Volume: 6 Issue: 12

Öz

Anahtar Kelimeler

• -

Cilt: 6 Sayı: 12

Öz

Anahtar Kelimeler

• -

Kaynakça

1. ATAMAN AKGÜL, Başak (2003), Kalite Maliyetleri ve Muhasebeleştirilmesi,
2. Marmara Üniversitesi İ.İ.B.F., İşletme Bölümü, İstanbul. BAŞBUĞ, Şule ve Erdal EMEL (1998), Kalite Maliyetlerinin Hesaplanmasında
3. İstatistiksel Teknikler, Verimlilik Dergisi, MPM Yayını Ankara. BOZKURT, Rıdvan (1999), Kalite Maliyetleri, Milli Prodüktivite Merkezi
4. Yayınları, No: 641, Ankara. DEMİRCİOĞLU Elif N. ve Nihat KÜÇÜKSAVAŞ (2009), Nihat Kalite Maliyetleri,
5. Çukurova Üniversitesi İİBF Dergisi, Haziran 2009,Cilt 13, Sayı:1, Adana.
6. FEIGENBAUM, Armand. V. (1961), “Total Quality Control”. Harvard Business Review.
7. FEIGENBAUM, Armand V. (1983) “Total Quality Control” McGraw-Hill Book Company,
8. HACIRÜSTEMOĞLU, Rüstem (2000), Maliyet Muhasebesi, Türkmen Kitabevi, İstanbul.

9. İPEKTEN, O. Berna ve Hüseyin Ali KUTLU (2003), Üretim İşletmelerinde İçsel
10. Başarısızlık Maliyetlerinin ağırlığı, Atatürk Üniversitesi İ.İ.B.F Dergisi, Cilt 17, Sayı:3-4, Erzurum. KARCIOĞLU, Reşat ve Enis B. BİÇER (2013), Baha Toplam Kalite Yönetiminin
11. İşletme Maliyetleri Üzerine Etkisi: Kalite Öncesi ve Sonraki Dönem Karşılaştırması, Muhasebe Denetimine Bakış. KAYGUSUZ, Sait Y. (2012), Gizli Fabrika ve Gizli Kalite Maliyetleri PARADOKS
12. Ekonomi, Sosyoloji ve Politika Dergisi, Cilt 8, Ankara. KENDİRLİ, Selçuk ve Hülya ÇAĞIRAN (2002), Sanayi İşletmelerinde Kalite
13. Maliyetlerinin Oluşumu ve Muhasebeleştirilmesi, GÜ İİBF Dergisi KOÇ, Tufan ve Oğuz DEMİRHAN (2007), Önleme ve Değerlendirme Maliyetleri
14. İle Uygunsuzluk Maliyeti Arasındaki İlişkinin Analizi, İstanbul Ticaret Üniversitesi Fen Bilimleri Dergisi Yıl 6, Sayı: 11, İstanbul. ÖMÜRGÖNÜLŞEN, Mine (2007), Gıda Sektöründe Kalite Maliyetlerinin Ölçümü
15. Üzerine Bir Araştırma, Hacettepe Üniversitesi S.B.E İşletme Anabilim Dalı; Yayınlanmamış Doktora Tezi, Ankara. SİPAHİ, Barış ve Hakan YILDIRIM (2004),Kalite Maliyetleri Muhasebesi ve İstatistiksel Analizi, Türkmen Kitabevi, İstanbul.
16. SÖNMEZ, Feriştah (2002), Muhasebenin Yönetim Aracı Olarak Kullanılmasında
17. Toplam Kalite Yönetimi ve Kalite Maliyetlerinin Önemi, Mali Çözüm, İSMMMO Yayınları, Sayı:73. TOPÇU, Nuraydın (2005), Faaliyete Dayalı Maliyetleme Yönetimine Göre Kalite
18. Maliyetlerinin ölçülmesi:Tekstil Sektöründe Bir Uygulama, Atatürk Üniversitesi S.B.E. Dergisi, Cilt 6, Sayı: 2, Erzurum. YILDIRIM, Hakan, Buket SAYLIK (2009), Kalitesizlik Maliyetleri Üzerine Bir
19. İnceleme, Marmara Ün. İİBF Dergisi, Cilt: XXVI, Sayı:1 YÜKÇÜ, Süleyman (2007), Yönetim Muhasebesi, İzmir.
20. Organize Suç Örgütleri". http://www.usakgundem.com/yazar/284/kirgizistan’da “görünmeyen”-politik-aktör-organize-suç-örgütleri.html(Erişim Tarihi: 2010).
21. DONİS, I. (2011), “Glava Gosudarstva Priznala Chto Nekotoriye Predstaviteli
22. Kriminalnih Struktur Popalı v Spisok Jogorku Kenesa," KP.ru, http://www.kp.r%fc/daily/24595/762914/"/ (Erişim Tarihi: 15.01.2011)
23. Gov.kg, (2011), Organize Suç Örgütleri ile ilgili yasa tasarısı http://www.gov.kg/ındex.php?option=com_content&taşk=view&id=921&İtemid= 1"İtemid=1 (Erişim Tarihi: 25.02.2011).
24. IBRAIMOV, Abdirazak (2011), “Kriminal Prihodit k Vlasti, Avtoriteti stanovatsya
25. Chinivnikami” http://www.paruskg.info/2010/11/24/35843 (Erişim Tarihi: 02011).
26. KAPUTADZE, Alexander (2008), Organized Crime Before and After the Tulip
27. Revolution: The Changing Dynamics of Upperworld-Underworld Networks. Central Asian Survey. 27 (3–4), 279–299. KOFIRIN, N. (2011), “Organizovannaya Prestupnost v Rossii: Kto Kogo”
28. Gaydpark, http://gidepark.r%fc/community/8/artıcle/372957"ıcle/372957 (Erişim Tarihi: 15.05.2011).
29. KOPITIN, Y. (2010), “Poymat Ubiytsu Pomoğla Videokamera”, Delo Nomer, http://delo.kg/ındex.php?option=com_content&taşk=view&id=1809&İtemid=43"İt emid=43, (Erişim Tarihi: 02.01.2011).
30. MC ILLWAIN, Jefferey Scott (1999), Organized Crime: A Social Network
31. Approach. Crime, Law & Social Change, 32, 301–323. MARAT, Erica (2006), “Impact of Drug Trade and Organized Crime on State
32. Functioning in Kyrgyzstan and Tajikistan”, China and Eurasia Forum Quarterly, 4 1), 93-111. MARAT, Erica (2008), Criminalization of the Kyrgyz State Before and After the Tulip Revolution. China and Eurasia Forum Quarterly, 6(2), 15-22.
33. MORSELLI, C. Giguere, C. ve Petit, K. (2007), The Efficiency/Security Trade
34. Off in Criminal Networks. Social Networks, 29(1), 143-153. MOSTOVSHIKOV, Sergei (2007), Konets Banditizma ve Rossii”, Ekspert, 26, Haziran, 1999, 55.
35. NIYAZOVA, M., (2011), “Vehovniy Sud Rasssmotrit Delo Erkina
36. Mambetaliyeva”, 24.kg. http://www.24kg.org/community/94500-verxovnyj-sud- kyrgyzstana-rassmotrit-delo-yerkina.html (Erişim Tarihi: 10.05.2011).
