Antakya Koşullarında Bazı Kurutmalık Kırmızıbiber Hatlarının Verim ve Kalite Özelliklerinin Değerlendirilmesi

Öz

Bu çalışma, Doğu Akdeniz Geçit Kuşağı Tarımsal Araştırma Enstitüsü tarafından Kahramanmaraş biberi popülasyonu içerisinden seleksiyon yoluyla geliştirilen S4 kademesindeki 12 genotipin ve 4 tescilli biber çeşidinin Antakya koşullarında verim ve kalite performanslarının incelenmesi amacıyla gerçekleştirilmiştir. Bitkisel materyal olarak 83, 331, 368, 373, 361, 378, 439, 449, 454, 472, 521 ve 69 numaralı hatlar ile Sena, Dila, Bozok ve Yesemek çeşitleri kullanılmıştır. Araştırma sonuçlarına göre, en yüksek taze verim 1106 g bitki-1 ile 83 numaralı hattan, en yüksek kuru verim ise 270 g bitki-1 ile 472 numaralı hattan elde edilmiştir. Suda çözünebilir kuru madde miktarı açısından %13.30 değeri ile 361 numaralı hat öne çıkarken, en yüksek kurutma randımanı %32.5 ile 454 numaralı hatta belirlenmiştir. Meyve sayısı açısından 439 numaralı hat 127.33 adet bitki-1 ile en yüksek değere ulaşırken, meyve ağırlığı 10.60 g meyve-1 ile 472 numaralı hatta, meyve uzunluğu ise 7.82 cm ile 449 numaralı hatta en yüksek değer olarak kaydedilmiştir. Tohum sayısı bakımından en yüksek değer 347 adet meyve-1 ile 378 numaralı hatta, meyve genişliği ise 23.65 mm ile Dila çeşidinde tespit edilmiştir. Kapsaisinoid (acılık) analizi sonuçlarına göre, 472 numaralı hat 147.483 (scoville heat unit) SHU ile en yüksek acılığa sahip olmuş ve bu yönüyle önemli bir kalite kriteri olarak öne çıkmıştır. Bunun yanında, en düşük meyve et kalınlığı 0.75 mm ile 378 numaralı hatta belirlenirken, 1000 tohum ağırlığı açısından 6.50 g ile 373 numaralı hat öne çıkmıştır. Genel olarak, özellikle kurutulmuş biber üretiminde önemli olan kuru verim ve acılık kriterleri dikkate alındığında, 472 numaralı hattın hem yüksek kuru verim hem de yüksek acılık değeri ile üstün bir performans sergilediği belirlenmiştir. Bu sonuçlar, Antakya koşullarının yüksek verim ve kaliteye sahip biber hatlarının yetiştirilmesi için uygun olduğunu göstermektedir. Ayrıca, bu genotiplerin ticari üretimde önemli bir potansiyele sahip olabileceği sonucuna varılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Acılık
• Seleksiyon
• Baharat
• Capsicum annuum

Evaluation of Yield and Quality Characteristics of Some Drying Red Pepper Lines in Antakya Conditions

