Araştırma Makalesi

Su Kullanımı Farkındalığı, Sorumluluğu ve Doğayla İlişkinin Su Ayak İzi ile Sorumlu Tüketim Davranışlarına Etkisi

Cilt: 8 Sayı: 2 30 Ekim 2025
PDF İndir
EN TR

Su Kullanımı Farkındalığı, Sorumluluğu ve Doğayla İlişkinin Su Ayak İzi ile Sorumlu Tüketim Davranışlarına Etkisi

Öz

Su kıtlığının gün geçtikçe artması tüketicilerin su kullanımına yönelik farkındalıklarının, sorumluluk algılarının ve tüketim davranışlarının irdelenmesini gerekli kılmıştır. Bu doğrultuda, araştırmanın amacı tüketicilerin su kullanımına yönelik farkındalıklarının, sorumluluk algılarının ve doğayla ilişkili olma durumlarının su ayak izi algılarındaki ve sorumlu tüketim davranışlarındaki rolünü incelemektir. Çevrim içi anket ve kolayda örnekleme yöntemi ile 18 yaş ve üstü 220 katılımcıdan veri toplanmıştır. Kısmi en küçük kareler yapısal eşitlik modellemesi ile doğrudan ve dolaylı etkilerin anlamlılığı test edilmiştir. Çalışma sonucunda, tüketiciler çok fazla su kullanmanın yarattığı sonuçlar hakkında farkındalığa sahip olduklarında su kullanımına yönelik sorumluluk duyguları ve su ayak izi algıları artmaktadır. Çok fazla su kullanımına ilişkin sorumluluk duyguları tüketicilerde su ayak izi algılarını artırmakta ve onları ekolojik ve sosyal açıdan sorumlu tüketime yönlendirmektedir. Tüketicilerin doğayla ilişkili olma ve çok fazla su kullanmanın yarattığı sonuçlar hakkında farkında olma düzeyleri arttıkça suya yönelik sorumluluk algıları artmakta, bu sorumluluk duygusu onları sorumlu tüketime yönlendirmektedir. Çok fazla su kullanmanın yarattığı sonuçlar hakkında farkındalık sorumlu tüketim davranışı için yeterli değildir. Bunun için tüketicilerin su kullanımında bireysel olarak da sorumlu olduklarına inanmaları gerekmektedir. Diğer bir sonuca göre ise tüketicilerin doğayla ilişkili olma durumları su ayak izi algılarını artırarak onları sosyal açıdan sorumlu tüketime yönlendirmektedir.

Anahtar Kelimeler

Su Kullanımı Farkındalığı , Sorumluluk , Doğayla İlişkili Olma , Su Ayak İzi , Sorumlu Tüketim

Kaynakça

  1. Akçakese, A., Demirel, M., Yolcu, A. F., Gümüş, H., Ayhan, C., Sarol, H., ... & Stoica, L. (2024). Nature relatedness, flow experience, and environmental behaviors in nature-based leisure activities. Frontiers in Psychology, 15, 1397148.
  2. Aldaya, M. M., Chapagain, A. K., Hoekstra, A. Y., & Mekonnen, M. M. (2012). The water footprint assessment manual: Setting the global standard. Routledge.
  3. Avkiran, N. K. (2018). Rise of the partial least squares structural equation modeling: An application in banking. In N. K. Avkiran, & C. M. Ringle (Eds.), Partial least squares structural equation modeling: Recent advances in banking and finance (s. 129). Springer.
  4. Bagozzi, R. P., & Yi, Y. (1988). On the evaluation of structural equation models. Journal of The Academy of Marketing Science, 16(1), 74-94.
  5. Baylan, E. (2009). Doğaya ilişkin inançlar, kültür ve çevre sorunları arasındaki ilişkilerin kuramsal bağlamda irdelenmesi. Ankara Üniversitesi Çevrebilimleri Dergisi, 1(2), 67-74.
  6. Bayraktar, E. D. (2024). Kültür boyutları ile İslami dindarlık düzeyinin çevre dostu ürün satın alma davranışına etkisi. Alanya Akademik Bakış, 8(3), 716-734.
  7. Brislin, R. W., Lonner, W. J., & Thorndike, R. M. (1973). Cross-cultural research methods. John Wiley.
  8. Buerke, A., Straatmann, T., Lin-Hi, N., & Müller, K. (2017). Consumer awareness and sustainability-focused value orientation as motivating factors of responsible consumer behavior. Review of Managerial Science, 11(4), 959-991.
  9. Čapienė, A., Rūtelionė, A., & Krukowski, K. (2022). Engaging in sustainable consumption: Exploring the influence of environmental attitudes, values, personal norms, and perceived responsibility. Sustainability, 14(16), 10290.
  10. Chin, W.W. (2010). How to write up and report PLS analyses. In V. Esposito Vinzi, W. Chin, J. Henseler, & H. Wang (Eds.), Handbook of partial least squares. Springer.

Kaynak Göster

APA
Saral, İ. (2025). Su Kullanımı Farkındalığı, Sorumluluğu ve Doğayla İlişkinin Su Ayak İzi ile Sorumlu Tüketim Davranışlarına Etkisi. Bucak İşletme Fakültesi Dergisi, 8(2), 128-141. https://doi.org/10.38057/bifd.1798451