Relationship between digital transformation and technological unemployment anxiety: A comparison of Selçuk University X and Y generation administrative personnel

Öz

This study addresses the concepts of digital transformation perception, technological unemployment anxiety, and intergenerational interaction. The primary objective of the research is to examine how administrative staff at Selçuk University perceive digital transformation and to identify the extent to which their levels of anxiety regarding technological unemployment differ between Generation X and Generation Y. The sample of the study consists of 384 administrative personnel employed at the university. In order to identify significant differences and similarities between the generations concerning the specified variables, an Independent Samples T-Test was conducted. The direction and strength of the relationships among the variables were analyzed using correlation analysis, while causal relationships were assessed through regression analysis. Based on the findings, it was determined that participants from Generation Y place greater emphasis on career development within the context of digital transformation, whereas participants from Generation X exhibit higher levels of concern regarding the lack of technical skills. Additionally, the study revealed a significant negative relationship between perceptions of digital transformation and the level of technological unemployment anxiety across all participants. Furthermore, it was found that the “Contribution to Personal Development” subdimension of Generation Y’s perception of digital transformation had a negative and significant effect on the subdimensions of the Technological Unemployment Anxiety scale, namely Lack of Technical Skills, Incremental Technological Improvements, and Technological Disruptions.

Anahtar Kelimeler

• Digitalization
• Digital Transformation
• Unemployment
• Technological Unemployment
• Generation X
• Generation Y

Dijital dönüşüm ile teknolojik işsizlik kaygısı ilişkisi: Selçuk Üniversitesi X ve Y kuşağı idari personeller karşılaştırması

Öz

Bu çalışma, dijital dönüşüm algısı, teknolojik işsizlik kaygısı ve kuşaklar arası etkileşim konularını ele almaktadır. Araştırmanın temel amacı, Selçuk Üniversitesi’nde görev yapan idari personelin dijital dönüşüme yönelik algıları ile teknolojik işsizlik kaygı düzeylerinin X ve Y kuşakları arasında nasıl farklılık gösterdiğini belirlemektir. Araştırmanın örneklemini, üniversite bünyesinde görev yapan 384 idari personel oluşturmaktadır. Kuşaklar arasında söz konusu değişkenler açısından anlamlı farklılıkların ve benzerliklerin ortaya konulabilmesi amacıyla Bağımsız Örneklemler T Testi uygulanmıştır. Değişkenler arasındaki ilişkilerin yönü ve gücü korelasyon analizi ile incelenmiş, değişkenler arasındaki nedensel bağlam ise regresyon analizi aracılığıyla değerlendirilmiştir. Elde edilen bulgular doğrultusunda, Y kuşağı katılımcıların dijital dönüşüm sürecine kariyer gelişimi açısından daha fazla önem atfettikleri; buna karşılık, X kuşağının teknik beceri eksikliğine ilişkin kaygılarının Y kuşağına kıyasla daha yüksek düzeyde olduğu tespit edilmiştir. Araştırma sonucunda ayrıca, dijital dönüşüme ilişkin algının, teknolojik işsizlik kaygısı üzerinde negatif ve anlamlı bir etkiye sahip olduğu ortaya konmuştur. Bununla birlikte, Y kuşağı katılımcıların dijital dönüşüm algısının “Kişisel Gelişime Katkı” alt boyutunun, Teknolojik İşsizlik Kaygısı ölçeğine ait alt boyutlar olan Teknik Beceri Eksikliği, Artırımlı Teknolojik İyileştirmeler ve Teknolojik Bozulmalar üzerinde negatif yönlü ve anlamlı etkilerinin bulunduğu belirlenmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Dijitalleşme
• Dijital Dönüşüm
• İşsizlik
• Teknolojik İşsizlik
• X Kuşağı
• Y Kuşağı

Kaynakça

1. Adıgüzel, O., Batur, H. Z., ve Ekşili, N. (2014). Kuşakların değişen yüzü ve Y kuşağı ile ortaya çıkan yeni çalışma tarzı: Mobil yakalılar. Süleyman Demirel Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, (19), 165-182.
2. Ahn, M. J., ve Chen, Y.-C. (2022). Digital transformation toward AI-augmented public administration: The perception of government employees and the willingness to use AI in government. Government Information Quarterly, 39(2), 1-14.
3. Aka, B. (2018). Bebek Patlaması, X ve Y kuşağı yöneticilerin örgütsel bağlılık düzeylerinin kamu ve özel sektör farklılıklarına göre incelenmesi: Bir araştırma. Süleyman Demirel Üniversitesi Vizyoner Dergisi, 9(20), 118-135.
