KATILIMCI TURİZM PLANLAMASI; FETHİYE’DE ALAN ARAŞTIRMASI

Öz

Bu araştırmada, turizm planlamasında alternatif bir yaklaşım olarak düşünülen katılımcı turizm planlamasının uygulanma durumunu ve yerel halk, özel sektör, yerel yönetim, sivil toplum kuruluşları ve meslek birliklerinin katılımcı turizm planlaması hakkındaki düşüncelerini ortaya koymak amaçlanmıştır. Bu kapsamda araştırmanın evreni turistik arzın çok ve turistik talebin yoğun olduğu Muğla ilinin Fethiye ilçesi olarak belirlenmiştir. Katılımcılar turizm planlaması sürecinin yerel halk, devlet, sivil toplum kuruluşları ve özel sektörün ortak katılımıyla gerçekleşmesi gerektiği fikrine katılım göstermiştir. Aynı zamanda katılımcı turizm planlamasının turizm değerlerinin korunmasında geleneksel turizm planlamasından daha etkili olacağı sonucuna ulaşılmıştır. Ayrıca katılımcıların daha önce bir turizm planlamasına dâhil edilmediği ve büyük bir çoğunluğunun da turizm planlaması sürecine daha fazla katılmak istediği görülmüştür

Anahtar Kelimeler

• Planlama,Turizm Planlaması,Katılımcı Turizm Planlaması,Toplumsal Katılım

Participatory Tourism Planning; A Field Research In Fethiye

Öz

Participatory tourism planning is a tourism development plan which designed with suggestions of local people, government, stakeholders, private businesses and organization. In this content, research universe is appointed as Fethiye is town of Muğla / Turkey. The result of the analysis is follows; All participant have been agreed that, tourism planning should formulate with local people, government’s, stakeholder’s, private business’s and organization’s participations. In addition that, participatory tourism planning more effective than classic tourism planning to protect to cultural, social and natural tourism presentation. Participants also included previously not a tourism planning and tourism planning in the vast majority want to participate in the process were more

Anahtar Kelimeler

• Planning, Tourism Planning, Participatory Tourism Planning, Community involvement.

Kaynakça

1. Alpay, Y. (1990). İşletme planlaması. İstanbul: Cem Yayınevi.
2. Arıkan, R. (2004). Araştırma teknikleri ve rapor hazırlama (4. Baskı). Ankara: Asil Yayın Dağıtım.
3. Arslan, K. (2005). Bölgesel kalkınma farklılıklarının giderilmesinde etkin bir araç: bölgesel planlama ve bölgesel kalkınma ajansları. İstanbul Ticaret Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, Yıl 4, Sayı 7, s. 275–294.
4. Aycı, A. (2004). Türk turizm pazarının geliştirilmesinde ikinci konut ve ev pansiyonculuğundan yararlanılması yollarının araştırılması. Yayınlanmamış yüksek lisans tezi. Gazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
5. Bahaire, T. & Elliot-White, M. (1999). Community participation in tourism planning and development in the historic city of york, England. Current Issues in Tourism, Vol. 2, No. 2-3, 1999 243-276 (http://www.multilingual-matters.net/cit/002/0243/cit0020243.pdf) Mart 2008
6. Batman, O. & Cömert, T. (2002). Türk turizm planlamasında yaşanan kronik uygulama sorunları. T.C. Turizm Bakanlığı, II. Turizm Şurası, I. Cilt, ss: 125-141, Ankara
7. Çil, B. (2002). İstatistik (Gözden Geçirilmiş 3. Baskı).Ankara: Detay Yayıncılık.
8. Demircioğlu, A. G. (1997). Turizm planlaması kapsamında Türk turizminin planlamaya ilişkin öncelikleri ve sosyal turizm planlaması; Foça örneği. Yayınlanmamış doktora tezi. Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.

