The Effect of Organizational Communication on Talent Management: A Field Study

Abstract

This study was carried out to determine the effect of organizational communication on talent management. The population of the study consists of teachers working in private schools in Ankara. Since it is difficult to reach the entire universe due to certain constraints, 400 teachers reached via Google Forms constitute the sample of the study. In line with the data obtained, normality, validity-reliability, descriptive, correlation and regression analyzes were performed. As a result of the analysis, it was seen that the data were within the normal distribution range. As a result of the correlation analysis, it was determined that there was a strong positive relationship between organizational communication and talent management. Additionally it was determined that there were significant relationships between the sub-dimensions of the organizational communication variable and the sub-dimensions of the talent management variable. As a result of regression analysis, the findings obtained are statistically significant. Organizational communication explains 55% of the total variance in talent management and it has been determined that 55% of talent management is related to organizational communication.

Keywords

• Teacher
• Organizational Communication
• Talent Management

Örgütsel İletişimin Yetenek Yönetimi Üzerine Etkisi: Bir Alan Araştırması

Öz

Bu çalışma, örgütsel iletişimin yetenek yönetimi üzerindeki etkisini belirleyebilmek amacıyla gerçekleştirilmiştir. Çalışmanın evrenini Ankara ilindeki özel okullarda görevli öğretmenler oluşturmaktadır. Evreninin tümüne belirli kısıtlar sebebiyle ulaşmak zor olduğu için Google Forms aracılığı ile ulaşılan 400 öğretmen çalışmanın örneklemini oluşturmaktadır. Elde edilen veriler doğrultusunda normallik, geçerlik-güvenirlik, tanımlayıcı, korelasyon ve regresyon analizleri gerçekleştirilmiştir. Analizler sonucunda verilerin normal dağılım aralığında olduğu görülmüştür. Korelasyon analizi sonucunda örgütsel iletişim ve yetenek yönetimi arasında pozitif yönde güçlü düzey bir ilişki olduğu tespit edilmiştir. Yine örgütsel iletişim değişkeninin alt boyutları ile yetenek yönetimi değişkeninin alt boyutları arasında anlamlı ilişkilerin olduğu saptanmıştır. Regresyon analizleri sonucunda ise elde edilen bulgular istatistiksel olarak anlamlıdır. Örgütsel iletişim, yetenek yönetimindeki toplam varyansın %55’ini açıklamaktadır ve yetenek yönetiminin %55’inin örgütsel iletişime bağlı olduğu saptanmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Öğretmen
• Örgütsel İletişim
• Yetenek Yönetimi

Kaynakça

1. Acar, A.Z., & Zehir, C. (2008). Kaynak tabanlı işletme yetenekleri ölçeği, geliştirilmesi ve doğrulanması. İşletme Fakültesi Dergisi, 8(1), 103-131.
2. Atak, M. (2005). Örgütlerde resmi olmayan iletişimin yeri ve önemi. Havacılık ve Uzay Teknolojileri Dergisi, 2(2), 59-67.
3. Bahadınlı, H.S. (2013). İşletmelerde yetenek yönetimi uygulamalarının çalışanların iş tatmini ve örgüte bağlılıkları üzerindeki etkisi (ilaç, tekstil ve otomotiv sektörlerinde araştırma). (Yayımlanmamış doktora tezi). Marmara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
4. Bakan, İ., & Büyükbeşe, T. (2004). Örgütsel iletişim ile iş tatmini unsurları arasındaki ilişkiler: Akademik örgütler için bir alan araştırması, Akdeniz İ.İ.B.F. Dergisi, (7),1-30.
5. Beechler, S., & Woodward, C.I. (2009). The global war for talent. Journal of International Management, (15), 273-285.
6. Berger, L. A., & Berger, D. R. (2003). The talent management handbook: Creating organizational excellence by ıdentifying, Developing, and Promoting Your Best People, McGrow –Hill, USA.
7. Buckingham, M., & Vosburgh, R. M. (2001). The 21st century human resources function: It’s the talent, stupid! Human Resource Planning, 24(4), 17-23.
8. Can, H. (1999). Organizasyon ve yönetim. Ankara: Siyasal Kitabevi.

