Determination of Yield and Quality Performance of Some Pickling Cucumber Breeding Lines Obtained Through Selection

Öz

In recent years, gherkin cucumber production in our country has increased significantly. These products are used for fermentation and pasteurization in the pickling and canning industry. For this purpose, identifying high-yield, high-quality, and ecologically compatible varieties is crucial. While yield is paramount for producers, quality criteria such as fruit color, internal cavity, and length/diameter ratio are also important. This study evaluated the yield and quality characteristics of five new candidate and two commercial gherkin cucumber varieties (Vertina-Nunhems and Sound-Rijk Zwaan). The study was conducted in a randomized block design with three replicates under grower conditions. Twenty-four harvests were made, and yield, diameter, length, and color (L*, a*, b*) were analyzed according to fruit size classes. The data showed that Candidate Variety 1 had the highest performance in terms of total yield (1705.54 kg/da) and first-size fruit yield (830.53 kg/da). This variety was found to be a late-growing variety and to produce higher yields in warmer periods. In terms of quality, Candidate Variety 1 had the highest average fruit weight at 21.44 g. Candidate Variety 3 had the longest and widest fruits. Candidate Variety 1 had the highest brightness (L*) value and also had the most intense green (a*) and yellow (b*) hues. Color differences are important for both genetic diversity and visual quality.

Anahtar Kelimeler

• Pickling cucumber
• breeding line
• yield performance
• candidate variety

Seleksiyon Yoluyla Elde Edilen Bazı Turşuluk Hıyar Islah Hatlarının Verim ve Kalite Performanslarının Belirlenmesi

Öz

Son yıllarda ülkemizde kornişon hıyar üretimi önemli artış göstermiştir. Bu ürünler, turşuluk konserve sanayisinde fermantasyon ve pastörizasyon amacıyla değerlendirilmektedir. Bu amaçla yüksek verimli, kaliteli ve ekolojik koşullara uyumlu çeşitlerin belirlenmesi büyük önem taşımaktadır. Üretici açısından verim ön planda olsa da, meyve rengi, iç boşluğu ve boy/çap oranı gibi kalite kriterleri de önemlidir. Bu çalışmada 5 yeni aday ve 2 ticari (Vertina-Nunhems ve Sound-Rijk Zwaan) kornişon hıyar çeşidinin verim ve kalite özellikleri değerlendirilmiştir. Tesadüf blokları deneme deseninde, üretici koşullarında 3 tekerrürlü yürütülen çalışmada, 24 hasat yapılmış ve meyve boy sınıflarına göre verim, çap, boy ve renk (L*, a*, b*) analiz edilmiştir. Veriler, özellikle Aday Çeşit 1’in toplam verim (1705,54 kg/da) ve I. boy meyve verimi (830,53 kg/da) bakımından en yüksek performansa sahip olduğunu göstermiştir. Bu çeşidin geççi gelişim gösterdiği ve sıcak dönemlerde daha yüksek verim sağladığı belirlenmiştir. Kalite açısından incelendiğinde, ortalama meyve ağırlığı 21,44 g ile Aday Çeşit 1’de en yüksek bulunmuştur. En uzun ve en geniş meyveler Aday Çeşit 3’te belirlenmiştir. Parlaklık (L*) değeri en yüksek olan Aday Çeşit 1, aynı zamanda en yoğun yeşil (a*) ve sarı (b*) tonlara sahip çeşittir. Renk farkları, hem genetik çeşitlilik hem de görsel kalite bakımından önem arz etmektedir.

Anahtar Kelimeler

• Turşuluk hıyar
• aday çeşit
• seleksiyon
• verim
• kalite

Kaynakça

1. Anonim, 2023. https://data.tuik.gov.tr/bulten/ index?p=bitkisel-uretim-ıstatistikleri-2022-4550 (Erişim Tarihi: 05.06.2025).
2. Anonim, 2023. https://www.fao.org/faostat/en/ #data/qcl (Erişim Tarihi: 27.05.2025).
3. Fernando Soares de Cantuário, Leandro Caixeta Salomão, Carmen Rosa da Silva Curvêlo, João de Jesus Guimarães, José Magno Queiroz Luz, Luiz Leonardo Ferreira, Alexandre Igor Azevedo Pereiral, 2021. Growth and yield traits of pickling cucumber plants to measure the impact of different irrigation management practices, AJCS 15(02):271-277, ISSN:1835-2707, doi:0.21475/ajcs.21.15.02.p.2972.
4. Sato, S., Peet, M.M., Gardner, R.G., 2003. Altered flower retention and developmental patterns in nine tomato cultivars under elevated temperature. Article in Pres., Scientia Horticulturae 101(1-2):95-101.
5. Levi, A., Thomas, C.E., Wehner, T.C., Zhang, X., 2001. Low genetic diversity indicates the need to broaden the genetic base of cultivated watermelon. HortScience 36(6):1097-1101. https://journals.ashs.org/view/journals/hortsci/36/6/article-p1096.xml (Erişim Tarihi: 13.07.2025).
6. Kurt, P.Ö. 2024, Ekmeklik buğdayda (Triticum aestivum L.) önemli tane verimi özellikleri için heterosis ve heterobeltiosis etkisinin belirlenmesi. Mustafa Kemal Üniversitesi Tarım Bilimleri Dergisi 30(1):48-59, https://dergipark.org.tr/en/ download/article-file/4251220 (Erişim Tarihi: 13.07.2025).
7. Vural, H., D. Eşiyok, İ. Duman, 2000. Kültür sebzeleri (sebze yetiştirme) Ege Üniversitesi Ziraat Fakültesi Bahçe Bitkileri Bölümü, s:440, İzmir.
8. Eşiyok, D. ve İ. Duman, 1993. Bornova koşullarında yetiştirilmeye uygun turşuluk hıyar çeşitlerinin belirlenmesi üzerine bir araştırma, Ege Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, 30(3):17-24.