4. Akdemir, A., Konakay, G., Demirkaya, H., Noyan, A., Demir, B., Ağ, C., vd. (2013). Y kuşağının kariyer algısı, kariyer değişimi ve liderlik tarzı beklentilerinin araştırılması. Ekonomi ve Yönetim Araştırmaları Dergisi, 2(2), 11-41.
5. Aktaş, M. T. (2017). Küresel ekonomik kriz sonrasında işgücü piyasasının beceri uyuşmazlığı açısından değerlendirilmesi: Eskişehir örneği. Çalışma ve Toplum, 2(53), 617-644.
6. Aktan, E. (2018). Büyük veri: Uygulama alanları, analitiği ve güvenlik boyutu. Ankara Üniversitesi Bilgi Yönetimi Dergisi, 1(1), 1-22.
7. Altun, Ö. (2021). Z kuşağı ve internetten alışveriş ilgilenimleri. İnsan ve Toplum Bilimleri Araştırma Dergisi, 10(1), 289-311.
8. Altunışık, R., Coşkun, R., Bayraktaroğlu, S., ve Yıldırım, E. (2010). Sosyal Bilimlerde Araştırma Yöntemleri SPSS Uygulamalı. (6. b.). Sakarya: Sakarya Yayıncılık.

9. Altuntuğ, N. (2012). Kuşaktan kuşağa tüketim olgusu ve geleceğin tüketici profili. Organizasyon ve Yönetim Bilimleri Dergisi, 4(1), 203-212.
10. Alvarenga, A., Matos, F., Godina, R., ve Matias, J. (2020). Digital transformation and knowledge management in the public sector. Sustainability, 12(4), 1-24.
11. Anbar, D., ve Anbar, A. (2020). İş yaşamında kuşaklar ve kuşaklararası çatışmalar. Y. Akçi (Dü.) içinde, Yönetim ve İş Gücü Seçme Yazılar (s. 99-124). Ankara: İksad Yayınevi.
12. Angeline, T. (2011). Managing generational diversity at the workplace: expectations and perceptions of different generations of employees. African Journal of Business Management, 5(2), 249-255.
13. Ardıç, E., ve Altun, A. (2017). Dijital çağın öğreneni. Uluslararası Sosyal Bilgilerde Yeni Yaklaşımlar Dergisi, 1(1), 12-30.
14. Arkan, G. (2021). Dijital dönüşümün çalışan memnuniyeti üzerine etkisi: Havacılık sektörü üzerine bir araştırma. Yayınlanmış Yüksek Lisans Tezi, İstanbul Ticaret Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İşletme Anabilim Dalı, İstanbul.
15. Arntz, M., Gregory, T., ve Zierahn, U. (2017). Revisiting the risk of automation. Economics Letters, 159, 157-160.
16. Arslan, A., ve Staub, S. (2015). Kuşak teorisi ve içgirişimcilik üzerine bir araştırma. Kafkas Üniversitesi İİBF Dergisi, 6(11), 1-24.
17. Asar, İ., ve Esen, Ş. (2021). Endüstri 4.0 ve işletme yönetiminin geleceğine olası etkileri: Kavramsal bir araştırma. Journal of Academic Value Studies, 7(4), 459-468.
18. Awasthi, D. (2016). Managing generational differences: A case study of NTPC limited. Fourteenth AIMS International Conference on Management (s. 1-6). AIMS International.
19. Aydın, G. Ç., ve Başol, O. (2014). X ve Y kuşağı: Çalışmanın anlamında bir değişme var mı? Electronic Journal of Vocational Colleges, 4(4), 1-15.
20. Aydemir, M., ve Dinç, M. S. (2015). İş ve yaşam dengesi arayışında kuşak farklılıklarının ve kuşakların iş değerlerinin etkisi üzerine bir model çalışması. 23. Ulusal Yönetim ve Organizasyon Kongresi, (s. 867-873). Muğla.
21. Aytaç, S., ve Keser, A. (2002). İşsizliğin çalışan birey üzerindeki etkisi: İşsizlik kaygısı. ISGUC The Journal of Industrial Relations and Human Resources, 4(2), 1-8.
22. Büyükdağ, N. (2023). İşyerinde dijital dönüşümün çalışanların iş tatmini ve performanslarına etkisi. Yayınlanmış Yüksek Lisans Tezi, Ufuk Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İşletme Anabilim Dalı, İşletme Yönetimi Programı, Ankara.
