6360 Sayılı Kanun’un Mahalleye Dönüşen Birimler Üzerine Etkisi: Antalya İli Örneği

Öz

Bu çalışmada, 6360 sayılı Kanun’un, büyükşehir belediye sınırlarında bulunan ve tüzel kişiliği kaldırılarak mahalleye dönüştürülen belde belediyeleri ve köyler üzerindeki etkisi incelenmektedir. Çalışma kapsamında Antalya ili sınırları içerisinde bulunan ve mahalleye dönüştürülen 20 belde ile 113 köy yer almaktadır. Nicel analiz yöntemi kullanılarak gerçekleştirilen çalışmada, veri toplama aracı olarak anket tekniğinden yararlanılmıştır. Elde edilen bulgular, 6360 sayılı Kanun ile getirilen değişikliklerin mahalleye dönüşen birimlerde olumsuz karşılandığı, hizmet memnuniyetinin düşük olduğu, büyükşehir belediyesinin kırsala hizmet götürmede yetersiz kaldığı ve muhtarların görev ve yetki bakımından önemini yitirdiği tespit edilmiştir. Bundan dolayı, kırsal hizmetlerde asıl sorumluluğun ilçe belediyelerine devredilmesi, yerele ilişkin düzenlemeler yapılmadan önce ilgili kesimlere danışılması, kırsal ve kentsel mahallerinin statü bakımından farklılaştırılması gerektiği sonucuna ulaşılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• 6360 Sayılı Kanun,Büyükşehir Belediyesi,Mahalle Muhtarı,, Kamu Yönetimi,, Kırsal Alan

