Endüstriyel İşletme Çalışanlarının Bireysel Yenilikçilik İle Bilgi İletişim Teknolojilerini Kullanım Düzeylerinin Değerlendirilmesi

Öz

Çalışma kapsamında, endüstriyel işletme çalışanlarının bireysel yenilikçilik ile bilgi iletişim teknolojilerini (BİT) kulanım düzeyleri ile çalışanların bireysel yenilikçilik ve BİT’i kullanım düzeylerinin çeşitli değişkenler açısından farklılık gösterip göstermediği araştırılmıştır. Araştırma tarama ve ilişkisel tarama modeline göre yürütülmüş, anket tekniği kullanılarak 416 çalışandan sağlıklı veri elde edilmiştir. Araştırma sonucunda çalışanların günlük BİT’i kullanma sürelerinin ortalaması 4.44 saat (ss=3,30), bireysel yenilikçilik düzeylerinin ortalaması 62,47 (ss=7,84) olarak tespit edilmiştir. Çalışanların bireysel yenilikçilik düzeylerinin eğitim düzeylerine göre; günlük ortalama BİT kullanım sürelerinin ise yaş, medeni durum, eğitim düzeyi ve işyerinde çalışma süresine göre anlamlı farklılık gösterdiği tespit edilmiştir. Sonuç olarak işletmeler tarafından çalışanların yenilik ve teknolojiye yönelik tutumlarının bilinmesi ve bu doğrultuda işletmede gerekli uygulamaların gerçekleştirilmesi önemlidir.

Anahtar Kelimeler

• Bireysel Yenilikçilik Düzeyi
• Bilgi İletişim Teknolojileri Kullanım Düzeyi
• Endüstriyel İşletme Çalışanları

Evaluation of Individual Innovation and Information Communication Technologies Usage Levels of Industrial Enterprise Employees

Öz

Within the scope of the study, it was investigated whether the individual innovativeness and information communication technologies (ICT) usage levels of the industrial enterprise employees and the individual innovativeness and ICT usage levels of the employees differ in terms of various variables. The research was carried out according to the scanning and relational scanning model, and healthy data were obtained from 416 employees by using the questionnaire technique. As a result of the research, the average of the daily use of ICT by the employees was 4.44 hours (sd=3.30), and the average of their individual innovativeness level was 62.47 (sd=7.84). According to the education levels of the individual innovativeness of the employees; On the other hand, it has been determined that daily average ICT usage times differ significantly according to age, marital status, education level and working time at the workplace. As a result, it is important for businesses to know the attitudes of employees towards innovation and technology and to implement necessary practices in this direction.

Anahtar Kelimeler

• Individual Innovation Level
• Information and Communication Technologies Usage Level
• Industrial Enterprise Employees

Kaynakça

1. Abbak, Y. (2018). Öğretmenlerin Yaşam Boyu Öğrenme Yeterlikleri ile Yenilikçilik Düzeylerinin İncelenmesi (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Erciyes Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Kayseri.
2. Aslan, H. ve Kesik, F. (2018). Lise Öğretmenlerinin Bireysel Yenilikçilik Özelliklerinin Çeşitli Değişkenlere Göre İncelenmesi. Journal of Human Sciences, 15(4), 2215-2228. https://www.j-humansciences.com/ojs/index.php/IJHS/article/view/5409#: ~:text=https%3A//www.j%2Dhumansciences.com/ojs/index.php/IJHS/article/view/5409
3. Atalay, A. (2018). Gençlik Hizmetleri ve Spor İl Müdürlüğü Çalışanlarının Bireysel Yenilikçilik Düzeyi. Electronic Turkish Studies, 13(10), 87-108. http://dx.doi.org/10.7827/TurkishStudies
4. Atçı, D., Kale, A. ve Şeker, F. (2017). Otel İşletmecilerinin Bireysel Yenilikçilik Profili ve Çift Yönlülük Düzeyi İlişkisi. İşletme ve İktisat Çalışmaları Dergisi, 5(3), 47-58. https://dergipark.org.tr/en/pub/iicder/issue/49864/639256#:~:text=https %3A//dergipark.org.tr/en/pub/iicder/issue/49864/639256
5. Bahçeci, B. (2019). Özel Eğitim Alanında Çalışan Öğretmenlerin Yardımcı Teknolojilere Yönelik Tutumlarının ve Bireysel Yenilikçilik Düzeylerinin İncelenmesi (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Necmettin Erbakan Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Konya.
6. Baksi, A., Sürücü, H. A. ve Kurt, G. (2020). Hemşirelerin Bireysel Yenilikçilik Davranışları ve Bu Davranışları Etkileyen Faktörlerin İncelenmesi. Acıbadem Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi, 11(2), 310-315.
7. Bessant, J. ve Tidd, J. (2007). Innovation and Entrepreneurship. Chichester: John Wiley and Sons Ltd.
8. Bodur, G. (2018). Hemşirelik Öğrencilerinin Bireysel Yenilikçilik (İnovasyon) Düzeyleri ile Girişimcilik Eğilimleri Arasındaki İlişki. Sağlık Bilimleri ve Meslekleri Dergisi, 5(2), 139-148. https://doi.org/10.17681/hsp.349105

