TÜRKİYE'DE CUMHURİYETİN İLANIYLA BİRLİKTE YETİŞTİRİLECEK BİREYLERE KAZANDIRILMASI DÜŞÜNÜLEN TEMEL NİTELİKLER

Öz

Türkiye’de 1923 yılında Cumhuriyetin ilan edilmesiyle siyasi, toplumsal ve ekonomik anlamla yeni bir devlet ve yönetim şekli hakim olmuştur. Bu yeni devlette eğitim üzerinde önemle durulan konuların başında gelmektedir. Osmanlı İmparatorluğunun özellikle son 150 yılındaki değişme ve gelişmelerin ardından 1923 yılında Türkiye’de “Cumhuriyet Rejimi” ne geçişle birlikte, Türk toplumunda yeni devlet anlayışı doğrultusunda yetiştirilecek bireylere kazandırılması düşünülen temel niteliklerde önemli ve köklü değişimlerin meydana gelmesi, Türk Toplumunun içinden geçtiği sürecin doğal bir sonucu olarak görülmelidir. Cumhuriyet idaresinin, eğitim yoluyla yetiştirilecek bireylere kazandırılmasını düşündüğü temel nitelikler, dönemin eğitim politikaları doğrultusunda yeni nesillerden beklentilerini ve devletin hedeflediği yeni insan modelinin özelliklerini ortaya koymaktadır. Bu araştırma, Cumhuriyetin ilanıyla yeni devlette yetiştirilecek bireylere kazandırılmasını düşünülen temel nitelikleri belirlemeyi amaçlamıştır. Araştırmada, Cumhuriyetin ilanıyla yetiştirilecek bireylere kazandırılması düşünülen yirmi yedi adet temel nitelik tespit edilmiştir. Cumhuriyetin ilanıyla birlikte takip edilen eğitim politikaları ile yetiştirilecek bireylere kazandırılması düşünülen temel nitelikler arasında ciddi bir ilişki olduğu saptanmıştır.  

Anahtar Kelimeler

• Cumhuriyet,Eğitim,Nitelik,Birey

Kaynakça

1. Akyüz, Y. (2001). Türk Eğitim Tarihi. İstanbul: Alfa Yayınları.
2. Aytaç, K. (1984). Gazi M. Kemal Atatürk Eğitim Politikası Üzerine Konuşmalar. Ankara: Ankara Üniversitesi Basımevi.
3. Baran, T. A. (2010). Atatürk’ün Eğitim Düşüncesi. M. Alper Parlak (Ed.), Cumhuriyet Dönemi Eğitim Politikaları Sempozyumu, içinde (s. 13-34). Ankara: Korza Basım.
4. Bilhan, S. (1996). Eğitim Sosyolojisi. Ankara: Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Yayınları.
5. Fer, S. (2010). 1923 Yılından Günümüze Cumhuriyet Dönemi İlköğretim Programları Üzerine Bir İnceleme. M. Alper Parlak (Ed.), Cumhuriyet Dönemi Eğitim Politikaları Sempozyumu, içinde (s. 97-136). Ankara: Korza Basım.
6. Gelişli, Y. (2014). Eğitimin İşlevleri. M. Çağatay Özdemir (Ed.), Eğitim Bilimine Giriş, içinde (s. 31-52). Ankara: Pegem Akademi.
7. Güler, A. (2008). Eğitimin Tarihi Sosyal Felsefi Temelleri. Ankara: Punto Yayın.
8. Kalaycı, N. (2004). Cumhuriyet Döneminde İlköğretim. İstanbul: Milli Eğitim Bakanlığı Yayınları.

9. Karasar, N. (2009). Bilimsel Araştırma Yöntemi. Ankara: Nobel Yayın.
10. Kaya, Y.K. (1993). İnsan Yetiştirme Düzenimize Yeni Bir Bakış. Ankara: Bilim Yayınları.
11. Milli Eğitim Bakanlığı. (1946). Milli Eğitimle İlgili Söylev ve Demeçler. Ankara: Milli Eğitim Bakanlığı Basımevi.
12. Özodaşık, M. (1999). Cumhuriyet Dönemi Yeni Bir Nesil Yetiştirme Çalışmaları. Konya: Çizgi Yayınları.
13. Yıldırım, A. & Şimşek, H. (2013). Sosyal Bilimlerde Nitel Araştırma Yöntemleri. Ankara: Seçkin Yayıncılık.