HZ.PEYGAMBER’İN AİLE HAYATINDA EŞLER ARASI İLETİŞİMİN TEMEL İLKELERİ

Abstract

Keywords

• -

HZ.PEYGAMBER’İN AİLE HAYATINDA EŞLER ARASI İLETİŞİMİN TEMEL İLKELERİ

Öz

Bilgi ve iletişim teknolojilerinin hızla geliştiği günümüzde, hayatın her alanında iletişimin en önemli sorun haline gelmesi çağın ironisidir. İletişimsizlik, özellikle aile hayatında yalnızlık, huzursuzluk ve ayrılık gibi çok ciddi problemleri meydana getirmektedir. Toplumun temeli olan ailenin huzuru ise öncelikle eşler arasındaki sağlıklı ve kaliteli iletişime bağlıdır. Modern hayatımızda evlilik sorunlarının çoğu iletişimdeki olumsuzluktan ve beceriksizlikten kaynaklanmaktadır. Aile içi iletişimin sorunları, nedenleri ve çözüm yolları meselesi, günümüz insanının en önemli gündemi olmuştur. Araştırmada aile içi iletişim sorunlarına bir çözüm denemesi olarak, Kur’an’da inananlara “üsve-i hasene” “en güzel örnek” olarak takdim edilen Allah Rasûlü’nün aile hayatındaki eşler arası iletişim algısı, anlayışı ve süreci O’nun söz ve uygulamalarından örneklerle tespit edilmiştir. Hz. Peygamber’in huzurlu bir aile için eşler arası iletişimde ortaya koyduğu evrensel ilkeler açıklanmıştır. Hz. Peygamber’in aile hayatında olumlu ve kaliteli iletişimin tüm unsurlarını kullandığı, yüce ahlakı ve hayatıyla “huzurlu aile” ve “mutlu evlilik” konusunda Müslümanlara örnek olduğu, çağımızın iletişimsizlik sorununa çözümler sunduğu anlaşılmıştır

Anahtar Kelimeler

• Hz. Peygamber, Aile, Evlilik, Eş(ler), İletişim

Kaynakça

1. Abdurrahman, A. (1974). Hz. Muhammed’in Evlilik Hayatı. İstanbul: Şenyıldız Yay.
2. Afzalur Rahman (2003). Siret Ansiklopedisi, İstanbul.
3. Ağırman, Cemal (2006). “İdeal Bir Davranış Biçimi Olarak ‘Empati’ ve Hadislerde ‘Empati’ Örnekleri”, Cumhuriyet Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, c. X, sy: 2, s. 23-53
4. Ahmed b. Hanbel (1992). Müsned, İstanbul: Çağrı Yay.
5. Akgül, Muhittin (2011). Hz. Peygamber’in (s.a.s) Eşleriyle İlişkisi, Diyanet İlmi Dergi [Diyanet İşleri Başkanlığı Dergisi], 2011, c. XLVII, sy: 2, s. 91-116
6. Apaydın, H. (2001). “Aile İçi İletişimin Çocuğun Dinsel Gelişmesine Etkisi”. OMÜİFD, Samsun, 12-13, 319-337.
7. Ateş, A. O. (2000). Hadis Temelli Kalıp Yargılarda Kadın, İstanbul: Beyan Yay.
8. Avcı Erdemli, K. (2006). “Ailede İletişim”, Diyanet Aylık Dergi,187.