37. NOCHEVKIN, V. (2011), “Borba s Organizovonnoy Prestupnostyu Okajetsya
38. Vozney Mishinoy (Aktualnoye intervyu)” Delo Nomer, "http://delo.kg/ındex.php?option=com_content&taşk"taşk =view&id =2191&İtemid=43 den (Erişim Tarihi: 25.02.2011).
39. OLCOTT, Martha Brill (2011), “Lessons of ‘The Tulip Revolution’ Testimony prepared for the Commision of Security and Cooperation in Europe Hearing on
40. Kyrgyzstan’s Revolution: Causes and Consequences”, http://www.carnegieendowment.org/files/olcotttestimony-April7-05.pdf, (Erişim Tarihi: 10.03.2011).
41. ONYX, Jenny ve Bullen, Paul (2001), “The Different Faces of Social Capital in
42. NSW Australia. in Social Capital and Partıcipation in Everyday Life” Jenny Onyx ve Paul Bullen (der), (London: Routledge. 2001).
43. OSMONALIEV, Kairat ve Engvall, Johan (2007), “The Dismissal of Minister
44. Suvanaliev and the Struggle Against Organized Crime in Kyrgyzstan” Central Asia Caucasus Analyst, http://www.cacianalyst.org/?q¼node/4459, (Erişim Tarihi: 15.05.2011).
45. OSTROM, Elinor (1997), “Investing in Capital, Institutions, and Incentives”,
46. Clague, C. (der), Institutions and Economic Development: Growth and Governance in Less-Developed and Post-Socialist Countries, Baltimore: Johns Hopkins University Press. PORTES, Alejandro (1998), Social Capital: Its Origins and Applications in
47. Modern Sociology. Annual Review of Sociology, 24 (1), 1-25. PUTNAM, Robert D. (1995), Bowling Alone: America’s Declining Social Capital.
48. Journal of Democracy, 6 (1), 65-78. PUTNAM, Robert D. (2000), Bowling Alone: The Collapse and Revival of
49. American Community. New York: Simon and Schuster. SCHLOENHARDT, Andreas (1999), Organized Crime and the Business of
50. Migrant Trafficking. Crime, Law and Social Change, 32(3), 203-233. SOKOLOV-MITRIC, D. (2007), “Povest o Realnom Cheloveke”, Russkiy
51. Reporter, http://expert.ru/ russian_ reporter /2007/06/bratstvo_okrain/, 3 (6), 2007, (Erişim Tarihi: 10.02.2011).
52. VALIYEVA, N., (2006), Geçiş Ekonomilerinde Karaborsa Şekillendirme
53. Trendler, Tez çalışması. Bişkek, Kırgızistan) XU, Jennifer ve Chen, Hsinchun (2005), Criminal Network Analysis and Visualization. Communications of the ACM”, 48 (6), 1-16.
54. XU, Jennifer ve Chen, Hsinchun (2004), Fighting Organized Crimes: Using
55. Shortest-Path Algorithms to Identify Associations in Criminal Network. Decision Support Systems, 38, 473–487. ZHUK, O. (2011), “Kamchi Kolbayev-Snova v Podpolye” http://xn-- www.delo.kg/index.php?option=comcontent&view=article&id=2336&catid=31&It emid=100 (Erişim Tarihi: 15.05.2011).
56. AKDOĞAN, Nalan ve Orhan Sevilengül, (2007), Türkiye Muhasebe
57. Standartlarına Uyum İçin Tek Düzen Hesap Planında Yapılması Gereken Değişiklikler, Mali Çözüm Dergisi, İSMMMO Yayın Organı, Sayı:84, s.46-50. ATICI, Gonca Büyür, (2006), Küçük ve Orta Ölçekli İşletmelerin (KOBİ’lerin)
58. Ekonomik Gelişime Etkileri, Finansman Kaynakları Ve KOBİ’lerin Büyümesini Sağlayan Faktörlere İlişkin Karşılaştırma, (Yayınlanmamış Doktora Tezi, İstanbul Üniversitesi SBE), İstanbul. CİVAN, M., E. Kara, M. Körpi ve C. Karaca, (2012), KOBİ TFRS Kapsamında
59. Finansal Raporlama ve Uygulamaları, 1. Baskı, Yaşar Cevizli Mağazaları, Gaziantep. CİVAN, Mehmet ve Mehmet Tekinkuş, (2002), Küçük ve Orta Büyüklükteki
60. İşletmelerin Avrupa Birliğine Uyum Süreci; Gaziantep Örneği, ODTÜ 6. Uluslararası Ekonomi Konferansı. Ankara: ODTÜ. 1114 Eylül, ss. 2-6.
61. DEMİR, Volkan, (2010), KOBİ’ler için Uluslararası Finansal Raporlama
62. Standartları ve Kurumlar Vergisi Kanununa Göre Şirket Birleşmesi, VII. Muhasebe Uygulamaları ve Vergi Mevzuatı Sempozyumu, Ankara:03-07 Mart, s.8-9
63. DEMİR, Volkan ve Oğuzhan Bahadır, (2012) KOBİ’lerde Finansal Raporlama.
64. Basım. TÜRMOB yayınları, Ankara. GEDİK, Hasan. (2011), KOBİ’lerin Ekonomideki Yeri ve Önemi, Konya Ticaret
65. Odası Dergisi. Mart, ss.2-5
66. GENÇTÜRK, M., İ. Çelik ve N. Karaman, (2011), Maddi Duran Varlıkların
67. KOBİ’lerİçin UFRS, Tam Set UFRS ve Vergi Usul Kanunu’nda (VUK) Karşılaştırılması, Süleyman Demirel Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Sayı:14, ss.281-282
68. IASB, (2007), İnternational Financial Reporting Standarts (IFRS), www.iasb.org., 6 Kasım 2007.
69. İSLAMOĞLU, Hamdi, (1992), Küçük İşletmelerin Toplumsal Özellikleri ve Sorunları, Pazarlama Dünyası Dergisi. Sayı. 33, ss.10-15
70. KARACAN, Sami, (2009) KOBİ’ lerde UFRS’ye Uygun Finansal Raporlama. 1.
71. Basım. Umuttepe Kitabevi, Kocaeli. KARAPINAR, A., F. Ayıkoğlu Zaif, R. Bayırlı, A. Altay ve S. Torun, (2012), KOBİ - TFRS Uygulama ve Yorumları, 1. Baskı, Gazi Kitabevi, Ankara
72. MÜFTÜOĞLU, Tamer, (2002), Türkiye'de Küçük ve Orta Ölçekli İşletmeler
73. KOBİ'ler: Sorunlar Öneriler. 5. Basım. Turhan Kitabevi, Ankara. Alanya İşletme Fakültesi Dergisi, 4(1), s. 17-25. BAYER, Ertuğrul (1998), “Türkiye’de Meslek Yüksek Okulları Turizm Eğitimi
74. Kalitesinin Gerçekleştirilmesinde Sanal Yöntemlerin Rolü”, Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 3, s. 145-156
75. BAYRAKDAROĞLU, Ali (2012), “Bireylerin İnternet Bankacılığı Kullanımını
76. Etkileyen Faktörlerin Belirlenmesi Üzerine Bir Alan Araştırması”, Business and Economics Research Journal, 3(4), s. 57-75. BİRDİR, Kemal (2002), “Turizm İşletmeciliği Alan Lisans Öğrencilerinin Turizm
77. Endüstrisinde Çalışmayı Tercih Etmemelerinin Temel Nedenleri: Bir Nominal Grup Tekniği Araştırması”, Turizm Eğitimi Konferans-Workshop, 11-13 Aralık 2002, Ankara, s. 495-504.
