The perception of society related to forest crimes: The Case of Kırıkkale City Center

Abstract

Many factors have important influence, via their internal dynamics, on the protection of forest resources. In this regard, income level, education, need for resources, and public perception are the most important factors. This study focused on public perception of forest crimes among these factors. Forest crimes are the case in almost every period of the history of human interaction with the forest, which are subject to very heavy sanctions, including death penalty. In this study, the perception of the public against forest crimes was examined in Kırıkkale province. The study was carried out with face to face survey method with 400 participants. The data were evaluated with Chi-square and Simple Conformity Analysis techniques. The results revealed that perception of forest crimes in Kırıkkale Province showed significant variation in age, income level, and education.

The results showed that aging resulted in public awareness to become more effective in protecting forests compared to enforcing other protection measures; increasing education level resulted in society awareness to become more effective forest protecting instrument than punishing of the forest criminals; and also, increasing income level resulted in increased education and public evenness.  Therefore, age, education, and income should be considered separately in planning and programing forest protection.

Keywords

• Forest,society,crime,perception,Kirikkale

Orman Suçlarında Toplumsal Algı (Kırıkkale İli Örneği)

Öz

Orman kaynaklarının korunmasında birçok faktör kendi iç dinamikleri ekseninde önemli etkilere sahiptir. Gelir düzeyi, eğitim, kaynağa olan ihtiyaç, toplumsal algı ilk akla gelen faktörlerdendir. Bu faktörler içerisinde orman suçlarında toplumsal algı, bu araştırmanın odak noktasıdır. Orman suçları, insanın orman ile olan karşılıklı etkileşim sürecinde tarihin hemen her döneminde karşılaşılmış, bazen bu suç ölüm cezasının dahi verildiği çok ağır yaptırımlara konu olmuştur. Bu çalışma ile toplumun orman suçlarına olan algısı Kırıkkale il merkezi özelinde incelenmiştir. Çalışma, 400 katılımcı ile yüz yüze anket yöntemi ile gerçekleştirilmiştir. Elde edilen veriler Basit Uyum Analizi yöntemi ile değerlendirilmiştir. Analizler sonucunda Kırıkkale il merkezinde orman suçlarına yönelik algının yaş, gelir düzeyi ve eğitim özelinde önemli değişkenlikler gösterdiği saptanmıştır. Yaştaki artışa bağlı olarak orman suçlarının önlenmesinde, koruma tedbirlerinin artırılmasından ziyade toplumun bilinçlendirilmesine doğru evirilen bir yönelim olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Eğitim düzeyindeki artış ile birlikte cezaların caydırıcılığından ziyade, toplumun bilinçlendirilmesinin daha etkili olduğu, gelir düzeyi arttıkça cezadan çok eğitim ve halkın bilinçlendirilmesinin ön plana çıktığı tespit edilmiştir. Dolayısı ile ormanların korunmasına ilişkin planlamalarda yaş, eğitim ve gelirin kendi içinde ayrı ayrı değerlendirilerek planlama ve programların yapılması daha etkili sonuçlar ortaya koyacaktır.

Anahtar Kelimeler

• Orman,toplum,suç,algı,Kırıkkale

Kaynakça

1. Alkan S, Toksoy, D (2008). Orman köylerinde sosyo-ekonomik yapı: Trabzon ili örneği. Kastamonu Üniversitesi Orman Fakültesi Dergisi, 8(1):37-46.
2. Alkan S (2014). Kırsal Nüfusun Değişiminin, Ormanlar ve Ormancılık Üzerine Etkileri (Trabzon İli Örneği). Kastamonu Üniversitesi Orman Fakültesi Dergisi, 14(1): 69-78.
3. Atmış E (1999). Orman Toplum İlişkilerine Farklı Bir Bakış: Kentlinin Ormana Yaklaşımı (Bartın Örneği), Bartın Orman Fakültesi Dergisi, 1(2), 56-68.
4. Atmış E, Günşen B (2012). Kentleşmenin Türkiye Ormancılığının Dönüşümüne Etkisi (1990-2010 Dönemi), III. Ormancılıkta Sosyo-Ekonomik Sorunlar Kongresi Bildiriler Kitabı, 18-20 Ekim 2012. Sarıyer-İstanbul, s:108-121.
5. Ayaz H, Çakır A (2015). Orman Varlığı Aleyhine Mevzuat Değişiklikleri, IV. Ormancılıkta Sosyo-Ekonomik Sorunlar Kongresi Bildiriler Kitabı, 15-17 Ekim 2015, Trabzon, s: 115-125.
6. Barlı Ö, Türker MF, Başkent, E (2006). Türk Orman Köylüsünün Rekreasyon Amaçlı Yararlanıcılarla Olan Çatışması, Ormancılıkta Sosyo-Ekonomik Sorunlar Kongresi Bildiriler Kitabı, 26-28 Mayıs 2006. Ilgaz-Çankırı, s:150-156.
7. Birben Ü, Ünal HE, Karaca A (2018). Orman kaynaklarına ilişkin toplumsal algının incelenmesi (Çankırı kent merkezi örneği). Turkish Journal of Forestry, 19(1): 76- 82. DOI: 10.18182/tjf.394139.,
8. Daşdemir İ (2016). Bilimsel Araştırma Yöntemleri. Nobel Akademik Yayıncılık ve Danışmanlık Tic. Ltd. Şti., Yayın No: 1536, ISBN 978-605-320-442-8, 210 s., Ankara.