9. Braak, J. V. (2001). Individual Characteristics Influencing Teachers’ Class Use of Computers. Journal of Educational Computing Research, 25(2), 141-157. https://doi.org/10.2190%2F81YV-CGMU-5HPM-04EG
10. Büyükbeşe, T., Direkçi, E. ve Erşahan, B. (2017). Üniversite Öğrencilerinin Duygusal Zekalarının İletişim Becerilerine ve Bireysel Yenilikçilik Seviyelerine Etkisi. Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 7(2), 221-236. http://iibfdergisi.ksu.edu.tr/tr/pub/issue/33603/372971#:~:text=236%20.%20Retrieved%20from-,http%3A//iibfdergisi.ksu.edu.tr/tr/pub/issue/33603/372971,-MLA
11. Carmeli, A., Meitar, R., ve Weisberg, J. (2006). Self-Leadership Skills and Innovative Behavior at Work. International Journal of Manpower, 27, 75-90. https://doi.org/10.1108/01437720610652853
12. Cohen, L., Manion, L. ve Marrison, K. (2007). Research Methods in Education. London: Routledge.
13. Conole, G. ve Dyke, M. (2004). What are the Affordances of Information and Communication Techologies?. ALT-J, 12(2), 113-124. https://doi.org/10.1080/0968776042000216183
14. Çetin, D. ve Bülbül, T. (2017). Okul Yöneticilerinin Teknostres Algıları ile Bireysel Yenilikçilik Özellikleri Arasındaki İlişkinin İncelenmesi. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 17(3), 1241-1264. https://doi.org/10.17240/aibuefd.2017.17.31178-338821
15. Çuhadar, C., Bülbül, T. ve Ilgaz, G. (2013). Öğretmen Adaylarının Bireysel Yenilikçilik Özellikleri ile Teknopedagojik Eğitim Yeterlikleri Arasındaki İlişkinin İncelenmesi. İlköğretim Online, 12(3), 797-807. https://dergipark.org.tr/en/pub/ilkonline/issue/8584/106633#:~:text=807%20.%20Retrieved%20from-,https%3A//dergipark.org.tr/en/pub/ilkonline/issue/8584/106633,-MLA
16. Damanpour, F., Richard M. W. ve Claudia, N. A. (2009). Combinative Effects of Innovation Types and Organizational Performance: A Longitudinal Study of Service Organizations. Journal of Management Studies, 46(4), 650-675. https://doi.org/10.1111/j.1467-6486.2008.00814.x
17. Demir Başaran, S. ve Keleş, S. (2015). Yenilikçi kimdir? Öğretmenlerin Yenilikçilik Düzeylerinin İncelenmesi. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 30(4), 106-118.
18. Deniz, A. ve Erciş, A. (2016). Tüketici Yenilikçiliğinin Boyutları ve Yenilikçiliği Etkileyen Faktörler Arasındaki İlişkiler. KAÜİİBFD, 7(14), 461-475.
19. Eğinli, T. A. (2006). Örgütlerde Bilgi İletişim Teknolojilerinin Kullanımı (Örgütlerde Bilgi İletişim Teknolojilerinin Kullanımına Yönelik Bir Araştırma). Yönetim ve Ekonomi Araştırmaları Dergisi, 4(6), 1-17. https://dergipark.org.tr/en/pub/yead/issue/21825/234593#:~:text=17%20.%20Retrieved%20from-,https%3A//dergipark.org.tr/en/pub/yead/issue/21825/234593,-MLA
20. Ertuğ, N. ve Kaya, H. (2017). Hemşirelik Öğrencilerinin Bireysel Yenilikçilik Profilleri ve Yenilikçiliğin Önündeki Engellerin İncelenmesi. Hemşirelik Eğitim ve Araştırma Dergisi, 14(3), 192-197.