9. Cheese, P., Thomas, R. T., & Craig, E. (2008). The talent powered organization: strategies for globalization. Talent Management and High Performance, London: Kogan Page.
10. Cropanzano, R., & Mitchell, M. S. (2005). Social exchange theory: An interdisciplinary review. Journal of management, 31(6), 874-900.
11. Cropanzano, R., Anthony, E. L., Daniels, S. R., & Hall, A. V. (2017). Social exchange theory: A critical review with theoretical remedies. Academy of Management Annals, 11(1), 479-516.
12. De la Torre-Ruiz, J.M., & Ferr´on-Vilchez, V.F. (2024). Determinants of managerial perceptions of the impact of telework: The effect of information communication technology support, trust and frequency of communication. Technological Forecasting & Social Change, (203), 1-11.
13. Dede, N. P. (2007). İlaç sektöründeki firmaların stratejik insan kaynakları yönetimi açısından değerlendirilmesi. Anadolu Bil Meslek Yüksekokulu Dergisi, (8), 33- 46.
14. Doğan, S., & Demiral, Ö. (2008). İnsan kaynakları yönetiminde çalışanların kendilerine doğru yolculuk yöntemi: Yetenek yönetimi. Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 17(3), 145-166.
15. Fegley, S. (2006). Talent management survey report. Society for Human Resource Management Research, (1), 1-30.
16. Garnett, J.L., Marlowe, J., & Pandey, S.K. (2008). Penetrating the performance predicament: Communication as a mediator or moderator of organizational culture’s impact on public organizational performance. Public Administration Review, 68(2), 266-281.
17. Güllüoğlu, Ö. (2011). Örgütsel iletişim-iletişim doyumu ve kurumsal bağlılık. Konya: Eğitim Akademi Yayınları. Gündoğmuş, E., Çolak, F., & Varldarlıer, P. (2021). İşletmelerde yetenek yönetimi uygulamaları, Sakarya Üniversitesi İşletme Enstitüsü Dergisi, 3(1), 161-166.
18. Milli Eğitim Bakanlığı (2024). Milli Eğitim İstatistikleri, Türkiye Geneli 2024-2025 Yılı (Resmi + Özel) Verileri https://istatistik.meb.gov.tr (07.2024
19. Kalaycı, Ş. (2014). SPSS uygulamalı çok değişkenli istatistik teknikleri. Asil Yayın Dağıtım.
20. Kayabaşı, A., & Kanberoğlu, Z. (2008). KOBİ'lerde rekabetçi yeteneklerin geliştirilmesinde rol oynayan örgütsel performans göstergelerine ilişkin değerlendirme. Finans Politik & Ekonomik Yorumlar, 45(520), 49-65.
21. Koçel, T. (2001). İşletme yöneticiliği: yönetim ve organizasyon. İstanbul: Beta Yayınları.
22. Koçel, T. (2005). İşletme yöneticiliği. İstanbul: Arıkan Yayıncılık.
23. Korkmaz, O., & Göktaş, T. (2023). Yetenek yönetiminin örgütsel bağlılığa etkisi: Örgüt temelli öz saygının aracılık rolü. International Journal of Management and Administration, 7(14), 112-140. https://doi.org/10.29064/ijma.1297010.
24. Lawler, S. (2004). Rules of engagement: Habitus, power and resistance, Sociological Review, 52 (2), 110-128.
25. Luna-Arocas, R., Danvila-Del Valle, I., & Lara, J. F. (2020). Talent management and organizational commitment: The partial mediating role of pay satisfaction. Employee Relations: The International Journal, 42(4), 863-881.
26. Melikoğlu, M. (2009). The distinctive role of prestige, communication and trust: Organizational identification versus affective commitment. (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Marmara Üniversitesi, Sosyal Bilimler Entitüsü.
27. Postmes, T., Tanis, M., & Wit, B. (2001). Communication and commitment in organizations: A social identity approach. Group Processes & Intergroup Relations, 4(3), 227–246.
28. Sağbaş, Ö. (2013). İletişim, örgütsel iletişim ve okul yönetimi (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). İstanbul Beykent Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
29. Seçer, İ. (2015). SPSS ve LISREL ile pratik veri analizi analiz raporlaştırma. Ankara: Anı Yayıncılık.
30. Seeck, H., & Parzefall, M. R. (2008). Employee agency: Challenges and opportunities for psychological contract theory. Personnel Review, 37(5), 473-489.
31. Sevicin, A. (2006). Kaynaklara dayalı rekabet stratejisi geliştirme. Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, (15), 109-124.
32. Stahl, G., Björkman, I., Farndale, E., Morrıs, S. S., Paauwe, J., Stıles, P., Trevor, J., & Wright, P. (2012). Six principles of effective global talent management. Sloan Management Review, 53(2), 25-42.
33. Şimşek, E. (2021). Örgütsel iletişime birey cephesinden bakış: Çalışanların bireylerarası iletişim becerilerinin performans algılarındaki rolü. Journal of Organizational Behavior Review, 3(2), 139-152.
34. Tansley, C., Harris, L., Stewart, J., & Turner, P. (2006). Talent management: Understanding the dimensions change agenda. London, CIPD.
35. Taylor, J, R., & Cooren, F. (1997). What makes communication organizational? How the many voices of a collectivity become the one voice of an organization. Journal of Pragmatics, (27), 409-438.
36. Tutar, H. (2009). Örgütsel iletişim. Ankara: Seçkin Yayıncılık.
37. Türk Dil Kurumu (TDK). https://sozluk.gov.tr/ (Erişim Tarihi: 1 Haziran 2024)
38. Wyant, M.H., & Cionea, I.A. (2024). Without trust, we can’t really do any work: workplace trust and communication among expatriates and host nationals. Cross Cultural & Strategic Management, 31(4), 1-25.
39. Yalçın, M. (2020). Yetenek yönetiminde kuşaklar ve iş tatmini. Ankara: İksad Publishing House.
40. Yazıcıoğlu, Y. ve Erdoğan, S. (2004). Spss uygulamalı bilimsel araştırma yöntemleri. Ankara: Detay Yayıncılık.
41. Yüksel, İ. (2005). İletişimin iş tatmini üzerindeki etkileri: bir işletmede yapılan görgül çalışma. Doğuş Üniversitesi Dergisi, 6(2), 291-306.
42. Zacher, H., & Rudolph, C, W. (2021). Relationships between psychological contract breach and employee well-being and career-related behavior: The role of occupational future time perspective. J Organ Behav. (42), 84–99.