Üniversite Öğrencilerinin Fiziksel Aktivite Düzeylerinin Belirlenmesi

Öz

Bu araştırma özel yetenek sınavı ile öğrenci alan bölümlerde eğitim gören üniversite gençliğinin fiziksel aktivite düzeylerini belirlemek amacıyla gerçekleştirilmiştir. Araştırmaya Selçuk Üniversitesine ait özel yetenekle öğrenci kabul eden Spor Bilimleri Fakültesi (n=258), Güzel Sanatlar Fakültesi (n=210) ve Dilek Sabancı Devlet Konservatuvarında (n=55) öğrenim gören toplam 523 öğrenci gönüllü olarak katılmıştır. Deneklerin fiziksel aktivite düzeyini belirlemek amacıyla Uluslararası Fiziksel Aktivite Anketi (UFAA) kısa formu kullanılmıştır. Fiziksel aktivite düzeylerinin diğer değişkenler ile anlamlı düzeyde ilişkisinin olup olmadığı ki-kare analizi ile incelenmiştir. Analizler SPSS 20.0 yazılımı ile %95 güven düzeyinde yapılmıştır. Katılımcıların %23,3’ünün inaktif, %48,6’sının minimum aktif, %28,1’inin ise çok aktif olduğu tespit edilmiştir. Tüm gruplardaki erkek katılımcıların yüksek şiddette fiziksel aktivite ve toplam fiziksel aktivite puanları kadınlara göre daha yüksek bulunmuştur. Spor Bilimleri Fakültesi ve Dilek Sabancı Devlet Konservatuvarı bölümlerinde okuyan kadınların ise orta şiddette fiziksel aktivite puanları erkeklere göre daha yüksek bulunmuştur. Sonuç olarak, fiziksel aktivite düzeylerinin bölümlere göre değiştiği ve erkeklerin kadınlara göre daha yüksek fiziksel aktive düzeylerine sahip olduğu söylenebilir.

Anahtar Kelimeler

• Fiziksel aktivite düzeyi,üniversite öğrencileri

Kaynakça

1. Akova, İ. (2016). 20 yaş üstü erişkinlerde uyku süresi kalitesi fiziksel aktivite düzeyi ve bazı antropometrik ölçümler arasındaki ilişkiler. Uzmanlık tezi, Cumhuriyet Üniversitesi, Tıp Fakültesi, Halk Sağlığı Anabilim Dalı, Sivas.
2. Balcı, V. (2003). Ankara’daki Üniversite Öğrencilerinin Boş Zaman Etkinliklerine Katılımlarının Araştırılması, Milli Eğitim, Kültür ve Sanat Dergisi, 158, 161-173.
3. IPAQ. (2005). Guidelines For Data Processing and Analysis of the International Physical Activity Questionnaire (IPAQ). Short and Long Forms, Available fromfile:///C:/Users/asus/Downloads/scoring_protocol%20(1).pdf
4. Kızar, O. vd. (2016). Üniversite öğrencilerinin fiziksel aktivite düzeylerinin incelenmesi. Marmara University Journal of Sport Science, 1 (1), 63-74.
5. Mutlu, İ. (2008). Egzersiz Yapan Kişilerin Boş Zamanlarına Yönelik Tutumları Üzerine Bir Araştırma: Kayseri İli Örneği, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Niğde Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Niğde.
6. Menteş, E. vd. (2011). Adolesan dönemde obezite ve egzersiz. Uluslararası İnsan Bilimleri Dergisi, 8 (2), 963-977.
7. Murathan, F. (2013). Üniversite öğrencilerinde obezite sıklığı, fiziksel aktivite düzeyi ve sağlıklı yaşam biçimi davranışlarının incelenmesi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Fırat Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Beden Eğitimi ve Spor Anabilim Dalı, Elazığ.
8. Öztürk, M. (2005). Üniversitede eğitim-öğretim gören öğrencilerde uluslararası fiziksel aktivite anketinin geçerliliği ve güvenirliği ve fiziksel aktivite düzeylerinin belirlenmesi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Hacettepe Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Ankara.

9. Özüdoğru, E, (2013). Üniversite personelinin fiziksel aktivite düzeyi ile yaşam kalitesi arasındaki ilişkinin incelenmesi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Beden Eğitimi ve Spor Öğretimi Programı, Burdur.
10. Pate, R. R. vd. (1995). Physicial activity and public health. a recommendation from the centers for disease control and prevention and the American Colloge of Sports Medicine. The Journal of The American Medical Association, 273, 402–407.
11. Robison, J. ve Mıller, W. C. (2004). Exercise, physical activity, weight and health. Health at Every Size, 18(4), 49-50.
12. Powers, S. (2014). Exercise physiology: Theory and application to fitness and performance. McGraw-Hill Higher Education.
13. Savcı, S. vd. (2006). Üniversite öğrencilerinin fiziksel aktivite düzeyleri. Türk Kardiyol Dern Arş, 34, 166-172.
14. Şahin, M. vd. (2017). Spor bilimleri fakültesi öğrencilerinin fiziksel aktivite düzeyleri (İstanbul Üniversitesi Örneği). Spor Eğitim Dergisi, 1(1), 26-33.
15. Şahin, Z. (2002). Ergenlerde fiziksel aktivite düzeylerinin belirlenmesi. Bilim Uzmanlığı Tezi, Hacettepe Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Ankara.USDHHS (United States Department of Health and Human Services) (2000). Healthy People 2010,2nd ed, Washington D.C: US Government Printing Office.