EDUCATION EXPENDITURES AND ECONOMIC GROWTH RELATIONSHIP: BOUNDS TEST APPROACH

Öz

Education which is a priority concern for all sections of society is one of the important expenditure items in the context of public services. Especially in the developing countries the amount of education in the budget has not been sufficient. To eliminate this situation which is one of the biggest obstacles in front of economic growth, social and cultural developing, there is need to increase the expenditures on education. In this study, it has been aimed to analyze the relationship between economic growth and education expenditures for Turkey. To this end, the bounds test is used and it has been concluded that education expenditures affect economic growth positively only in the short term

Anahtar Kelimeler

• Education Expenditures, Economic Growth, Human Capital

EĞİTİM HARCAMALARI VE EKONOMİK BÜYÜME İLİŞKİSİ: SINIR TESTİ YAKLAŞIMI

Öz

Sosyal anlamda toplumun tüm kesimlerini öncelikli olarak ilgilendiren eğitim, kamu hizmetleri bağlamında en önemli harcama alanları arasında yer almaktadır. Eğitim, özellikle gelişmekte olan ülkelerde gerek bütçedeki miktarı, gerekse bakış açısı yönünden yıllarca çok geri planda bırakılmıştır. Toplumların yönetsel, ekonomik, sosyal ve kültürel gelişimi önündeki en büyük engel olarak duran olumsuz tabloyu ortadan kaldırabilmek için, eğitimin tüm alanlarına büyük önem vermek ve bu bağlamda eğitim alanında önemli yatırımlar ve harcamalar yapmak gerekmektedir. Bu çalışmada, Türkiye için ekonomik büyüme ile eğitim harcamaları arasındaki ilişkinin analiz edilmesi amaçlanmıştır. Bu amaçla, eşbütünleşmeye sınır testi yaklaşımı kullanılmış ve sadece kısa dönemde eğitim harcamalarının ekonomik büyüme üzerinde olumlu etkisi olduğu sonucuna varılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Eğitim Harcamaları, Ekonomik Büyüme, Beşeri Sermaye

Kaynakça

1. Acar, Y. (2008), İktisadi Büyüme ve Büyüme Modelleri, 5. Baskı, Bursa: Dora Yayıncılık.
2. Aghion, P. ve P. Howitt (1999), Endogenous Growth Theory, Third Printing, MIT Press.
3. Alam, I. ve R. Quazi (2003), “Determinants of Capital Flight: an econometric case study of Bangladesh”,
4. International Review of Applied Economics, 17 (1), 85-103. Arrow, K. J. (2000), “Observations on Social Capital”, Ed. Partha Dasgupta, Ismail Serageldin, Social Capital: A
5. Multifaceted Perspective, Washington, D.C.: World Bank, 3-5. Arrow, K. J. (1962), “The Economic Implications of Learning By Doing”, The Review of Economic Studies, 29 (3), 155-173.
6. Bahmani-Oskooee, M. M. ve G. G. Goswami (2003), “A disaggregated approach to test the J-Curve phenomenon: Japan versus her major trading partners”, Journal of Economics and Finance, 27 (1), 102-113.
7. Bardsen, G. (1989), “Estimation of Long Run Coefficients in Error Correction Models”, Oxford Bulletin of
8. Economics & Statistics, 51 (3), 345-350. Barro, R. J. (2002), “Education as a Determinant of Economic Growth”, Ed. Edward P. Lazear, Education in the Twenty-first Century, 9-24.

