CORE TENETS AND PRACTICES OF ATATURK’S DIPLOMATIC POLICY

Öz

Today, the development capacities of states are greatly affected by their ability to adapt to global dynamics and use them to achieve national goals; therefore, the question “What are the principles and goals of Turkish foreign policy?” emerges as an important concern. In this context, it becomes essential to investigate the questions “What were the goals and principles of Turkish foreign policy during Atatürk’s era? Can these goals and principles be applied today?” The most suitable branch of science to shed light on the discussed issues is history, because history is not an experience that is endured aimlessly. The comprehensive lessons provided by history equip us for both today’s and tomorrow’s applications. Effectively researching the past is equivalent to examining the present and the future. As a result, in order to make assessments, it is essential to first analyze the collapse of the Ottoman Empire, which formed the basis of the Turkish Revolution, and the reform initiatives and westernization efforts aimed at overcoming this decline. Atatürk, brought out the fact that modernization encompasses a wide range of changes and developmental issues that are fundamentally based on a change in mentality. This awareness significantly influenced the modernization efforts of the Ottoman Empire over the last two centuries. The process was similar to experiments conducted in laboratories, and through these experiments, it was possible to make a clearer distinction between right and wrong. When the new Turkish State was established, this wealth of experience was used extensively in formation of revolutionary principles.

Anahtar Kelimeler

• Atatürk
• Foreign Policy
• International Relations
• Fundamental Principles
• Türkiye.

ATATÜRK'ÜN DİPLOMATİK POLİTİKASININ TEMEL İLKELERİ VE UYGULAMALARI

Öz

Günümüzde devletlerin gelişme kapasiteleri, küresel dinamiklere uyum sağlama ve bunları ulusal hedeflere ulaşmak için kullanma kabiliyetlerinden büyük ölçüde etkilenmektedir; bu nedenle, “Türk dış politikasının ilke ve hedefleri nelerdir?” sorusu önemli bir endişe olarak ortaya çıkmaktadır. Bu bağlamda, “Atatürk döneminde Türk dış politikasının hedef ve ilkeleri nelerdi? Bu hedef ve ilkeler günümüzde de uygulanabilir mi?” sorularını araştırmak elzem hale gelmektedir. Tartışılan konuları aydınlatmaya en uygun bilim dalı tarihtir, çünkü tarih amaçsızca katlanılan bir deneyim değildir. Tarihin sağladığı kapsamlı dersler bizi hem bugünün hem de yarının uygulamaları için donatır. Geçmişi etkili bir şekilde araştırmak, bugünü ve geleceği incelemekle eşdeğerdir. Sonuç olarak, değerlendirmeler yapmak için öncelikle Türk Devrimi'nin temelini oluşturan Osmanlı İmparatorluğu'nun çöküşünü ve bu düşüşü aşmayı amaçlayan reform girişimlerini ve batılılaşma çabalarını analiz etmek esastır. Atatürk'ün öncülük ettiği modernleşmenin temelde zihniyetteki bir değişime dayanan geniş bir değişim ve gelişimsel sorun yelpazesini kapsadığı gerçeğinden ortaya çıkarmıştır. Bu farkındalık, Osmanlı İmparatorluğu'nun son iki yüzyıldır sürdürdüğü modernleşme çabalarını önemli ölçüde etkilemiştir. Süreç, laboratuvarlarda gerçekleştirilen deneylere benziyordu ve bu denemeler aracılığıyla doğru ile yanlış arasında daha net bir ayrım yapılmasına olanak sağlamıştır. Yeni Türk Devleti kurulurken, bu deneyim zenginliği devrimci ilkelerin oluşturulmasında kapsamlı bir şekilde kullanılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Atatürk
• Dış Politika
• Uluslararası İlişkiler
• Temel İlkeler
• Türkiye.

Kaynakça

1. Arı, Tayyar, Uluslararası İlişkiler Teorileri ve Dış Politika, Alfa Yayınları, İstanbul 2001.
2. Armaoğlu, Fahir, “Atatürk’ün Dış Politika İlkeleri”, Atatürk’ün Ölümünün 50. Yılı Sempozyumu, (31 Ekim-1 Kasım 1988), Ankara 1989, s.164.
3. Aydemir, Şevket Süreyya, İkinci Adam III. Cilt. Remzi Kitabevi, İstanbul, 1968.
4. Aydemir, Şevket Süreyya, Tek Adam Mustafa Kemal 1922-1938. Remzi Kitapevi. İstanbul, 2011.
5. Aykan, Mahmut Bali, Türk Dış Politika Anlayışı, (der.) Haydar Çakmak, Türk Dış Politikası (1918-2008), Platin. Ankara 2008.