78. BÜYÜKKARAGÖZ, S. Savaş ve Cuma Çivi (1996), Genel Öğretim Metotları, 6.
79. Baskı, Öz Eğitim, İstanbul. BÜYÜKÖZTÜRK, Şener (2009), Sosyal Bilimler İçin Veri Analizi El Kitabı,
80. Pegem Akademi Yayıncılık, Ankara. ÇİMEN, Hürriyet (2006), “Konaklama İşletmeleri Yöneticilerinin Lisans
81. DOĞAN, Tahsin (2003), Öğretmen ve Eğitim Yöneticilerine Rehber, Seçkin, Ankara.
82. DUMAN, Teoman; Mustafa Tepeci ve Kamil Unur (2006), “Mersin’de
83. Yükseköğretim ve Orta Öğretim Düzeyinde Turizm Eğitimi Almakta Olan Öğrencilerin Sektörün Çalışma Koşullarını Algılamaları ve Sektörde Çalışma İsteklerinin Karşılaştırmalı Analizi”, Anatolia Turizm Araştırmaları Dergisi, 17(1), s. 51-69. DÜNDAR, Gönen (2009), “Kariyer Geliştirme” içinde Cavide Uyargil ve diğ.
84. (Editörler) İnsan Kaynakları Yönetimi, s. 263-295, 4. Baskı, Beta, İstanbul. ERDEM Barış ve Mehmet Fatih Kayran (2013), “Balıkesir Üniversitesi Turizm
85. İşletmeciliği Ve Otelcilik Yüksekokulu Öğrencilerinin Meslek Seçimini Etkileyen Faktörler Üzerine Bir Araştırma”, C.Ü. İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 14(1), s. 81- EREN, Duygu; Eda Özgül ve Neşe Çullu Kaygısız (2013), “Lisans Düzeyinde
86. Turizm Eğitimi Alan Öğrencilerin Eğitim Memnuniyetlerinin Belirlenmesi: Nevşehir Üniversitesi Örneği”, Erciyes Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 35, s. 15-27. GÜRÜZ, Demet ve Gaye Özdemir Yaylacı (2007), İletişimci Gözüyle İnsan
87. Kaynakları Yönetimi, Mediacat, İstanbul. GÜZEL, Tülay (2005), “Eğitim ve Geliştirme” içinde Cengiz Demir (Editör)
88. Konaklama İşletmelerinde İnsan Kaynakları Yönetimiİlkeler ve Uygulamalar, s. 99-128, Nobel, Ankara. HAZAR, Atilla (2002), “Anadolu Otelcilik ve Turizm Meslek Lisesi ile Anadolu
89. Aşçılık Okulu Meslek Lisesi Öğretmeni Yetiştiren Eğitim Fakültelerinin Öğretmen İhtiyaçları Açısından Geliştirilmesi”, Turizm Eğitimi Konferans- Workshop, 11-13 Aralık 2002, Ankara, s. 67-74.
90. İSTANBULLU Dinçer Füsun; Orhan Akova ve Fazıl Kaya (2013), “Meslek
91. Yüksekokulu Turizm ve Otel İşletmeciliği Programı Öğrencilerinin Kariyer Planlaması Üzerine Bir Araştırma: İstanbul Üniversitesi ve Gümüşhane Üniversitesi Örneği”, Elektronik Mesleki Gelişim ve Araştırma Dergisi, 1, ss.42 KOZAK, Meryem Akoğlan (2009), “Akademik Turizm Eğitimi Üzerine Bir Durum
92. Analizi”, Muğla Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 22, s. 1-20. KUŞLUVAN, Salih ve Zeynep Kuşluvan (2000), "Perceptions and Attitudes of
93. Undergraduate Tourism Students Towards Working in the Tourism Industry in Turkey”, Tourism Management, 21(3), s. 251-269. NAKİP, Mahir (2003), Pazarlama Araştırması-Teknikler ve SPSS Destekli
94. Uygulamalar, Seçkin, Ankara. RICHARDSON, Scott (2009), “Undergraduates’ Perceptions of Tourism and Hospitality as a Career Choice”, International Journal of Hospitality Management, 28, s. 382–388.
95. RILEY, Michael ve Edith Szivas (2009), “Tourism Employment and Poverty:
96. Revisiting the Supply Curve”, Tourism Economics, 15(2), s. 297-305. SARIIŞIK, Mehmet (2007), “Turizm Endüstrisinde Meslek Sahibi Olmaya
97. Yönelten Etkenler: Meslek Yüksekokulu Öğrencilerine Yönelik Bir Çalışma”, Anatolia Turizm Araştırmaları Dergisi, 18(2), s. 143-160. TAŞKIN, Erdoğan (1997), İşletme Yönetiminde Eğitim ve Geliştirme, Kazancı Kitap, İstanbul.
98. TİMUR, Alp (1993), “Türkiye’de Turizm Eğitiminin Yapısı, Uygulanan Politikalar ve Sonuçları”, Turizm Eğitimi: Konferans-Workshop, Ankara, 9-11 Aralık 1992, s. 47-54.
99. TORLAK, Ömer ve Remzi Altunışık (2009), “Tüketici Davranışı Araştırmalarında
100. Ölçek ve Soru Formları Tasarımının Araştırma Bulguları Üzerine Etkileri”, Tüketici ve Tüketim Araştırmaları Dergisi, 1 (1), s. 21-39. TRACEY, J. Bruce; Sean A. Way ve Michael J. Tews (2008), HR in the Hospitality Industry: Strategic Frameworks and Priorities, Editör: Dana V.
101. Tesone, Handbook of Hospitality Human Resources Management, Butterworth- Heinemann, Oxford, s. 3-22. TRIBE, John ve Acolla Lewis (2003), “Attitudes of the Young to Careers in
102. Hospitality and Tourism: Review and Recommendations”, içinde Salih Kuşluvan (Editör), Managing Employee Attitudes and Behaviors in the Tourism and Hospitality Industry, s. 67-76, Nova Science, New York. TUNA, Muharrem (2002), “Turizm İşletmeciliği ve Otelcilik Alanında Eğitim
103. Veren MYO’ların Sorunlarına İlişkin Bir Araştırma”, Turizm Eğitimi Konferans- Workshop, 11-13 Aralık 2002, Ankara, s. 43-52.
104. TÜRKAY, Oğuz ve Burak Eryılmaz (2010), “Kariyer Değerleri ve Kariyer Yolu
105. Tercihleri İlişkisi: Türk Turizm Sektöründen Örnekler”, Muğla Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 24, TÜRKAY, Oğuz ve Seyit Ahmet Solmaz (2011), “Kariyer Değerlerinin Hedef
106. Yönelimi Üzerindeki Etkisi: Üniversite Öğrencileri Üzerine Bir Araştırma”, 9. Uluslararası Türk Dünyası Sosyal Bilimler Kongresi 16-17 Haziran 2011, Bakü, Azerbaycan, s. 416-427.
107. ÜZÜMCÜ, T. P. ve S. Bayraktar (2004), “Türkiye’de Turizm Otel İşletmeciliği
108. Alanında Eğitim Veren Yüksek Öğretim Kuruluşlarındaki Eğitimcilerin Turizm Mesleki Eğitiminin Etkisel Açıdan İncelenmesine Yönelik Bir Alan Araştırması”. Ulusal Bilgi, Ekonomi ve Yönetim Kongresi Bildiri Kitabı, Eskişehir. Kültür ve Turizm Bakanlığı (2014), Sınır Giriş-Çıkış İstatistikleri, http://yigm.kulturturizm.gov.tr/TR,9854/sinir-giris-cikis-istatistikleri.html, (002015).