21. Genç, E. (2020). Lojistik Bölümü Öğrencilerinin Lojistiğin Dijitalleşmesi Sürecine Yaklaşımları: Öğrencilerin Bireysel Yenilikçilik Düzeyleri ve Endüstri 4.0’a Bakış Açıları Kapsamında Değerlendirilmesi. International Journal of Disciplines Economics & Administrative Sciences Studies, 6(24), 1003-1026. http://dx.doi.org/10.26728/ideas.361
22. Genç, E., Yavuz, K. ve Aydemir, S. (2017). Üniversite Öğrencilerinin Bireysel Yenilikçilik Düzeylerinin Değerlendirilmesi. ASOS Journal, 5(61), 321-333. http://dx.doi.org/10.16992/ASOS.13143
23. Gündüz, Ş. (2021). Öğretmenlerin Bireysel Yenilikçilik ve Dijital Yerlilik Düzeyleri Arasındaki İlişkinin İncelenmesi. Eğitim ve Bilim, 46(205), 261-277. http://dx.doi.org/10.15390/EB.2020.9006
24. Hurt, H. T., Joseph, K. ve Cook, C. D. (1977). Scales for the Measurement of Innovativeness. Human Communication Research, 4 (1), 58-65. https://doi.org/10.1111/j.1468-2958.1977.tb00597.x
25. Işık, C. ve Türmendağ, T. (2016). Atatürk Üniversitesi Turizm Fakültesi Öğrencilerinin Bireysel Yenilikçilik Algılarının Belirlenmesi. Gazi Üniversitesi Turizm Fakültesi Dergisi, 1, 70-99. https://dergipark.org.tr/en/pub/gaziturizm/issue/48841/622265#:~:text=99%20.%20Retrieved%20from-,https%3A//dergipark.org.tr/en/pub/gaziturizm/issue/48841/622265,-MLA
26. Janssen, O., Van de Vliert, E., ve West, M. (2004). The Bright and Dark Sides of Individual and Group Innovation: A Special Issue Introduction. Journal of Organizational Behavior, 25(2), 129-145. https://doi.org/10.1002/job.242
27. Kalyar, M. N. (2011). Creativity, Self-Leadership and Individual Innovation. The Journal of Commerce, 3(3), 20-28.
28. Karasar, N. (2009). Bilimsel Araştırma Yöntemi. Ankara: Nobel Yayınları.
29. Kayabaşı, Y. ve Özerbaş, M. A. (2019). Sınıf Öğretmenleri ve Sınıf Öğretmen Adaylarının Bireysel Yenilikçi Profillerinin Karşılaştırması. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 17(2), 285-303. https://dergipark.org.tr/en/pub/tebd/issue/50950/595762#:~:text=https%3A//dergipark.org.tr/en/pub/tebd/issue/50950/595762
30. Kılıç, H. (2015). İlköğretim Branş Öğretmenlerinin Bireysel Yenilikçilik Düzeyleri ve Yaşam Boyu Öğrenme Eğilimleri: Denizli İli Örneği (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Pamukkale Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Denizli.
31. Kılıçer, K. (2011). Bilgisayar ve Öğretim Teknolojileri Eğitimi Öğretmen Adaylarının Bireysel Yenilikçilik Profilleri (Yayınlanmamış Doktora Tezi). Anadolu Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Eskişehir.
32. Kılıçer, K. ve Odabaşı, H. F. (2010). Bireysel Yenilikçilik Ölçeği: Türkçe’ye Uyarlama Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması. H. Ü. Eğitim Fakültesi Dergisi, 38, 150-164.
33. Kleysen, R. F. ve Street, C. T. (2001). Toward a Multi-Dimensional Measure of Individual Innovative Behavior. Journal of Intellectual Capital, 2(3), 284-296. https://doi.org/10.1108/EUM0000000005660