9. Aydın, M. A. (1989). “Aile” DİA. İstanbul: Türkiye Diyanet Vakfı Yay.
10. Baltaş, Z. ve Baltaş, A. (1997). Bedenin Dili İletişim Becerinizin Anahtarı, Sessiz Diliniz. İstanbul: Remzi Kitabevi.
11. Bardakoğlu, Ali (2000). “Kur’an ve Hukuk”, Kur’an ve Tefsir Araştırmaları I, İstanbul: Ensar Neşriyat.
12. Buhârî, Ebû Abdullah Muhammed b. İsmail, (1992). el-Câmiu’s-Sahîh, İstanbul: Çağrı Yay.,
13. Canan, İ. (2005). Aile Reisi ve Baba Olarak Hz. Peygamber, İstanbul: Rağbet Yay.
14. Cücelioğlu, D. (1996). İnsan İnsana. İstanbul: Remzi Kitabevi.
15. Çağrıcı, M. (2000). Nebevi Öğretide İdeal Birey, Toplum ve Devlet Hz. Peygamber’in Hayatından Davranış Modelleri. Ankara.
16. Dirican, N. (2006). Hz. Peygamber ve Aile İçi İletişim, (Basılmamış Yüksek Lisans Tezi) Cumhuriyet Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Sivas.
17. Dodurgalı, A. (1995). Eğitim Sosyolojisi. İstanbul: MÜİFAV.
18. Dökmen, Ü. (1996). Sanatta ve Günlük Yaşamda İletişim Çatışmaları ve Empati, İstanbul: Sistem Yay.
19. Dölek, Adem (2008). “Sünnet Işığında Aile İçi İletişimde Hz. Peygamber’in Örnekliği I”, Erzincan Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, c.I, sy.2, Erzincan.
20. ------, (2012). “Hadisler Işığında Mutluluğu Kazandıran Durumlardan Bazıları”, Erzincan Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, c.V, sy.1, Erzincan.
21. Ebu Dâvud, Süleyman b. el-Eş’as es-Sicistânî, (1992). es-Sünen, İstanbul:Çağrı Yay.
22. Erdil, K. (1991). Aile Okulu, Ankara: TDV Yay.
23. Erul, B. (2003). Hz. Peygamber’in İnsanlarla İletişiminde Beden Dilini Kullanımı Diyanet Aylık Dergi, 156.
24. Heysemî, Nureddin Ali b. Ebû Bekir (1967). Mecmeu’z-Zevâid ve Menbeu’l- Fevâid, Beyrut.
25. İbn Hacer, Ebu’I-Fadl b. Ali b. Hacer el-Askalâni, (1992). el-İsabe fi temyizi’s-Sahâbe, Daru’I-Cîl, Beyrut.
26. İbn Hazm (1961). el-Ahlak ve’s-Siyer fî Müdavati’n-nüfûs, Beyrut.
27. İbn Hibban, Muhammed b. Ahmed Ebu Hâtim, (1993). Sahîhu İbn Hibban, Beyrut:Müessesetü’r-Risâle.
28. İbn Hişâm, Abdulmelik b. Eyyüb el-Hımyerî, es-Siretü’n-Nebeviyye, Turâsu’l- İslam.
29. İbn Mâce, Ebû Abdullah Muhammed b. Yezid el-Kazvînî (1992). es-Sünen, İstanbul:Çağrı Yay.,
30. İbn Sa’d (trs.). Tabakatu’l-Kübra, Beyrut: Daru’s-Sadr.
31. Kara, Necati, (2001). “Bir Bildirişim Dizgesi Olarak Beden Dili (Bir Metin Olarak Beden Dili) –Kur’an Örneği”, Kur’an ve Dil –Dilbilim ve Hermenötik Sempozyumu, Erzurum. Bakanlar Matb.
32. Karataş, M. (2008). Hz. Peygamber’in Beden Dili. İstanbul: Nûn Yay.
33. Kâsânî, Ebû Bekir b. Mesud. (1986). Bedâi’u’s-Sanâi, Beyrut: Dâru’l- Kütübi’l-İlmiyye.
34. Kavuştu, Şura, (2006). Hz.Muhammed’in Aile Reisi Olarak Örnek Şahsiyeti, (Basılmamış Yüksek Lisans Tezi) S.Ü.S.B.E., Konya.
35. Kaya, C. (2003). Evlilikte Mutluluğun Sırları. Manisa: Renk Yay.
36. Kazıcı, Z. (1997). Hz. Muhammed’in Aile Hayatı ve Eşleri. İstanbul: MÜİFAV Yay.
37. Köknel, Ö. (1994). İnsanı Anlamak. İstanbul: Altın Kitaplar Yay.
38. Müslim, Ebu’l-Hüseyn İbnu’l-Haccâc el-Kuşeyrî, (1992). el-Câmiu’s-Sahîh, İstanbul: Çağrı Yay.
39. Nazlı, S. (2001). Aile Danışmalığı. Ankara.
40. Nesâi, Ebû Abdurrahman Ahmed b. Şuayb, (1992). es-Sünen, İstanbul:Çağrı Yay.
41. ------, (1998). Işratü’n-Nisâ, Kahire: Mektebetü’s-Sünne.
42. Önder, A. (2003). Ailede İletişim, Konuşarak ve Dinleyerek Anlaşalım. İstanbul: Morpa Kültür Yay.
43. Öz, İ. (2005). “Ailelerin Nefes Alması İçin Sevgiyi Unutmamaları Gerekir”, Diyanet Aylık Dergi, Ankara, sy: 177.
44. Özbek, A. (1995). Bir Eğitimci Olarak Hz. Muhammed, Esra Yay.
45. Özgüven, İ. E. (2000). Ailede İletişim ve Yaşam, Ankara.
46. Sağlam, B. (2003). Model İnsan Hz. Peygamber, İstanbul: Timaş Yay.
47. Sandıkçı, K. (1995). İslam’da Ailenin Önemi, İslam’da İnsan Modeli ve Hz. Peygamber Örneği, Kutlu Doğum Haftası. Ankara: Diyanet Vakfı Yay.
48. Sarıçam, İ. (2004). Hz. Peygamberimizin Çağımıza Mesajları. Ankara: TDV Yay.
49. Suyûti, Celâluddin Abdurrahman b. Ebî Bekir (2004). Câmiu’s-Sağîr min ehâdisi’l beşîri’n-nezîr, Beyrut, Dâru’l-Kütübi’l-İlmiyye.
50. eş-Şâmi, Muhammed b. Yusuf Salihî, (1993). Sübülü’l-Hüdâ ve’r-Reşâd, Daru’l-Kütü bi’l-İlmiyye, Beyrut.
51. Tirmîzî, Ebû İsâ Muhammed b. İsâ, (1992). es-Sünen, Thk. Muhammed Fuad Abdulbâki, İstanbul: Çağrı Yay.
52. Tutar, H. (2005) - Yıldız, K. (2005). Genel İletişim. Ankara: Seçkin Yay.
53. Türkmen, A. (1996). İslam İletişim Hukuku, Samsun.
54. Ünlü, Hatice, (2007). Sünnette Aile İçi İletişim, (Basılmamış Yüksek Lisans Tezi), M.Ü.S.B.E., İstanbul.
55. Yardım, A. (2002). Peygamberimizin Şemaili. İstanbul: Damla Yay.