LEH ÖĞRENCİLERİN TÜRKÇE YAZILI ANLATIMLARININ TUTARLILIK ÖLÇÜTLERİ BAĞLAMINDA DEĞERLENDİRİLMESİ
Öz
Türkçe öğrenen yabancılar için metin üretiminde yazma, konuşmaya göre daha
zorlayıcı bir beceri olarak görülmektedir. Öğrencilerin yazılı materyallerinin metin
değeri taşıması birtakım ölçütlere bağlıdır. Bu ölçütler; bağdaşıklık, tutarlılık,
amaçlılık, kabul edilebilirlik, bilgisellik, durumsallık ve metinler arasılıktır. Sıralanan
ölçütlerden bağdaşıklık ve tutarlılık metin düzeyine ilişkinken diğerleri okur temellidir.
Bu bağlamda metinsellik ölçütleri de temelde bir metnin en temel işlevi olan iletişime
gönderimde bulunmaktadır. Bir metnin iletişim işlevini yerine getirebilmesi için kendi
içinde bağdaşık ve tutarlı olması ön koşuldur. Öğrenciler tarafından oluşturulan
yazılı metinlerin de taşıması gereken özelliklerin başında bu iki temel unsur yer
almaktadır. Her bağdaşık yapı, tutarlılık özelliği göstermediği için böyle yapılar,
metin olarak nitelenemez. Tutarlılık, bir yapıya metin özelliği kazandıran ana öge
olarak açıklanabilir. Türkçe öğrenen yabancılarca üretilen yazılı metinlerin tutarlılık
özelliklerinin bilinmesi, öğrencilerin, bir iletişim birimi olarak yazılı metin üretme
beceri düzeyinin saptanmasını sağlamak, düzey bakımından geride olan öğrencilere
gerekli desteği vermek bakımından önemlidir. Öğrenci kompozisyonlarının
değerlendirilmesi noktasında nasıl bir yol izlenmesi gerektiği ya da öğrencilerin
gelişim düzeylerinin ne olduğu konusundaki sorunların ortaya konulmasına ilişkin bir
çalışmaya rastlanmamıştır. Bu bağlamdan hareketle çalışmanın amacı, öğrencilerin
kompozisyonlarında bir yapının metin olarak nitelenmesini sağlayan ölçütlerin
başında gelen tutarlılığa ne ölçüde dikkat ettiğini belirlemektir. Araştırmanın çalışma
grubunu Leh öğrenciler oluşturmaktadır. Verilerin toplanmasında nitel araştırmanın
imkânlarından yararlanılmış ve doküman incelemesi yöntemi kullanılmıştır. Toplanan
veriler, içerik analizine göre çözümlenmiştir, öğrencilerin ürettikleri metinlerden
hareketle tutarlılık konusunda yapılması gerekenler bağlamında birtakım önerilerde
bulunulmuştur.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Alan, Y. (1994), Lisan ve İnsan, İzmir, TÖV Yayınları.
- Arı, Ş. (2010), Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti’nde İlköğretimin İkinci Kademesinde Öğrenim Gören Yabancılara Türkçe Öğretimi Üzerine Bir Değerlendirme, Yayımlanmamış Doktora Tezi, Gazi Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
- Aydın, T. (2007), Arapça ve Türkçede Cümle Yapısı, Yabancılara Arapça Cümle Öğretimi -Karşıtsal Çözümleme, Yayımlanmamış Doktora Tezi, Gazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
- Bahar, M. A. (2014), “Lisansüstü Eğitimde Akademik Yazma ve Önemi”. International Journal of Language Academy, 2 (4), 209-233.
- Balemir, S. H. (2009), Yabancı Dil Konuşma Kaygısının Nedenleri ve Yabancı Dil Konuşma Kaygı Düzeyi ile Dil Yeterlilik Düzeyi Arasındaki İlişki, Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Bilkent Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
- Bölükbaş, F. (2011), “Arap Öğrencilerin Türkçe Yazılı Anlatım Becerilerinin Değerlendirilmesi, Turkish Studies, 6 (3), 1357-1367.
- Büyükikiz, K. K. (2011), Türkçeyi Yabancı Dil Olarak Öğrenenlerin Yazma Becerileri ile Öz Yeterlilik Algıları Arasındaki İlişki Üzerine Bir Araştırma, Yayımlanmamış Doktora Tezi, Gazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
- Büyükikiz, K.K. ve Hasırcı, S. (2013), “Yabancı Dil Olarak Türkçe Öğrenen Öğrencilerin Yazılı Anlatımlarının Yanlış Çözümleme Yaklaşımına Göre Değerlendirilmesi”, Ana Dili Eğitimi Dergisi, 1(4), 51-62.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
-
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yazarlar
Yayımlanma Tarihi
31 Aralık 2017
Gönderilme Tarihi
-
Kabul Tarihi
-
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2017 Cilt: 65 Sayı: 1