23. Bağçı, E., ve İçöz, O. (2019). Z ve Alfa kuşağı ile dijitalleşen turizm. Güncel Turizm Araştırmaları Dergisi, 3(2), 232-256.
24. Bekiroğlu, C. (2010). Türkiye'de işsizlik sorununun çözümlenmesinde uygulanan ekonomi politikalarının analizi. Yayınlanmış Yüksek Lisans Tezi, Kadir Has Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Finans Bankacılık Yüksek Lisans Programı, İstanbul.
25. Berktaş, S., ve Dimli Oraklıbel, R. (2021). Sanayi devrimi ile gelen değişim: İş bölümü ve yabancılaşma. Atlas Sosyal Bilimler Dergisi, 1(6), 112-121.
26. Berkup, B. (2014). Woeking with generations X and Y in generation Z Period: Management of different generations in business life. Mediterranean Journal of Social Sciences, 5(9), 218-229.
27. Bhattacharyya, S. (2024). Co-Working with robotic and automation technologies: Technology anxiety of frontline workers in organisations. Journal of Science and Technology Policy Management, 15(5), 926-947.
28. Bişgin, G. (2021). Dijital dönüşüm algısının tekstil sektörü çalışanlarının, iş süreçlerine bakışı üzerindeki etkisinin incelenmesi. Yayınlanmış Yüksek Lisans Tezi, Düzce Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yönetim Bilişim Sistemleri Anabilim Dalı, Düzce.
29. Bouwmans, M., Lub, X., Orlowski, M., ve Nguyen, T. -V. (2024). Developing the digital transformation skills framework: A systematic literature review approach. PLoS ONE, 19(7), 1-27.
30. Boyalı, H. (2023). Dijitalleşmeyle birlikte kamu bürokrasisinde değişen insan kaynağı anlayışı. Uluslararası Akademik Birikim Dergisi, 6(Özel Sayı), 1-12.
31. Bozkurt, A. (2019). Türkiye'de E-Devlet uygulamaları ve dijitalleşme. Yayınlanmış Yüksek Lisans Tezi, Hatay Mustafa Kemal Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Hatay.
32. Bozkurt, A. A. (2022). Blok zincir teknolojisinin iş dünyasındaki yansımaları. M. Öztırak, ve S. S. Akyel içinde, Dijital İşletmecilik (1. b.: 239-254). Ankara: Nobel Akademik Yayıncılık.
33. Boztepe, Y. (2007). Türkiye'de işsizlik kavramı ve işsizliğin ortadan kaldırılması ile ilgili bir model oluşturulması. Yayınlanmış Yüksek Lisans Tezi, Yıldız Teknik Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İşletme Yönetimi Ana Bilim Dalı, İstanbul.
34. Chen, H. (2010). Advertising and generational ıdentity: A theoretical model. American Academy of Advertising Conference. Proceedings (Online) (s. 132-140). American Academy of Advertising.
35. Choudhary, R., Shaik, Y. A., Yadav, P., ve Rashid, A. (2024). Generational differences in technology behavior: A systematic literature review. Journal of Infrastructure, Policy and Development, 8(9), 1-25.
36. Civelek, M. E., ve Pehlivanoğlu, Ç. (2020). Technological unemployment anxiety scale development. Eurasian Business ve Economics Journal, 22, 64-76.
37. Cogin, J. (2012). Are generational differences in work values fact or fiction? Multi-Country evidence and ımplications. The International Journal of Human Resource Management, 23(11), 2268-2294.
38. Çetinkaya, F. F., ve Şener, E. (2020). Endüstri 4.0 paradigması işletme fonksiyonlarının dijital dönüşümü. (1. b.). İstanbul: Efe Akademi Yayınevi.
39. Çirkin, E., ve Özdağoğlu, A. (2021). Endüstri 4.0 bünyesindeki otonom robotların sürdürülebilirlik perspektifleri açısından değerlendirilmesi. Erciyes Akademi, 35(4), 1534-1553.
40. Davis, F. D. (1989). Perceived usefulness, perceived ease of use, and user acceptance of ınformation technology. MIS Quarterly, 13(3), 319-340.
41. Deloitte. (2020). The social enterprise at work: Paradox as a path forward. Global Human Capital Trends.
42. Demirel, B. A., ve Bağdoğan: Y. (2023). İş yaşamında kuşaklar ve motivasyon farklılıkları. Bursa Uludağ Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 42(2), 129-141.
