TÜRKİYE VE KUZEY KIBRIS’TA YAŞAYAN OKUL ÖNCESİ DÖNEM ÇOCUKLARININ OYUN DAVRANIŞLARI

Öz

Araştırmanın amacı, Türkiye ve Kuzey Kıbrıs’ta okul öncesi eğitime devam eden 5-6 yaş grubu çocuklarının oyun davranışlarını karşılaştırmaktır. Araştırmada iki çalışma grubu bulunmaktadır. İlk grubu, Türkiye Cumhuriyeti’nde Denizli ili Pamukkale ve Merkezefendi İlçeleri’nde okul öncesi eğitime devam eden 5-6 yaş grubu 50 çocuk oluşturmaktadır. İkinci grubu, Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti’nde Lefkoşa kazasına bağlı okul öncesi eğitim kurumuna devam eden 5-6 yaş grubu 35 çocuk oluşturmaktadır. Bulgulara göre, araştırmaya dahil olan beş oyun davranışının ikisinde sosyal oyun ve yalnız pasif oyun anlamlı farklılık bulunmuştur. Kuzey Kıbrıs’ta yaşayan 5-6 yaş çocuklarının sosyal oyun ve yalnız pasif oyun puanlarının, Türkiye’de yaşayanlara göre daha yüksek düzeyde olduğu belirlenmiştir. İtiş kakış, sessiz ve yalnız aktif oyun davranışlarında iki gruptaki çocuklar arasında anlamlı düzeyde farklılık belirlenmemiştir. TC’nde yaşayan çocukların itiş kakış oyun ve yalnız pasif oyun davranışları cinsiyete göre istatistiksel açıdan anlamlı farklılık göstermektedir. Erkeklerin itiş kakış oyun ve yalnız pasif oyun davranışı puan ortalamaları, kızların itiş kakış oyun ve yalnız pasif oyun davranışı puan ortalamalarına göre daha yüksektir. KKTC’nde yaşayan çocukların sosyal oyun, itiş kakış oyun, sessiz oyun, yalnız pasif oyun ve yalnız aktif oyun davranışları cinsiyete göre arasında istatistiksel açıdan anlamlı düzeyde farklılık belirlenmemiştir.

Anahtar Kelimeler

• Oyun Davranışları,Okul Öncesi Dönem,Kültürel Farklılıklar,Cinsiyet Farklılıkları

The Play Behaviours of 5-6 Years Old Children Attending to Early Childhood Education Programs in Turkey and Turkish Republic of Northern Cyprus TRNC

Öz

The aim of the present study was to compare the play behaviours of 5-6 years old children attending to early childhood education programs in Turkey and Turkish Republic of Northern Cyprus TRNC . The two study groups of the research comprised of fifty children attending to kindergartens located in Pamukkale and Merkezefendi districts of Denizli province, Turkey, and thirty-five children attending to kindergartens in Lefkoşa province of TRNC. Among the five play types focused in the study, significant differences were identified in the social and solitary-passive play types. The analysis of the data revealed that the level of social and solitary-passive play behaviours of 5-6 years old preschool children living in TRNC was higher than the level of play behaviour of the ones living in Turkey. There was no significant difference in the level of rough, reticent and solitary-active types play behaviours of children included into the study groups. However, the study identified significant statistical differences in the level of rough and solitary-passive types of play between female and male preschool children living in Turkey. The average score of boys for rough and solitary-passive types of play was higher than girls’ average score for these types of play. The results of the study revealed no statistically significant gender differences in the social, rough, reticent, solitary-passive, and solitary-active types of play behaviour of preschool children living in TRNC

Anahtar Kelimeler

• Play Behaviours,Preschool Period,Cultural Differences,Gender Differences

Kaynakça

1. Anderson-Mcnamee, K. J., ve Bailey, S. (2010). The importance of play in early childhood development. Montana State University Extension. 11 Aralık 2015 tarihinde http://store.msuextension.org/publications/HomeHealt- handFamily/MT201003HR.pdf. adresinden erişildi.
2. Barbu, S., Cabanes, G. ve Le Maner-Idrissi, G. (2011). Boys and girls on the playground: Sex differences in social development are not stable ac- ross early childhood. PloS ONE 6(1), 1-7. 15 Mart 2016 tarihinde http:// journals.plos.org/plosone/article/asset?id=info:doi/10.1371/journal. pone.0016407.PDF adresinden erişildi.
3. Bekmezci, H., ve Özkan, H. (2015). Oyun ve oyuncağın çocuk sağlığına etkisi. İzmir Dr. Behçet Uz Çocuk Hastalıkları Dergisi, 5(2), 81-87.
4. Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesi. (2005). Erken Çocuklukta Çocuk Haklarının Uygulanması (Genel Yorum No. 7). 14 Mart 2016 tarihinde http://www.unicef.org/turkey/pr_2010/pdf/_CRC_General_Comment_ No.7.pdf adresinden erişildi.
5. Brooker, L., ve Woodhead, M. (2013). The right to play. Aberystwyth: Cambrian.
6. Duman, G, ve Temel, F. (2011). Türkiye ve Amerika Birleşik Devletleri’nde anasınıfına devam eden çocukların oyun davranışlarının incelenmesi. Kırıkkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitü Dergisi, 1(1), 279-298.
7. Edwards C. P. (2000). Children’s play in cross-cultural perspective: A new look at the six cultures study. Cross Cultural Research, 34, 318-338.
8. Edwards, S. (2003). New directions: Charting the paths for the role of sociocul- tural theory in early childhood education and curiculum. Contemporary Issues in Early Childhood, 4(3), 251-266.

9. Erbay, F. ve Saltalı, D. N. (2012). Altı yaş çocuklarının günlük yaşantılarında oyunun yeri ve annelerin oyun algısı. Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Fa- kültesi Dergisi. 13(2), 249-264.
10. Gallacher, K. C., ve Sylvester, P. R. (2009). Supporting peer relationships in early childhood. O. A. Barbarin, and B. H. Vasik. (Eds.), Handbook of Child Development & Early Childhood: Research and Practice. İçinde (ss. 223-247). New York: Guilford Press.
11. Early_Childhood_and_Primary_Education/Early_Childhood_Educa
12. tion/How_Aistear_was_developed/Research_Papers/Play_paper.pdf.
13. adresinden erişildi.
14. Lau, E. (2014). Preschooler gender-typed play behaviours as a function of gen- der of parents, siblings, and playmates. Applied Psychology Opus. 11 Ara- lık 2015 tarihinde http://steinhardt.nyu.edu/appsych/opus/issues/2014/ fall/lau. adresinden erişildi.
15. Pellegrini A. D., and Smith P. K. (1998). Physical activity play: the nature and function of a neglected aspect of play. Child Development, 69(3), 577-598.
16. Shigaki, I. (1991). An examination of social interaction and play activities of infants and toddlers in Japanese day care. (ERIC Document Reproduction Service No. ED 338419).
17. Smith P. K,. (2013). Play–Synthesis. R. E. Tremblay, M. Boivin, ve RDeV Peters, (Eds.), Encyclopedia on Early Childhood Development. Montreal, Quebec: Centre of Excellence for Early Childhood Development and Strategic Know- ledge Cluster on Early Child Development. (i-iii). 10 Aralık 2015 tarihin- de http://www.child-encyclopedia.com/pages/PDF/synthesis-play.pdf. adresinden erişildi.
18. Veitch J, Salmon J. ve Ball K. (2008). Children’s active free play on local neigh- borhoods: A behavioral mappint study. Health Education Research, 23(5), 870-879.