109. Milli Eğitim Bakanlığı (2015), Meslekî ve Teknik Eğitim Genel Müdürlüğü, http://mtegm.meb.gov.tr/TR/okullar.asp?PAGE=Liste, (14.09.2015).
110. ÖSYM (2014), Yükseköğretim Programları ve Kontenjanları Kılavuzu, http://www.osym.gov.tr/belge/1-21838/2014-osys-yuksekogretim-programlari- ve-kontenjanlari-ki-.html, (17.10.2014).
111. TÜBİTAK (2015), Türkiye’de Eğitimin Mevcut Durumu, http://www.tubitak.gov.tr/tubitak_content_files/vizyon2023/eik/EK1.pdf (2014).
112. TÜİK (2014), İstatistiklerle Türkiye, http://www.tuik.gov.tr/Kitap.do?metod=KitapDetay&KT_ID=0&KITAP_ID=5, (002015).
113. TÜİK (2014), Turizm Geliri, http://www.tuik.gov.tr/PreHaberBultenleri.do?id=18666, (16.08.2015).
114. WTO (2015), Tourism Highlights, http://www.eunwto.org/doi/pdf/10.18111/9789284416899, (12.07.2015).
115. WTTC (2015), Travel and Tourism Economic Impact-Turkey, http://www.wttc.org/research/economic-research/economic-impact- analysis/country-reports/, (12.07.2015).
116. WTTC (2015), Travel and Tourism Economic Impact-World, http://www.wttc.org/research/economic-research/economic-impact-analysis/, (02015)
117. Yüksek Öğretim Kanunu, http://www.mevzuat.gov.tr/Metin1.Aspx?MevzuatKod=1.5.2547&MevzuatIliski=0
118. &sourceXmlSearch=&Tur=1&Tertip=5&No=2547, (15.10.2014).
119. AK GÜNGÖR, Bihder (2008), Aile İşletmelerininKurumsallaşmasında Gelecek
120. Nesillerin Eğitiminin Rolü, 3.Aile İşletmeleri Kongresi Kongre Kitabı, İstanbul Kültür Üniversitesi Yayınları, İstanbul. ARICIOĞLU Mustafa Atilla, Erdirençelebi M. ve Güleş H. K. (2013), Aile
121. İşletmeleri- Kurumsallaşma, Sürdürebilirlik, Uyum, Gazi Kitabevi, Ankara. ATEŞ, Rauf (2013),Aile Şirketleriİçin Büyüme Stratejileri, Doğan Kitap, İstanbul.
122. AYKAN, Ebru (2008), Aile İşletmelerinin Çatışma Nedenleri ve Çatışma
123. Yönetimi Stratejileri: Kayseri İlinde Bir Uygulama, 3.Aile İşletmeleri Kongresi Kongre Kitabı, İstanbul Kültür Üniversitesi Yayınları, İstanbul. AYRANCI Evren ve Fatih Semerciöz (2008), Aile İşletmelerinde Ailenin İşletme
124. Üzerindeki Etkisi ve Yöneticinin Finansal Performans Tatmini ile İlişkisi, 3.Aile İşletmeleri Kongresi Kongre Kitabı, İstanbul Kültür Üniversitesi Yayınları, İstanbul. BARANSEL, Atilla (1993), Çağdaş Yönetim Düşüncesinin Evrimi, Avcıol Yayınları, İstanbul.
125. BERK, Niyazi (2015), Finansal Yönetim, Türkmen Kitabevi, İstanbul.
126. BOZKURT, Rüştü (1997)İşletme Odağı, Der Yayınları, İstanbul.
127. FINDIKÇI, İlhami (2011),Aile Şirketleri, Alfa Yayınları, İstanbul.
128. GÜNEY, Semra (2008),Aile İşletmelerinde Güncel Konu Ve Sorunlar, Siyasal Kitabevi, Ankara.
129. GÜNVER AKINGÜÇ, Bahar (2002),Aile İşletmelerinin Yapısı Ve Geleceği, T.C
130. Kültür Üniversitesi Yayınları, İstanbul. HAIR, J. F., Black, W. C., Babin, B. J. ve Anderson, R. E. (2010), Multivariate
131. Data Analysis A Global Perspective. Pearson, New Jersey. KARİP, Emin (2013),Çatışma Yönetimi, Pegem Akademi, Ankara.
132. KEBECİ, Türkan (2010),Aile Şirketlerinde Yönetim Anlayışı Ve Kurumsallaşma,
133. Express Matbaası, İstanbul. KIRIM, Arman (2005), Aile Şirketlerinin Yönetimi, Sistem Yayıncılık, İstanbul.
134. KOÇEL, Tamer (2015), 5. Aile İşletmeleri Kongresi Kongre Kitabı, T.C Kültür
135. Üniversitesi Yayınları, İstanbul. SORGUN, Cüneyt (2008), Aile ŞirketlerindeYönetim Sorunları: Adana İlinde Bir
136. Araştırma, Çukurova Üniversitesi İİBF Dergisi, Cilt:12 Sayı:1. YAZICIOĞLU, İrfan (2009), Aile İşletmelerinin Kurumsallaşma Düzeylerinin
137. Belirlenmesine Yönelik Karşılaştırmalı Bir Araştırma, Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, No:21. YURTTADUR, Mustafa (2015), Kobi Yönetimi ve Büyüme, Beta Yayınları, İstanbul.
138. TESEV Demokratikleşme Programı. SİYASA Raporları Serisi. Güvenlik Sektörü AKPINAR, Mahmut (2011), Türkiye'de il düzeyinde güvenlik aktörleri arasındaki ilişkiler. Hukuk, Ekonomi ve Siyasal Bilimler Aylık İnternet Dergisi (www.e- akademi.org), Sayı: 116
139. ALAÇ, Ali E. (2013), Yönetimin geliştirilmesi: Türk Polis Teşkilatı'nın yapısal açıdan değerlendirmesine ilişkin bir yaklaşım. Polis Bilimleri Dergisi, 15 (1). s. 109-137
140. ANDREWS, Rhys, George A. Boyne ve Gareth Enticott (2006), ‘Performance
141. Failure in the Public Sector: Misfortune or Mismanagement?’, Public Management Review 8(2): 273–96. Audit Commission (2002), A force for change: Central government intervention in failing local government services. London: HMSO.
142. AYDIN, Ahmet H. (2010), “Güvenlik Hizmeti ‘Yerel’ Olarak Sunulabilir mi?”,
143. Yerel Yönetimler Sempozyumu, TODAİE, Ankara BALDWIN, J. Norman (1987), Public versus Private: Not That Different, Not
144. That consequential. Public Personnel Management. Vol. 16 Issue 2, ss. 181- 193
145. BANTEL, Karen ve Susan E. Jackson (2007), Top management and innovations in banking: does the composition of the top team make a difference? StrategicManagement Journal, 10, 107–124.
146. BARKER III, Vincent ve Irene M. Duhaime (1997), Strategic change in the turnaround process: Theory and empirical evidence. Strategic Management Journal, 18: 13-38.
147. BAUM, Joel A. C., ve Stephen J. Mezias (1992), Localized competition and organizational failure in the Manhattan hotel industry, 1898-1990. Administrative Science Quarterly, 37: 580-604.
