Konferans Bildirisi

Mersin (Myrtus communis L.) Bitkisinin Biyoaktif Bileşenleri

Cilt: 45 Sayı: (Özel Sayı 2) 5. Uluslararası Üzümsü Meyveler Sempozyumu 31 Aralık 2016
  • Bekir Şan *
  • Fatma Yıldırım
  • Adnan N. Yıldırım
PDF İndir
TR EN

Mersin (Myrtus communis L.) Bitkisinin Biyoaktif Bileşenleri

Öz

Son yıllarda bitkilerin içermiş oldukları bazı biyoaktif maddelerin insan sağlığı üzerine olumlu etkilerinden (antioksidan, antimikrobiayal, antikanser, vb.) dolayı, bu maddelerce zengin bulunan meyvelere olan talep giderek artmaktadır. Akdeniz bölgesinin tipik bitkisi olan Mersin (Mrytus communis L.) meyve, tohum ve yaprakları biokaktif bileşenlerce zengindir. Özellikle siyah meyveli olan genotiplerin fenolik madde bakımından çok daha zengin olduğu bilinmektedir. Mersin meyve ve yapraklarından elde edilen ekstraktların antioksidant ve antimikrobiyal etkileri de oldukça yüksektir. Bu bakımdan hem katkı maddesi olarak hem de alternatif tıp alanında geniş bir kullanım alanı vardır. Bu çalışmada mersin bitkisinin biyokimyasal özellikleri üzerine yapılan çalışmalar incelenerek, konu hakkındaki bilgiler özetlenmiştir.

Anahtar Kelimeler

Kaynakça

  1. Amensour, M., E. Sendra, J. Abrini, J.A. Perez-Alvarez andJ. Fernandez-Lopez, 2010. Antioxidant Activity and Total Phenolic Pompounds of Myrtle Extracts. CyTA-J Food 8: 95–101.
  2. Avcı, A. B. ve E. Bayram, 2008. Mersin Bitkisi (Myrtus communis L.)’nde Farklı Hasat Zamanlarının Uçucu Yağ Oranlarına Etkisi. Süleyman Demirel Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi, 12(3) : 178-181.
  3. Babou, L., L. Hadidi, C. Grosso, F. Zaidi, P. Valentao andP.B. Andrade, 2016. Study of Phenolic Composition and Antioxidant Activity of Myrtle Leaves and Fruits as a Function of Maturation. European Food Research and Technology, 242: 1447-1457.
  4. Barboni, T., M. Cannac, L. Massi, Y. Perez-Ramirez andN. Chiaramonti, 2010. Variability of Polyphenol Compounds in Myrtus communis L. (Myrtaceae) Berries from Corsica. Molecules 15: 7849–7860.
  5. Baytop, T., 1997. Türkçe Bitki Adları Sözlüğü. Türk Dil Kurumu Yayınları, No: 578, Ankara.
  6. Bouzabata, A., C. Cabral, M.J. Gonçalves, M.T. Cruz, A. Bighelli, C. Cavaleiro, J. Casanova, F. Tomi andL. Salgueiro, 2015. Myrtus communis L. as Source of a Bioactive and Safe Essential Oil. Food and Chemical Toxicology, 75: 166-172.
  7. Chryssavgi, G., P. Vassiliki, M. Athanasios, T. Kibouris andK. Michael, 2008. Essential Oil Composition of Pistacia lentiscus L. and Myrtus communis L.: Evaluation of Antioxidant Capacity of Methanolic Extracts. Food Chemistry 107: 1120–1130.
  8. Curini, M., A. Bianchi, F. Epifano, R. Bruni, L. Torta andA. Zambonelli, 2003. Composition and in vitro Antifungal Activity of Essential Oils of Erigeron canadensis and Myrtus communis from France. Chem Nat Compd 39: 191–194.

Ayrıntılar

Birincil Dil

Türkçe

Konular

Ziraat Mühendisliği (Diğer)

Bölüm

Konferans Bildirisi

Yazarlar

Bekir Şan * Bu kişi benim

Fatma Yıldırım Bu kişi benim

Adnan N. Yıldırım Bu kişi benim

Yayımlanma Tarihi

31 Aralık 2016

Gönderilme Tarihi

3 Ekim 2016

Kabul Tarihi

1 Aralık 2016

Yayımlandığı Sayı

Yıl 2016 Cilt: 45 Sayı: (Özel Sayı 2) 5. Uluslararası Üzümsü Meyveler Sempozyumu

Kaynak Göster

APA
Şan, B., Yıldırım, F., & Yıldırım, A. N. (2016). Mersin (Myrtus communis L.) Bitkisinin Biyoaktif Bileşenleri. Bahçe, 45((Özel Sayı 2) 5. Uluslararası Üzümsü Meyveler Sempozyumu), 185-193. https://izlik.org/JA46SC98TJ

BAHÇE Dergisi
E-posta: editor@bahcejournal.org
Web Sitesi: bahcejournal.org
Atatürk Bahçe Kültürleri Merkez Araştırma Enstitüsü
Yalova 77100, Türkiye
Bizi takip edin:
X (Twitter) | Linkedin | Facebook | Instagram