9. Demirgil, H. (2008). SPSS uygulamalı çok değişkenli istatistik teknikleri( Editör: Şeref Kalaycı, 3.Baskı).Ankara: Asil Yayın Dağıtım.
10. Dinçer, F.İ. (1993). Turizm ve turist tanımlarındaki gelişmeler. Turizm Yıllığı. Ankara: Türkiye Kalkınma Bankası A.Ş.
11. Dredge, D. (1999). Destination place planning and design. Annals of Tourism Research, Vol: 26, No: 1, pp: 772-791.
12. Dresen M. et al. (2002). Plan Commission Handbook. (2002 May). Center for Land Use Education.
13. DPT (Devlet Planlama Teşkilatı) (1963, Ocak). Kalkınma Planı; I. Beş Yıllık kalkınma planı; 1963-1967. Ankara (http://ekutup.dpt.gov.tr/ plan/plan1.pdf).
14. DPT (Devlet Planlama Teşkilatı) (1968). II. Beş Yıllık Kalkınma Planı: 1968- 1972. DPT Müsteşarlığı, Ankara (http://ekutup.dpt.gov.tr/plan/plan2.pdf).
15. DPT (Devlet Planlama Teşkilatı) (1973). III. Beş Yıllık Kalkınma Planı: 1973- 1977. DPT Müsteşarlığı, Ankara (http://ekutup.dpt.gov.tr/plan/plan3.pdf).
16. DPT (Devlet Planlama Teşkilatı) (1979). IV. Beş Yıllık Kalkınma Planı: 1979- 1983. DPT Yayın (no:1664, Nisan 1979) Ankara (http://ekutup.dpt.gov.tr/plan/plan4.pdf).
17. DPT (Devlet Planlama Teşkilatı) (1985). V. Beş Yıllık Kalkınma Planı: 1985- 1989. DPT Yayın (no:1974) Ankara (http://ekutup.dpt.gov.tr/plan/ plan5.pdf).
18. DPT (Devlet Planlama Teşkilatı) (1990). VI. Beş Yıllık Kalkınma Planı: 1990- 1994. DPT Yayın (no:2174) Ankara (http://ekutup.dpt.gov.tr/ plan/plan6.pdf).
19. DPT (Devlet Planlama Teşkilatı) (1996). VII. Beş Yıllık Kalkınma Planı: 1996- 2000. DPT Müsteşarlığı, Ankara (http://ekutup.dpt.gov.tr/plan/plan7.pdf).
20. DPT (Devlet Planlama Teşkilatı) (2000). Uzun Vadeli Strateji ve VIII. Beş Yıllık Kalkınma Planı: 2001-2005. DPT Müsteşarlığı, Ankara (http://ekutup.dpt.gov.tr/plan/plan8.pdf).
21. DPT (Devlet Planlama Teşkilatı) (2007). Dokuzuncu Beş Yıllık Kalkınma Planı: 2007-2013; Turizm Özel İhtisas Komisyanu Raporu. DPT, Ankara (http://ekutup.dpt.gov.tr/turizm/oik679.pdf)
22. Emre, C. (2003). Yönetim bilimi yazıları. Ankara: İmaj Yayıncılık.
23. Gözlükaya, T. (2007). Yerel yönetimler ve stratejik planlama: Modeller ve uygulama örnekleri. Yayınlanmamış yüksek lisans tezi. Pamukkale Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü.
24. Gunn, C. A. & Vars, T. (2002). Tourism planning; basics, concepts, cases (Fourth Edition). Newyork: Routledge press.
25. Gunn, C. A. (1994). Tourism planning; basics, concepts, cases (Third edition) Washington: Taylor&Francis Group pres.
26. Güneş, G. (2004). Sürdürülebilir turizmde yerel halk ve katılımın önemi. 1. Balıkesir Ulusal Turizm Kongresi (15-16 Nisan 2004) Balıkesir.
27. Günsoy, B. (1997). Değişen dünya koşullarında kalkınma planlaması ve Türkiye’de plan uygulaması. Yayınlanmamış doktora tezi. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
28. Gürsoy, S. (2006). Merkezi idare ve yerel yönetimler açısından bölgesel turizm planlaması. Yayınlanmamış yüksek lisans tezi. Ankara Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü.
29. Hasse, J.C. (2003). Tourism and participatory geographical information systems (PAGIS). BBS Teaching & Research Review (Issue:6, Issn: 1468-4578).
30. Hemati, M. (1999). Gender & tourism: Women's employment and participation in tourism; summary of (United Nations Environment and Development UK Committee) UNED-UK's Project Report, 1999 (http://www.minuhemmati.net/eng/gender/gendertourismsumm.pdf)
