MİNERAL GÜBRELEMENİN ORGANİK GÜBRELİ PLANTASYONDA YETİŞMİŞ KUŞKONMAZ (Asparagus officinalis L.) BİTKİSİNİN BESİN ELEMENT İÇERİĞİNE ETKİSİ

Öz

Bu çalışmada, organik gübrelenmiş bir yıllık kuşkonmaz (Asparagus officinalis L.) plantasyonuna uygulanan N, K, Mg gübre dozlarının, sap ve kısa-iğne yaprakların (phyllokladilerin) makro (N, P, K, Ca, Mg) ve mikro (Na, Fe, Cu, Zn, Mn) besin element içeriklerine etkileri ile bunların vejetasyon süresince değişimleri incelenmiştir. Denemede, gübrelemeden (Eylül) itibaren, sap ve kısa-iğne yaprakların asimilatlar yönünden boşaldığı ve tümü ile sarardıkları döneme kadar (Aralık) toplam 3 kez 1’er aylık aralıklarla sap ve kısa-iğne yaprak örnekleri alınmış, bunların makro ve mikro element içerikleri ve değişimleri incelenmiştir. Örnek alma dönemi süresince sap ve kısa-iğne yapraklar P, K, Na, Zn ve Cu içerikleri yönünden belirgin bir farklılık göstermezken, N, Ca, Mg, Fe ve Mn kısa-iğne yapraklarda daha yüksek bulunmuş- lardır. İstatistiki olarak sapların özellikle N, P, K ve de kısmen Fe miktarları vejetasyon süresince önemli ölçüde azalırken Ca, Na ve Cu birikim göstermişlerdir. Farklı N, K ve Mg’lu gübre uygulamaları sapların yalnızca Fe içeriğini istatistiki anlamda ö- nemli düzeyde etkilemiştir. Kısa-iğne yaprakların N, P, K ve Zn miktarları 1. örnek alma döneminde; Ca, Mg, Na, Fe ve Mn miktarları ise birikim göstererek vejetasyon sonunda istatistiki açıdan önemli derecede yüksek bulunmuşlardır. Farklı N, K, Mg’lu gübre uygulamalarının kısa-iğne yaprakların yalnızca P içeriklerini istatistiki olarak önemli düzeyde etkilemiştir. Sonuç olarak Vejetasyon sonuna kadar bitkinin sap ve kısa-iğne yapraklarında N, P, K elementlerinin azalmaları, bunların toprak altı rizom gövdeye taşınan asimilatların oluşumunda kullanıldıklarını gösterir niteliktedir.

Anahtar Kelimeler

• Asparagus officinalis, N, K, Mg Gübrelemesi, Organik Gübreleme, Sap, Kısa-İğne Yaprak (Phyllokladi), Makro ve Mikro Elementler

Kaynakça

1. Abak, K., 1987. Enginar ve Kuşkonmaz Ye- tiştiriciliği. Tarımsal Araştırmaları Des- tekleme ve Geliştirme Vakfı (TAV), Yalo- va.
2. Bergmann, W., 1986. Farbatlas Ernährung- sstörungen Auflage, VEB Gustav Fischer Verlag, Jena.
3. Bingham, F.T., 1949. Soil Test for Phosphate. California Agr. 3(8): 11-14.
4. Born, H.U. and H.D. Hartmann, 1982. Beurteilungsmöglichkeiten Ernährung von Asparagus officinalis L.- Landw. Forsch. 35(3-4):184-190.
5. Bremner, J.M., 1965. Total N In:Methods of Soil Analysis. (Edit.C.A.Black) Part 2. Amer Soc. of Agr. Inc.,Pub. pp: 1149 - 1178.
6. Hartmann, H.D., 1976. Ergebnisse der Untersuchung von Spargelböden. Landw. Forsch. 29(1):42-52.
7. ____________ , H.U. Born, and J. Müler, 1983. Einfluß von Mg, Ca und Al auf den Spargelertrag. Kali-Briefe (Buntehof) 16(8): 421-430.
8. Jackson M. L., 1967. Soil Chemical Analysis. Prentice Hall of India Private Limited. New Delhi.

9. Kacar, B., 1972. Bitki ve Toprağın Kimyasal Analizleri, II. Bitki Analizleri. A.Ü.Z.F. Yay. No:453 Uyg. Kılavuzu 55, Ankara. s:23-29.
10. Krarup, A., 1991. Effect of N Fertilization on Foliar Nutrient Content of Green Asparagus After the Third Year of Harvest. Asparagus Resch. Newsl. 8(2):7- 11. Zn 60.9 a 41.9 c 46.7 b 3.13 10.7 90 LSD 22