Investigation of the Relationship Between Time Management Behaviors and Leisure Attitudes of Karate Referees in Terms of Demographic Variables

Abstract

The efficient use of leisure time by referees working in intense competition tempo makes important contributions to both their personal development and the effectiveness of the sports branch in which they work. The aim of this study is to examine the relationship between time management behaviors and leisure time attitudes of karate referees. The study group of the research consists of 301 referees who are actively engaged in refereeing in the Türkiye Karate Federation, 126 female and 176 male, 126 candidate-regional-national-international. The Time Management Questionnaire (TMQ) and the Leisure Attitude Scale (LAS) were applied to the volunteer referees participating in the study. The findings were discussed in the perspective of leisure time attitude and time management behaviors. Frequency, mean, standard deviation, Pearson Correlation, ANOVA and MANOVA tests were used to analyze the data. The Cronbach Alpha internal consistency coefficient of this study was calculated as 0.98 for LAS and 0.91 for TMQ. The findings were discussed and interpreted in the light of the literature. As a result of the analyses, it was seen that there was a significant difference only in the "behavioral" sub-dimension in terms of "leisure time evaluation status". When the results are examined, it is revealed that in the behavioral sub-dimension, where a significant difference was detected, it is revealed that they evaluate their leisure time by reading newspapers, magazines and books and participating in art activities. It was determined that there were significant differences in terms of "gender, age, marital status, educational status, level of refereeing, weekly leisure time sufficiency, and leisure time evaluation status" variables in the sub-dimensions of the LAS. When the relationship between the sub-dimensions of the LAS and the TMQ was examined, it was concluded that there was a significant negative relationship between time wasters and the sub-dimensions of the LAS. It was concluded that as long as the referees continue time traps and time-wasting habits, there is a decrease in their leisure time attitudes.

Keywords

• Time Management
• Leisure Time Attitude
• Karate Referee

Karate Hakemlerinin Zaman Yönetimi Davranışları ile Serbest Zaman Tutumları Arasındaki İlişkinin Demografik Değişkenler Açısından İncelenmesi

Öz

Yoğun müsabaka temposunda görev alan hakemlerin serbest zamanlarını verimli değerlendirmeleri, hem kişisel gelişimleri hem de görev aldıkları spor branşının etkinliği açısından önemli katkılar sağlamaktadır. Karate hakemlerinin zaman yönetimi davranışları ile serbest zaman tutumları arasındaki ilişkiyi incelemek bu araştırmanın amacını oluşturmaktadır. Araştırmanın çalışma grubunu, Türkiye Karate Federasyonu’nda aktif olarak hakemlik ile uğraşan aday-bölge-milli-uluslararası 126 kadın 176 erkek toplam 301 hakemden oluşmaktadır. Araştırmaya katılan gönüllü hakemlere Zaman Yönetimi Ölçeği (ZYÖ) ve Boş Zaman Tutum Ölçeği (BZTÖ) uygulanmıştır. Ulaşılan bulgular serbest zaman tutum ve zaman yönetimi davranışları perspektifinde tartışılmıştır. Elde edilen verilerin analizinde; frekans, ortalama, standart sapma, Pearson Corelation, ANOVA ve MANOVA testi kullanılmıştır. Bu çalışmanın Cronbach Alpha iç tutarlılık katsayısının BZTÖ için 0,98, ZYÖ için 0,91 olarak hesaplanmıştır. Elde edilen bulgular literatür eşliğinde tartışılarak yorumlanmıştır. Yapılan analizler sonucunda BZTÖ “serbest zaman değerlendirme durumu” açısından sadece “davranışsal” alt boyutunda anlamlı farklılaştığı görülmüştür. Sonuçlar incelendiğinde anlamlı farkın tespit edildiği davranışsal alt boyutta serbest zamanlarını gazete, dergi ve kitap okuyarak, sanat etkinliklerine katılarak değerlendirdikleri ortaya çıkmaktadır. ZYÖ alt boyutlarında “cinsiyet, yaş, medeni durum, eğitim durumu, hakemlik kademesi, haftalık serbest zaman yeterliliği, serbest zaman değerlendirme durumu” değişkenleri açısından anlamlı farklılıkların olduğu tespit edilmiştir. BZTÖ ve ZYÖ alt boyutlarında ki ilişki incelendiğinde zaman harcattırıcılar ile BZTÖ alt boyutları arasında anlamlı düzeyde negatif yönlü bir ilişki olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Hakemlerin zaman tuzaklarından ve zaman kaybettirici alışkanlıklara devam ettiği sürece serbest zaman tutumlarında da azalma meydana geldiği sonucuna ulaşılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Zaman Yönetimi
• Serbest Zaman Tutumu
• Karate Hakemi