9. Durkaya A, Durkaya B, Kaptan S (2015). Orman Köylülerinin Sosyo-Ekonomik Ve Kültürel Durumları İle Orman Köylüsü-Orman İdaresi Çatışmalarının Yöresel Olarak Değişimi, IV. Ormancılıkta Sosyo-Ekonomik Sorunlar Kongresi Bildiriler Kitabı, 15-17 Ekim 2015, Trabzon, s: 223-242.
10. Elvan OD (2005). Ağaç Kesme Suçunun Orman Kanunu Açısından İncelenmesi, İstanbul Üniversitesi Orman Fakültesi Dergisi, Seri: A, 55(1): 237-260.
11. Elvan OD (2009). 5728 Sayılı Kanun İle 6831 Sayılı Orman Kanunu’nun Ceza Hükümlerinde Yapılan Değişikliklerin Değerlendirilmesi, II. Ormancılıkta Sosyo-Ekonomik Sorunlar Kongresi Bildiriler Kitabı, 19-21 Şubat 2009. Isparta, s:237-248.
12. Elvan OD (2010). Ormanlarda Otlatma Kabahatinin Hukuki Açıdan İncelenmesi, Süleyman Demirel Üniversitesi Orman Fakültesi Dergisi, A(2): 37-58.
13. Gençay G, Mercimek A (2018). The Viewpoint of Society to Forest Crimes and Punishment (Case of Küre Forestry Enterprise Directorate), ICELIS 201826-29 April 2018, Kastamonu/ Turkey Abstract Book, p130, ISBN: 978-605-4697-15-1
14. Geray U, Yılmaz E (2006). Orman Kaynaklarına İlişkin İşlev Önceliklerinin Belirlenmesi, Ormancılıkta Sosyo-Ekonomik Sorunlar Kongresi Bildiriler Kitabı, 26-28 Mayıs 2006. Ilgaz-Çankırı, s:207-213.
15. Gösterit A, Gürel F (2011). Orman-Arıcılık İlişkisi ve Arıcılığın Orman Köylüleri ve Kırsal Kesimin Kalkınmasındaki Önemi. Orman ve Av Dergisi, 2:26-29.
16. Gülen İ, Özdönmez M (1987). Ormancılık Yönetim Bilgisi. İstanbul Üniversitesi Yayın No: 3442, Orman Fakültesi Yayın No: 385, 255s., İstanbul.
17. Güneş Y (2004). Orman Suçlarının Ceza Hukuku Açısından İncelenmesi, İstanbul Üniversitesi Orman Fakültesi Dergisi, Seri: A, 54(1), 145-164.
18. Günşen HB (2012). Orman Köylerinde İç Göçleri Etkiyen Faktörler (Bartın Kastamonu Örneği). Doktora tezi (Yayınlanmamış). Bartın Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Orman Mühendisliği Anabilim Dalı, Bartın, 187s.
19. Gürbüz H, Kışoğlu M, Alaş A, Sülün A (2011). Biyoloji Öğretmeni Adaylarının Çevre Okuryazarlıklarının Farklı Değişkenler Açısından İncelenmesi, e-Uluslararası Eğitim Araştırmaları Dergisi, 2 (1):1-14.
20. Gümüş C (2018). Türk Orman Devrimi, Türkiye Ormancılar Derneği, TOD Yayın No: 43, ISBN: 978-605-68977-0-2, 306s., Ankara.
21. Okur-Berberoğlu E (2015). Ekopedagoji Temelli Sınıfdışı Çevre Eğitiminin Çevre Farkındalığı Üzerinde Etkisi, Hasan Ali Yücel Eğitim Fakültesi Dergisi 12-1(23): 67-81.
22. Orhunbilge AN (2000). Örnekleme Yöntemleri ve Hipotez Testleri (Gözden Geçirilmiş ve Genişletilmiş İkinci Baskı). ISBN 9789758345045, Avcıol Basım ve Yayın, 420 s, İstanbul.
23. Özdamar K (2010). Paket Programlarla İstatistiksel Veri Analizi-2, Kaan Kitabevi, 681s., Eskişehir.