43. Demirel, Z. H. (2021). Çalışma hayatında geleceğin insan kaynağı: Alfa kuşağı. OPUS International Journal of Society Researches, 18 (Yönetim ve Organizasyon Özel Sayısı), 1796-1827.
44. EBSO, ve Odası, E. B. (2015). Sanayi 4.0 uyum sağlamayan kaybedecek! İzmir. http://www.ebso.org.tr/Ebsomedia/Documents/Sanayi-40_88510761.Pdf adresinden alındı (Erişim:17 Kasım 2022)
45. Ege, B. (2012). Bulut bilişim. Bilim ve Teknik Dergisi (Tübitak), 46(541), 12-15. Ocak 26, 2024 tarihinde http://bortecin.com/bulut_bilisim.pdf adresinden alındı
46. Erboz, G. (2017). How to define ındustry 4.0: The main pillars of ındustry 4.0. Managerial Trends İn the Development of Enterprises in Globalization Era, 761, 761-767.
47. Erten, P. (2019). Z kuşağının dijital teknolojiye yönelik tutumları. Gümüşhane Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Elektronik Dergisi, 10(1), 190-202.
48. Esmer, Y. (2020). Endüstri 4.0'dan toplum 5.0'a dönüşüm. H. T. Uysal, C. Aksoy ve F. Yılmaz içinde, Dijital Yönetim (1. b.: 87-106). Nobel Akademik Yayıncılık.
49. Esmer, Y., ve Şaylan, O. (2019). The link of industry 4.0 and organizational transformation. Bilge Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 3(1), 1-8.
50. Frey, C. B., ve Osborne, M. A. (2017). The future of employment: How susceptible are jobs to computerisation? Technological Forecasting and Social Change, 114, 254-280.
51. Gündüz, M. Z., ve Daş, R. (2018). Nesnelerin interneti: gelişimi, bileşenleri ve uygulama alanları. Pamukkale Üniversitesi Mühendislik Bilimleri Dergisi, 24(2), 327-335.
52. Gürbüz, S. (2015). Kuşak farklılıkları: Mit mi, gerçek mi? İş ve İnsan Dergisi, 2(1), 39-57.
53. Gürbüz, S., ve Şahin, F. (2018). Sosyal bilimlerde araştırma yöntemleri: Felsefe-yöntem–analiz. (5. b.). Ankara: Seçkin Yayıncılık.
54. Giacomo, D. D., Guerra, F., Perilli, E., ve Ranieri, J. (2022). Technophobia as emerging risk factor in aging: Investigation on computer anxiety dimension. Health Psychology Research, 8(1), 1-3.
55. Golcheshmeh, S., ve Çelik, A. (2017). Turizme katılan X ve Y kuşaklarının teknoloji kullanımı. 18. Ulusal Turizm Kongresi (s. 636-645). Mardin: Artuklu Üniversitesi.
56. Gursoy, D., Maier, T. A., ve Chi, C. G. (2008). Generational differences: An examination of work values and generational gaps in the hospitality workforce. International Journal of Hospitality Management, 27(3), 448-458.
57. Hamelmann, T., ve Dreschsler, A. (2018). Impacts of digital natives on technology acceptance: A conceptual analysis. Australasian Conference on Information Systems. Sydney: University of Technology.
58. Hannay, M., ve Fretwell, C. (2011). The higher education workplace: Meeting the needs of multiple generations. Research in Higher Education Journal, 10(1), 1-12.
59. İnce, A. R., ve Şimşek, M. Z. (2020). Firmaların endüstri 4.0 olgunluk düzeylerinin tespitine yönelik bir araştırma: Sivas ili örneği. Turkish Studies-Information Technologies and Applied Sciences, 15(1), 57-73.
60. İsık, İ. (2022). Üniversite öğrencilerinin bakış açısıyla, endüstri 4.0 yaklaşımına yönelik farkındalığın belirlenmesi: Aydın ADÜ örneği. Yayınlanmış Yüksek Lisans Tezi, Aydın Menderes Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Aydın.
61. Jha, A. K. (2020). Understanding generation Alpha. 1-12. OSF PREPRINTS: https://osf.io/preprints/osf/d2e8g adresinden alındı (Erişim: 29 Ekim 2024)
62. Kahraman, E. D. (2023). Çalışanların dijital dönüşüme bakış açısının, motivasyona ve performansa etkisi. Yayınlanmış Yüksek Lisans Tezi, Necmettin Erbakan Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İşletme Anabilim Dalı, İşletme Bilim Dalı, Konya.
