Üretimi Öngörülen Bazı Önemli Armut Çeşitlerinin Derim Sonrası Fizyolojisi Üzerinde Araştırmalar-3 (Santa Maria)

Öz

Marmara Bölgesinin Bursa yöresinde oldukça geniş bir şekilde üretimi yapılan ‘Sanla Maria’ armut çeşidinde kalite özelliklerini, yöresel derim olgunluk standartlarını, depolama kapasitelerini ve yeme olumu özelliklerini saptamak amacıyla 1985 ve 1986 yılında iki yıl süre ile çalışmalar yapılmıştır. Armutlar yaklaşık derim olgunluk tarihlerini içine alacak şekilde birer hafta aralıkla 4 kez toplanmışlar ve meyve eti sertliği, suda eriyebilir maddeler, renk, klorofil yoğunluğu, pH, titre edilebilir asillik, iyot testi ve kalite skorları açısından gerek derim olumuna göre gerek depolanabilme özelliklerine göre değerlendirilmişlerdir. Meyvelerin boy ve çaplarında 1985 yılında 21 gün sonunda ortalama %17.8 ve %133 artış olduğunu, 1986’da ise %31.7 ve %47.0 artış olduğunu göstermiştir. Meyve hacmindeki gelişmeler ise %400’e ulaşmıştır. Meyvelerde büyüme ile birlikte derimde geç kalınma ise dökümü hızlandırmıştır. Pratikte ve özellikle ülkemiz koşullarında yararlı olacağı kanısıyla nişasta (iyot) testi her iki yılda detaylı olarak incelenmiş ve testten tek başına derim olumunun saptanmasında yararlanılabileceği izlenimi edinilmiş ve standart skor olarak meyvelerin 5’e ulaşması durumunca (yüzeyin yaklaşık %50’sinin açılması) meyvelerin toplanabileceği anlaşılmıştır. Yöntemin basit olması ve görsel olarak algılanabilmesi nedeniyle ülke koşulların da gerek üretici gerek yayım örgütünce kolayca kullanılabileceği kanısına varılmıştır. Derim olumu, depolanabilme kapasitesi ve yeme olumu açısından değerlendirildiğinde, iki yıl süren denemeler sonucunda yaklaşık 11-12 lb (5.0-5.4 kg) meyve eti sertliğinde, 5 no.lu nişasta testi skorunda henüz tipik yeşil zemin renginin korunabildiği zamanda yapılacak bir derim, bozulmadan 5 ay gibi uzun bir süre 0℃’de depolama potansiyeli sağlayabilmektedir. Erken toplamalar meyvelerde kabuk yanıklığı, buruşma ve su kaybı gibi fizyolojik bozukluklara neden olduğu gibi derimde geç kalma ise kısa depolamaya neden olmakta ve öz çökmesini de hızlandırmaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Armut
• Derim Sonrası Fizyolojisi
• Santa Maria

Studies on Postharvest Physiology of Some Important Pear Cultivars Recommended for Commercial Production-3 (Santa Maria)

Öz

Two years of studies, in 1985/1986 and 1986/1987, have been conducted in an attempt to investigate; regional harvest maturity standards, storage capacities, and ripening characteristics of Santa Maria pear variety grown in Bursa district. The fruits were harvest enduring the three-week period at one-week intervals each year and tested for the following parameters; flesh firmness, soluble solids, color change, chlorophyll intensity, pH, titratable acidity, starch (iodine) test, and quality evaluations. Assessments were based on maturity and ripening characteristics as well as storage capacities. Fruit growth was followed by measuring the length and the diameter on selected 20 fruits on 10 different trees in 1985. Measurements were made every week. In 1986 the volume was included in the measurements and samples were chosen from picked fruits which were brought to the laboratory. Compared to the first pick, enlargement in diameter and in length during successive harvests reached 17.8% and 13.3% in 1985 % and in 1986 47.0%, 31.7% with an increase in volume close to 400% (nearly 4 times). As the fruits stayed on the tree and enlarged, the fruit drop also increased, however, accelerated. For practical importance especially from the point of easy application, the starch (iodine) test was studied in detail. The test was found to be singly applicable in determining the harvest maturity, when the equatorial cut surface of fruits showed 50% starch presence. This corresponds to No:5 in our standard iodine test scale. It was concluded that the method is rather simple and practically applicable not only by extensionists but also by growers. When the fruits evaluated on harvest maturity, storage capacity, and ripening characteristics during two years of studies, the proper harvest time coincides when the fruits reach approximately 11-12 lb (5.0-5.4 kg) flesh firmness, no.5 in iodine test scale, and having their typical green ground color. Such fruits can endure in the store for 5 months at 0℃. Earlier pickings may cause senescent scald, and shrivel with subsequent water loss, while late harvests shorten the storage life and result in intensive core-breakdown.