148. BAUM, Joel A. C. (1996), ‘Organizational Ecology’. S. Clegg, C. Hardy and W.
149. Nord (eds.) içinde Handbook of Organization Studies. Sage, London, pp. 77– BERKSOY, Biriz (2013), Türkiye’de Ordu, Polis ve İstihbarat Teşkilatları: Yakın
150. Dönem Gelişmeler ve Reform İhtiyaçları. TESEV Demokratikleşme Programı. SİYASA Raporları Serisi. Güvenlik Sektörü BOHTE, John (2001), School bureaucracy and student performance at the local level. Public Administration Review, 61(1), 92-99.
151. BOYNE, George A. (2002), Public and private management: what’s the difference?.Journal of management studies, 39(1), 97-122.
152. BOYNE, George A. (2006), Strategies for Public Service Turnaround Lessons from the Private Sector?. Administration & Society, 38(3), 365-388.
153. BOZEMAN, B. (1987), All organizations are public: Bridging public and private organizational theories. San Francisco: Jossey-Bass.
154. ÇEVİK, Hasan H. (2002), Kamu Yönetimi Başarısızlık Teorisi ve Eleştirisi.
155. Amme İdaresi Dergisi, 35 (3) ss. 39-53
156. ÇİVİCİ, Tülay ve Serdar Kale (2009), İnşaat Firmalarının Kurumsal Çevrelerine
157. Stratejik Tepkileri. Balıkesir Üniversitesi FBE Dergisi. Cilt:11, Sayı:2, 94-109
158. ÇOLAK, Haluk (1998),Kolluk Teşkilatı ve Adli Kolluk. Sayıştay Dergisi. Sayı : 28
159. DI MAGGIO, Paul J. ve Walter W. Powell (1983), The Iron Cage Revisited:
160. Institutional Isomorphism and Collective Rationality in Organizational Fields. American Sociological Review 48(2): 147-160. DEVELİOĞLU, Mehmet (2008), Mesleki Eğitimin Etkinleştirilmesinde Sivil
161. Toplum Kuruluşlarinin Rolü: İTO Örneği. http://ismek.ibb.gov.tr/sempozyum/sunumlar/profdrmehmetdeveli.pdf ENSAROĞLU, Y. (2009), Güvenlik Sektörünün Demokratik Denetiminde Sivil
162. Toplum Kuruluşları (Eds.) Bayramoğlu, Ali veİnsel, Ahmet. Almanak Türkiye 2006-2008: Güvenlik sektörü ve demokratik gözetim. TESEV Yayınları.
163. ERSOY YILMAZ Sevdiye ve Emine Çetinel (2015), Örgütsel Ölüm: Adaptasyon
164. Teorileri Bağlamında Bir Değerlendirme. Çankırı Karatekin Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 6(1): 211-230
165. GÜLTEKİN, Recep ve Yusuf Z. Özcan (1999), Türkiye'de Polis ve Politika
166. İlişkisi, Polis Bilimleri Dergisi, C. 1(4), s.69-93
167. HAMBRICK, Donald C. ve Phyllis A. Mason (1984), Upper echelons: The organization as a reflection of its top managers. Academy of Management Review, 9: 193-206.
168. HAMBRICK, Donald C. ve Gregory D. S. Fukutomi (1991), The seasons of a
169. CEO’s tenure. Academy of Management Review, 16, 719–742. HANNAN, Michael T. ve John Freeman (1989), Organizational Ecology.
170. Cambridge, MA: Harvard University Press. HART, Paul (1990), Group think in government: A study of small groups and policy failure. Baltimore: The Johns Hopkins University Press.
171. ICOISS II (2014), İç Güvenlik Sektörünün Sivil Gözetiminin Geliştirilmesi Projesi
172. Aşama. http://sivilgozetim.org.tr/Hakki mizda.aspx JANIS, Irving L (1982), Victims of groupthink: A psychological study of foreign- policy decisions and fiascoes (2. baskı).. Boston : Houghton Mitflin
173. KUYAKSIL, Ali (2012), ‘Yeni kamu yönetimi anlayışı ve yerelleşme perspektifinden iç güvenlik hizmetlerine bir bakış.’ II. Bölgesel Sorunlar ve Türkiye Sempozyumu
174. LEHRMAN, William G. (1994), Diversity in decline: institutional environment and organisational failure in the American life insurance industry. Social Forces, 73: 605-6
175. MEIER Kenneth J. ve John Bohte (2003), Not With A Bang, But A Whimper
176. Explaining Organizational Failures. Administration & Society, Vol. 35 (1): 104- 121
177. MELLAHI, Kamel ve Adrian Wilkinson (2004), Organizational Failure: A Critique of Recent Research and a Proposed Integrative Framework, International
178. Journal of Management Reviews. 5/6: 1 pp 21 – 41. METLİ, Osman ve Ali Kuyaksil (2013), İç güvenlik hizmetlerinde yerelleşme örneği olarak özel güvenlik. 3. Ulusal Özel Güvenlik Sempozyumu, Gaziantep
179. MEYDAN, Cem H. (2010), Kaynak Bağımlılığı, İşlem Maliyetleri, Örgütsel Ağ ve Yeni-Kurumsal Kuram İle Örgütlerin İttifak Oluşturma Sebepleri Üzerine Bir
180. İnceleme. Savunma Bilimleri Dergisi, 9(2):17-40
181. MILLER, Danny (1991), Stale in the saddle: CEO tenure and the match between organization and environment. Management Science, 37, 34–52.
182. NEUMANN, Yoram ve Edith Finlay-Neumann (1994), Management strategy, the CEO’s cognitive style and organizational growth/decline, Journal of Educational
183. Administration, 32 (4) pp. 66-76. NUTT, Paul C. (2002), Why decisions fail: Avoiding the blunders and traps that lead to debacles. San Francisco: Berrett-Koehler Publishers, Inc.
184. PFEFFER, Jeffrey ve Gerald R. Salancik (1978), The External Control of
185. Organizations: A Resource Dependence Perspective. New York, NY, Harper and Row. PRETORIUS, Marius (2009), Defining business decline, failure and turnaround: a content analysis, South African Journal of Entrepreneurship and Small
186. Business Management, 2(1): 1–16. RAINEY, Hal G., Robert W. Backoff ve Charles H. Levine (1976), Comparing public and private organizations. Public Administration Review, 36 (2) ss. 233- 2
187. SARIİBRAHİMOĞLU, Lale. Jandarma Genel Komutanlığı, Ümit Cizre (ed.), Almanak Türkiye 2005 Güvenlik Sektörü ve Demokratik Gözetim içinde, Mayıs 2006
188. SCOTT, Richard (2003), Organizations: Rational, natural and open systems.
189. Upper Saddle River, NJ: Pearson. SHEPPARD, Jerry (1995), A Resource Dependence Approach to
190. Organizational Failure. Social Science Research, 24(1), 28-62. SHEPPARD, Jerry ve Shamsud D. Chowdhury (2005), Riding the Wrong Wave:
191. Organizational Failure as a Failed Turnaround, Long Range Planning (38) 239- 260
192. SIMON, Herbert A. (1955), ‘A behavioral model of rational choice’, Quarterly
193. Journal of Economics, Vol. 69, pp.99–118. SIMON, Herbert A. (1997), ‘Models of bounded rationality’, Empirically
194. Grounded Economic Reason, Vol. 3, MIT Press, Cambridge, MA. TOSUN, Umur (2007), Türkiye’de Kamu Sektöründe Yeni Yönetim Felsefesi:
195. Kaynak Kullanımında Etkinlik Açısından bir Değerlendirme. Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi. 19 : 75-94
196. UĞUR, Fatih (2008), “Dipçiksiz Jandarma” Aksiyon Dergisi, http://www.aksiyon.com.tr/kapak/dipciksiz-jandarma_522468 (Erişim tarihi: 13 Mayıs 2014.)