63. Keçeci, T., ve Çolak, I. (2022). Nöroteknolojideki Gelişmeler ışığında beyni anlama arayışımızın etik sınırları ve nöroetik olgusu. Reflektif Sosyal Bilimler Dergisi, 3(1), 133-143.
64. Kian, T. S., ve Yusoff, W. W. (2012). Generation X and Y and their work motivation. Proceedings International Conference of Technology Management, Business and Entrepreneurship (s. 396-408). Manila, Philippines: College of Arts and Sciences San Beda College.
65. Kolnhofer-Derecskei, A., Reicher, R. Z., ve Szeghegyi, A. (2017). The X and Y generations characteristics comparison. Acta Polytechnica Hungarica, 14(8), 107-125.
66. Konakay, G. (2018). Y Kuşağı değerlerinin kariyer tercihleri açısından incelenmesi. Girişimcilik ve Kalkınma Dergisi, 13(1), 79-92.
67. Kumar, B. N. (2016). Digital revolution ın the mauritian public service: A human resource development perspective ın two unrelated companies. International Journal of Novel Research in Interdisciplinary Studies, 3(5), 1-10.
68. Kuzior, A. (2022). Technological unemployment in the perspective of ındustry 4.0 development. Virtual Economics, 5(1), 7-23.
69. Lamm, E., ve Meeks, M. D. (2009). Workplace fun: The moderating effects of generational differences. Employee Relations, 31(6), 613-631.
70. Lazarus, R. S., ve Folkman, S. (1984). Stress, appraisal, and coping. Springer Publishing Company.
71. Lima, Y., Barbosa, C. E., dos Santos, H. S., ve de Souza, J. M. (2021). Understanding technological unemployment: A review of causes, consequences, and solutions. Societies, 11(50), 1-17.
72. Manyika, J., Chui, M., Miremadi, M., Bughin, J., George, K., Dahlström, P., ve Lund, S. (2017). Jobs lost, jobs gained: Workforce transitions in a time of automation. McKinsey Global Institute.
73. Młokosiewicz, M. (2019). Values ıntegrating generations in the workplace. Human Resource Management/Zarzadzanie Zasobami Ludzkimi, 131(6), 89-102.
74. McCrindle, M., ve Fell, A. (2020). Understanding generation Alpha. https://generationalpha.com/wp-content/uploads/2020/02/Understanding-Generation-Alpha-McCrindle.pdf adresinden alındı (Erişim: 29 Ekim 2024)
75. Miah, J., Vu, H. Q., Gammack, J., ve McGrath, M. (2017). A big data analytics method for tourist behaviour analysis. Information ve Management, 54(6), 771-785.
76. Morandini, S., Fraboni, F., Angelis, M. D., Puzzo, G., Giusino, D., ve Pietrantoni, L. (2023). The ımpact of artificial ıntelligence on workers' skills: Upskilling and reskilling in organisations. Informing Science, 26, 39-68.
77. Moser, E. (2021). Against robot taxes: Scrutinizing the moral reasons for the preservation of work. Al and Ethics, 1(4), 491-499.
78. Özeltürkay, E. Y., ve Bozyiğit, S. (2015). Y kuşağı tüketicilerinin hediye verme güdüleri ile geleneksel ve dijital medyadaki reklamlardan etkilenmeleri arasındaki ilişki. Akademik Sosyal Araştırmalar Dergisi, 21(21), 275-290.
79. Özsoylu, A. F. (2017). Endüstri 4.0. Çukurova Üniversitesi İİBF Dergisi, 21(1), 41-64.
80. Parviainen, P., Tihinen, M., Kaariainen, J., ve Teppola: (2017). Tackling The digitalization challenge: How to benefit from digitalization in practice. International Journal of Information Sysstems and Project Management, 5(1), 63-77.
81. Paschen, U., Pitt, C., ve Kietzmann, J. (2020). Artificial ıntelligence: Building blocks and an ınnovation typology. Business Horizons, 63(2), 147-155.
82. Pehlivanoğlu, M. Ç. (2023). Teknoloji, işsizlik ve iş hayatında yeni kavramlar. F. Yıldırım ve S. Öz (Dü) içinde, Geleceğin Koridorları (1. b.). İstanbul: Hiperlink Yayıncılık.
83. PWC. (2018). Workforce of the future: The competing forces shaping 2030.
84. Reischauer, G. (2018). Industry 4.0 as policy-driven discourse to ınstitutionalize ınnovation systems. Technological Forecasting ve Social Change, 132, 26-33.