Öz

This study aimed to evaluate the yield and quality performance of 12 S4-generation genotypes and 4 registered pepper varieties, developed through selection from the Kahramanmaraş pepper population by the East Mediterranean Transitional Zone Agricultural Research Institute, under the conditions of Antakya. The plant materials used were the genotypes 83, 331, 368, 373, 361, 378, 439, 449, 454, 472, 521, and 69, along with the varieties Sena, Dila, Bozok, and Yesemek. The results revealed that the highest fresh yield was obtained from genotype 83 with 1106 g plant-1, while the highest dry yield was recorded in genotype 472 with 270 g plant-1. The genotype 361 stood out with a total soluble solid content (SSC) of 13.30%, and the highest drying efficiency was observed in genotype 454 at 32.5%. In terms of fruit number, genotype 439 had the highest value with 127.33 fruits plant-1, while genotype 472 showed the highest fruit weight of 10.60 g fruit-1 and genotype 449 had the longest fruit length at 7.82 cm. The highest seed count was observed in genotype 378 with 347 seeds fruit-1, while Dila had the largest fruit width at 23.65 mm. According to the capsaicinoid (pungency) analysis, genotype 472 exhibited the highest pungency level with 147,483 scoville heat units (SHU), highlighting it as a notable quality trait. Furthermore, the lowest fruit flesh thickness was recorded in genotype 378 with 0.75 mm, and the highest 1000-seed weight was observed in genotype 373 with 6.50 g. Overall, considering the key criteria for dried pepper production, particularly dry yield and pungency, genotype 472 demonstrated superior performance due to its high dry yield and pungency levels. These findings suggest that the Antakya region is well-suited for the cultivation of high-yielding and high-quality pepper lines. Additionally, these genotypes hold significant potential for commercial production.

Anahtar Kelimeler

• Pungency
• Selection
• Spice
• Capsicum annuum

Kaynakça

1. Perry, L., Dickau, R., Zarrillo, S., Holst, I., Pearsall, D.M., Piperno, D.R., 2007. Starch fossils and the domestication and dispersal of chili peppers (Capsicum spp. L.) in the Americas. Science, 315(5814):986-988.
2. Şeniz, V., 1992. Domates biber ve patlıcan yetiştiriciliği. Tarımsal Araştırmaları Destekleme ve Geliştirme Vakfı (TAV), Yayın No:26, Yalova, 174 s.
3. Bosland, P.W., Votava, E.J., 1999. Peppers: vegetable and spice Capsicums. CAB International, Wallingford, UK, pp:204.
4. Pickersgill, B., 1969. The archaeological record of chilli peppers (Capsicum spp.) and the sequence of plant domestication in Peru. American Antiquity, 34:53-61.
5. Somos, A., 1984. Genetic resources of Capsicum. AGPG/IBPG, 82/12, Rome.
6. Vural, H., Eşiyok, D., Duman, İ., 2000. Kültür sebzeleri (sebze yetiştirme). Ege Üniversitesi Ziraat Fakültesi, s:35, Bornova-İzmir.
7. Arpacı, B.B., 2009. Phytophthora capsici’ye dayanıklı biber hatlarının ve melezlerinin Kahramanmaraş koşullarındaki arazi dayanıklılıkları ile verim ve kaliteleri. Çukurova Üniversitesi Bahçe Bitkileri Anabilim Dalı, Doktora Tezi, Adana, s:125.
8. Bosland, P.W., Votava, E.J., 2012. Peppers: vegetable and spice Capsicums. CAB International, Wallingford, UK, 204.

