Çağdaş Örnekler İçerisinde: Adnan Menderes Demokrasi Müzesi

Müzecilik günümüzde, geleneksel ve çağdaş olarak ikiye ayrılmaktadır. Geleneksel müzelerin sanata, kültüre ve bilime dair bilgileri belgeleyerek koruma, sergileme fonksiyonunu üstlendiği, obje merkezli içe dönük bir yapı teşkil ettiği görülmüştür. Fakat çağdaş müzecilik ile birlikte kurumun işlev ve fonksiyonları yeni bir misyon kazanmış, eserlerin depolandığı ve sergilendiği mekân olmaktan çıkmıştır. Obje merkezli değil, ziyaretçiye dönük tasarımlarla kurgulanmıştır. Adnan Menderes Demokrasi Müzesi, 1950-1960 yılları arasında Başbakanlık yapan Adnan Menderes’in hayatını anlatan çağdaş, interaktif ve pedogojik bir özellik taşımaktadır. Yönetsel, mekânsal ve tasarımı ile dikkat çekmekte duyumsal, etkileşimci içerik, rehberlik hizmetleri, canlandırmaları, ses görüntü efektleri ile ziyaretçi çeşitliliğini artırmakta ve farklı yaş gruplarına hitap etmektedir. Sergi mekânları, sergileme yöntemleri, koleksiyonları ile ziyaretçileri öznelliğe davet etmekte ve adeta menderes deseni oluşturan bina zemini ile gerçeklik perdesi aralamaktadır. Ayrıca hikâyesinin de mekân ve bina ile özdeşleştiği görülmektedir. Çalışma kapsamında; obje, mekân ve ziyaretçiyi bütünleşik bir yaklaşımla bir araya getiren, teoriye ve pratiğe yönelik köklü değişimleri içerisinde barındıran müessesenin; dış mekânı, restoranı, satış birimleri, ziyaretçiyi içerinin konseptine hazırlayan geçiş mekânı, iç mekânı, iç mekânın bölümleri, karşılama mekânı, sergi mekânı, çok amaçlı salonu, kütüphanesi ele alınacak, yapılan etkinlikler, basın haberleri, akademik toplantılar ve yayınlar sıcak intibahlar bölümünde değerlendirilecektir. Bu çalışmanın amacı, depolama yöntemlerinin kullanıldığı geleneksel anlayıştan farklı olarak, çağdaş mimari örneklemi oluşturan mekânın tasarımını, sergi yöntemini, içeriklerini, ziyaretçinin sosyalleşmesini sağlayan tesislerini araştırma ortamı kapsamında analiz etmek, kurulacak olan çağdaş müzelere de modern yaklaşımlarıyla fikir sağlayacak bir kaynak oluşturmaktır.