34. Korucu, A. ve Olpak, Y. (2015). Öğretmen Adaylarının Bireysel Yenilikçilik Özelliklerinin Farklı Değişkenler Açısından İncelenmesi. Eğitim Teknolojisi Kuram ve Uygulama, 5(1), 109-127. https://doi.org/10.17943/etku.83117
35. Kwon, K. ve Kim, T. (2020). An Integrative Literature Review of Employee Engagement and Innovative Behavior: Revisiting the JD-R Model. Human Resource Management Review, 30(2). https://doi.org/10.1016/j.hrmr.2019.100704
36. Lu, J., Yao, J. E. ve Yu, C. S. (2005). Personel Innovation Social Influence and Adaption of Wireless Internet Services Via Mobile Technology. The Journal of Strategic Information Systems, 14(3), 245-268. https://doi.org/10.1016/j.jsis.2005.07.003
37. Midgley, D. F. ve Grahame, R. D. (1978). Innovativeness: The Concept and Its Measurement. Journal of Consumer Research, 4(4), 229-242. https://doi.org/10.1086/208701
38. Mülhim, M. A. (2018). Beden Eğitimi ve Spor Yüksekokulu Öğrencilerinin Bireysel Yenilikçilik Düzeyleri ve Yaşam Boyu Öğrenme Eğilimlerinin İncelenmesi: Bartın Üniversitesi Örneği (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Bartın Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Bartın.
39. Nieves, J. ve Quintana, A. (2018). Human Resource Practices and Innovation in the Hotel Industry: The Mediating Role of Human Capital. Tourism and Hospitality Research, 18(1), 72-83. https://doi.org/10.1177%2F1467358415624137
40. Örün, Ö., Orhan, D., Dönmez, P. ve Kurt, A. A. (2015). Öğretmen Adaylarının Bireysel Yenilikçilik Profilleri ve Teknoloji Tutum Düzeyleri Arasındaki İlişkinin İncelenmesi. Trakya Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 5(1), 65-76. https://dergipark.org.tr/en/pub/trkefd/issue/21481/230217#:~:text=76%20.%20Retrieved%20from-,https%3A//dergipark.org.tr/en/pub/trkefd/issue/21481/230217,-MLA
41. Özdemir, F. ve Özer G. (2018). Akademisyenlerin Bireysel Yenilikçilik Düzeyleri: İskenderun Teknik Üniversitesi Akademisyenleri Üzerine Bir Araştırma. Uluslararası Kültür ve Medeniyet Kongresi Tam Metin Kitabı, 9-20.
42. Öztürk, Z. Y. ve Summak, M. (2014). İlköğretim Okulu Öğretmenlerinin Bireysel Yenilikçiliklerinin İncelenmesi. International Journal of Sport Culture and Science, 2 (Özel Sayı 1), 844-853. https://doi.org/10.14486/IJSCS158
43. Perron, B. E., Taylor H. O., Glass, J. E., Margerum-Leys, J. (2010). Information and Communication Technologies in Social Work. Adv. Soc. Work, Spring, 11(2), 67-81.
44. Porter, M. (2001). Strategy and the Internet. Harvard Business Review, 79(3), 63-78.
45. Pratoom, K. ve Savatsomboon, G. (2012). Explaining Factors Affecting Individual Innovation: The Case of Producer Group Members in Thailand. Asia Pac J Manag, 29, 1063-1087. https://link.springer.com/article/10.1007/s10490-010-9246-0#citeas:~:text=DOI-https%3A//doi.org/10.1007/s10490%2D010% 2D9246%2D0,-Share%20this%20article
46. Rogers, E. M. (2003). Diffusion of Innovations, A Division of Simon and Schuster. New York: Free Press.