24. Özdönmez M, Akesen A, Ekizoğlu A (1999). Halkla İlişkiler, İstanbul Üniversitesi Yayın No: 4225, İstanbul.
25. Özdönmez M (1965). Türkiye’de Orman Suçları Nevileri, Sebepleri ve Önlenmesi Çareleri Üzerine Araştırmalar, Tarım Bakanlığı Orman Genel Müdürlüğü Yayını, Sıra: 422, Seri: 21, 156s., İstanbul.
26. Özdönmez M (1966). Türkiye’de Orman Suçları, Nevileri Sebepleri ve Önlenmesi Çareleri Üzerinde Araştırmalar, İstanbul Üniversitesi Orman Fakültesi Dergisi, Seri: A, 13(2), 70-111.
27. Özdönmez M (1973). Orman Suçları İle İlgili Af Kanunları ve Sonuçları, İstanbul Üniversitesi Orman Fakültesi Dergisi, Seri: B, 23(2), 48-61.
28. Pak M, Berber H (2011). Orman Kaynaklarının İşlevlerine İlişkin Toplumsal Bilinç Düzeyinin İncelenmesi: Eskişehir İli Örneği, Artvin Çoruh Üniversitesi Orman Fakültesi Dergisi (2011) 12 (2):161-171
29. Solmaz E (2007). Orman Köylülerinin Kalkınmasına Yönelik Uygulanan Politikaların Yoksulluk Düzeyi ve Orman Kaynaklarının Kullanımına Etkisi Muğla Örneği. Doktora Tezi, Muğla Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İktisat Anabilim Dalı, Muğla, 257 s.
30. Süel H, Ünal Y, Özdemir S, Negiz GM, Yıldırım Y (2017). Doğal Kaynakların Kullanımına İlişkin Toplum Algısı, Uluslararası Politik, Ekonomik ve Sosyal Araştırmalar Kongresi Bildiri Özetleri Kitabı, s326-327. Ankara.
31. Şen G, Toksoy D (2006). Türkiye’de nüfus orman ilişkisi. Ormancılıkta Sosyo-Ekonomik Sorunlar Kongresi Bildiriler Kitabı, 26-28 Mayıs 2006. Ilgaz-Çankırı, s:108-117.
32. Şen G, Ünal S (2003). Orman Suçlarının Nedenleri Üzerine Bir Araştırma (Karadere Orman İşletme Müdürlüğü Örneği), Kafkas Üniversitesi Artvin Orman Fakültesi Dergisi, (1-2), 41-51.
33. Talu O (1944). Orman Hükümleri, 246 s, A.R. İncealemdaroğlu Matbaası, Zonguldak.
34. Terzioğlu S, Bilgili E, Karaköse M (2012). Türkiye Ormanları (Forets Of Turkey), Orman Genel Müdürlüğü, Orman Genel Müdürlüğü Dış ilişkiler, Eğitim ve Araştırma Dairesi Başkanlığı, ISBN: 978-605-393-044-0, Ankara.
35. Tolunay A, Korkmaz M (2005). Orman Köylülerinin Orman Kaynaklarından Yararlanma Haklarının Tarihsel Gelişimi, I. Çevre ve Ormancılık Şurası, 22-24 Mart 2005, s.1559-1566, Antalya.
36. Yavuz H (2000). Parametrik Olmayan İstatistiksel Yöntemler, 464 s, Trabzon.
37. Yıldız D, Atmış E (2015). Yenice Orman İşletme Müdürlüğü’nde Azalmakta Olan Orman Suçlarının Analizi, IV. Ormancılıkta Sosyo-Ekonomik Sorunlar Kongresi Bildiriler Kitabı, 15-17 Ekim 2015, Trabzon, s: 150-161.
38. Yılmaz E (2006). Orman Kaynakları Planlaması ve Yönetiminde Katılımcı Yaklaşımlar, Ormancılıkta Sosyo-Ekonomik Sorunlar Kongresi Bildiriler Kitabı, 26-28 Mayıs 2006. Ilgaz-Çankırı, s:197-201.