Anahtar Kelimeler

• Pear
• Postharvest Physiology
• Santa Maria

Kaynakça

1. Anonyms, 1974. Commodity Storage Requirements. Chp. 42/3. ASHRAE Handbook. Vol.4, Applications. USA.
2. Anonim, 1986. Ilıman İklim Meyvelerinde Standart Çeşitler. Atatürk Bahçe Kültürleri Merkez Araştırma Enstitüsü, Yalova.
3. Anonim, 1992. Tarım İstatistikleri Özeti 1990. T.C. Başkanlık Devlet İstatistik Enstitüsü, Yayın No:1525.
4. Blandpied, G.D., E. Hansen, 1968. The Effect of Oxygen, Carbon dioxide and Ethylene on the Ripening of Pears at Ambient Temperatures. J. Amer. Soc. Hort. Sci. 93:813-816.
5. Claypool, L.L., 1954. Barlett Pear Maturity Studies. Blue Anchor. 31:12-14.
6. Claypool, L.L., R.M. Keefer, 1941. A Colorimetric Method for CO₂ Determination in Respiration Studies. Proc. Amer. Soc. Hort. Sci. 40: 117-186.
7. Claypool, L.L., L.L. Morris, 1972. Postharvest Physiology of Fruits and Vegetables. California University, Pomology Dept. Ders Notları.
8. Fidler, J.T., G. Mann, 1972. Refrigerated Storage of Apples and Pears. A Practical Guide. Commonwealth Agricultural Bordeaux, Farmhand Royal, England. 65p.

9. Fidler, J.T., B.G. Wilkinson, K.L. Edney, R.D. Sharples, 1973. The Biology of Apple and Pear Storage. Commonwealth Agricultural Bordeaux, Farmhand Royal. England. 295p.
10. Hall, E.G., M.T. Sykes, 1930. The Cold Storage of Pears. New South, Wales, Dept. of Agric. Div. R. Hort. pp:1-7.
11. Hansen, E., 1954. Storage Requirements of Pears. GBD-76. USA, 46p.
12. Hardenburg, R.E., A.E. Watada, C.Y. Wang, 1990. The Commercial Storage of Fruits, Vege tables and Florist and Nursery Stocks. USDA. Agric. Handbook. No:66. USA, 46p.
13. Hulme, A.C., M.J.C. Wioder, 1971. "Pome Fruits" In "The Biochemistry of Fruits and Their Products". Vol.2. (Ed. A.C. Hulme). Academic Press. New York. USA, pp:338-369.
14. North, C.S., 1971. The Use of Starch-Iodine Staining Test for Assessing the Picking Dates of Pears. A.R. East Mailing Res. Slat. 1970. pp:147-151.
15. Özelkök, İ.S., Ü. Ertan, M. Büyükyılmaz, 1983. Marmara Bölgesinin Çeşitli Yörelerinde Yetiştirilen ‘Williams’ Armut Çeşidinin Yöresel Olgunluk Standartlarının ve Depolama Sürelerinin Saptanması. Bahçe 12(1):43-54.
16. Özelkök, İ.S., Ü. Ertan ve M. Büyükyılmaz, 1992. Üretimi Öngörülen Bazı Önemli Armut Çeşitlerinin Derim Sonrası Fizyolojisi Üzerinde Araştırmalar-2 (Passe crassane). Bahçe 20(1-2):75-86.
17. Ryall, A.L., W.T. Penizer, 1974. Handling, Transportation and Storage of Fruits and Vege tables. Vol.2. Fruits and Tree Nuts. The Avi Publishing Company, Connecticut, USA 545p.
18. Wang, C.Y., 1982. Pear Maturity, Harvesting, Storage and Ripening. In "The Pear. Cultivars to Marketing" (Eds. T. van der Zwet, N.F. Childers). Horticultural Publications. Gainesville, Florida USA pp:431-443.
19. Whiteman, T.M., 1957. Freezing Point of Fruits, Vegetables and Florist Stocks. USDA, Market Res. Report. No: 196. 32 p.