Newly Recorded Taxa for Square B1 from Soma District (Manisa)

Öz

The plant taxa included in this study consist of species that are found in the flora of Türkiye but are not previously known to be distributed in the B1 Square according to the Grid System or have not been reported in the literature. Therefore, findings indicating that these taxa are distributed in Manisa, Soma district are given for the first time. 4 of the 14 taxa given in this study are endemic. While 2 of the 14 taxa are Mediterranean, 3 are Irano-Turanian, the other 9 are multi-regional or taxa whose phytogeographic region is unknown.

Anahtar Kelimeler

• B1 Square
• Manisa
• New Distribution Area
• New Square Record

Soma (Manisa)’dan B1 Karesi için Yeni Kaydedilen Taksonlar

Öz

Bu çalışmada yer alan bitki taksonları Türkiye Florası’nda bulunan ancak daha önce Grid Sistemi’ne göre B1 Karesinde yayılışı olduğu bilinmeyen ya da literatüre geçmemiş türlerden oluşmaktadır. Dolayısı ile bu taksonların Manisa, Soma ilçesinde yayılışları olduğuna dair bulgular B1 Karesi için ilk kez verilmektedir. Bu çalışmada verilen 14 taksondan 4 tanesi endemiktir. 14 taksonun 2’si Akdeniz, 3’ü İran-Turan elementi iken diğer 9 takson ise çok bölgeli veya fitocoğrafik bölgesi belli olmayan taksonlardır.

Anahtar Kelimeler

• B1 Karesi
• Manisa
• Yeni Kare Kayıt
• Yeni Yayılış Alanı

Teşekkür

Arazi çalışmalarındaki katkılarından dolayı T.C. Tarım ve Orman Bakanlığı 4. Bölge Müdürlüğü, Manisa İl Şube Müdürlüğü, Akhisar DKMP Şefliği yetkili ve personellerine ve Orobanche (canavarotu) türlerinin teşhisinde desteğini aldığım Dr. Golshan Zare’ ye katkıları için teşekkür ederim.

Kaynakça

1. Açar, M. (2012). Akdağ (Balıkesir/Dursunbey) Florası (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Balıkesir Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Balıkesir.
2. Ahıskalı, M. (2024). Bozüyük (Bilecik), Tunçbilek (Kütahya) ve İnönü (Eskişehir) Arasında Kalan Alanın Florası. (Yayınlanmamış Doktora Tezi). Bursa Uludağ Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Bursa.
3. Akaydın, G. ve Erik, S. (1996). A4 Karesi (Ankara) için yeni floristik kayıtlar. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi 12: 211-213.
4. Akbaş, K., Aytepe, H. A. ve Varol, Ö. (2019). Türkiye florasındaki C2 Karesi için yeni kare kayıtları. Journal of the Institute of Science and Technology 9: 1299-1304.
5. Akyol, Y. ve Altan, Y. (2012). Maldan Köyü (Manisa) florası. Celal Bayar University Journal of Science 8: 1-16.
6. Bizimbitkiler (2013). “, er. tar.: 23 10 2024”.
7. Bakış, Y., Babac, M. T. ve Uslu, E. (2011). Türkiye Bitki Veri Servisi'nin (TÜBİVES) güncellenmesi ve iyileştirilmesi. 6. Uluslararası Sağlık Bilişimi ve Biyoenformatik Sempozyumu (HIBIT), Bildiri kitabı 136-140, İzmir.
8. Boissier, E. (1867-1888). Flora Orientalis: sive, Enumeratio plantarum in Oriente a Graecia et Aegypto ad Indiae fines hucusque observatarum, Vol I-V, Basileae; Genevae : Apud H. Georg, Bibliopolam ; Lugduni : Apud eumdem, 65, rue de Lyon (Genevae, ex typis Careyanis), “, er. tar.: 25 09 2024”.