9. Eşiyok, D., İ. Duman, H. Atıl, 1998. Bazı turşuluk hıyar çeşitlerinde yer ve askı yetiştiriciliğinin verim üzerine etkileri. Ege Bölgesi 1. Tarım Kongresi, 7-11 Eylül 1998, 1:188-194, Aydın.
10. Wehner, T.C., Cramer C., 1996. Gain for pickling cucumber yield and fruit shape using recurrent selection reprinted from crop Science, Vol.36, No.6, 1538.
11. Yorgancılar, M., Yakışır, E. Erkoyuncu Tanur, M., 2015. Moleküler markörlerin bitki ıslahında kullanımı, Bahri Dağdaş Bitkisel Araştırma Dergisi, ISSN: 2148-3205, 4(2):1-12.
12. Boos, GV, Badina, GV., Burenin, V.I., 1990. Heterosis in vegetables. Leningrad, 218р.
13. Acquaah, G., 2012. Principles of plant genetics and breeding (2. Ed.). Wiley-Blackwell, pp:353-356.
14. Allard, R.W., 1999. Principles of plant breeding (2. Ed.). John Wiley & Amp; Sons., p:152.
15. Innark, P., Khanobdeeb, C., Samipaka, S., Jantasuriyarata, C., 2013. Evaluation of genetic diversity in cucumber (Cucumis sativus L.) germplasm using agroeconomic traits and microsatellite markers. Scientia Horticulturae, 162:278-284.
16. Lv, J., Qi, J., Shi, Q., Shen, D., Zhang, S., Shao, G., Li, H., Sun, Z., Weng, Y., Shang, Y., Gu, X., Li, X., Zhu, X., Zhang, J., van Treuren, R., van Dooijeweert, W., Zhang, Z., & Huang, S., 2012. Genetic diversity and population structure of cucumber (Cucumis sativus L.). PLoSONE 7(10):e46919, https://journals.plos.org/plosone/ article/file?id=10.1371/journal.pone.0046919&type=printable (Erişim Tarihi: 13.07.2025).
17. Tuncer, İ., 2020. Kendileme yoluyla elde edilmiş hıyar hatlarının morfolojik ve moleküler karakterizasyonu. Akdeniz Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, s.2
18. Zhang, S., Pan, J., Wang, X., He, H., Wu, J., Chen, S., & Cheng, Z., 2018. Development of high-density genetic map based on specific length amplified fragment sequencing and its application in quantitative trait loci analysis for yield-related traits in cultivated peanut. Front Plant. Sci., Vol.:9. https://doi.org/10.3389/fpls.2018.00827.
19. Staub, J.E., Bacher, J., & Poetter, K. 1996. Sources of potential errors in the application of random amplified polymorphic DNAs in cucumber. HortScience 31(2):262-266.
20. Koch, P.S., Costa, C.P., 1991. Herança de caracteres de planta e fruto em maxixe. Horticultura Brasileira 9, pp:73-77.
21. Serhiienko O.V., Shabetia O.M., Solodovnyk L.D., Harbovska T.M., Radchenko L.O., 2022. Breeding evaluation of new gherkin cucumber lines to create F1 heterotic hybrids, institute of vegetable and melon growing of NAAS, Ukraine, doi:10.30835/2413-7510.2022. 271754, UDC 635.63:631.525, p.71
22. Mora, F., Zuniga, P.E., Figuera, C.R., 2019. Genetic variation and trait correlations for fruit weight, firmness and color parameters in wild accessions of Fragaria chiloensis. Agronomy 9(9):506, https://doi.org/10.3390/agronomy9090 506, (Erişim Tarihi: 15.07.2025).
23. Ayala-Silva, T., Schnell, R.J., Meerow, A.W., Winterstein, M., Cervantes, C., Brown, S.J. 2005. Determination of color and fruit traits of half-sub families of mango (Mangifera indica L.). Proc. Fla. State Hort. Soc. 118:253-257.