Kaynakça

1. Akgül, B. M., & Gürbüz, B. (2011). Serbest Zaman Tutum Ölçeği: Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması. Gazi Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 16(1), 37–43.
2. Akyüz, H., & Türkmen, M. (2016). Üniversite Öğrencilerinin Boş Zaman Faaliyetlerine Yönelik Tutumlarının İncelenmesi: Bartın Üniversitesi Örneği. International Journal of Sport Culture and Science, 4(Special Issue 1), 340–357.
3. Alay, S. & Kocak, S. (2002). Validity and Reliability of Time Management Questionnaire. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 22(22), 9-13.
4. Aydoğan, İ. & Gündoğdu, F. B. (2006). Bayan Öğretim Elemanlarının Boş Zamanlarını Değerlendirme Etkinlikleri. Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 2, 217-232.
5. Balkan, N. (2019). Rekreasyon Bölümünde Okuyan Öğrencilerin Yaşam Doyumlarının, Boş Zaman Tutumlarına Etkisinin İncelenmesi (Muğla Sıtkı Koçman Üniversitesi Örneği). [Yüksek Lisans Tezi] Muğla Sıtkı Koçman Üniversitesi.
6. Brittanica Dictionary. (2025). Brittanica Dictionary içinde. “referee”. Erişim 21 Ocak, 2025, https://www.britannica. com/dictionary/referee
7. Büyüköztürk, Ş. (2011). Sosyal Bilimler İçin Veri Analizi El Kitabı- İstatistik, Araştırma Deseni, SPSS Uygulamaları ve Yorum (15. Baskı). Pegem Akademi.
8. Caz, Ç. & Tunçkol, H. M. (2015). Beden Eğitimi Öğretmenlerinin Zaman Yönetimi Becerilerinin İncelenmesi. Spor ve Performans Araştırmaları Dergisi, 6(2), 91-100. https:// doi.org/10.17155/spd.18730