9. Mavi, K., 2020. Biberlerde türler arası melezleme. International Journal of Life Sciences and Biotechnology, 3(3):386-406.
10. Balcı, M., Arpacı, B.B., Koç, M., Erol, Ü.H. 2024. Response of some pepper genotypes to cucumber mosaic virus (CMV) and discrimination of Kilis isolates using high-resolution melting (HRM) method. Turkish Journal of Agriculture-Food Science and Technology, 12(8), 1435-1441.
11. Wang, D., Bosland, P.W., 2006. The Genes of Capsicum. HortScience, 41(5):1169-1187.
12. Bosland, P.W., 2010. An American in Spain. In: Proceedings of the 14th UCARPIA Meeting on Genetics and Breeding of Capsicum & Eggplant, 30 August-1 September, Valencia-Spain, 21-25.
13. Basu, S.K., Krishna de, A., 2004. Historical and botanical perspectives. In Krishna de, A. (ed.), Capsicum: The genus Capsicum. Taylor & Francis e-Library, London and New York, pp. 1-15.
14. Mavi, K., 2013. Kendisi küçük acısı büyük bir lezzet: Süs biberi. Agroskop. Ağustos, s:24-28.
15. Erol, Ü.H., 2024. Pepper fruits at different ripening periods have potential phyto‐biochemical and enzymatic responses to irrigation levels. Journal of Food Quality, 2024(1), 9082436.
16. TÜIK, 2023. https://data.tuik.gov.tr/kategori/ getkategori?p=tarim-111 (Date of Access: 20.08.2024).
17. Abak, K., Sarı, N., Daşgan, H.Y., 2000. Güneydoğu Anadolu Bölgesinde Biber Yetiştiriciliği. TÜBİTAK Tarp Yayınları, s:21, Ankara.
18. Günay, A., 1992. Özel Sebze Yetiştiriciliği. Cilt 4. Çağ Matbaası, Ankara Üniversitesi Ziraat Fakültesi Bahçe Bitkileri Bölümü, s:40-48, Ankara.
19. Karaağaç, O., Balkaya, A., 2017. Türkiye’de yerel sebze çeşitlerinin mevcut durumu ve ıslah programlarında değerlendirilmesi. TÜRKTOB Dergisi, 6(23):8-15.
20. Anonymous, 2019-b. https://www.tarimorman. gov.tr/bugem/ttsm/sayfalar/detay.aspx?sayfaid=8 (Accessed on 10.10.2019).
21. Dal, P., Ağca, N., 2001. Mustafa Kemal Üniversitesi Ziraat Fakültesi Arazilerinde Topraktaki Bazı Potasyum Fraksiyonları. Mustafa Kemal Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, 6(1-2):1-12.
22. Anonymous, 1995. Descriptors for Capsicum. International Plant Genetic Resources Institute, The Asian Vegetable Research and Development Centre, The Centro Agronomico Tropical de Investigacion Ensananza, Italy, Taiwan, Costa Rica.
23. Silva, W.C.J., Carvalho, S.I.C., Duarte, J.B., 2013. Identification of minimum descriptors for characterization of Capsicum spp. germplasm. Horticultura Brasileira, 31:190-202.
24. Erol, Ü.H., Gümüş, P., Arpacı, B.B., 2024. Comparative analysis of fatty acid profiles, phytochemical and mineral contents of pepper spice types in Türkiye. Mustafa Kemal Üniversitesi Tarım Bilimleri Dergisi, 29(1):133-147.
25. Trening, A., 1971. Kahramanmaraş’taki acı kırmızıbiber endüstrisi üzerine bir araştırma. FAO Uzmanı Muvakka Raporu, No:1.
26. Yüksek, G., Kanber, R., Eylen, M., Demiröz, C., 1980. Kahramanmaraş koşullarında phytophthora capsici leonian ile bulaşık alanlarda azot miktarı ve sulama suyunun kırmızıbiberin verim ve su tüketimine etkisi. T.C. Köyişleri ve Kooperatifleri Bakanlığı Toprak Su Genel Müdürlüğü, Tarsus Bölge Toprak Su Araştırma Enstitüsü Müdürlüğü Yayınları, Genel Yayın No:105, Rapor Yayın No:55, Tarsus/Mersin.
27. Çakan, M., 1996. Kahramanmaraş ilinde (Narlı Bölgesi) kırmızı biber üretimi ve üretim girdilerinin ekonometrik analizi. K.S.Ü. Fen Bilimleri Enstitüsü, Tarım Ekonomisi Anabilim Dalı, Yüksek Lisans Tezi, Kahramanmaraş, 67.