85. Rogers, E. M. (2003). Diffusion of innovations (5. b.). Free Press.
86. Samen, S., Portakal, S., ve Akgündüz, K. (2014). Örgütsel hedefler ve bireysel beklentiler: Türkiye'de "Y" kuşağı çalışanlarının örgütsel bağlılık algıları üzerine bir araştırma. A. Öğüt ve M. T. Demirsel (Dü.), 22.Ulusal Yönetim ve Organizasyon Kongresi içinde (s. 7-17). Konya: Selçuk Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi.
87. Saracel, N., Bilgiç, E., Topal, F., Kozak, G. T., Kütükcü, H., ve Madi, N. (2023). Yöneticilerin bakış açısı ile Z kuşağı çalışanların liderlik beklentileri. İşletme Araştırmaları Dergisi, 15(2), 970-987.
88. Soylu, A. (2018). Endüstri 4.0 ve girişimcilikte yeni yaklaşımlar. Pamukkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, (32), 43-57.
89. Srinivasan, V. (2012). Multi generations in the workforce: Building collaboration. IIMB Management Review, 24(1), 48-66.
90. Şenturan, Ş., Köse, A., Dertli, E. M., Başak, S., ve Şentürk, N. (2016). X ve Y kuşağı yöneticilerinin iş değerleri algısı ve farklılıkları üzerine inceleme. Business and Economics Research Journal, 7(3), 171-182.
91. Tapscott, D. (2009). Grown up digital: How the net generation is changing your world. McGraw-Hill.
92. Taş, A., ve Başaran Algöz, S. (2021). Lojistik sektörü özelinde endüstri 4.0 farkındalık düzeyleri üzerine bir araştırma. Mehmetbey Üniversitesi Sosyal ve Ekonomik Araştırmalar Dergisi, 23(41), 404-417.
93. Taş, H. Y., ve Kaçar, S. (2019). X, Y ve Z kuşağı çalışanlarının yönetim tarzları ve bir işletme örneği. OPUS International Journal of Society Researches, 11(18), 643-675.
94. Teepe, G. W., Glase, E. M., ve Reips, U. -D. (2023). Increasing digitalization is associated with anxiety and depression: A Google ngram analysis. Plos One, 18(4), 1-15.
95. Tootell, H., Freeman, M., ve Freeman, A. (2014). Generation Alpha at the intersection of technology, Play and Motivation. 47. Hawaii international Conference on System Sciences, (s. 82-90). IEEE.
96. Türk Dil Kurumu. (2024, 10 16). Güncel Türkçe sözlük. http://www.tdk.gov.tr/ adresinden alındı
97. Twenge, J. M. (2010). A review of the empirical evidence on generational differences in work attitudes. Journal of Business and Psychology, 25, 201-210.
98. Venkatesh, V., Morris, M. G., Davis, G. B., ve Davis, F. D. (2003). User acceptance of information technology: Toward a unified view. MIS Quarterly, 27(3), 425-478.
99. Yıldırım, B. (2020). İşletmelerde endüstri 4.0 dijital dönüşüm süreci ve çalışan motivasyonuna etkileri. Yayınlanmış Yüksek Lisans Tezi, Kırklareli Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Kırklareli.
100. Yalçın, O., Sökmen, A. B., ve Kulak, H. (2013). Kuşakların temel özellikleri ve Hava Harp Okulu uygulamaları. Yakın Dönem Türkiye Araştırmaları, 12(24), 133-179.
101. Yelis, B. (2022, Haziran 22). Türkiye'nin endüstri 4.0 platformu. Yatay ve dikey entegrasyon nedir? https://www.endustri40.com/yatay-ve-dikey-entegrasyon-nedir/ adresinden alındı (Erişim: 22 Kasım 2022)
102. Yelkikalan, N., ve Tan, D. (2020). Endüstri 4.0 bakış açısı ve teknoloji algısının analizi: Farklı kuşaklara yönelik nitel bir araştırma. International Journal of Disciplines Economics ve Administrative Scienves Studies, 6(24), 1125-1145.
103. Yurtseven, N., ve Karadeniz, Ş. (2020). An overview of generation Alpha. N. Yurtseven (Dü.) içinde, The Teacher of Generation Alpha Chapter (s. 11-32). Berlin: Peter Lang GmbH Internationaler Verlag der Wissenschaften.
104. Yusoff, W. F., ve Kian, T. S. (2013). Generation differences in work motivation: From developing country perspective. International Journal of Economy, Management and Social Sciences, 2(4), 97-103.