197. WEITZEL, William ve Ellen Jonsson (1989), “Decline in Organizations: A
198. Literature Integration and Extension” Administrative Science Quarterly, 34: 91- YAVUZDOĞAN, Seçkin (2010),İngiltere’de Bağımsız KollukŞikayet Sistemi ve Türkiye’de Uygulanabilirliği. Dokuz Eylül Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi Cilt: 12, Özel S., 2010, s.1231‐1256
199. YAYLA, Atilla (2011), Güvenlik bürokrasisi ve demokrasi, http://www.zaman.com.tr/yorum_ yorum-atilla-yayla-guvenlik-burokrasisi-ve- demokrasi_1165582.html (Erişim: 02.05.2014)
200. YENTÜRK, Nurhan (2009), Askeri ve İç Güvenlik Harcamalarını İzleme
201. Kılavuzu 2009-2010-2011, İstanbul: İstanbul Bilgi Üniversitesi STK Eğitim ve Araştırma Birimi, http://stk.bilgi.edu.tr/stkButce.asp. (Erişim: 15.05.2014)
202. YILDIZ, Serdar. ve Ali Ünlü (2011), Kurumsal Teori Bağlamında AB Üyelik
203. Sürecinde Türk Polisinde Değişim. Yönetim Bilimleri Dergisi. C. 9 (1) YILMAZ, Sefer (2012), Türkiye’nin iç güvenlik yapılanmasında değişim ihtiyacı.
204. Ç.Ü. Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Cilt 21, Sayı3, ss. 17-40
205. WTO’ya göre, turizm ekonomik anlamda, Dünyanın en büyük ve geniş kapsamlı sektörüdür (Lundberg vd., 1995). WTO’nun bir başka raporuna göre de, uluslararası turizm gelirleri birçok ülke için döviz geliri elde etmenin temel kaynağı olarak görülmektedir.
206. Çünkü turizm talebi, belli bir zaman süresince farklı fiyatlardaki turizm, farklı miktarlarının satın alınması yönündeki tüketici isteğidir (Dwyer ve diğ, 2010).
207. Turizm talebini açıklamakta kullanılan çeşitli faktörler vardır. Ekonomik, karşılaştırmalı, demografik, coğrafi faktörler ile turizme yönelik sosyokültürel davranışlar, mobilite, devlet düzenlemeleri, medya bağlantıları, bilgi ve iletişim faktörleri bunlardan bazılarıdır (Middleton vd., 2009).
208. Lim (1997)’e göre, literatürde turizm talebini ve turizm harcamasını belirleyen faktörlerin o ülkenin geliri, döviz kuru ve ulaşım maliyetleri olduğu görülmektedir.
209. Lim (1997) turizm harcamasını belirleyen bağımsız değişkenleri önem sırasına göre sıralamıştır. Buna göre, turizm harcamasını belirleyen en önemli değişken nispi fiyatlar dolayısıyla döviz kurudur. Nitekim Forsyth vd. (2014) çalışmalarında Avustralya dolarınındeğerli olması sonucu iç turizmin olumsuz etkilendiğini, dışarıya turist akımının artma eğilimi gösterdiğini vurgulamışlardır.
210. Yukarıdaki paragrafta daha önce de belirtildiği gibi gelir, turizm talebinin açıklanmasında çok sıkça kullanılan önemli bir değişkendir ve uluslararası turizm piyasasında turizm gelir esnekliğinin genelde birden (er>1) büyüktür (Serra vd., 2013). Turizmde gelir esnekliği birden büyük olması, aynı zamanda turizm ürününün lüks mal olduğunun da bir göstergesidir (Smeral, 2012).
211. Nitekim literatürde gelirin orijin ülkelerdeki turizm harcamalarını etkilediğine ilişkin çok sayıda araştırma mevcuttur (Gray, 1966; Li vd., 2006;
212. Gelir, hane halkının eğitimi, çocuk sahipliği gibi faktörlerle turizm harcaması ve katılım arasında da pozitif bir ilişki bulunmaktadır. Aile fertlerinin sayısı ve evin kirada olması ile turizm harcaması arasında ise negatif bir ilişki söz konusudur. Mevcut iş imtiyazı, işini kaybetme beklentisi ve işsizlik olgusu da turizm harcama kararını etkilemektedir (Alegre vd., 2013).
213. Ziyaret süresince harcanan para miktarı ile harcama eğilimini etkileyen faktörler arasında yaş, ülkedeki tatil süresi, olayın algısı, orjin bölge, seyahat amacı da yer almaktadır (Brida ve diğ., 2013).
214. Daha az esnek döviz kurlarının uluslararası işlemlerde belirsizliği ortadan kaldırması işlem maliyetlerini azaltması ve piyasayı şeffaflaştırarak uluslararası ticareti ve turizmi teşvik etmesi beklenir. Ancak literatürdeki çalışmalar bunun tersini ortaya koymaktadır (Rodriguez, 2010).
215. Yapılan bir diğer araştırmada turist harcamaları ile rekabet arasında uzun dönemli ve tek yönlü bir korelasyon olduğu görülmektedir. Turist harcamaları verimlilik artışını teşvik ederek, kişi başına reel GSYİH artışlarını şekillendirir (Croes ve Rivera, 2010).
216. (2004), Kozak ve diğ. (2008) çalışmalarında konaklama süresi ile toplam harcamalar arasında olumlu bir ilişki bulmuşlardır.
217. * Milyon kişiyi ifade etmektedir. Kaynak: WTO (2013). Tourism Highlights 2013 Edition, World Tourism Organization, Madrid. 6 7 6 2 1 7 4 3 7 7 995 0 0 7 7 4 7 4 3 7 0 035 5 5 5 5 4 0 3 -0.1 4 3 0 100
218. Kaynak: WTO (2013). Tourism Highlights 2013 Edition, World Tourism Organization, Madrid.
219. İspanya’yı ziyaret eden yabancı bir turistin 968 dolar harcadığı sonucu ortaya çıkmaktadır. Bu sonuçlara göre ziyaretçilerin yapmış oldukları harcama rakamlarına bakıldığında; Almanya için 1253, İngiltere için 1242, İtalya için 887,
220. Amaçlı Seyahatlerinde Kalış Süreleri (Bin Kişi) 4 Gece ve Üstü Üstü Arası Arası Arası Belçika Fransa 12354494 2431919 3945119 995659 12024015 32858426 3002532 8182066 699105 Almanya İspanya Hollanda İtalya 248000000 136000000 8874357 25638683 5221070 21547798 46494007 6200000 6200000 3446687 31463609 66030237 7571849 18430088 3724115
221. Kaynak: Eurostat, İstatistiki Veri Tabanları, Ocak 2015.
222. Tablo ABD'de Turizm Gelirlerinin Tasnifi (Milyon Dolar) 2009 301 2103 182 1174 1707 2010 936 2842 529 1055 1426 1867
223. Eğlence ve Alış veriş Kaynak: U.S. Department of Commerce, Office of Travel and Tourism Industries from the Bureau of Economic Analysis, June 2013.