47. Rogers, R. K. ve Wallace, J. D. (2011). Predictors of Technology Integration in Education: A Study of Anxiety and Innovativeness in Teacher Preparation. Journal of Literacy & Technology, 12(2), 28-61.
48. Sarı, İ. ve Kartal, F. (2018). Sosyal Bilgiler Öğretmen Adaylarının Teknoloji Kullanımına Yönelik Tutumlarının Bireysel Yenilikçilik Düzeyleri ve Bazı Değişkenler Açısından İncelenmesi. Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi, 19(2), 1673-1689. https://doi.org/10.29299/kefad.2018.19.02.017
49. Sarıgöz, Ö. (2012). Bilgi Toplumunun Eleştirisi ve Türkiye’de Modern Eğitimin Gerçekleştiremedikleri. Electronic Journal of Vocational Collages, 2(1), 72-84. https://dergipark.org.tr/en/pub/ejovoc/issue/5394/73161#:~:text=https%3A//dergipark.org.tr/en/pub/ejovoc/issue/5394/73161
50. Shim, S. ve Kotsiopulos, A. (1994). Techology Innovativeness and Adopter Categories of Apparel/Gift Retailers: From the Diffusion of Innovations Perspective. Clothing and Textiles Research Journal, 12(2), 46-57. https://doi.org/10.1177%2F0887302X9401200207
51. Şahin, E., Öğüt, Y. ve Tel Aydın, H. (2021). Hemşirelik Öğrencilerinin Girişimcilik ve Bireysel Yenilikçilik Eğilimlerinin Belirlenmesi. Health Sciences Student Journal, 1(1), 7-14. https://healthssj.com/hemsirelik-ogrencilerinin-girisimcilik-ve-bireysel-yenilikcilik-egilimlerinin-belirlenmesi/
52. Talukder, M., Harris, H. ve Mapunda, G. (2008). Adoption of Innovations by Individiuals Within Organizations: An Australian Study. Asia Pacific Management Review, 13(2), 463-480.
53. Tarhan, M. ve Doğan, P. (2018). Hemşirelik Öğrencilerinin Bireysel Yenilikçilik Davranışları ile Otonomi Düzeyleri Arasındaki İlişki. Sağlık Bilimleri ve Meslekleri Dergisi, 5(1), 51-58. https://doi.org/10.17681/hsp.339991
54. Yapıcı, İ. Ü. ve Kaya, S. (2020). Biyoloji Öğretmenlerinin Bireysel Yenilikçilik Düzeylerinin İncelenmesi (Diyarbakır İli Örneği). Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 19(73), 348-362. https://dergipark.org.tr/en/pub/esosder/issue/50289/565729#:~:text=https%3A//dergipark.org.tr/en/pub/esosder/issue/50289/565729
55. Yenice, N. ve Tunç, G. A. (2019). Öğretmen Adaylarının Yaşam Boyu Öğrenme Eğilimleri ile Bireysel Yenilikçilik Düzeylerinin İncelenmesi. Kastamonu Eğitim Dergisi, 27(2), 753-765. https://doi.org/10.24106/kefdergi.2716
56. Yenice, N. ve Yavaşoğlu, N. (2018). Fen Bilgisi Öğretmen Adaylarının Bireysel Yenilikçilik Düzeyleri ile Bireysel Yaratıcılıkları Arasındaki İlişkinin İncelenmesi. Eğitimde Kuram ve Uygulama, 14(2), 107-128. https://doi.org/10.17244/eku.334590
57. Yı, M. Y., Kirk, D. F. ve Jae, S. P. (2006). Understanding the Role of Individual Innovativeness in the Acceptance of IT-Based Innovations: Comparative Analyses of Models and Measures. Decision Sciences, 37(3), 393-426. https://doi.org/10.1111/j.1540-5414.2006.00132.x
58. Yuan, F. ve Roodman, R. W. (2010). Innovative Behaviour in Workplace: The Role of Performance and Image Outcome Expectation. Academy of Management Journal, 53(29), 323-342. https://doi.org/10.5465/amj.2010.49388995