9. Compton, J. ve Akeroyd, J. (2019). The correct name for the white-flowered variant of Dictamnus albus L.(Rutaceae). Contributii Botanice 54: 79-89.
10. Costa, R. M. ve Di Gristina, E. (2020). Xeranthemum cylindraceum (Asteraceae) in Italy: First record for the Sicilian flora. Flora Mediterranea 30: 235-243.
11. Çetin, A. ve Behçet, L. (2022). Koz Dağları’ndan (Genç-Bingöl) B8 Karesi için yeni floristik kayıtlar ve Lythrum volgense ile İlgili Değerlendirmeler. Journal of the Institute of Science and Technology 12: 633-644.
12. Davis, P. H. (ed.). (1965-1985). Flora of Turkey and the East Aegean Islands1-9. Edinburgh University Press, Edinburgh.
13. Davis, P. H., Mill, R. R. ve Tan, K. (edlr.). (1988). Flora of Turkey and the East Aegean Islands 10. Edinburgh University Press, Edinburgh.
14. Dikicioğlu, G. ve Şık, L. (2008). Dumanlıdağ (Menemen-İzmir) florası. Ot Sist. Bot. 15:13-37.
15. Dirmenci, T. (2006). Gölcük (Dursunbey-Balıkesir) forası üzerine bir çalışma. Ot Sist. Bot. 13: 97-124.
16. Doğan, S. ve Özen, F. (1999). Değirmenboğazı (Balıkesir) ve çevresinin florası. Ot Sist. Bot. 6: 17-38.
17. Duman, H. (1985). Manisa Dağı (Spil) Milli Parkının Flora ve Vejatasyonu Üzerine Bir Çalışma (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Gazi Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
18. Ekici, M. ve Ekim, T. (2004). Revision of the section Hololeuce Bunge of the genus Astragalus L. (Leguminosae) in Turkey. Tr. J. Bot. 28: 307-347.
19. Erik, S. (1976). Ankara Karagöl (Çubuk) çevresinde saptanan A4 karesi ve İç Anadolu Bölgesi için yeni bitki türleri. Bitki 3: 270-272.
20. Erik, S. (1995). Türkiye florasındaki bazı kareler için yeni kayıtlar. Hacettepe Üniversitesi Fen ve Mühendislik Bilimleri Dergisi Seri A, 25-32.
21. Eriz, A., Eriz, Ö., Özdöl, T. ve Yıldırım, H. (2022). Kozak Yaylası ve Madra Dağı’nın (Bergama/İzmir) florasına katkılar. Herbarium Turcicum 1: 25-35.
22. Gücel, S., Aktaş, K. ve Altan, Y. (2008). Gürle Köyü (Manisa) Florası. Celal Bayar University Journal of Science 4: 19-30.
23. Güler, B., Çınar, H. ve Varol, Ö. (2013). Türkiye Florası’ndaki C1 Karesi için yeni kare kayıtları. Cumhuriyet Üniversitesi Fen Edebiyat Fakültesi Fen Bilimleri Dergisi 34: 33-41.
24. Güner, A., Özhatay, N., Ekim, T. ve Başer, K. H. C. (edlr.). (2000). Flora of Turkey and East Eagean Islands 11. Edinburgh University Press, Edinburgh.
25. Güner, A., Aslan, S., Ekim, T., Vural, M. ve Babaç, M.T. (edlr.). (2012). Türkiye Bitkileri Listesi (Damarlı Bitkiler). Nezahat Gökyiğit Botanik Bahçesi ve Flora Araştırmaları Derneği Yayını, İstanbul.
26. Güner, A. ve Ekim, T. (edlr.), (2014). Resimli Türkiye Florası, Cilt 1. NGBB Yayınları Flora Dizisi 2, Flora Araştırmaları Derneği ve Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları yayını, İstanbul.
27. Güner, Ö. ve Akçiçek, E. (2013). Ulus Dağı’nın florası Balıkesir/Türkiye. Biological Diversity and Conservation 6: 101-113.
28. Gürbüz, O. (2019). Sarıçay Havzası (Çanakkale) Florası (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Çanakkale.
