Sufistic Morals Education In Early Childhood Period

Öz

Such a child would love the created for the creator's sake. Sufi way of thinking is highly important to ensure that a child has fondness towards Allah as well as all created beings and that he has moral principles. Because Sufism represents peace, ethics and the bond with Allah. Sufism introduces man to the ways of integrating with Allah and then all of the other beings. The spiritual purpose of Sufi thinking is to purify man from bad moral traits to ensure taming of the inner ego and to cleanse the heart. Therefore, Sufi way of thinking is a thinking system that integrates man first with Allah and prophets and then with other people and the universe. Sufi understanding is a highly important method for man to self-discover and to understand what the existential and permanent values are. Upon self-discovery and with the aid of Sufism, man starts to know ‘Himself’ and ‘his Lord’. Sufism makes significant contributions for the teaching and experiencing of moral and spiritual values. Hence, this article will be addressing the issue of Sufistic morals education in early childhood. In this sense, moral values education in early childhood and moral education subjects such as piety, humility, patience, gratitude and prayer will be explained.

Anahtar Kelimeler

• gratitude and prayer will be explained.
• Sufism
• Morals Education
• Education of Values
• Piety
• Humility
• Patience
• Gratitude

Erken Çocukluk Döneminde Tasavvufî Ahlak Öğretimi

Öz

Çocuk, Yaratandan ötürü bütün yaratılanı sever. Tasavvufî düşünce, çocuğun başta Allah Teâlâ ve bütün yaratılmışlar âlemini sevmesinde ve ahlakî ilkeleri kazanmasında çok önemlidir. Çünkü tasavvuf; huzuru, ahlakı ve Allah ile olan bağı temsil eder. Tasavvuf, insana önce Allah ile sonra bütün varlık âlemi ile bütünlük kurmanın yollarını gösterir. Tasavvufî düşüncenin manevî amacı, insanı kötü ahlakî özelliklerinden arındırarak onda ego denilen nefis terbiyesini ve kalp temizliğini sağlamasıdır. Bu nedenle tasavvufî düşünce, önce Allah ve peygamberleri sonra da insanları ve kâinatı insanla bütünleştiren bir düşünce sistemidir. Tasavvufî anlayış, varoluşsal ve kalıcı değerlerin ne olduğunu anlamanın ve insanın kendini keşfetmesinin son derece önemli bir yoludur. Kendini keşfeden insan, tasavvuf sayesinde ‘Kendini’ ve ‘Rabbini’ tanır. Tasavvufî düşünce, ahlakî ve manevî değerlerin öğretilmesinde ve yaşanmasında önemli katkılarda bulunur. Bu nedenle bu makalede erken çocukluk döneminde tasavvufî ahlak öğretimi konusu ele alınacaktır. Bu bağlamda erken çocukluk döneminde ahlak-değerler eğitimi ve takvâ, tevâzu, sabır, şükür ve dua gibi tasavvufî ahlak eğitimi konuları ele alınacaktır.

Anahtar Kelimeler

• Tasavvuf
• Ahlak Eğitimi
• Değerler Eğitimi
• Takvâ
• Tevâzu
• Sabır
• Şükür
• Dua

Kaynakça

1. Ankaravî, İ. Minhâcü’l-Fukârâ, haz. Saadettin Ekici, İstanbul: İnsan Yayınları, 1996.
2. Ashton, E. Religious Education in The Early Years, London: Routledge Taylor&Francis Group, 2000.
3. Baller, W. R., Charles, D. C. The Psychology of Human Growth and Development, New York: Holt Rinehart and Winston, 1961.
4. Berryman, W. Teaching Godly Play: How to Mentor the Spiritual Development of Children, Denver: Morehouse Education Publishing, 2009.
5. Bilgin B., İslam ve Çocuk, Ankara: Türkiye Diyanet İşleri Başkanlığı Yayınları, 2004.
6. Buber, M. Between Man and Man Fifth Impression, London: Collins Publishing, 1968.
7. Cebecioğlu, E. Tasavvuf Terimleri ve Deyimleri Sözlüğü, İstanbul: Anka Yayınları, 2004.
8. Çamdibi, H. M. Şahsiyet Terbiyesi ve Din Eğitimi, İstanbul: Çamlıca Yayınları, 2011.