28. Anonymous, 2002. Republic of Turkey Turkish Patent Institute, Geographical Indication Registration Certificate. http://yucita.org/uploads/ tescilliurunler/339.pdf (Access Date: 09.06.2021).
29. Sermenli, T., Mavi, K., 2010. Determining the yield and several quality parameters of ‘Chili Jalapeno’ in comparison to ‘Pical’ and ‘Geyik Boynuzu’ pepper cultivars under Mediterranean Conditions. African Journal of Agricultural Research, 5(20):2825-2828.
30. Keleş, D., Rastgeldi, U., Karipçin, Z., Karagül, S., Soylu, M.K., Çömlekçioğlu, N., Büyükalaca, S., 2016. Seleksiyon yoluyla Şanlıurfa biber ıslahı. Alatarım, 15(1):39-44.
31. Aytop, Y., Akbay, C., 2018. Baharatlık kırmızı biber (Maraş Biberi) üretiminin ekonomik analizi. Türk Tarım ve Doğa Bilimleri Dergisi, 5(4):455-464.
32. Arpacı, B.B., Balıkçı, T., Abak, K., 2008. Kahramanmaraş biberi ıslahı ve geliştirilen biber hatlarının bitki özellikleri ile verim ve kaliteleri. 7. Sebze Tarımı Sempozyumu, 26-29 Ağustos 2008, Yalova.
33. Akıncı, S., Akıncı, İ.E., 2004. Evaluation of red pepper for spice (Capsicum annuum L.) germplasm resource of Kahramanmaras region (Turkey). Pakistan Journal of Biological Sciences, 7(5):703-710.
34. Öntürk, G., 2018. Hatay biberi köy popülasyonlarında bitki, çiçek ve meyve özelliklerinin belirlenmesi ve teksel bitki seleksiyonu ile farklı hatların oluşturulması. Hatay Mustafa Kemal Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Bahçe Bitkileri Anabilim Dalı, Yüksek Lisans Tezi, 45.
35. Hesham, A.E., Mostafa, B.E., Hussein, A.S., 2007. Capsaicin content and quality characteristics in different local pepper varieties (Capsicum annuum) and acid-brine pasteurized puree. Journal of Food Technology, 5(3):246-255.
36. Arpacı, B.B., Balıkçı, T., Gezginç, Y., Yaralı Karakan, F., 2017. Kahramanmaraş kırmızıbiber popülasyonundan seçilen hatların bitkisel özellikleri ve kalite değerlerinin belirlenmesi. Alatarım, 16(2):47-57.
37. Khristov, S., Todorov, I., Hristov, S., 1984. Buketen 50: A new variety of red pepper for grinding. Horticultural Abstracts, 65(10):10.
38. Vinod, K., Shashidhar, S.D., Kurdikeri, M.B., Channaveerswami, A.S., Hosmani, R.M., 2002. Influence of harvesting stages on seed yield and quality in paprika (Capsicum annuum L.). Seed Research, 30(1):99-103.
39. Demir, L., 1996. A Study on sun drying of Kahramanmaraş red pepper by laying on different materials. K.S.Ü. Institute of Science and Technology, Department of Agricultural Machinery, Master’s Thesis, Kahramanmaraş, 84.
40. Korkutata, N., Kavaz, A., 2012. Güneydoğu Anadolu Bölgesi’nde yetiştirilen kırmızı acı biber popülasyonlarının (Capsicum annuum L.) bazı kalite parametreleri. Adıyaman Üniversitesi Akademik Gıda Dergisi, 11(1):53-58.
41. Akıncı, S., Çağlar, G., Akıncı, İ.E., Doğar, N., Aras, V., 1998. Bazı yabancı çeşitlerin kurutmalık kırmızı biber üretimine uygunluklarının belirlenmesi. 2. Sebze Tarım Sempozyumu, 28-30 Eylül, Tokat.
42. Alparslan, G., 2007. Effect of drip irrigation on yield and quality traits of different ornamental pepper (Capsicum frutescens L.) populations under Kahramanmaraş conditions. Çukurova University, Science and Technology Dept. Tarla Bitkileri Abd, PhD Thesis, Adana, 110.
43. Fırat, C., Karataş, K., Arpacı, B.B., Mavi, K. 2021. Turşu sanayisine uygun tatlı süs biberi çeşitlerinin geliştirilmesine yönelik melezleme ıslahı çalışmaları. Mustafa Kemal Üniversitesi Tarım Bilimleri Dergisi, 26(3):679-691.