224. Tablo 2012 Yılı Ülkeler İtibariye ABD’de Yapılan Harcama Tutarı Kanada Japonya İngiltere Meksika Brezilya Çin Almanya
225. Kaynak: U.S. Department of Commerce, Office of Travel and Tourism Industries from the Bureau of Economic Analysis, June 2013.
226. Kaynak: TUİK, İstatistiki Veri Tabanları, Nisan 2015
227. Ancak tablo 6’daki verilere bakıldığında, sağlık turizminin toplam turizm gelirleri içerisindeki payı ancak % 2 kadardır. 2011 yılı itibariyle dünya sağlık turizmine harcanan pay dünya GSYH’nın % 9’u kadar olup bu oran 6 trilyon $’a eşittir (WTTC). Türkiye, turizm gelirlerini çeşitlendirmek adına önemli bir potansiyel olan sağlık turizmine daha fazla yatırım yapmalıdır.
228. Sermayedar grubunun yapmış olduğu fuar, panayır, konferans ve seminer gibi yerlere yapılan gezilere iş turizmi adı verilir. Bu turizm şekli daha çok toplantı, pazarlık, politika ve buluşma amaçlıdır. İş turizmi 2 farklı şekilde organize edilir (Smith ve diğ, 2010). - Geleneksel iş toplantıları, bunlar genelde yüz yüze yapılan görüşmeler ve toplantılardır, - Konferans veya fuar seyahatleri.
229. Tablo AB Ülkelerinin Toplam Turizm Harcaması İçerisinde İş Turizm Harcaması Toplam Turizm Harcaması İçerisinde İş Turizm Harcaması (2008) Harcaması İçerisinde İş Turizm Harcaması (2012) Almanya İspanya Belçika Çek Cumhuriyeti İtalya Macaristan Fransa 34% 26% 4% 15% 20% 3% 26% 28% 11% 18% 6% 15% 5% 10% (2011)
230. Kaynak: Eurostat, İstatistiki Veri Tabanları, Ocak 2015.
231. Tablo 7‘de görüldüğü gibi 2008 uluslararası sermaye krizinden önce temel AB ülkelerinin iş turizmine harcamaları toplam turizm harcamaları içerisinde önemli bir oran tutarken, kriz sonrası bu oran azalma göstermiştir.
232. Yukarıda sayılan turizm çeşitleri turizm gelirlerini de etkilemektedir. Daha çok katma değer bırakan turizm çeşitleri turizm gelirlerinin de artmasına neden olacaktır. Nitekim Grafik 1’e bakıldığında ülkelerin turizm gelirleri görülmektedir. Grafik 1. Seçilmiş Ülkelerin Turizm Gelirleri Kaynak: WTO (2013). Tourism Highlights 2013 Edition, World
233. Tourism Management, 26, 359-365. ALAKENT, B. (2013), “Kayıt Dışı Turizm 15 Milyar $”, (21 Ağustos), Sabah Gazetesi.
234. ALEGRE, J., Mateo, Sara ve Pou, L. (2013), “Tourism Participation and Expenditure by Spanish Household: The effect of the Economic Crisis and Unemployment”, Tourism Management, 39, 37-49.
235. BAHAR, O. ve Kozak, M. (2008), “Tourism Economics: Concepts and Practices”, ABD, New York: Nova Publishers.
236. BAHAR, O. ve Kozak M. (2012), “Turizm ve Rekabet”, Ankara: Detay Yayıncılık, 2. Baskı.
237. BİNGÖL, F. K. (2011), “Turist Harcamalarını Etkileyen Faktörler: Muğla Örneği”,
238. Basılmamış Yüksek Lisans Tezi, Muğla Sıtkı Koçman Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü. BLAKE, A. (2008), “Tourism and Income Distribution in East
239. Africa”, International Journal of Tourism Research, 10, 6, 511-524. BRIDA, J. G., Disegna, M. ve Osti, L. (2013), “Visitors’ Expenditure Behavior at
240. Cultural Events: The Case of Christmas Markets”, Tourism Management, 19, 5, 1173-1196.
241. CHO, V. (2003), “A Comparison of Three Different Approaches to Tourist Arrival
242. Forecasting”, Tourism Management, 24, 3, 323-330. CLAVERIA, O. ve Datzira, J. (2010), “Forecasting Tourism Demand Using
243. Consumer Expectations”, Tourism Review, 65, 18-36. CLAVERIA, O. ve Torra, S. (2014), “Forecasting Tourism Demand to Catalonia:
244. Neural Networks vs. Time Series Models”, Economic Modeling, 36, 220-228. CORREIA, A., Valle, P.O. ve Moço, C. (2007), “Modeling Motivations and Perceptions of Portuguese Tourist”, Journal of Business Research, 60, 76-80.
245. CROES, R. ve Rivera, M. A. (2010), “Testing the Empirical Link Between
246. Tourism and Competitiveness: Evidence from Puerto Rico”, Tourism Economics, 16, 1, 217-234. DERDİYOK, T. (1993), “Türkiye’nin Kayıt Dışı Ekonomi Tahmini”, Türkiye İktisat Dergisi, Sayı 14.
247. DIVISEKERA, S. (2009), “Expost Demand for Australian Tourism Goods and Services”, Tourism Economics, 15, 1, 153-180.
248. DIVISEKERA, S. (2010), “Economic of Leisure and Non-Leisure Tourist
249. Demand: A Study of Domestic Demand for Australian Tourism”, Tourism Economics, 16, 1, 117-136. DIVISEKERA, S. ve Kulendran, N. (2006), “Economic Effect of Advertising on
250. Tourism Demand: A Case Study”, Tourism Economics, 12, 2, 187-205. DURBARRY. R. (2000), “Tourism Expenditure in the UK: Analyses of
251. Competitiveness Using a Gravity Based Model”, Discussion Paper Series 2000/1 Christel De Haan Tourism and Travel Research Inst, No.1471-1472.
252. DWYER, L., Wu, C. L. ve Koo, T. T. R. (2010), “Ground Travel Mode Choices of
253. Air Arrivals at Regional Destinations: The Significance of Tourism Attributes and Destination Contexts”, Research in Transportation Economics, 26, 45-53. FORSYTHA, P. L., Dwyerb, R. ve Spurr, T. P. (2014). “The Impacts of
254. Australia's Departure Tax: Tourism Versus the Economy?”, Tourism Management, 40, 126-136. GALLEGO, M. S., Rodriguez, F. J. L. ve Rodriguez, J. V. P. (2010)., “Exchange
255. Rate Regimes and Tourism”, Tourism Economics, 16, 1, 25-43. GİB (Gelir İdaresi Başkanlığı) (2009), “Kayıt Dışı Ekonomiyle Mücadele
256. Stratejisi Eylem Planı (2008-2010)”, Yayın No: 87, Ankara.
257. GÖKOVALI, U., Bahar, O. ve Kozak, M. (2007), “Determinants of Length of
258. Stay: A Practical Use of Survival Analysis”, Tourism Management, 28, 3, 736- 7
259. GRAY, H. P. (1966), “The Demand for International Travel by the United States and Canada”, International Economic Review, 7, 1, 83-92.