29. Güven, S. (2017). Türkiye Vincetoxicum Wolf (Apocynaceae-Asclepiadoideae) Cinsinin Taksonomik Revizyonu (Yayınlanmamış Doktora Tezi). Recep Tayyip Erdoğan Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Rize.
30. Hamzaoğlu, E., Aksoy, A., Koç, M. ve Aydın-Soydam, S. (2015). Türkiye Dianthus (Caryophyllaceae) Cinsinin Revizyonu. TÜBİTAK (111T873), Ankara, 545.
31. Kahraman, A. (2011). Morphology, Anatomy and Systematics of the Genus Salvia L. (Lamiaceae) In East and Southeast Anatolia, Turkey (Yayınlanmamış Doktora Tezi). Ortadoğu Teknik Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
32. Kaya, E. (2014). Türkiye Geofitleri. 3 Cilt. Atatürk Bahçe Kültürleri Merkez Araştırma Enstitüsü, Yayın No: 96, Yalova.
33. Kaynak, G., Daşkın, R. ve Yılmaz, Ö. (2008). Bursa Bitkileri. Uludağ Üniversitesi Rektörlüğü Yayınları, Bursa.
34. Kaynak, G. ve Yılmaz, Ö. (2021). Akdeniz Bitkileri. 3 Cilt. Orman Genel Müdürlüğü, Gökçe Ofset Matbaacılık Yayıncılık Ambalaj Turizm Org.San.Ltd Şti. Ankara.
35. Ketenoğlu, O. ve Aydoğdu, M. (1987). Anadolu'dan (A3, A4, A5) Yeni floristik kayıtlar. Doğa Türk Botanik Dergisi 11: 87-93.
36. Kocaelibitkileri (2017) “, er. tar.: 12 06 2024”.
37. Molnár, V. A., Mészáros, A., Csathó, A. I., Balogh, G., Takács, A., Löki, V. ve Bauer, N. (2018). Distribution and seed production of the rare, dry grassland specialist Sternbergia colchiciflora (Amaryllidaceae) in Pannonian cemeteries. Tuexenia 38: 371-384.
38. Olçak, H. (2011). Ardıç (Dursunbey-Balıkesir) Yöresi’nin Florası (Yayınlanmamış Doktora Tezi). Süleyman Demirel Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Isparta.
39. Özbek, F., Özbek, M. U. ve Ekici, M. (2014). Morphological, anatomical, pollen and seed morphological properties of Melilotus bicolor Boiss. and Balansa (Fabaceae) endemic to Turkey. Australian Journal of Crop Science 8: 543-549.
40. Sarı, D. ve Şık, L. (2006). Avdal köyü (Manisa) florası. Ot Sist. Bot. 13: 115-136.
41. Şık, L. ve Gemici, Y. (1993). Yunt Dağı (Manisa)'nın florası. Journal of Faculty of Science Ege University Series B 15: 1.
42. Tchihatcheff, P. De. (1860-1866). Asie Mineure Description Physique, Statisque et Archéologique de Cette Contrée, Troisieme Partie Botanique I, Paris. “, er. tar.: 12 07 2024”.
43. Türkiyebitkileri (2017). “, er. tar.: 27 08 2024”.
44. Uğurlu, E. ve Altan, Y. (1997). Celal Bayar Üniversitesi kampüs alanı florası, C.B.Ü. Fen-Edebiyat Fakültesi Dergisi 1: 36-42.
45. Yıldırımlı, Ş. ve Güner, A. (1989) Türkiye’den çeşitli kareler için yeni floristik kayıtlar. Doğa Türk Botanik Dergisi 13: 321-328.
46. Yıldırımlı, Ş. ve Akan, H. (1995). New floristic records for the various squares in the flora of Turkey. Ot Sist. Bot.2: 125-131.
47. Yılmaz, Ö. (2009). Türkiye'deki Linum L. (Linaceae) Türleri Üzerinde Taksonomik Araştırmalar (Yayınlanmamış Doktora Tezi). Uludag Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Bursa.
48. Zare, G. (2012). Türkiye Orobanche L.(Orobanchaceae) Cinsinin Taksonomik Revizyonu, İran Taksonları ile İlişkisi ve Moleküler Filogenisi (Yayınlanmamış Doktora Tezi). Hacettepe Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
49. Zare, G. ve Dönmez, A. A. (2014). A new species of Orobanche (Orobanchaceae) from Turkey. Phytotaxa 184: 148-154.