Kaynakça

1. Tekin, Ö. F. (2018). Türkiye'de Büyükşehir Yönetimi ve 6360 Sayılı Yasanın Getirdiği Değişim: Konya Örneği. Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 55, 84-105. Tekçe, Y. (2018). 6360 Sayılı Kanunun Kapatılan Köylere/Yeni Mahallelere Etkisi: Aydın Örneği. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Adnan Menderes Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Kamu Yönetimi Anabilim Dalı, Aydın. Yüksel, C. (2016). Yerel Yönetimlerde Kaynak Paylaşım Sistemleri ve 6360 Sayılı Kanunla Türkiye'deki Değişimler. Ankara Üniversitesi SBF Dergisi, 71(3), 731-756. Adıgüzel, Ş. (2012). 6360 Sayılı Yasa’nın Türkiye’nin Yerel Yönetim Dizgesi Üzerine Etkileri: Eleştirel Bir Değerlendirme. Toplum ve Demokrasi Hakemli Sosyal Bilimler Dergisi, 6(13), 153-176. Arıkboğa, E. (2013). Geçmişten Geleceğe Büyükşehir Belediye Modeli. Yerel Politikalar Dergisi, 3, 48-96. Ateş, H. ve Bıyıkoğlu, M. (2017). Belediye Yönetimi ve Kamusa İlişkiler, İstanbul: Der Yayınları. Atmaca, Y. (2013). Optimal Belediye Büyüklüğü ve Yeni Büyükşehir Belediye Yasası. Çankırı Karatekin Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 2(2), 168-184. Biricikoğlu H. (2015). 6360 Sayılı Yasa’nın Genişleyen Büyükşehir Belediyesi Hizmet Sınırının Etkinlik ve Verimliliğe Etkisi Bağlamında Değerlendirmesi: Sakarya Büyükşehir Belediyesi Örneği. Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 20(4), 369-393. Çapar, S. ve Demir, R. (2017). Türkiye'de Büyükşehir Yapılanması ve 6360 Sayılı Kanuna Uygulayıcıların Bakışı. Türk İdare Dergisi, 484, 39-90. Çelikyay, H. (2014). Değişen Kent Yönetimi ve 6360 Sayılı Büyükşehir Yasası. SETA Analiz, 101, 6-22. Çolak, Ç., Sağlam, H. ve Topal, A. (2017). Bütünşehir’ Modelinin 2014 Büyükşehir Belediye Başkanlığı Seçimlerine Etkileri. Çağdaş Yerel Yönetimler, 26(2), 1-47. Eryılmaz, B. (2014). Kamu Yönetimi Düşünceler Yapılar Fonksiyonlar Politikalar. 7. Baskı, İstanbul: Umuttepe Yayınları. Göküş, M. ve Alptürker, H. (2016). 6360 Sayılı Yasa ile Köy Yönetiminden Mahalle Yönetimine Geçiş Sonrası Etkin Hizmet Sunumuna İlişkin Muhtarların Görüşü: Silifke Köyleri Örneği. Selçuk Üniversitesi Sosyal ve Teknik Araştırmalar Dergisi, 11, 67-86. Görgün, E. ve Yörür, N. (2017). 6360 Sayılı Büyükşehir Kanunu Sonrası Kırsal Alanları Yeniden Düşünmek-İzmir Örneği. Aydın İktisat Fakültesi Dergisi, 2(1), 11-27. Gözler, K. (2013). 6360 Sayılı Kanun Hakkında Eleştiriler. Legal Hukuk Dergisi, 11(122), 37-82. İzci, F. ve Turan, M. (2013). Türkiye’de Büyükşehir Belediyesi Sistemi ve 6360 Sayılı Yasa İle Büyükşehir Belediyesi Sisteminde Meydana Gelen Değişimler: Van Örneği. Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 18(1), 117-152. Karaarslan, M. (2013). Nasıl Bir Yerel Yönetim? 6360 Sayılı Kanun Bir Değerlendirme,.Dicle Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 17-18(26-27-28-29), 123-162. Kaymal, C. (2017). Yerel Özerklik ve Yerel Demokrasi Açısından Büyükşehir Belediyesi Reformu. Ulakbilge Sosyal Bilimler Dergisi, 5(13), 1137-1159. Lamba, M, (2017) 6360 Sayılı Kanun Sonrası Büyükşehir ve İlçe Belediyesi İlişkileri: Sorunlar ve Çözüm Önerileri, Editörler: Ateş, H. ve Bıyıkoğlu, M., Belediye Yönetimi ve Kamusal İlişkiler (ss. 47-94), İstanbul: Der Yayınları. Oktay, T. (2016). 6360 Sayılı Kanuna Dayalı Büyükşehir Belediye Reformunu Anlama ve Anlamlandırma. İstanbul Medeniyet Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi Dergisi, 1(1), 71-131. Önder, Ö. ve Güner, E. (2016). Türkiye’de Yerel Demokrasi Açısından Kent Konseyleri Üzerine Bir Araştırma: Kütahya Kent Konseyi Örneği. Çankırı Karatekin Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 7(1), 881-902. Öztürk, A. İ. (2011). Modern Belediyenin Kuruluşundan Sonra İstanbul’da Yolları Sulama ve Yıkama Hizmetleri (1858-1914). İstanbul Üniversitesi İktisat Fakültesi Mecmuası, 61(2), 323-356. Sadioğlu, U., Özacit, İ. ve Ömürgönülşen, U. (2015). Yeni Büyükşehir Modeli: Türkiye'de Değişen/Değişmeyen Merkezileşme ve Adem-i Merkezileşme Politikaları. Yasama Dergisi, 10(30), 70-92. Usta, S., Akman, E. ve Kocaoğlu, M. (2018). 6360 Sayılı Kanunun Büyükşehir Belediye Sistemine Etkileri; Konya Büyükşehir Belediyesi Örneği. TESAM Akademi Dergisi, 1, 217-249. Zengin, O. (2014). Büyükşehir Belediyesi Sisteminin Dönüşümü Son On Yılın Değerlendirilmesi. Ankara Barosu Dergisi, 2, 93-116.