9. Barro, R. J. (1997), Macroeconomics, Fifth Edition, MIT Press.
10. Becker, G. S. (1993), Human Capital: A Theoretical and Empirical Analysis with Special Reference to
11. Education, Third Edition, Chicago: University of Chicago Press. Becker, G. S. (2002), “The Age of Human Capital”, Ed. Edward P. Lazear, Education in the Twenty-first Century, 3-8.
12. Coleman, J. S. (2000), “Social Capital in the Creation of Human Capital”, Ed. Partha Dasgupta, Ismail
13. Serageldin, Social Capital: A Multifaceted Perspective, Washington, D.C.: World Bank, 13-39. Çağlayan, E. (2006), “Enflasyon, Faiz oranı ve Büyümenin Yurtiçi Tasarruflar Üzerindeki Etkileri”, Marmara
14. Üniversitesi İ.İ.B.F. Dergisi, 21 (1), 423-438. Erdoğdu, M. M. (2002), “Kamusal Niteliği Bağlamında Türkiye ve Güney Kore’de Eğitimin Finansmanı”,
15. Türkiye’de 1980 Sonrası Mali Politikalar, XVI. Türkiye Maliye Sempozyumu (28-31 Mayıs 2001, Antalya), Manisa, 321-349.
16. Erdoğdu, M. M. (2002), “Beşeri Sermaye-İktisadi Kalkınma İlişkisi”, İktisat’ın Dama Taşları: Ekoller
17. Kavramlar-İz Bırakanlar II, İstanbul: İÜ İktisat Fakültesi Mezunları Cemiyeti, 64-74. Ertek, T. (Ocak 2006), Temel Ekonomi (Basından Örneklerle), 1. Baskı, İstanbul: Beta Basım Yayım Dağıtım.
18. Fukuyama, F. (2000), Social Capital and Civil Society, IMF Working Paper.
19. Greene, W. H. (2003), Econometric Analysis, Fifth Edition, USA: Prentice Hall.
20. Hiç, M. (1994), Büyüme ve Gelişme Ekonomisi, Gözden Geçirilmiş ve Genişletilmiş Yeni Baskı, İstanbul: Filiz Kitabevi.
21. Jones, C. I. (2001), İktisadi Büyümeye Giriş, Çev. Sanlı Ateş, İsmail Tuncer, Birinci Basım, İstanbul: Literatür Yayıncılık.
22. Keeley, B. (2007), Human Capital: How what you know shapes your life, OECD Insights.
23. Kibritçioğlu, A. (1998), “İktisadi Büyümenin Belirleyicileri ve Yeni Büyüme Modellerinde Beşeri Sermayenin
24. Yeri”, Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi Dergisi, 53 (1-4), 207-230. Lucas Jr., Robert E. (1988), "On the Mechanics of Economic Development”, Journal of Monetary Economics, 22 (1), 3-42.
25. Mankiw, N. G. (2009), Makroekonomi, Çeviri Ed. Ömer Faruk Çolak, 1. Basım, Ankara: Eflatun Yayınevi.
26. Narayan, P. K. (2005), “The saving and investment nexus for China: evidence from cointegration tests”, Applied Economics, 37 (17), 1979-1990.
27. Narayan, P. K.ve R. Smyth (2006), “What Determines Migration Flows from Low-Income to High-Income
28. Countries? An Empirical Investigation of Fiji-U.S. Migration 1972-2001”, Contemporary Economic Policy, 24 (2), 332-342.
29. Narayan, P. K. ve S. Narayan (2005), “Estimating income and price elasticities of imports for Fiji in a cointegration framework”, Economic Modelling, 22 (3), 423-438.
30. National Education Association Research Division (1995), How Education Spending: Matters to Economic
31. Development, Washington, D.C. Pesaran, M. H. ve B. Pesaran (1997), Working with Microfit 4.0: Interactive Econometric Analysis, http://www.oup.com/Oxford University Press.
32. Pesaran, M. H., Y. Shin ve R. J. Smith (2001), “Bounds Testing Approaches to the Analysis of Level
33. Relationships”, Journal of Applied Econometrics, 16 (3), 289-326. Romer, Paul M. (1986), “Increasing Returns and Long-Run Growth”, The Journal of Political Economy, 94 (5), 1002-1037.
34. Rebelo, Sergio (1991), “Long-Run Policy Analysis and Long-Run Growth”, The Journal of Political Economy, 99 (3), 500-521.
35. Rostow, W. W. (1999), İktisadî Gelişmenin Merhaleleri, Çev. Erol Güngör, Ötüken Neşriyat.
36. Shaw, G. K. (1997), “Policy Implications of Endogenous Growth Theory”, A Macroeconomics Reader, Ed.
37. Brian Snowdon, Howard R. Vane, London and New York: Routledge, 616-627. Snowdon, B. ve H. R. Vane (2003), An Encyclopedia of Macroeconomics, Edward Elgar Publishing.
38. Solow, R. M. (1997), Learning from ‘Learning By Doing’: Lessons For Economic Growth, USA: Stanford University Press.
39. Soubbotina, T. P. (2004), Beyond Economic Growth: An Introduction to Sustainable Development, WBI
40. Learning Resources Series, Second Edition, Washington, D.C.: World Bank. Turan, T. (2008), İktisadi Büyüme Teorisine Giriş, Birinci Basım, İstanbul: Yalın Yayıncılık.
41. Turner, J. H. (2000), “The Formation of Social Capital”, Social Capital: A Multifaceted Perspective, Ed. Partha
42. Dasgupta, Ismail Serageldin, Washington, D.C.: World Bank, 94-146. UNESCO-UIS/OECD (2005), Education Trends in Perspective: Analysis of the World Education Indicators.
43. Ülgener, S. F. (1991), Millî Gelir, İstihdam ve İktisadî Büyüme, Yeniden Gözden Geçirilmiş Yedinci Basım,
44. İstanbul: Der Yayınları. Ünsal, E. M. (2007), İktisadi Büyüme, Birinci Baskı, Ankara: İmaj Yayıncılık.
45. Üstünel, B. (2000), Ekonominin Temelleri, Sekizinci Bası, İstanbul: Dünya Yayınları.
46. Voyvoda, E. ve E. Yeldan (2003), “Eğitim Yönlü Bir Endojen Büyüme Modelinde Türkiye Ekonomisi İçin Borç
47. İdaresi Alternatiflerinin Analizi”, Der. Ahmet H. Köse, Fikret Şenses, Erinç Yeldan, İktisat Üzerine Yazılar II: İktisadi Kalkınma, Kriz ve İstikrar (Oktar Türel’e Armağan), 2. Baskı, İstanbul: İletişim Yayınları, 363-400. Yay, G. (2003), “Büyümenin Determinantları”, İktisat’ın Dama Taşları: Ekoller-Kavramlar-İz Bırakanlar III,
48. İstanbul: İÜ İktisat Fakültesi Mezunları Cemiyeti, 124-142. Yılmaz, G. A. (2006), OECD Ülkeleri ve Türkiye'de Sosyal Devlet ve Sosyal Harcamalar, İstanbul: Arıkan Yayıncılık.