bakanlığı, Ankara.
34. TTKB (2018). İlköğretim Fen Bilimleri dersi (5,6,7 ve 8. Sınıflar) öğretim programı. Milli Eğitim Bakanlığı, Ankara.
35. Tunca, Z. (2002). Türkiye’de ilk ve orta öğretimde astronomi eğitim öğretiminin dünü, bugünü. V. Ulusal Fen Bilimleri ve Matematik Eğitimi Kongresi, 16-18 Eylül, 2008, ODTÜ, Ankara.
36. Turgut, M. F., ve Baykul, Y. (1992). Ölçekleme teknikleri. ÖSYM Yayınları, Ankara.
37. Ünsal, Y., Güneş, B., ve Ergin, İ. (2001). Yükseköğretim öğrencilerinin temel astronomi konularındaki bilgi düzeylerinin tespitine yönelik bir araştırma. Gazi Üniversitesi Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 21(3).
38. Vosniadou, S., & Brewer, W. F. (1992). Mental Models of the Earth: a Study of Conceptual Change in Childhood. Cognitive Psychology, 24, 535–585.YÖK (2018). Eğitim Fakültesi Öğretmen Yetiştirme Lisans Programları Y.Ö.K. Ankara