ÜÇÜNCÜ NESİL KAHVE İŞLETMELERİNDE TÜRK KAHVESİNİN YERİ: İSTANBUL ÖRNEĞİ

Öz

Dünyada en çok tüketilen içeceklerden bir tanesi olan kahve isim ve yapılış şekillerine göre farklılıklar göstermektedir. Türk kültürünün önemli bir parçası haline gelmiş geleneksel bir içecek olarak bilinen Türk Kahvesi ’de bunlardan biridir. Kahve, Yemen’den Anadolu’ya ve Avrupa’ya yayılarak insanların severek tükettiği içeceklerin başında gelmeye başlamıştır. Türk kahvesi, kahvenin dünyaya yayılmasında önemli bir etkiye sahiptir. Zaman içinde günlük hayatın önemli bir parçası haline gelmiştir. Buna ek olarak kahve, Türk kültüründe misafirperverliğin, sohbetin ve kız isteme törenlerinin sembolü haline gelmiştir. Bu yönüyle Türk kahvesi toplumsal ilişkilerde olumlu rol oynadığı görülmektedir. Sosyal değişim aynı zamanda insanların yeme ve içme alışkanlıklarında da değişikliğe yol açmıştır. Değişen yeme içme alışkanlıkları içerisinde yüzyıllardır devam eden bir geleneğe sahip olan Türk kahvesi yapımı ve tüketiminde de değişiklikler görülmektedir. Ayrıca kahvenin özenle hazırlanması, içilmesi üzerinde duran ve kahvenin değerli bir ürün olduğunu öne süren üçüncü nesil kahve işletmelerinin sayısındaki artış dikkate değerdir. Bu kapsamda araştırmanın temel amacı, üçüncü nesil kahve işletmelerinde Türk kahvesinin yerini belirlemektir.

Anahtar Kelimeler

• Kahve,Türk Kahvesi,istanbul,üçüncü nesil kahve işletmeciliği

Kaynakça

1. Akşit Aşık, N. (2017). Değişen Kahve Tüketim Alışkanlıkları ve Türk Kahvesi Üzerine Bir Araştırma. Journal Of Tourism And Gastronomy Studies, 5(4), 310-325.
2. Altay, Y. (2019). Üçüncü Nesil Kahvecilik Nedir? Erişim: https://www.taftcoffee.com/blogs/blog/3nesil-kahvecilik-nedir. 22 Nisan 2019.
3. Alyakut, Ö. (2017). Kahve Markalarının Bütünleşik Pazarlama İletişimi Bağlamında Sosyal Medya Kullanımları. Afyon Kocatepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 19(2), 209-234.
4. Ayvazoğlu, B. (2011). Kahveniz Nasıl Olsun? 1. Basım, İstanbul: Kapı Yayınları.
5. Balcı, F. (2019). Cezveden Kültüre 40 Yıl: Türk Kahvesi Ve Geleneği. Akademik Sosyal Araştırmalar Dergisi, 7(87), 315-328.
6. Baruonü-Latif, Ö. ve Örs, M. (2018). İkinci Dalga Kahve Tercihini Etkileyen Faktörler: İçtiğimiz Kahveleri Tanıyor Muyuz?, Journal Of Tourism And Gastronomy Studies, 6(4), 150-173.
7. Bulduk, S. ve Süren, T.(2007). Türk Mutfak Kültüründe Kahve. ICANAS (Uluslararası Asya Ve Kuzey Afrika Çalışmaları Kongresi, Ankara.
8. Dinçer, F., Gedik, S. ve Güzel, S. (2016). New Approach İn Gastronomy: Third Wave Coffee. Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 2016, 9(45), 811-814.

9. Fendal, D. (2012). Türkiye’deki Kahve ve Mutfak Kültürünün Dönüşümü Üzerinden Küreselleşme Sürecinde Küresel ve Yerel Kültürün Etkileşim ve Eklemlenişi. Galatasaray Üniversitesi İletişim Dergisi, 2, 147- 180.
10. Gürsoy Naskali, E. (2011). Türk Kahvesi Kitabı, 1.Basım, İstanbul: Kitabevi.
11. Gürsoy, D. (2014). Deniz Gürsoy’un Gastronomi Tarihi, İstanbul: Oğlak Kitap.
12. Şahbaz, S. (2007). Geçmişten Günümüze Kahvehaneler Ve Kahvehanelerin Sosyal Yaşamdaki Yeri Ve Önemi: Aydın Merkez Örneği. (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi) Adnan Menderes Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Aydın.
13. Şar, S. (2012). Kahvenin Sağlık ve Sosyal Yaşantımızdaki Yeri. Lokman Hekim Journal, 2(2), 35-44.
14. Tutal, O. (2014). Kırk Yıllık Hatırın İletişim Mekanı Olarak Kahvehaneler. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 12(3), 151-166.
15. Ulusoy, K. (2011). Türk Toplum Hayatında Yaşatılan Kahve Ve Kahvehane Kültürü (Bir Sözlü Kültür ve Sosyal Çevre Eğitimi Çalışması). Milli Folklor Dergisi, 23, 159-169.
16. Ürer, H. (2010). Osmanlı’da Kahve/Kahvehane Kültürü Ve Salihli’den Bir Kahvehane Örneği Himaye-İ Etfal. Sanat Tarihi Dergisi, 1-26.
17. Yıldız, M. C. (2007). Kahvehane Kültürü, 1. Basım, İstanbul: Beyan Yayınları.
18. Yılmaz, B., Acar-Tek N. ve Sözlü, S. (2017). Turkish Cultural Heritage: A Cup Of Coffee. Journal Of Ethnic Foods, 4, 213-220.
19. Yılmaz, E., Oraman, Y., Özdemir, G., Arap, S. ve Yılmaz, İ. (2016). Türk Kahvesi Tüketim Eğilimleri ve Tüketici Özelliklerinin Belirlenmesi. XII. Ulusal Tarım Ekonomisi Kongresi, Isparta.