9. Çakır, E., & Harmandar Demirel, D. (2018). Üniversite Öğrencilerinin Serbest Zaman Yönetimleri ile Yalnızlık Düzeyleri Arasındaki İlişki. The Journal of Social Science, 5(30), 452-464. https://doi.org/10.16990/SOBIDER.4565
10. Çelik, Z. (2014). Ankara Polis Koleji Öğrencilerinin Boş Zaman Aktivitelerine Yönelik Tutumlarının İncelenmesi. [Yüksek Lisans Tezi] Gazi Üniversitesi.
11. Çetiner, İ. N. (2021). Futbol Hakemlerinin Serbest Zaman İlgilenimleri İle Karar Verme Düzeyleri Arasındaki İlişkinin İncelenmesi. [Yüksek Lisans Tezi], Sakarya Uygulamalı Bilimler Üniversitesi.
12. Dalli, M. (2014). The University Students Time Management Skills in Terms of Their Academic Life Satisfaction and Academic Achievement Levels. Educational Research and Reviews, 9(20), 1090-1096 https://doi.org/10.5897/ ERR2014.1885
13. Demirtaş, H. & Özer N. (2007). Öğretmen Adaylarının Zaman Yönetimi Becerileri ile Akademik Başarısı Arasındaki İlişkisi. Eğitimde Politika Analizleri ve Stratejik Araştırmalar Dergisi. 2(1), 34-47.
14. Erdem, R., Pirinçci, E., & Dikmetaş, E. (2005). Üniversite Öğrencilerinin Zaman Yönetimi Davranışları ve Akademik Başarı ile İlişkisi. Manas Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 7(14), 167-177.
15. Erdul, G. (2005). Üniversite Öğrencilerinin Zaman Yönetimi Becerileri ile Kaygı Düzeyleri Arasındaki İlişki. [Yüksek Lisans Tezi] Uludağ Üniversitesi.
16. Farsak, K. (2020). Özel Okullarda Çalışan Okul Öncesi Öğretmenlerinin Zaman Yönetimi Becerileri ile İş Doyumları Arasındaki İlişki. [Yüksek Lisans Tezi] Başkent Üniversitesi.
17. Field, A. (2009). Discovering Statistics Using SPSS (2nd ed.). Artmed.
18. Fraenkel, Jack R. & Wallen, Norman E. (2009). How to Design and Evaluate Research in Education (7th ed.). McGraw-Hill.
19. George, D., & Mallery, M. (2010). SPSS for Windows Step By Step: A Simple Guide and Reference (17.0 update). Pearson.
20. Güleryüz, S., Esentaş, M., Yıldız, K., & Güzel, P. (2020). Sosyal İzolasyon Sürecindeki Bireylerin Serbest Zaman Değerlendirme Biçimleri: Sosyal Medya Kullanım Amaçları ile Sosyal Medya Bağımlılığı İlişkisinin İncelenmesi. FOCUSS Spor Yönetimi Araştırmaları Dergisi, 1(1), 31-45. https://doi.org/10.16992/focuss.760351
21. Işıkgöz, M. E., Gürbüz, P. G., & Esentaş, M. (2021). Üniversite Öğrencilerinin Boş Zaman Yönetimlerinin Çeşitli Değişkenler Açısından İncelenmesi. Uluslararası Güncel Eğitim Araştırmaları Dergisi, 7(1), 413-429. https:// doi.org/10.16992/intjces.918396
22. Karaküçük, S. (2014). Rekreasyon: boş zamanları değerlendirme. (Geliştirilmiş 7. Baskı) Gazi Kitabevi.
23. Karaman M., Ayyıldız T., Okan İ., & Yaman M. (2016) Rekreatif Dans Aktivitelerine Katılan Bireylerin Mutluluk, Boş Zaman Tutumu ve Yaşam Tatmini Düzeylerinin ve Aralarındaki İlişkinin İncelenmesi. Uluslararası Hakemli Akademik Spor Sağlık ve Tıp Bilimleri Dergisi, 21, 75-93. https:// doi.org/10.17363/sstb.20162124009
24. Karasar, N. (2005). Bilimsel Araştırma Yöntemi: Kavramlar, İlkeler, Teknikler (17. baskı). Nobel Yayıncılık.
25. Korkutata, A., Halis, M., & Özavcı, R. (2019, Kasım 5–7). Kamu Sektöründe Çalışan Personellerin Boş Zaman Tutumlarının İncelenmesi [Bildiri sunumu]. Bilge Kağan 2nd International Science Congress, Ankara, Türkiye.
26. Kuş, E. (2009). Nicel-Nitel Araştırma Teknikleri (3. baskı). Anı Yayıncılık.
27. Özkurt, E. (2018). The Role of Burnout on The Relationship Between Time Management and Job Satisfaction. [Yüksek Lisans Tezi] Yedıtepe Üniversitesi.
28. Pala, A., Biner, M., Öncen, S., & Kargün, M. (2015). Futbol Tenisi Sporcularının Boş Zaman Aktivitelerine Yönelik Tutumların İncelenmesi. Uluslararası Spor Egzersiz ve Antrenman Bilimi Dergisi, 1(2), 77-82. https://doi.org/ 10.18826/ijsets.68003
29. Teaff, J. E. (1975). An Elderly Leisure Attitude Schedule. Distributed by ERIC Clearinghouse.