260. ILGIN, Y. (1995), “Kayıt Dışı Ekonomi ve Türkiye’deki Boyutları”, DPT Uzmanlık Tezi, Ankara.
261. JANG, S. ve Ham, S. (2009), “A Double Hurdle Analysis of Travel Expenditure:
262. Baby Boomer Seniors versus Older Seniors”, Tourism Management, 30, 3, 372- KOZAK, M., Gökovalı, U. ve Bahar, O. (2008), “Estimating the Determinants of
263. Tourist Spending: A Comparison of Four Models”, Tourism Analysis, 13, 2, 143 LANG, M. H. (2004), “Red Moscow: Capital Revolution or Revolution on Capital,
264. In Planning Model and Culture of Cities”, Proceeding of 11th International Planning History Conference, IPHS 2004, www.etsw.upc.es/personals/iphs2004, (Erişim Tarihi: 02.09.2014)
265. LI, G., Wong, K .K. F., Song, H. S. ve Witt S. F. (2006), “Tourism Demand
266. Forecasting: A Time Varying Parameter Error Connection Model”, Journal of Travel Research, 45, 175-185. LIM, C., Min, J. C. H., ve McAleer, M. (2008), “Modeling Income Effects on Long and Short Haul International Travel from Japan”, Tourism Management, 29, 6, 1099-1109.
267. LIM, C. (1997), “Review of International Tourism Demands Models”, Annals of Tourism Research, 24, 4, 835-849.
268. LIN, C., Kay, H. ve Suzanne K. M. (2006), “Development and Validation of the Hospitality Emotional Labor Scale”, Tourism Management, 27, 1181-1191.
269. LOON, R. V. ve Rouwendal, J. (2013), “Vacation Behavior: Frequency,
270. Destination Choice and Expenditures’’, Tourism Economics, 19, 5, 1005-1026.
271. LUNDBERG, D. E., Krishnamoorthy, M. ve Stavenga M H. (1995), “Tourism
272. Economics”, USA. John Wiley and Sons. MARCOUILLER, D.W. ve X. Xia. (2008), “Distribution of İncome from Tourism
273. Sensitive Employment”, Tourism Economics 14, 3, 545-565. MIDDLETON, V., Fyall, A. ve Morgan, M. (2009), “Marketing in Travel and Tourism”, Slovenia: Elsevier Ltd.
274. NARAYAN, P. K.. ve Narayan S. (2008), “The role of permanent and transitory shocks in explaining international health expenditures”, Health Economics, vol. 17(10), 1171-1186.
275. NICOLAU, J.L. ve Más, F.J. (2005), “Heckit Modeling of Tourist Expenditure:
276. Evidence from Spain”, Journal of Service Industry Management, 16, 3, 271-293. SCHNEIDER, F. (2011), “The Shadow Economy in Europe, 2011: Using
277. Electronic Payment Systems to Combat The Shadow Economy”, Johannes Kepler University of Linz, Austria: A.T. Kearney Analysis. SCHNEIDER, F. ve Enste, D. (2000), “Shadow Economies: Size, Causes and Consequences”, Journal Of Economic Literature, No 38.
278. SCIFF, A. ve Becken. S. (2010), “Demand Elasticities for Tourism in New
279. Zealand”, Tourism Management, 32, 3, 567-575. SEETANAH, B, Durbarry, R ve Ragodoo, J. F. N., (2010), “Using the Panel
280. Cointegration Approach to Analyze the Determinants of Tourism Demand in South Africa”, Tourism Economics, 16, 3, 715-729. SERRA, J., Correia, A. ve Rodrigues, P. M. M., (2013), “A Comparative
281. Analysis of Tourism Destination Demand in Portugal’’, Journal of Destination Marketing & Management, 2, 221-227. SMERAL, E. ve Weber, A. (2000), “Forecasting International Tourism Trends to 2010’’, Annuals of Tourism Research, 27, 982-1006.
282. SMERAL, E. (2012), “International Tourism Demand and the Business Cycle”,
283. Annuals of Tourism Research, 39, 379-400. SMITH, M., MacLeod, N. ve Robertson, M. H. (2010), “Key Concepts in
284. Tourism Studies”, Sage Publication. SONG, H., Dwyer, L. ve Gang Li Z. C. (2012), “Tourısm Economıcs Research:
285. A Revıew and Assessment”, Annals of Tourism Research, 39, 3, 1653-1682.
286. SONG, H., Gao, B. Z. ve Lin, V. S. (2013), “Combining Statistical and Judgmental Forecast Via A Web-Based Tourism Demand Forecasting System”,
287. International Journal of Forecasting, 29, 295-310. U.S. Department of Commerce (2013), “Office of Travel and Tourism Industries from the Bureau of Economic Analysis”, June.
288. WITT, S.F., Song, H. ve Wanhill, S. P. (2004), “Forecasting Tourism-Generated
289. Employment: The Case of Denmark”, Tourism Economics, 10, 167-176. World Bank, (2012). World Development Indicators.
290. World Bank, (2013). World Development Indicators.
291. WTO (2013), “Tourism Highlights 2013 Edition”, World Tourism Organization, Madrid.
292. WTTC (2011), “The 2011 Travel & Tourism Economic Research”, London, United Kingdom. http://ec.europa.eu/eurostat http://www.tuik.gov.tr/Start.do
293. (Altunışık ve diğ., 2001). Ancak, sözkonusu kaynak kaynakça bölümünde tüm yazarların isimleri verilerek yazılmalıdır.
294. İki Yazarlı Kitaplar TUNA, Orhan ve Nevzat Yalçıntaş (1976), Sosyal Siyaset, Filiz Kitabevi, İstanbul.
295. İkiden Fazla Yazarlı Kitaplar ALTUNIŞIK, R., R. Coşkun, S. Bayraktaroğlu ve E. Yıldırım (2002), Sosyal
296. Bilimlerde Araştırma Yöntemleri, Sakarya Kitabevi, Adapazarı. Şayet kitap bir çeviri ise o takdirde şu şekilde yazılabilir: DURKHEIM, Emile (1985), Toplumbilimsel Yöntemin Kuralları, Çev., Celal Baki
297. Akal, Bilim-Felsefe-Sanat Yayınları, İstanbul. Eğer kitap editörler tarafından hazırlanmışsa (derlenmişse) ve kitabın içinden bir bölüme referansta bulunuluyorsa: DEMİRKOL, Şehnaz (2002), Değişim Mühendisliği, Editörler: COŞKUN, R., ve R. Altunışık, Stratejik Boyutuyla Modern Yönetim Yaklaşımları , Beta, s. 163 (ya da ss. 163-176)
298. Yazar Adı Olmayan Kitaplar Kurumlar tarafından hazırlanan rapor veya eserler yazarsız olabilmektedir. Bu durumda varsa kurum adı yoksa doğrudan kaynakça yazımına başlanır. DPT (Devlet Planlama Teşkilatı), (1984), Türkiye'de Sanayileşme Sorunları ,
299. DPT Yayınları-102, Ankara. veya Encyclopedia Britannica, Turkey, Vol. 22, s.125-140. SARÇ, Ömer Celal, (1973), ?Milli Gelir?, İktisat Ansiklopedisi , Cilt 2,
300. Ak Yayınları, İstanbul. Süreli Yayınlar AHISKA, Yalçın (1990), Ticaret Bankalarının İşlevleri, Banka ve Ekonomik
301. Yorumlar , Yıl 27, Sayı 12, Aralık, s.37-44. NEILSON, G., P.A. Pasternack ve D. Mendes, (2000), The Four Faces of
302. Organizational DNAs, Management, Vol. 45, No. 3, s.45-53.