9. Derveze, İ. M. Tefsîru’l-Hadîs, çev. Şaban Karataş, Ahmet Çelen, Mehmet Çelen, İstanbul: Ekin Yayınları, 1998, c. 1-3.
10. Dihlevî, Ş. V. Huccetullâhi’l-Bâliğa, Kâhire: Dârü’t-Türâs, 1985.
11. Etöz, A. Çocuklarda ve Gençlerde İnanç ve İbadet İhtiyacı Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi Çalışma Toplantısı-I, ed. Z. Şeyma Arslan, İstanbul: Dem Yayınları, 2004.
12. Fersahoğlu, Y. İslam Eğitimine Giriş, İstanbul: Çamlıca Yayınları, 2011.
13. Fromm, E. Psikanaliz ve Din, çev. Aydın Arıtan, İstanbul: Fatih Yayınevi, 1982.
14. Grimmitt, M. The Use of Religious Phenomena in Schools: Some Theoretical and Practical Considerations, British Journal of Religious Education, (1991), 13:2.
15. Hartshorne, H. Childhood and Character: An Introduction to the Study of the Religious Life of Children, New York: Nabu Public Domain Reprints, 1919.
16. Hökelekli, H. Çocuk ve Gençlerde Şiddet Olgusu ve Önlenmesine Yönelik Öneriler, Değerler Eğitimi Dergisi, (2007), 5:14.
17. Hökelekli, H. Din Psikolojisi, Ankara: Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları, 1998.
18. İbn Arabî, M. Letâifü’l-Esrâr, Beyrût: Dâru’l-Kütübi’l-İlmiyyeti, 1293, c. 1-3.
19. İbn Manzur, E. F. Lisânü’l-Arab, Beyrût: Dârû’s-Sadr, 1957, c. 1-27.
20. İkbâl, M. İslâm’da Dinî Tefekkürün Yeniden Teşekkülü, İstanbul: İz Yayıncılılık, 2003.
21. Kelâbâzî, E. B. M. Taarruf li Mezhebi Ehli’t-Tasavvuf, Kâhire: Mektebetü’l-Külliyâti’l-Ezheriyye, 1980.
22. Kuşeyrî, A. Risâletü’l-Kuşeyrî, Beyrût: Dâru’l-Hayr, 2003.
23. Lamothe, R. Faith as a Vital Concern in Human Development: Structuring Subjectivity and Intersubjectivity, Journal of Psychology and Theology, (1999), 27:3.
24. Miller, B. Whither the Children? Childhood in Religious Education, The Journal of Religion, (2006), 86/4.
25. Önal, R. Kur’ân’da Îmânî ve Ahlâkî Bir Tavır Olarak Sabır, C.Ü. İlahiyat Fakültesi Dergisi, (2008), XII/2.
26. Özbaydar, B. Din ve Tanrı İnancının Gelişmesi Üzerine Araştırma, İstanbul: Morpa Kültür Yayınları, 1970.
27. Peker, H. Din Psikolojisi, Samsun: Aksiseda Matbaası, 2000.
28. Russell, B. Eğitim Üzerine, çev. Nail Bezel, İstanbul: Say Yayınları, 1996.
29. Sayın, E. Dua Terapisi, İstanbul: Hayykitap, 2020.
30. Selçuk, M. Çocuğun Gelişiminde Dini Motifler, Ankara: Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları, 1990.
31. Shafranske, P. E. God-Representation as the Transformational Object Object Relations Theory and Religion, Clinical Applications, ed. by M. Finn ve J. Gartner, London: Praeger Publishers, 1992.
32. Sühreverdî, E. H. Avârifü’l-Maârif, Kâhire: Dâru’l-Maârif, 1966, c. 1-2.
33. Uludağ, S. Tasavvuf Terimleri Sözlüğü, İstanbul: Marifet Yayınları, 1999.
34. Wolpe, D. J. Teaching Your Children About God, New York: Harper Collins Publishers Inc., 1995.
35. Yavuz, K. Çocukta Dinî Duygu ve Düşüncenin Gelişmesi, Ankara: Diyanet İşleri Başkanlığı Yayınları, 1983.
36. Yörükoğlu, A. Çocuk Ruh Sağlığı, İstanbul: Özgür Yayınları, 2000.