31. Inskeep, E. (1991). Tourism planning: An integrated and sustainable devolopment approach (ss: 35). Newyork: Van Nostrand Reinhold.
32. İçöz, O. ve ark. (2002). Turizm planlaması; turizmde bölgesel planlama yaklaşımları. Ankara: Turhan Kitabevi Yayınları.
33. Korkmaz, S. (1993). Turizm planlaması ve yat turizmi örneği. Yayınlanmamış doktora tezi. İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
34. Kozak, N. ve ark. (2006). Genel turizm (6. Basım) Ankara: Detay Yayıncılık.
35. Kuntay, O. (2004). Sürdürülebilir turizm planlaması. Ankara: Alp yayınevi.
36. Li, W.J. (2006). Community decisionmaking participation in development. Annals of Tourism Research (Vol: 33, No: 1, pp: 132–143, 2006).
37. Miskowiak, D. (2004). Crafting an Effective Plan for Public Participation. Center for Land Use Education, November 2004 >15/04/2008
38. MTC (Metropolıtan Transportatıon Commıssıon) (2007). Public Participation Plan For The San Francisco Bay Area Final (September 26, 2007, Oakland). California 10/04/2008
39. Olalı, H. (1990). Turizm politikası ve planlaması. İstanbul Üniversitesi, İşletme Fakültesi ; yayın no. 228. İşletme İktisadı Enstitüsü ; yayın no. 122.
40. Olalı, H. & Korzay, M. (1993). Otel işletmeciliği. İstanbul: Beta Basım Yayın.
41. Özbey, F.R. (1995). Türkiye’ de turizm politikası ve planlaması. Yayınlanmamış yüksek lisans tezi. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
42. Randolph, J. (2004). Environmental land use planning and management. Washington: Island Press. 25/06/2008
43. Sezen, S. (1999). Devletçilikten özelleştirmeye Türkiye’de planlama. Ankara: TODAİE Yayını.
44. Simmons, D. G. (1994). Community participation in tourism planning. Tourism management, Volume 15, Issue 2, April 1994, Pages 98-108
45. SPC (Southwestern Pennsylvania Commission) (2007). Public participation plan. (June 2007) (http://www.spcregion.org/pdf/ppp/pipolicy.pdf) 26 Haziran 2008
46. Sultana, P. & Abeyasekera, S. (2008). Effectiveness of participatory planning for community management of fisheries in Bangladesh. Journal of environmental management 86 (2008), page 201–213
47. Timothy, D.J. (1999). Participatory planning a view of tourism in Indonesia. Annals of Tourism Research, Volume 26, Issue 2 (1), April 1999, Pages 371-391.
48. Tosun, C. (1993). Bölgesel turizm planlaması. Yayınlanmamış yüksek lisans tezi. Erciyes Üniversitesi Sosyal bilimler Enstitüsü.
49. Tosun, C. (2000). Limits to community participation in the tourism development process in developing countries. Tourism management 21 (2000), page 613–633
50. Tosun, C. & Timothy, D. J. (2001). Shortcomings in planning approaches to tourism devolopment in devoloping counties; the case of Turkey. International Journal of Contemporary Hospitality Management Vol: 13(7). pp: 352 – 359, 2001.
51. Tosun, C. (2005). Stages in the emergence of a participatory tourism development approach in the developing world. Geoforum 36 (2005). p: 333–352
52. Ulucak, E. M. (2000). Turizmin turistik yörelerdeki sosyo-kültürel yaşama etkileri ve fethiye yöresinde bir uygulama. Yayınlanmamış yüksek lisans tezi. Gazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
53. Ural, A. & Kılıç, İ.(2006). Bilimsel araştırma süreci ve SPSS ile analizi; SPSS 10.00 – 12.0 for Windows. Ankara: Detay Yayıncılık. pdf > Mart 2008
54. Mart 2008
55. Aralık 2008, Mayıs-Haziran 2009
56. 25 Haziran 2009.